Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Budget > Gedoe over geld: ‘Ik mocht niet eens één vuilniszak gebruiken van mijn huisgenoot’

Gedoe over geld: ‘Ik mocht niet eens één vuilniszak gebruiken van mijn huisgenoot’

Gedoe over geld: ‘Ik mocht niet eens één vuilniszak gebruiken van mijn huisgenoot’

Je huisgenoot die extreem op de centen is, die ene vriendin die altijd haar portemonnee kwijt is of je girl squad die een surpriseparty organiseert en the day after jouw deel van de kosten opeist… Gedoe over geld maakt niet gelukkig. Dit zijn jullie opvallendste verhalen.

Tekst: Jessica Sindelka

Op de centen

Robyn (23): “Mijn huisgenoot is de gierigste persoon die ik ooit heb ontmoet. Ik heb altijd onbenullige discussies met haar. Zo vroeg ik laatst of ik een vuilniszak van het huis mocht gebruiken voor mijn eigen kamer, maar dat wilde ze niet. Ook toen we vorige week samen kookten en de kosten van de boodschappen wilden delen, ging het mis. Ik had de rijst gehaald, maar was het bonnetje van de supermarkt kwijtgeraakt. Ik zei: ‘Een pak rijst is volgens mij € 1,50, dus zullen we dat gewoon door twee delen?’ Maar nee, ze wilde per se dat ik eerst uitzocht hoe duur de rijst exact was geweest, en daarna konden we pas splitten. Het scheelde serieus zeven cent. Terwijl ik ook vaak dingen voor onze gerechten uit mijn eigen kast haal, zoals tomatenpuree of bouillonblokjes, zonder dat ik er iets voor vraag.”

De Dutch date

Babette (35): “Ik was op date met een jongen die ik kende via Tinder. Het was gezellig, maar na een paar wijntjes vond ik het mooi geweest. Hij rekende af en we verlieten de bar. Bij het
afscheid vroeg hij me of ik een vervolgdate zag zitten. Ik zei eerlijk dat ik een leuke avond had gehad, maar het hierbij wilde laten. Geen probleem, zei hij, en we gaven elkaar drie kussen. Een uur later kreeg ik een appje van hem: of ik die € 12,50 nog even naar hem kon overmaken. Loser.”

Lees ook
Paulina: ‘Ik blijf bij hem voor het geld, ook al is dit een liefdeloos huwelijk’

Geldwolf

Dagmar (22): “Ik heb een vriendin die altijd opschept over hoeveel ze verdient en wat haar maandsalaris is. Toch is ze zo krenterig als wat. We spreken om en om bij 
elkaar af, maar als ze naar mij toe komt, moet ik meebetalen aan de benzinekosten. Als we uit eten gaan, treuzelt ze altijd met haar portemonnee of kan ze hem niet vinden, waardoor de situatie zo gênant wordt dat ik mijn pinpas er maar 
weer doorheen haal. Het gekke is dat ik nooit nee heb gezegd. Totdat ik op mijn bruiloft, waar zij daggast was, alleen een kaart kreeg. Geen cadeau, geen geld. Het gaat mij er niet om dat ik niks kreeg en als ze écht weinig te besteden had: prima. Maar waarom dan wel te koop lopen met haar hoge salaris? Ik heb onze vriendschap bewust laten doodbloeden.”

Op kosten van de zaak

Dennis (25): “In de kantine op mijn werk ligt er voor alle collega’s brood voor de lunch. Hier wordt een bedrag van ons loon voor ingehouden. Prima geregeld en praktisch, want je hoeft zelf niets mee te nemen. Ik heb alleen één collega die het niet alleen eet als lunch, maar er ook uitgebreid van ontbijt. En aan het einde van de dag neemt hij vaak ook nog een paar boterhammen mee. Hoewel het er natuurlijk staat om gegeten te worden, vind ik het wel héél hebberig om er meteen drie maaltijden van te maken.”

Over de balk

Jessie (25): “Mijn vriend heeft een goed salaris en is daardoor makkelijk met geld. Te makkelijk, vind ik. Het irriteert me als hij weer eens bakken met geld weggooit door rondjes te geven aan onbekenden of overdreven dure cadeaus te kopen voor vrienden. Laatst was hij uitgenodigd voor een bruiloft van een jeugdvriendin die hij al jaren niet had gesproken. Hij kon er niet naartoe, maar maakte wel € 200 (!) naar haar over. Ik kon me niet inhouden en vroeg of dat nou echt nodig was. Hij werd chagrijnig en zei dat ik me druk maakte om niets. Sindsdien bemoei ik me niet meer met zijn geldzaken. Hij zoekt het maar uit.”

Irritante mee-eter

Alexander (23): “Met een grote groep vrienden waren we op vakantie in Italië, waar we elke avond uit eten gingen. We spraken af dat iedereen zijn eigen gerechten zou betalen. Saskia bestelde nooit een voorgerecht, omdat ze anders haar hoofd-gerecht niet op zou krijgen. Maar ondertussen at ze wel van iedereen mee: minstens zo veel als een compleet voorgerecht. De eerste avonden dacht ik nog dat het toeval was, maar toen ik erop bleef letten, zag ik dat ze elke dag hetzelfde trucje herhaalde. Ik had geen zin om een scène te schoppen, maar vond het echt belachelijk.”

Dit artikel heeft eerder in VIVA gestaan.