Je bent hier: Home > Budget > STERK VERHAAL: Christel koos ervoor om haar hypotheek binnen 10 jaar af te lossen

STERK VERHAAL: Christel koos ervoor om haar hypotheek binnen 10 jaar af te lossen

Budget
STERK VERHAAL: Christel koos ervoor om haar hypotheek binnen 10 jaar af te lossen

Binnen tien jaar de hypotheek aflossen, daar gaan Christel Nolle (46) en haar vriend Martijn voor. Maar dat is niet altijd even makkelijk, want er moet daardoor op andere dingen sterk bezuinigd worden. Christel startte een blog om haar geldavontuur te kunnen delen met anderen en hen daardoor een hart onder de riem te steken.

‘Een eigen huis, dat wilde ik heel graag. In onze huurflat tweehoog-achter droomde ik van een tuin en een eigen ingang. We vonden al snel een heel leuk jaren-dertighuis dat we graag wilden kopen, maar daar was een hypotheek voor nodig. Ik ben niet van de cijfers, dus al die bladzijden vol abstracte tekst waren helemaal niet mijn ding. Ik had iets van  ‘doe maar gewoon’, maar ik dwong mezelf toch om me erin te verdiepen. We wilden er grip op houden, want het gaat om zo’n grote lening met zo’n lange looptijd! We wilden precies weten waar we ons aan verbonden en wat de consequenties waren. Dus verdiepten mijn vriend Martijn en ik ons in de materie. Ik schrok toen ik zag dat onze hypotheek voor meer dan de helft uit rente bestaat. Daar wordt de bank mooi rijk van, dacht ik. Toen de hypotheekadviseur een fout maakte en een looptijd van tien, in plaats van dertig jaar voorstelde, was het idee geboren: wij gingen onze hypotheek versneld aflossen.’

Gezichtsverlies

‘Dat Martijn en ik heel graag controle 
willen houden op onze financiële situatie, komt niet uit de lucht vallen. Tien jaar 
geleden waren we nog zelfstandig ondernemers met twee niet zo heel goedlopende bedrijven. Toen de bank in 2006 de stekker eruit trok, hadden we bijna 100.000 euro schuld. Er was vette paniek. We hadden geen huis als onderpand, geen spaargeld, helemaal niets om de financiële klap op te vangen. Martijn vond gelukkig een fulltimebaan en ik ging parttime aan het werk. Omdat we onze schuld zelf veroorzaakt hadden, wilden we het ook zelf oplossen. Aan rente en aflossing voor de zakelijke schuld betaalden we 1.025 euro per maand. Náást al onze vaste lasten. Ons inkomen was 2.500 euro per maand, wat betekende dat we heel erg moesten bezuinigen.

In eerste instantie was dat heel moeilijk. 
Je wordt min of meer gedwongen heel anders te gaan leven. Dat was zacht gezegd niet leuk. Martijn en ik hadden het gevoel dat we als ondernemers gefaald hadden. Regelmatig hadden we het er samen over; hadden we maar dit… hadden we maar dat… We schaamden ons. Er rust zó’n taboe op schulden, dat we het in het begin aan niemand vertelden. Het is niet gemakkelijk om je gezichtsverlies aan de buitenwereld toe te geven. Toch luchtte het enorm op toen we onze omgeving vertelden wat er aan de hand was. We moesten ook wel, we konden niet meer zomaar mee uit eten of een weekendje weg.’

Koekblik

‘Het besparen pakten we grondig aan. Onze dikke Audi ruilden we in voor een Seat Marbella, model koekblik. Als ik Martijn zijn lange lijf in dat autootje zag vouwen, vond ik dat heel sneu voor hem. De vroegere Audi stond hem echt veel beter. Ik wilde het zo graag anders, maar het kon niet meer. Alle overbodige 
abonnementen, verzekeringen en niet-noodzakelijke uitgaven schrapten we. 
Wat we echt nodig hadden, probeerden 
we goedkoper te doen.

Ik begon een blog over ons leven dat voortaan in het teken stond van consuminderen: Bijna rijk en beroemd. De reacties van lezers gaven me een enorme boost. Er blijkt een grote club van mensen te zijn die zuinig leven. Niet omdat ze moesten, zoals wij, maar gewoon omdat ze dat zo willen. 
Die geld willen overhouden om dingen te kunnen doen die er voor hen echt toe doen. Of dat nu reizen of minder werken is. 
Het inspireerde me en ik kreeg lol in het besparen. Dat ging daardoor zo goed, dat we naast het aflossen van de schuld elke maand ook nog wat wisten te sparen. Niet veel, maar ons buffertje gaf een gevoel van zekerheid. Als de wasmachine stukging, konden we een nieuwe kopen. Of eens iets voor onszelf doen, ook heel belangrijk.

Vrijheid

‘Zes jaar later, in maart 2012, was het zover: onze schuld was afgelost. Een fantastisch gevoel. Heel even gooiden we de rem eraf. We gingen op een lange vakantie. Het 
was hartstikke leuk om geld uit te kunnen geven, maar ook raar. De zuinige manier van leven zat inmiddels is ons systeem, 
dus hebben we die voortgezet. Iets minder streng, dat wel. Maar we zijn doorgegaan met sparen, omdat het hebben van geld zo’n gevoel van vrijheid en controle geeft. Het geeft ruimte om extra dingen te doen en financiële tegenvallers op te opvangen. Dat geeft rust. Zonder onze schulden was er opeens ruimte om een huis te kopen. 
We wilden dat heel graag. Wég uit de flat, en iets van onszelf.

Het werd dus een heel leuk jaren-dertigkoophuis. We werden een 
beetje zenuwachtig van de hoogte van 
de verplichte maandelijkse aflossing bij 
een looptijd van tien jaar. We kwamen 
dan op maandlasten die heel hoog waren, dat wilden we niet. Toch wilden we wel 
zo snel mogelijk van de hypotheek af. 
We kozen daarom voor een lineaire 
hypotheek met een looptijd van dertig 
jaar, waarop we extra kunnen aflossen 
op momenten dat we daar financiële ruimte voor hebben. Ook sloten we een duurzaamheidslening af om ons huis 
energiezuiniger te maken en een bouw-depot om het huis op te knappen. Met 
dit alles kwam de totale schuld op 
126.584 euro. Omdat de leningen een 
looptijd van tien jaar hebben, besloten 
we te proberen om toch ook de hypotheek in tien jaar af te lossen. Het is geen drama als het niet lukt, maar we gaan er wél voor! Toen we in februari 2014 de 
sleutel kregen, zijn we daar niet meteen mee gestart. We moesten eerst investeren om het leefbaarder te maken. Sinds januari 
van dit jaar lossen we extra af. In een 
half jaar tijd is er 3.000 euro éxtra naar 
de hypotheek gegaan.’

Ruimte

‘Inmiddels ben ik een obsessieve aflosser. Het geeft een ontzettende kick als na elke extra inleg een brief van de bank komt dat onze hypotheek is gezakt. Het beginbedrag van onze hypotheek was 84.000 euro. 
Best laag, maar dat komt omdat we in 
het noorden van het land wonen, waar 
de huizenprijzen laag zijn. Ik hoop dat we 
de hypotheek dit jaar naar onder de 70.000 euro kunnen brengen en dat hij dan in maximaal tien jaar helemaal is afgelost. Niet dat we dan gaan rentenieren, we hebben natuurlijk 
wel geld nodig om van te leven, maar het betekent dat er ruimte komt voor andere dingen. Het lijkt me heerlijk dat we kunnen doen en laten waar we zin in hebben, 
los van tijd en geld. Ik ben een soort van brei- en haakverslaafd en hoe fantastisch is het als je dat kunt doen wáár je maar wilt? Op het strand bijvoorbeeld, of in de metro van New York. Hoe minder financiële 
verplichtingen ik heb, hoe vrijer ik ben.

Inmiddels werk ik fulltime. Als de 
hypotheek is afgelost, zou ik denk ik 
parttime gaan werken, op betere werktijden, zodat ik niet elke dag de wekker hoef te zetten en de file in hoef. Ik zou nu natuurlijk ook al parttime kunnen gaan werken en niet versneld aflossen, maar daar kies ik niet voor. Ik heb een vaste baan en Martijn niet. Ons verleden zorgt ervoor dat ik voor de zekerheid van mijn fulltimefunctie kies. Ik wil niet weer met financiële zorgen te maken krijgen. We zijn destijds de grip helemaal kwijtgeraakt op onze financiële situatie. Dat heeft voor zo veel stress gezorgd, dat wil ik nooit meer meemaken.’

Tijd voor familie

‘De wens de hypotheek zo snel mogelijk af te lossen heeft alles te maken met vrijheid. Dat ik tegen die tijd meer tijd kan doorbrengen met mijn familie, want dat is wat er een beetje bij inschiet. Dat betekent dat we er nu voor kiezen om zuinig te blijven leven. Daar zijn we aan gewend, want we doen het al bijna tien jaar zo. Onze dochter vindt het prima. Ze is inmiddels veertien jaar en weet niet beter. Laatst wilde ze met mij uit eten, maar in ons uit-eten-potje voor deze maand – we hebben verschillende potjes waardoor we budgetteren – zat niet meer zo veel geld. Toen ik zei dat er alleen genoeg was voor friet met saté bij de V&D vond ze dat prima. Door haar eigen kleed- en zakgeld weet ze ook wel dat je niet tot 
in het oneindige kunt uitgeven.

Het gevaar van zuinig leven is wel dat je zuur wordt over geld. Dat je elk dubbeltje tien keer omdraait en niet meer kunt 
genieten van een uitgave die niet strikt noodzakelijk is. Ik moet toegeven dat ik 
er vrij streng in was. Als Martijn of onze dochter bedacht dat het leuk was om samen naar de bioscoop te gaan, wilde ik liever thuis een film kijken. En in de supermarkt kost een zak popcorn 69 cent, terwijl je er in de bios 3 euro voor betaalt.

Zeurderig stemmetje

‘Toen ik in 2014 vijf maanden werd 
uitgeschakeld door een aanrijding, is mijn houding ten opzichte van geld wel iets 
veranderd. Je hebt niet over alles controle, was de grote levensles die ik hieruit haalde. Ik hield me aan de verkeersregels, maar toch knalde er een auto op mijn Fiat en lagen mijn auto en ik in puin. Het gaat 
nu weer goed met me, maar het heeft me laten zien hoe betrekkelijk het leven is. Naast geld is gezondheid ook heel erg belangrijk. Toch blijf ik een beetje een knieperd. Het is heel kinderachtig, maar toen we deze zomer op vakantie waren 
en een terrasje pikten, liet ik Martijn 
afrekenen. Omdat ik zeker wist dat ik 
een zeurderig stemmetje in mijn hoofd 
zou horen met de tekst dat we dat geld 
ook hadden kunnen sparen of in de 
hypotheek hadden kunnen stoppen. Zo 
wil ik niet denken. Genieten, lekker leven en gelukkig zijn, dat is heel belangrijk. Belangrijker dan de hypotheek.’

Christel houdt een blog bij over versneld aflossen: Hetrijkewijf.blogspot.nl

 

Shoppen is altijd een goed idee