Je bent hier: Home > Budget > Huishoudboekje van Kate (46): ‘Door mijn ex heb ik een schuld van 200.000 euro’

Huishoudboekje van Kate (46): ‘Door mijn ex heb ik een schuld van 200.000 euro’

Budget
Huishoudboekje van Kate (46): ‘Door mijn ex heb ik een schuld van 200.000 euro’

Iedere week deelt een lezeres haar huishoudboekje. Dit keer is het de beurt aan Kate (46) om te laten zien waar ze het van doet.

Wie

Naam: Kate (46), vrijwilligerswerk (24 uur)
Kinderen: dochter Lily (13) en zoon Quinn (11)

Netto-inkomsten

Inkomen Kate: € 947 (bijstandsuitkering)
Alimentatie: € 25
Toeslagen: € 831
Kinderbijslag: € 193

TOTAAL: € 1.996

Uitgaven

Huur: € 551
Gas, water, licht: € 125
Verzekeringen: € 218
Boodschappen: € 450
Auto: € 170 (inclusief benzine)
Ov: € 40
Internet en tv: € 80
Telefoon: € 47
Afbetaling schulden: € 25
Sporten: € 30
Kleding: € 60
Cadeautjes: € 15
Vakantie en leuke dingen doen: € 90
Zakgeld kinderen: € 15

TOTAAL: € 1.916

Sparen en schulden

Spaarrekening: € 0
Schulden: € 200.000

Een schuld van € 200.000. Hoe kom je daaraan?

“Dat is een erfenis van mijn ex. Voordat wij elf jaar geleden uit elkaar gingen, hadden we de financiën eerlijk verdeeld. Van onze inkomens ging ongeveer 70 % naar de vaste lasten en andere gezamenlijke kosten. Hij was verantwoordelijk voor alle lasten met betrekking tot het huis en ik betaalde de kosten voor de kinderen. Dat was een heldere afspraak die goed werkte, dacht ik. Totdat er een tijdje na zijn vertrek deurwaarders op de stoep stonden.”

Waarvoor?

“Ik had werkelijk geen idee. Ik kwam erachter dat mijn ex met zijn verhuizing niet alleen zijn eigen spullen had meegenomen, maar ook de post. Ik ontving dus geen brieven meer van de bank. Wat bleek: de hypotheek was al lange tijd niet betaald en ons bouwdepot, waar € 90.000 in zat, was doorgesluisd naar een rekening waar ik het bestaan niet van wist. Ook bleek een gezamenlijke rekening die hij zou opzeggen nog te bestaan en daarop had hij flink schulden gemaakt. Ik had het gewoon niet in de gaten. Naïef? Misschien, maar ik was te druk met de kinderen die nog klein waren en vertrouwde hem volledig. Uiteindelijk moest ons huis in de executieverkoop. Zwaar onder de waarde natuurlijk en ik zat met een restschuld van € 130.000.”

Was je niet woest?

“Nee, eigenlijk niet. Hij heeft het natuurlijk moedwillig gedaan, maar zit zelf met een nog veel hogere schuld dan ik. Hij heeft namelijk ook nog een eigen bedrijf gehad dat failliet is gegaan. Boos worden levert me niets op. Het is zoals het is.”

Waarom ben je niet in de schuldsanering gegaan?

“Dat heb ik wel geprobeerd. Ik wilde best drie jaar op een houtje bijten als ik daarna weer met een schone lei kon beginnen. We kennen in Nederland twee soorten schuldhulpverlening. Het minnelijke traject (MSNP) en het wettelijke traject (WSNP). In beide gevallen los je drie jaar lang een afgesproken bedrag af en aan het einde van de rit wordt de resterende schuld kwijtgescholden. De schuldeiser loopt dus altijd geld mis. Maar ja, van een kale kip kun je niet plukken.

Lees ook
Huishoudboekje van Karen: ‘Wat onze financiën betreft, was 2018 een vreselijk jaar’

Ik heb het eerst via het minnelijke traject geprobeerd. Hierin vraag je aan de schuldeiser of hij mee wil werken aan een betalingsvoorstel. In mijn geval ging hij niet akkoord. Toen heb ik het geprobeerd via de WSNP. Dan verplicht de rechter de schuldeiser om mee te werken. Aan dit traject zitten strenge regels. Eén daarvan is dat je verplicht 36 uur moet werken. En de jongste had in die tijd nog volledige opvang nodig. Een enorme kostenpost. En wie moest de kinderen opvoeden als ik hele dagen van huis was? In wiens belang zou dat zijn? De rechter wees het verzoek af. Terecht, denk ik.”

Je doet vrijwilligerswerk. Waarom geen betaalde baan en dus een hoger inkomen?

“Ik heb samen met iemand een stichting die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt helpt. Mijn bijstandsuitkering zie ik als basisinkomen. Deze kan ik vooralsnog behouden en ik hoef niet te solliciteren, omdat de stichting een maatschappelijk belang dient. Maar of dat zo blijft, is de vraag. Als ik voor een vaste baan kies en meer ga verdienen, ontvang ik minder toeslagen, maar ik moet ook een hoger bedrag aan schuld aflossen dan de 25 euro die ik nu betaal. Dus onderaan de streep word ik daar niet beter van. En de schuld is zo hoog dat ik er toch mijn hele leven aan vast zit. Sommige mensen zien mij als een profiteur, maar zo zie ik mezelf niet. Ja, als ik thuis op de bank zou zitten, dan is het natuurlijk een heel ander verhaal.”

Het hele interview lees je in Flair 16. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Tekst: Sasja Gerritsen, Renée Lamboo | Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee