Karen (30) werd misbruikt door haar vader: ‘’Grote meisjes vinden dit wél leuk,’ zei hij

1004

Karen was pas vijf toen haar vader zich aan haar vergreep. En dat misbruik ging door tot ze het huis uit ging. Op eigen kracht heeft ze een nieuw leven opgebouwd, maar alle littekens uit het verleden zijn nog zichtbaar. ‘In bed met mijn vriend heb ik soms last van flashbacks.’

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik wilde mijn baas vermoorden’

‘Ik ben de oudste van een gezin met drie kinderen. Mijn ouders zijn allebei hoogopgeleid en hebben een prima baan. Er was altijd genoeg geld om de rekeningen te betalen en uitstapjes te maken. Mijn ouders luisteren altijd naar klassieke muziek en de boekenkasten in ons huis puilden uit van mooie boeken. Alles deed vermoeden dat wij een rijk en warm leven leidden. En dat we niet een gezin waren waarin misbruik zou voorkomen. Er bestaat nou eenmaal een beeld dat zoiets verschrikkelijks alleen bij onderontwikkelde of criminele families voorkomt. En toch ben ik jarenlang misbruikt. Door de man van wie je het misschien het minst verwacht: mijn eigen vader. Voor de buitenwereld vormden wij het perfecte gezin, maar van een warm nest was geen sprake. Ik ben ervan overtuigd dat mijn ouders echt hun best hebben gedaan, het is hun alleen niet gelukt.

Mijn ouders waren heel jong toen ze mij kregen. Bij mijn geboorte werd vastgesteld dat ik een aangeboren hersenletsel heb, dat leidde tot epilepsie en spasticiteit. Als baby had ik meer zorg nodig dan andere kinderen en daardoor moest ik naar speciaal onderwijs. Dat kon mijn vader moeilijk accepteren. Hij, vader van een kind dat niet perfect was? Niemand in zijn omgeving mocht weten waar ik naar school ging. Ik was de vreemde eend in de bijt. Een smet op zijn perfecte gezinnetje.

De buitenwereld had geen flauw benul van wat er zich bij ons thuis afspeelde. Als klein kind was ik er al regelmatig getuige van hoe mijn vader en moeder elkaar te lijf gingen. En ook mijn broer, zus en ik kregen soms klappen als mijn vader de controle over zichzelf verloor. Daar mochten we ook niet over praten. Praten is altijd een gevoelig onderwerp geweest binnen ons gezin. Er werd ons heel duidelijk op het hart gedrukt dat er niet gepraat werd met vreemden. Het ging zelfs zo ver dat mijn broer, zus en ik soms straf kregen als we de telefoon hadden opgenomen en er was iemand aan de lijn die we niet kenden. Waarschijnlijk heeft dat ervoor gezorgd dat ik zo lang mijn mond heb gehouden over wat er al die jaren tussen mij en mijn vader gebeurde. Maar dat was zeker niet de enige reden waarom ik niet durfde te praten.’

Vage beelden

‘Net zoals de meeste kinderen had ook ik een enorme loyaliteit naar mijn ouders. Toen een oplettende leraar mij een keer vroeg of mijn vader zich tegenover mij misschien misdroeg, ontkende ik dat automatisch. En mijn vader wist als welbespraakte en intelligente man perfect hoe hij zulke verdachtmakingen moest weerleggen. Het heeft lang geduurd voordat ik de eindjes van het verhaal uit mijn kindertijd aan elkaar geknoopt kreeg. Net als dat het lang duurde voordat ik structuur kon aanbrengen in de losse flarden van herinneringen in mijn hoofd. Daardoor kan ik ook moeilijk zeggen wanneer het misbruik precies is begonnen. Mijn vroegste herinneringen gaan terug tot ik een jaar of vijf was. Ik heb nog vage beelden van dingen die gebeurden in mijn bed in het huis waar ik met mijn ouders gewoond heb tot ik een jaar of vijf, zes was. Maar zeker weten doe ik het niet. Het is in de psychologie bewezen dat mensen die in een emotioneel en fysiek onveilige omgeving opgroeiden en als kind constant onder stress stonden, minder goed in staat zijn om bepaalde herinneringen correct op te slaan.

Van de daders van seksueel geweld bestaan verschillende profielen. De ene kiest zijn slachtoffer weloverwogen uit en probeert er op slinkse wijze een vertrouwensband mee op te bouwen. De andere gebruikt seksueel en fysiek geweld gewoon als machtsmiddel. Zo was het ook bij mijn vader. ‘Ik mag met jou doen wat ik wil, want jij bent mijn kind. Ik heb jou op de wereld gezet en jij hebt jouw leven aan mij te danken,’ zei hij weleens. Hoe gruwelijk dat nu ook mag klinken, als kind geloof je dat. In de ogen van mijn vader was ik een mislukt kind dat nergens goed voor was. Dus moest ik maar op seksueel vlak presteren. Een vreselijke gedachte die een blijvende stempel op mijn persoonlijkheid heeft gedrukt. Een gedachte die er ook heel lang voor heeft gezorgd dat ik dacht dat ik moest doen wat hij van me verlangde, omdat ik hem op geen enkele andere manier gelukkig kon maken.

Ik was nog geen vijf toen hij voor het eerst aan me zat. Tot echte geslachtsgemeenschap kwam het op mijn elfde. Achteraf heb ik het mezelf lang kwalijk genomen dat ik me op dat moment niet tegen mijn vader heb verzet. Ik was toch al oud genoeg om aan te geven dat ik het allemaal niet oké vond. Maar de relatie die ik op die leeftijd met mijn vader had, was doordrongen van angst. Al van jongs af aan was ik bang voor hem en voelde ik me niet veilig in zijn aanwezigheid. Niet alleen omdat hij mij seksueel misbruikte, maar vooral omdat hij mij sloeg en om zo ongeveer alles straf gaf. Al heel vroeg had ik het gevoel dat het echt niet klopte wat mijn vader met mij deed. Ik voelde heel duidelijk dat ik het ook echt niet wilde. Maar toen ik hem dat probeerde duidelijk maken, zei hij alleen maar: ‘Doe niet flauw, gróte meisjes vinden dit wél leuk.’ En net als de meeste meisjes van elf wilde ik natuurlijk ook alleen maar groot zijn. Dus móést ik het wel leuk vinden.

Lees het hele verhaal in de nieuwe Flair, nu in de winkel.

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

DELEN
Vorig artikelNicolette Kluijver verhulde de waarheid rondom haar ziekte
Volgend artikelDe hemel op aarde: Chicago krijgt een Nutella-café