Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Budget > Wég met die loonkloof: ‘Per uur verdienen vrouwen al 14% minder dan mannen’

Wég met die loonkloof: ‘Per uur verdienen vrouwen al 14% minder dan mannen’

Wég met die loonkloof: ‘Per uur verdienen vrouwen al 14% minder dan mannen’

Heel goed hoor, dat mannen en vrouwen verschillend betalen voor hetzelfde werk al meer dan veertig jaar wettelijk verboden is. Maar één blik op de cijfers en je ziet dat het niets heeft uitgehaald. Hoog tijd dat die loonkloof gedicht wordt, vindt ook econoom Sophie van Gool: “De overheid kan dit veel harder aanpakken.”

Geld maakt niet gelukkig, is een veelgehoorde uitspraak. Die natuurlijk klopt, geld is ook niet alles. Maar geld is wél belangrijk. Geld geeft je vrijheid en stelt je in staat om je eigen keuzes te maken: waar je wilt wonen, hoe je je tijd besteedt en wat voor werk je wel of niet doet. Geld maakt je onafhankelijk. In een werkend leven verdienen vrouwen nog steeds gemiddeld 300.000 euro minder dan mannen. De helft van de vrouwen is daarbij niet financieel onafhankelijk. En dat is kwalijk, want daarmee heeft een vrouw bij voorbaat al een achterstand. De grote vraag is natuurlijk: hoe is dit anno 2021 nog mogelijk in een land als Nederland?

Veelkoppige draak

De loonkloof is een veelkoppige draak; een probleem dat niet één oorzaak heeft. Daardoor is het zo ingewikkeld op te lossen. Ten eerste is er het feit dat vrouwen überhaupt minder betaald werk doen dan mannen. Ze werken vaker in deeltijd en verrichten daarnaast ook in huis meer onbetaald werk dan mannen. Op jaarbasis verdienen ze daardoor 38% minder dan mannen, blijkt uit cijfers van het CBS. Als je kijkt naar het verschil in uurloon, verdienen vrouwen gemiddeld 14% minder. In het bedrijfsleven is dit verschil een stuk groter (19%) dan bij de overheid (8%). Dan heb je natuurlijk het glazen plafond, ook wel bekend als a thick layer of white men. Want ondanks dat vrouwen al jarenlang hoger zijn opgeleid dan mannen, komen zij nog altijd amper op topfuncties terecht. Er zijn in Nederland zelfs meer directeuren met de naam Peter dan directeuren die vrouw zijn. Dat is een selffulfilling prophecy. Want zolang er weinig vrouwen op topfuncties zitten, zullen veel vrouwen – al dan niet onbewust – geloven dat zo’n functie niet voor hen is weggelegd. En zolang er amper vrouwen aan de top zitten, zal er ook weinig veranderen om organisaties meer in te richten naar de behoeften van vrouwelijke werknemers, zoals meer flexibiliteit of mogelijkheden om thuis te werken. Zo zal de scheve verdeling van het onbetaalde werk in huis ook niet snel veranderen.

Lees ook
Het einde is in zicht: 1.5-meter-maatregel wordt losgelaten

Dat zouden er meer moeten doen

Daarbij kan de overheid de loonkloof veel harder aanpakken. In de Tweede Kamer is een initiatiefwet ingediend om een einde te maken aan ongelijke beloning. Want hoewel het allang bij wet verboden is, krijgen vrouwen nog dagelijks minder betaald voor hetzelfde werk. Het is namelijk moeilijk om erachter te komen of je eerlijk wordt beloond, en zolang je niet kunt bewijzen dat het níét zo is, heb je geen poot om op te staan. Deze wet wil dit omdraaien en de bewijslast bij de werkgever leggen, zodat die moet bewijzen dat er géén loonkloof is. De wet ligt op dit moment in de Tweede Kamer, maar de rechtse partijen zijn er niet enthousiast over. Zij zijn bang dat het veel extra werk oplevert voor werkgevers en menen dat het allemaal wel meevalt met de loonkloof en dat de overheid zich daar niet zo veel mee hoeft te bemoeien.

Zolang we wachten op die wet, is er niets wat werkgevers ervan weerhoudt om alvast het heft in eigen hand te nemen. Ze kunnen de loonkloof onderzoeken en dichten in de eigen organisatie, zoals pensioen-uitvoerder APG deed in 2019. Zij vonden een ‘onverklaarbaar’ loonverschil bij 125 vrouwen en besloten die salarissen te verhogen. Goed nieuws voor die vrouwen, voor de betrokkenheid van medewerkers en positieve pr voor de organisatie. Wie wil dat nou niet?

Deze opinie komt uit Flair 36. Deze editie nabestellen? Bestellen kan hier.

Tekst: Sophie van Gool | Illustratie: Caroline Cracco