Je bent hier: Home > Budget > Hap Slik Zeg: ‘Door vriendinnen word ik met recht ‘chef magnetron’ genoemd’

Hap Slik Zeg: ‘Door vriendinnen word ik met recht ‘chef magnetron’ genoemd’

Budget
Hap Slik Zeg: ‘Door vriendinnen word ik met recht ‘chef magnetron’ genoemd’

Kijk jij ook altijd stiekem bij anderen in het boodschappenkarretje? En vind je het ontzettend interessant wat mensen in de koelkast hebben staan? In Flairs ‘Hap slik zeg’ neem je een kijkje in de keuken – en het winkelmandje – van een lezeres. Ditmaal is het de beurt aan Esmee (22).

Wie

Naam: Esmee (22)
Beroep: redacteur
Geeft uit aan boodschappen: € 240 per maand
Geeft uit aan uit eten gaan/bestellen: € 100 per maand

Deze week op het menu

Maandag: pasta bolognese met gehakt, courgette en champignons
Dinsdag: caesarsalade met kip, sla, komkommer, gekookt ei, stukjes aardappel en croutons
Woensdag: kip piri piri met Chinese wokgroenten en rijst
Donderdag: broodje hamburger met patat
Vrijdag: stokbroodje met kruidenboter
Zaterdag: kip met gebakken aardappels, wortels,champignons, aubergine en paprika
Zondag: Turkse pizza

Hap Slik Zeg

“Tegenwoordig ben ik meer een liefhebber van hartig, maar vroeger was ik echt een zoetekauw. Ik kan me nog herinneren dat ik af en toe een ‘boterham met feest’ mocht, zoals ik dat noemde als ik een sneetje bruin bedolf onder Nutella met daarop een laag chocolade- en vruchtenhagelslag. Mierzoet smaakte het, bijna misselijkmakend. Vaak wilde ik de volgende ochtend bij het ontbijt weer hetzelfde recept. ‘Het blijft geen feest,’ zei mijn moeder dan. Op mijn verjaardag bakten we altijd een zogenaamde berencake. We leenden een bakblik – in de vorm van een beer – van de buurvrouw en maakten met M&M’s een gezichtje op de dikke laag chocopasta waar we de cake mee insmeerden. Nog steeds heb ik een zwak voor crispy M&M’s, in de blauwe zak. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik ze alleen nog mag kopen als ze in de aanbieding zijn. Dan heeft het gewoon zo moeten zijn.”

Lees meer
Hap Slik Zeg: ‘Ik kan wel koken, maar verzinnen wát, dat vind ik het lastigst’

Hollands ‘genieten’

“Mijn moeder weet hoe ontzettend vies ik spruitjes vind. Ze maakt ze dan ook nooit als ik blijf eten. Want waarom zou je iets op tafel zetten als het toch blijft staan? Ik dacht dat ik er voorgoed vanaf was, tot die ene keer dat ik bij de ouders van mijn ex bleef eten. Ze is Taiwanees en haar moeder kan echt fantastisch koken. Ik ging altijd met veel plezier naar hen toe. De ene keer maakte
ze noedelsoep, de andere keer een heerlijk rijstgerecht. Ik kwam aan in de veronderstelling dat me wederom een heus feestmaal te wachten stond. Die bewuste avond was ze echter voor Hollandse kost gegaan: spruitjes. Maar zonder kaassausje. En ze hadden ook geen huisdier waar ik die bittere dingen aan kwijt kon. Ze was zo aardig en ze had zo haar best gedaan. Hoe kon ik deze lieve vrouw nu vertellen dat het niet te eten was? Nou, niet dus. Dat was een letterlijk gevalletje van ‘even doorbijten’.”

Verbrande carbonarasaus

“Ik ben absoluut geen koker. Vriendinnen noemen me met recht ‘chef magnetron’: als ik niet bij mijn ouders eet, is de kans groot dat ik een kant-en-klaarmaaltijd haal. Of ik krijg ingevroren maaltijden mee naar huis van mijn moeder als ik langs ben geweest, want ze maakt altijd te veel. Je drukt op een knop en vijf minuten later staat je eten op tafel – ik houd ervan. Onzin is het natuurlijk wel, want als ik kipstukjes en wokgroenten in een pan gooi, ben ik ongeveer net zo lang bezig. De laatste tijd ben ik dat daarom vaker gaan doen. Ik maak dan altijd twee porties, zodat ik de volgende dag weer weinig werk heb aan mijn avondeten. Eén keer dacht ik me uit te sloven door pasta carbonara te maken. Het is het makkelijkste gerecht ooit, en ik liet de saus aanbranden. Toen ben ik uiteindelijk alsnog uitgekomen bij een van mijn specialiteiten: een diepvriespizza.”

Deze ‘Hap Slik Zeg’ komt uit Flair 33-2020. Deze editie ligt t/m 18 augustus in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Milou Windhorst | Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee