Ik klepper, maar vriendlief niet.... - Klepperende eierstokken! - Flaironline

1. Geplaatst door Leentje85 | 22-12-2010, 23:06 | 18524x gelezen | 185 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 64 berichten

   ---

   Ik zag dat er soortgelijke topics al waren, maar dat deze of gesloten waren, of niet actief meer beschreven werden. Dus ik maak een nieuwe topic aan, in de hoop dat er meerdere meiden zijn die zich zo voelen als ik.
   
   Ik zal me even voorstellen. Ik ben 25 jaar. Mijn vriend is een paar jaar ouder. We wonen al zo'n 5,5 jaar samen.
   De laatste tijd zie ik veel zwangere vrouwen om mij heen (ook een aantal van onze vriendengroep, collega's, etc) en begint het bij mij ook te kriebelen. Mijn vriend heeft altijd gezegd dat hij geen kinderen wil. Tot een aantal maanden geleden had ik ook totaal geen behoefte om aan kinderen te beginnen. Tot we hier dus lekker gesetteld zijn en veel zwangeren/kersverse ouders in onze omgeving kregen. Het is steeds meer gaan kriebelen en ondertussen denk ik dagelijks (vaker op een dag als ik het niet erg druk heb), hoe het zou zijn om een kindje te krijgen.
   
   Mijn grootse probleem is niet dat ik per se nu zwanger wil worden, maar meer de gedachte dat mijn vriend altijd gezegd heeft dat hij geen kinderen wil en dat het misschien er wel nooit van gaat komen. Ik heb hem een tijdje geleden wel eens tussen neus en lippen door gezegd dat het me ooit wel leuk lijkt, maar nu nog niet (gewoon om zijn reactie te peilen). Zijn reactie was zo hoopvol als ik het maar kon maken: 'ik ben daar nog echt niet aan toe hoor, die verantwoordelijkheid'. Dit was voor mij wel gelijk het teken dat het misschien wel gaat komen, hij is nou eenmaal iemand met veel gevoel voor verantwoordelijkheid.
   
   Ik heb stukjes van het vorige topic gelezen en vond het fijn te lezen dat er meerdere meiden zijn met hetzelfde probleem (hoewel de meesten het al 'gelukt' is hun vriend over te halen en overgegaan zijn naar een ander topic ;)). Ik zou er graag met jullie over willen praten!
   
   Hopelijk tot snel,
   Groetjes Leentje85

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

185 reacties op onderwerp

Pagina's:

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 Laatste Volgende

1. floxy schreef | 23-12-2011, 09:29

   ---

   

   • Profiel
   • 159 berichten

   ---

   @leentje, dat heb ik ook! dat ik het ene moment echt klepper en een ander moment kan denken dat ik nog jaren de tijd heb en geen haast heb haha!
   De baan zoeken geeft inderdaad wat afleiding, hoewel ik nu direct 'ja' zou zeggen als mijn vriend zou vragen of ik al aan kinderen wil beginnen. of me ten huwelijk vraagt haha!
   ik ben helemaal in love en we gaan echt lekker nu :D
   ik wil iets qua maatschappelijk werk doen en op hbo niveau. mijn werk nu is echt leuk, maar ik kan meer en wil graag anderen helpen. maar vind het ook echt eng!
   werk jij eigenlijk, met je vermoeidheid? of zit je in de ziektewet? door de pheiffer weet ik hoe moeilijk het is om continu moe te zijn, maar je hebt gelukkig wel behalve energie nog een goede motivatie om er tegen te strijden (een kindje wanneer je fit bent als het goed is)...
   het lijkt me wel eng om steeds niet te weten waar je aan toe bent hoor.. vind het knap van je!
   
   verder gaat het goed met mijn eierstokken als ik maar niet op bezoek ga bij de zwangere om mij heen!
   
   Liefs,
   Floxy

   ---

   ---

2. Leentje85 schreef | 30-12-2011, 16:37

   ---

   

   • Profiel
   • 64 berichten

   ---

   @Floxy
   Ja, ik denk dat ik er ook wel een beetje achter ben wanneer het bij mij meer kleppert; namelijk wanneer ik bij kennissen/vrienden ben geweest die zwanger zijn/kinderen hebben. Het kan ook weer helemaal teniet gedaan worden als ik bijvoorbeeld in de stad loop en ik zie een moeder met twee enorm vervelende kinderen en ik zie haar erbij zuchten en steunen. Dan denk ik soms wel 'ben blij dat ik dat niet hoef'. Maar goed, soms denk ik er ook juist bij 'als IK kinderen had zou ik ze zo opvoeden dat ze niet zo strontvervelend zijn!', tja... Het is makkelijk praten wanneer je zelf geen kinderen hebt, denk ik...
   
   Ik werk momenteel gedeeltelijk, wel allemaal op therapeutische basis hoor. Maar ik ga toch binnenkort weer heel langzaam opbouwen, eens kijken hoe dat gaat. Ik merk heel stiekem af en toe dat het lijkt alsof ik ook weer wat betere dagen er tussen heb zitten. Dus wie weet helpt mijn therapie al een beetje! Ik ben benieuwd, als ik helemaal beter ben, of ik nog meer ga klepperen....

   ---

   ---

3. floxy schreef | 02-01-2012, 13:22

   ---

   

   • Profiel
   • 159 berichten

   ---

   @leentje,
   
   vijf jaar geleden heb ik iets gehad, toen dachten we een soort overspannenheid maar achteraf denk ik een vorm van pheiffer en sindsdien ben ik meer moe dan 'normale' mensen. maar ik denk dan dat als ik kinderen heb dat ik doorga, omdat ik wel moet, omdat je dan wel wil! extra stimulans. bovendien leef je dan gezonder en zit er meer ritme in het leven...
   maar ik ben waarschijnlijk niet zo moe als jij, dus ik denk dat ik makkelijk praten heb. want ik werk wel gewoon en doe wel alles gewoon. ik wil wel vaak dingen afzeggen omdat ik moe ben, maar ben dan achteraf blij dat ik dat niet gedaan heb omdat het sporten of het zijn met vriendinnen juist ook weer energie geeft.
   Maar ik kan me dus voorstellen dat wanneer je helemaal beter bent je nog meer gaat klepperen. zodra alles goed is, werk, gezondheid, relatie, dan gaat het klepperen harder, bij mij tenminste..
   Ik merk dat bij mij het klepperen iets minder word nu ik op zoek ben naar ander werk, maar nu denk ik steeds vaker aan trouwen. ik wil dat mijn vent op zn knieen gaat voor me haha!
   maar ik moet geduld hebben, mannen hebben dat niet zo snel he ;-)
   ik ben gewoon helemeaal blij dat het weer super goed gaat! :D
   
   Liefs,
   Floxy

   ---

   ---

4. floxy schreef | 07-02-2012, 22:17

   ---

   

   • Profiel
   • 159 berichten

   ---

   snuf mijn eierstokken rammelen weer even hard. wil zo graag een kleintje... snik haha!
   ik werk tijdelijk meer, 40 uur, helemaal blij mee, maar merk dat ik nu echt een doel heb, veel meer uitdaging, moet een inet goedlopende locatie goed laten lopen, en doordat ik meer moet werken plan ik beter en pff... even punten achter mijn zinnen zetten haha
   ik heb dus meer uitdaging en werk meer, gemiddeld 36 uur maar maak steeds wel wat overuren...
   maar nu ik merk hoe ik opleef door uitdaging en dat alles opeens lukt, sporten, werken, extra taken, huishouden en alles denk ik steeds meer.. ik kan wat ik wil dat kan ik. en ik wil zo graag een kleine.. wilde altidj zo graag jong moeder worden..
   maar mijn vriend is er nog niet aant oe en financieel is het niet de slimste keuze. maari k wil het zo graag. snik haha!
   
   liefs floxy
   
   ps hoop dat jullie snel weer reageren...

   ---

   ---

5. Leentje85 schreef | 15-02-2012, 14:59

   ---

   

   • Profiel
   • 64 berichten

   ---

   Hey Floxy!
   
   Zo te horen loopt het helemaal lekker thuis en op t werk! Behalve dan dat ene 'kleine puntje'... :( Ik denk dat het misschien juist wel moeilijker is om nu te accepteren dat het nog even niet kan, dan wanneer er van alles niet goed gaat. Dan heb je andere zorgen aan je hoofd en ga je eerst in een soort overlevingsmodus om eruit te komen. En als dan alles weer lekker loopt, dan ga je toch automatisch meer richten op het 'wat nu?'. Tenminste, zo werkt het bij mij wel merk ik.
   Ik heb nu ver op weg om beter te worden, en ik voel me regelmatig vele malen beter dan ik me afgelopen tijd heb gevoeld. Heel fijn natuurlijk, maar aan de andere kant kijk ik op die dagen ook verder vooruit wat ik allemaal wil, en dan komt het idee van een kleintje steeds weer heel snel opduikelen. Twee weken geleden heeft weer een vriendin van mij aangekondigd dat ze zwanger is, en ik moet bekennen dat ik me voor het eerst vervelend voelde bij zo'n bericht. Ik bedoel, ik gun het haar van harte hoor, dat is het niet. Maar ik wil ook zo graag! En de gedachte dat het waarschijnlijk gewoon nooit zal gebeuren maakt me best down. 
   Ik heb de afgelopen weken ook bijna dagelijks op het punt gestaan om het er met mijn vriend over te hebben, maar ik durf gewoon niet!!! Waarom niet?! Ik denk dat ik het ook wel weet. Ik ben bang dat hij zal zeggen dat hij het echt niet wil, en dat wil ik niet horen. Zoalng ik het er niet met hem over heb, zal hij het niet uit zichzelf zeggen. En daarnaast denk ik ook, 'hoe langer ik wacht, hoe meer tijd hij heeft om ook misschien wat te veranderen.' Ik weet het, allemaal non-redenen, maar het lukt me gewoon niet. Ik wil het ook niet te zwaar brengen, maar ik wil toch eigenlijk wel dat hij weet dat ik ermee rondloop. Hoe pak ik dit nou weer aan....?
   xxx

   ---

   ---

6. milo schreef | 20-02-2012, 21:07

   ---

   

   • Profiel
   • 6 berichten

   ---

   ik heb even snel mee gelezen,@leentje zeg gewoon tegen je vriend schat ik wil kinderen en ga daarna weer verder met waar je mee bezig was. Laat het even bij hem bezinken en dan zal hij vanzelf reageren op wat je daarnet hebt gezegt

   ---

   ---

7. Leentje85 schreef | 21-02-2012, 16:59

   ---

   

   • Profiel
   • 64 berichten

   ---

    @Milo
   Maar dat is gewoon het probleem. Ik DURF er niet over te beginnen! Ik ben gewoon bang voor het antwoord, en zolang ik het er niet met hem overheb hoor ik in ieder geval niet het antwoord dat ik niet wil horen. Natuurlijk, ik weet dat het stom klinkt, dom is en dat het van geen kant klopt, maar zo voelt het wel... Moeilijk hoor...

   ---

   ---

8. floxy schreef | 22-02-2012, 19:30

   ---

   

   • Profiel
   • 159 berichten

   ---

   Hey Milo,
   
   wat vervelend dat je er niet over durft te beginnen. Mijn vriend en ik hebben er de laatste tijd wat ruzies over gehad, maar nu weet ik wel 100 procent zeker dat hij ze wil ik moet alleen nog wat geduld hebben. ik heb hem wel de voor- en nadelen verteld van vroeg aan kinderen beginnen en laat aank inderen beginnen etc en nu even afwachten wat hij wil. Maar gelukkig heb ik er even wat minder moeite mee... alleen de gedachten dat het nog jare duurt pff... inderdaad juist omdat alles goed gaat wil ik het... en voor het eerst in jaren heb ik echt weer energie... en dan denk je alles gaat goed kom maar op.... maar goed gelukkig heb ik dus weer even wat geduld en ik probeer me nu eerst op andere dingen te concentreren...
   
   wat vervelend dat je er niet over durft te beginnen. dan misschien toch een brief? want hoe eng het ook is en ook al wil je absoluut niet horen dat hij ze niet wil, je weet dat je er toch een keer over moet beginnen en het moet weten... misschien kun je schrijven/zeggen 'schat ik hou van je! ik wil graag weten of je kinderen wilt. niet of je ze nu wilt, maar of je ze in het algemeen wilt. Ook als je ze niet wilt of het nog niet weet dan hoor ik het graag, want ik merk dat ik er steeds meer mee bezig ben en dan weet ik waar ik aan toe ben. Geen druk dus.'
   Als je al jaren met je vent bent dan zal het praten wel geen probleem zijn, alleen de angst dat je denkt dat hij ze niet wilt... maar ja, dat zul je dan toch moeten weten.... wat lastig zeg!
   Vervelend ook dat je het moeilijk vind dat je vriendin zwanger is, maar ik begrijp dat wel. Het is niet dat je het haar niet gunt, maar meer van ik wil het ook zo graag....! Het is dan extra moeilijk als iemand anders zwanger word want dan valt het extra op dat je het zelf niet bent of oz haha...
   
   je kan het meis! kom op!
   
   liefs floxy

   ---

   ---

9. Leentje85 schreef | 23-02-2012, 15:57

   ---

   

   • Profiel
   • 64 berichten

   ---

    He wat vervelend dat je er ruzies over krijgt! Dat is natuurlijk niet zo gezellig. Je vriend weet nu iig dat jij het graag wil, en jij weet dat hij ook wil, dat scheelt al een heleboel (zeg maar tien stappen bij mij vandaan haha :P). Ik denk dat het verstandig is om het onderwerp een maandje of twee te laten rusten, het er helemaal niet over te hebben. Dan kan het bij hem even bezinken en voelt hij zich niet gedwongen om er steeds mee bezig te zijn. Het is allang fijn dat hij in ieder geval wil! Maar jullie hadden toch al een moment bedacht om er mee te beginnen? Eind van het jaar toch? Of ben ik nu in de war? Of is hij er op teruggekomen?
   
   Ik heb met mezelf afgesproken dat ik voor het eind van volgende week het ter sprake ga brengen bij mijn vriend. Mocht het me om wat voor reden dan ook echt niet lukken, dan ga ik denk ik toch een brief/mail schrijven. Ik wéét donders goed dat ik het erover moet hebben en vooral ook, hoelang ik ermee wacht hoe moeilijker het is.
   Stiekem heb ik daarnaast het gevoel dat hij weet dat ik ermee zit. Dat gevoel ik niet echt ergens op gebaseerd, maar ik voel het gewoon. Hij is erg hoogsensitief en weet het altijd als er iets is, en als hij niet weet wat dan vraagt hij het. Ik heb het idee dat hij er expres niet naar vraagt omdat hij weet wat er speelt en de confrontatie nog niet aan kan/wil gaan. Ik moet het gewoon doen. Pfff.....En adem maar weer uit...!

   ---

   ---

10. floxy schreef | 26-02-2012, 12:19

    ---

    

    • Profiel
    • 159 berichten

    ---

    hey Leentje,
    
    dat is dus het probleem, daar is hij van teruggekomen. Eerder hadden we ook al wat afgesproken en daar kwam hij ook van terug. Daarom begon ik te twijfelen of hij ze wel wilde... maar hij wil ze dus zeker weten, gelukkig, alleen eigenlijk niet jong. Daar verschillen we dus van mening over. Op dit moment praten we er heel veel over, over de voor-en nadelen van jong en oud ouders worden en van kinderen etc... ik wil echt dat hij eens goed nadenkt. Maar daarna ga ik het inderdaad even laten rusten.
    
    wat goed dat je een soort van deadline voor jezelf hebt ingesteld. Dan kun je het niet blijven uitstellen. en inderdaad hoe langer je ermee wacht, hoe moeilijker het word. Hmm als hij inderdaad weet dat er wat is, dan denkt hij er ondertussen misschien ook over na. als hij zegt dat hij ze wel wil maar alleen de komende paar jaar nog niet, ben je dan tevreden? of zou je ze ook liever gister dan morgen willen?
    
    Nou ik ga eens even bakken. Moet ongesteld worden ( :'( dat herinnert me er altijd aan dat ik nog niet zwanger ben snik haha!) en heb sinds gisteren een oven die het ook echt doet dus ik ga lekker brownies en chocoladekoekjes bakken haha!
    Gisteren heb ik een appelkaneelsouffle gemaakt, maar of die gelukt was weet ik eigenlijk inet. Ik weet helemaal niet hoe zo'n ding eruit moet zijn. De smaak was wel goed :d had iets meer kaneel ingemogen maar was niet verkeerd. Zo heerlijk een oven, binnekort ga ik voor het eerst in drie jaar tijd lekker thuis een pizza in de oven gooien en lekker pizza eten wanneer ik dat wil zonder naar (sc hoon)ouders hoeven te bellen of ik even gebruik mag maken van de oven haha! :P
    
    Liefs,
    Floxy
    
    ps Leentje, je kan het! geen druk erop zetten, gewoon vragen wat hij wil. Volgens mij weet jij zeker dat je voor je vent gaat wat hij ook wil, dus dat weet je vast toch? ik vind dit heel knap, als mijn vent geen kind wil zet ik hem eruit, daarvoor rammelen mijn eierstokken te hard haha! :P Maar hoe dan ook, je bent beter af als je weet waar je aan toe bent!

    ---

    ---

11. Leentje85 schreef | 26-02-2012, 12:22

    ---

    

    • Profiel
    • 64 berichten

    ---

     Ik heb het gedaan!! Ik wist eigenlijk al van mezelf dat het me niet ging lukken het al pratend erover te hebben. Hoe langer ik ermee wachtte, des te moeilijker werd het... Dus ik was begonnen om een mail te schrijven, waarin ik alles uitgelegd, toegelicht en verteld heb. Het was een hele goede en duidelijke brief geworden, maar ik was nog niet van plan hem op te sturen. Ik heb het alleen toch gedaan. Want toen ik eenmaal de brief klaar had, vond ik hem zo goed gelukt dat ik er niet meer mee wilde wachten, en heb hem verstuurd. 
    Hij las hem direct en gelukkig kwam hij direct bij me zitten en hebben we het heel uitgebreid erover gehad. Hij was ook ergens opgelucht dat het er nu uitkwam, want ik had inderdaad gelijk, hij had ook goed door dat we er al een tijd omheen draaiden. 
    Hij heeft me in ieder geval duidelijk gemaakt dat hij er nog niet uit is. Hij heeft niet meer het standpunt 'ik wil ze absoluut niet', maar hij is ook zeker nog niet overtuigd. Wat dat betreft zijn we er dus nog niet uit, maar we hebben het erover gehad, dat scheelt voor mij een heleboel! Het voelt toch opgelucht, ondanks dat ik nog geen uitsluitsel heb.
    We laten het nu even een tijdje rusten, en over een paar maanden zullen we het er wel weer over hebben. Hij weet nu iig hoe ik erover denk, en dat zal het voor mij vast makkelijker maken om het er de volgende keer over te hebben.
    Ergens ben ik ook blij dat hij nog twijfelt, ik heb dus nog hoop. Maar goed, ik zal het toch een keertje moeten weten. Maar dat kan nog wel een paar maanden wachten denk ik!
    
    Pfffffffff......

    ---

    ---

12. Leentje85 schreef | 26-02-2012, 12:31

    ---

    

    • Profiel
    • 64 berichten

    ---

    @floxy Haha we waren tegelijk aan het schrijven ;)
    Ohh ja lekker he zo'n oven! Wij hebben ook een goede, en daar gaat ook zeker 1x per maand een cake/brownie/oid in :D
    Ik vind het erg vervelend voor je dat je vriend terugkomt op afspraken die jullie hebben gemaakt. Je maakt een afspraak, je stelt je daar op in en vervolgens verheug je je erop, en dan ineens is de afspraak er niet meer. Lijkt me vreselijk. Natuurlijk moet hij wel het recht hebben om te zeggen hoe hij dingen ervaart, maar dit is vreselijk moeilijk voor jou. Wat is voor hem het grootste nadeel van vroeg ouders worden? Is hij niet gewoon ontzettend bang voor wat er gaat gebeuren en stelt het liever steeds verder uit? Zo klinkt het een beetje...
    
    Dan je vraag of ik het een probleem zou vinden als mijn vriend omgaat maar nog een paar jaar wil wachten. Ehm, nee ik zou het niet heel erg vinden. Ik ben dan allang blij als hij om is. Het hangt er wel vanaf hoeveel jaar. ik wil sowieso zelf nog wel een jaar wachten, dus als het er twee worden overleef ik dat ook nog wel. Drie kan ook nog wel, maar langer dan dat vind ik wel weer erg lang haha! Mja, stel dat ik morgen zwanger blijk te zijn, ben ik ook heel gelukkig :P

    ---

    ---

13. milo schreef | 28-02-2012, 12:38

    ---

    

    • Profiel
    • 6 berichten

    ---

    @leentje,
    
    Wat goed dat jullie het erover gehad hebben :) nu hopen dat je toch over een aantal maanden meer duidelijkheid krijgt.
    mijn vriend en ik willen jan-feb. 2013 beginnen, dat duurt nog wel lang maar ik moet dan wel al dit jaar foliumzuur gaan slikken:) (december 2012) Ik heb hem ongeveer 9 maanden aan het idee moeten laten wennen dat ik toch graag een kindje wil en nu nog een jaar wachten in totaal  heeft hij er dan toch bijna twee jaar aan moeten wennen!
    Ik wacht rustig af en hoop dat we er tegen die tijd echt aan beginnen want heel soms ben ik toch  wel een beetje bang voor wat er allemaal  op je af gaat komen als het zover is, die verantwoordelijkheid en financieen enzo.. mja hoort erbij denk ik

    ---

    ---

14. floxy schreef | 06-03-2012, 13:30

    ---

    

    • Profiel
    • 159 berichten

    ---

    @ leentje,
    
    wat ontzettend goed dat je het toch ter sprake heb gebracht! En wat goed dat hij in ieder geval van het standpunt 'zeker weten niet' is, dat is al een goede vooruitgang!
    Nu hopen dat hij dus toch gaat besluiten dat hij ze wil. Het is al positief dat hij twijfelt, dus wie weet...! ik vind het echt superknap van je, moet best heftig en spannend zijn!
    
    Over mijn vriend... ik moet eerlijk zeggen.. ik ben nogal goed met woordjes, hij niet.. en achteraf gezien vraag ik me af of ik hem niet teveel onder druk heb gezet met het maken van die afspraken. Maar ik vind wel dat hij dan maar meer voor zichzelf op moet komen, op andere punten kan hij dat weer heel goed.
    In ieder geval hebben we afgesproken dat hij er deze week over begint, hij is van woensdag tot vrijdag weg en het weekend gaan we praten. Of hij ze wil (hij zegt dat sowieso van wel) en of hij kan zeggen wanneer...
    maar ik heb ook besloten.. het leven loopt toch niet zoals je wilt.. we leven in de crisis.... kortom, het is niet de beste periode om er nu aan te beginnen. dus waarom moet dat nu gelijk. Ik ben bang dat het er anders nooit van komt en het is mijn grootste wens, maar ikb en nog jong en ik heb nog tijd... dus ik heb hem gisteren alvast beloofd dat ik er minder over ga praten en wat minder druk op hem ga zetten. daar was hij heel blij mee, dat ik dat zmaar uit mezelf zei..
    
    laatst had ik weer een actie... ik werd maar niet ongesteld... maar de testen zeiden dat ik niet zwanger was. Ik was er best blij mee toen ik dacht dat ik het was! maar het zou  niet eerlijk zijn tegenover mijn vriend dus daarom heb ik nu meer geduld. uiteraard was ik niet zwanger, maar was ik gewoon vergeten mijn nuvaring uit te doen haha! Maar ik vind het goed om te weten dat ik het echt wil en dat het welkom is en ik meot er maar gewoon in geloven dat het ooit echt gaat gebeuren...
    
    @ milo. dat lijkt me nou heerlijk, om te weten dat je dan begint. Hoe oud/jong was je ook alweer? moet je dan foliumzuur van te voren slikken? Ik wist dat helemaal niet. Waarvoor is dat? haha mijn vriend is al drie jaar aan het wennen :P
    Ik ben ook bang hoor voor wat er bij gaat komen, dat hoort. verantwoordelijkheid, financieen, altijd iemand om voor te zorgen, wat als ze ziek zijn en ik moet werken, gebroken nachten, de bevalling etc. maar het is het allemaal waard denk ik zo... ;-)
    
    @ allemaal. ik heb trouwens een boek gezien, het heet.. euhm shit naam vergeten. volgens mij heet het 'zwanger worden' het is een boek voor als je ongeveer besloten hebt dat je er voor wilt gaan maar nog met wat dingen zit. er word van alles in geschreven, ook over wat je moet verwachten, erfelijke ziektes, financieen, opvang, etc. Ook dingen waar ik niet eens over nagedacht had. ik overweeg het te kopen.
    
    Ik hoop dat ik volgende week kan schrijven dat ik weet wanneer we gaan beginnen maar ik ben bang van niet :( maar ik vind nu mijn relatie belangrijker als mijn vriend onder druk zetten, het is logisch dat hij nog niet wil, hij is 25 en mannen zijn er nou eenmaal minder snel aan toe. En gewoon samen genieten is ook heerlijk. Bovendien stress ik nu al over mijn financieen :P
    
    Liefs,
    Floxy
    
    ps sorry voor de late reactie. ik krijg geen mail als er een reactie gepost is en vergeet daardoor te kijken...

    ---

    ---

15. Leentje85 schreef | 06-03-2012, 14:18

    ---

    

    • Profiel
    • 64 berichten

    ---

     Haha, ja ik vergeet ook vaak te kijken omdat ik geen notificatiemail krijg bij nieuwe berichtjes! Ach ja, ik kijk regelmatig even of er wat nieuws staat ;) Als er wat actiever geschreven wordt denk je er ook sneller aan om te kijken :)
    
    @Floxy Pff Ik snap heel goed hoe lastig het is om nog geen uitsluitsel te krijgen wanneer je eraan begint. Maar ik vind ook dat je vriend voor zichzelf moet opkomen als het gaat om dit soort beslissingen. Als het gaat om het kopen van een stuk kaas in de winkel is het niet zo'n ramp als hij zich laat ompraten, maar met dit is het toch heel anders. Mij lijkt niets zo vervelend als een kindje krijgen wat eigenlijk niet echt gewenst is door de vader. En dan later zeker ook nog verwijten naar je hoofd geslingerd krijgen als het moeilijk wordt: 'Jij wilde zo graag kinderen!' Daar moet je denk ik wel voor oppassen. Het is natuurlijk zijn verantwoordelijkheid dat hij voor zichzelf opkomt in een situatie als deze, maar als hij het niet doet kan het voor jou ook vervelend worden omdat hij neit geheel achter je staat. Lastig hoor.
    
    Dat boek klinkt trouwens wel mooi! Maar ik zal het voorlopig nog even niet in huis halen, dat zal denk ik niet heel goed vallen bij mijn vriend haha! Maar wie weet over een tijdje. Ik kan het in ieder geval eerst zelf eens lezen en misschien wil hij ook wel. Wordt er vooral gekeken naar de nadelen van kinderen krijgen of juist de voordelen? Nadelen kan hij genoeg verzinnen :P Ach ik ook wel trouwens. Ik kan redenen genoeg bedenken waarom het beter is om er niet aan te beginnen. Maar ja, het gevoel zegt wat anders he... ;)

    ---

    ---

16. nikki87 schreef | 06-03-2012, 21:49

    ---

    

    • Profiel
    • 34 berichten

    ---

    Hoi allemaal,
    
    Jullie verhalen komen me bekend voor. Ik heb ook behoorlijk klepperende eierstokken.. Al van jongs af aan wil ik niets liever dan moeder worden, en vooral jong moeder worden. Helaas is mijn vriend er nog niet aan toe. 
    
    Ik ben 24 en hij is 26. Op zich mooie leeftijden. We hebben samen een prachtig appartement met 2 slaapkamers dus in principe hebben we er wel de ruimte voor. Helaas is de rest van onze situatie nog niet helemaal ideaal. Ik ben nog 3 maanden bezig met afstuderen en we hebben beide nog geen vast contract. Mijn vriend heeft echter wel een goede baan en een goed vooruitzicht op een mooie carriere. Hij zou ook graag de jaren voor zijn 30e goed zijn best willen doen voor zijn carriere, want volgens hem zijn dit de jaren waarin je dat moet doen. Daarnaast vind hij het belangrijk om genoeg geld op onze spaarrekening te hebben zodat we ons daar geen zorgen over hoeven te maken en het financieel allemaal kunnen redden. Persoonlijk denk ik dat we het financieel gezien nu ook zouden redden met een baby, maar ik begrijp zijn punt wel. Ik vind het alleen iets te verstandig haha. Ik heb meer zoiets van: dat komt wel goed. We zijn beide hoogopgeleid en ik verwacht dan ook dat we ons niet heel veel zorgen hoeven te maken over onze baan. Het is wel crisis, maar toch denk ik dat wij het wel redden.
    Daarnaast zijn we beide gek op reizen en wil hij graag nog een paar mooie reizen maken omdat hij bang is dat dat met kinderen niet meer kan. Ik heb al een stuk meer gereisd dan hem en ondanks het feit dat ik ook heel erg die drang heb om nog een paar mooie reizen te maken voordat de kinderen komen heb ik wat dit betreft ook zoiets van: dat komt wel goed. Misschien nog 1 mooie verre reis en daarna aan kids beginnen? Ik ken ook mensen die met baby's de halve wereld over reizen dus het is echt niet onmogelijk.
    Maar goed, hij is er gewoon nog niet aan toe.. Hij wil nog even genieten van het leven zonder kinderen. Bij mij is het een dubbel gevoel. Aan de ene kant heb ik dat ook, want ik weet dat er veel gaat veranderen met een baby en dat we niet meer spontaan een avondje de kroeg in kunnen of zomaar onverwachts op reis kunnen. Aan de andere kant kan ik gewoon echt niet wachten om moeder te worden. Ik weet dat dat ons leven ook ontzettend zal verrijken en dat het een onbeschrijflijk gevoel zal zijn. Een kind zal ons zoveel vreugde geven en wij kunnen een baby zoveel liefde geven. Ik weet nu al dat mijn vriend de allerliefste papa op aarde zal zijn. Hij wil ook dolgraag vader worden, maar gewoon nog niet nu. Waarom hebben mannen geen kriebelende zaadjes? Aaaah...
    
    Ik weet dat ik zijn keuze moet respecteren en dat het verstandig is om nog een paar jaar te wachten maar oooo wat vind ik dat moeilijk. Een vriendin van mij heeft een maand geleden verteld dat ze haar 2e kindje verwacht en een andere vriendin belde me vanavond op om te zeggen dat ze 3 maanden zwanger is van haar eerste kindje.. Ik ben zo ontzettend blij voor ze maar hierdoor begint het bij mij nog meer te kriebelen. Ik zou zooooo graag ook zwanger willen zijn.

    ---

    ---

17. nikki87 schreef | 06-03-2012, 21:58

    ---

    

    • Profiel
    • 34 berichten

    ---

    O ja en nog een punt.. Mijn moeder heeft op haar 29e baarmoederhalskanker gehad en toen is haar baarmoeder dus verwijderd en sindsdien kan ze geen kinderen meer krijgen. Dit is ook een reden waarom ik jong moeder wil worden. Ik heb ergens het gevoel dat ik misschien geen kinderen kan krijgen en als ik al kinderen kan krijgen dan bestaat er ook een mogelijkheid dat het nog heel lang duurt.. Dus het kan maar zo zijn dat je al 2 jaar verder bent voordat er uberhaupt een baby is...
    
    Misschien moet ik ook maar zo'n boek over zwanger worden kopen en misschien gaat hij dat stiekem wel lezen als hij vrij is en gaat het bij hem ook kriebelen! Ooo meiden wat is dit lastig zeg.. Ik wil zo graag, maar je moet toch echt allebei willen.. Een kind is niet niks.

    ---

    ---

18. milo schreef | 07-03-2012, 08:21

    ---

    

    • Profiel
    • 6 berichten

    ---

    @floxy Ik zal vanmiddag even uitgbreider reageren ik ben 25 vriend is 24 je moet 4 tot 6 weken voordat je gaat beginnen foliumzuur slikken
    ga nu snel werken ! (zoek het niet echt :( )

    ---

    ---

19. Leentje85 schreef | 07-03-2012, 15:26

    ---

    

    • Profiel
    • 64 berichten

    ---

    @Nikki87 Welkom!
    Tjonge, ja, jij hebt het ook lastig. Wij hier begrijpen precies hoe je je voelt ;) Hopelijk is dat al een beetje een geruststelling. Voor mij helpt het ook altijd wel om er hier over te schrijven, dan ben ik het weer eventjes kwijt.
    Ik snap heel goed dat je, buiten je geklepper, ook graag vroeger aan kinderen wil beginnen vanwege een mogelijke baarmoederhalskanker. Wat ik altijd heb begrepen is het erfelijk en bestaat er dus best een kans dat jij het ook krijgt. Heb je deze angst ook met je vriend besproken? Misschien kunnen jullie samen een moment afspreken om eraan te beginnen? Op zich logisch dat hij aan zijn carriere wil werken, maar dat gaat toch prima samen? Zouden jullie het financieel gezien met een kindje redden als hij volledig blijft werken en jij (nog) geen ban hebt? In dat geval is er niets wat zijn carriere in de weg staat. Stel; je spreekt af over een jaar te beginnen. Dan kun je nog zeker 1 mooie reis maken, maar inderdaad: voordat je eenmaal zwanger bent, misschien meer. Stel dat het een jaar duurt voordat het zover is, dan nog 9 maanden wachten, dan ben je bijna 3 jaar verder! Reken hem dat maar eens voor ;) Ach en als je per ongeluk toch sneller dan een jaar zwanger raakt... daar went hij wel aan toch?
    Wees in eider geval blij dat hij wel een kinderwens heeft, want niet alle mannen van ons (zeker de mijne niet) zijn er zo zeker van dat ze uiteindelijk kinderen willen!
    
    Liefs

    ---

    ---

20. Leentje85 schreef | 07-03-2012, 15:29

    ---

    

    • Profiel
    • 64 berichten

    ---

    @Floxy Heette dat boek wat je bedoelde: 'Zwanger worden: handboek voor kinderwensers en twijfelaars.'?

    ---

    ---

21. floxy schreef | 07-03-2012, 16:47

    ---

    

    • Profiel
    • 159 berichten

    ---

    @leentje, mijn vriend zei vannacht dat hij er over nagedacht had, over kinderen, maar hij wilde nog niks zeggen omdat hij vandaag en morgen nog wat wil nadenken. maar het klonk alsof hij een beetje weet wat hij wil.. ikk ben zo nieuwsgierig! en hoopvol! en bang :$ Ik haal gerust tijdschriften over kinderen zoals flairmama, vivamamma, kinderen en jij (o.i.d.) ik vind dat super om te lezen. mijnv riend weet het en neemt ze ook wel eens voor me mee :d
    Ik denk dat dat boek inderdaad zo heette. ik ga hem over een tijdje toch kopen. Heb ook een ander boek gekocht, half jaar terug geloof ik, over kinderen, alles wat er bij komt kijken. super interessant maar ook een beetje eng er komt zoveel bij kijken..!
    
    @nikki87! Welkom! ik herken je verhaal helemaal! en je gevoel ook! Ik ben ook 24, bijna 25 en mijn vriend is 25. we wonen samen in een huis, ik ben er aan toe hij nog niet. Hij wil niet aan zijn carriere maken, maar wel eerst reizen, sparen, uitbouwen etc... grappig, het is dus toch bij de meeste mannen hetzelfde haha! Qua verstand geef ik mijn vreind gelijk (net als jij Leentje, ik ken ook genoeg redenen om het niet te doen en eigenlijk weinig om het wel te doen als het lijkt me leuk, mooi, verdieiping relatie etc) maar het gevoel he.... maar je vriend wil ze sowieso, dat scheelt al!
    
    
    Ik vind het echt fijn om te lezen dat ik niet de enige in deze situatie ben!
    Ik ga nu eten, straks sporten, maar zal zorgen dat ik wat vaker check en post, helemaal leuk dat we hier nu wat activer bezig zijn. lijkt het jullie ook zo extra leuk om tegelijkertijd zwanger te zijn als vreindinnen en/of zussen dat lijkt me namelijk zo gaaf en dat we dan samen dingen gaan doen met de kids...
    
    Liefs,
    Floxy

    ---

    ---

22. floxy schreef | 07-03-2012, 16:48

    ---

    

    • Profiel
    • 159 berichten

    ---

    @nikki, ik vind het trouwens wel extra logisch dat jij vroeg wil beginnen als die baarmoederhalskanker erfelijk is! is dat zo? ben je daar al op onderzocht of kan dat niet? weet je vriend dit ook? Want dan krijg je toch een beetje het idee van 'of jong of niet'. Maar natuurlijk ga je daar ook niet vanuit. En is de kans ook groot dat je het niet krijgt. en je moet er wel beide aan toe zijn... haha altijd die rationele gedachten bij zo'n irrationeel onderwerp als rammelende eierstokken...
    kan je er wel goed over praten met je kerel?

    ---

    ---

23. milo schreef | 07-03-2012, 19:10

    ---

    

    • Profiel
    • 6 berichten

    ---

    het lijkt mij ook leuk om tegelijk met mijn zussen zwanger te zijn :) mijn ene zus heeft al een kleine van anderhalf en is nu bezig met de tweede, mijn andere zus is bezig met eiceldonatie en heeft drie terugplaatsingen gehad. haar eerste donateur was mijn andere zus (met een kleintje) die wil niet nog een keer, nu doet een goede vriendin het, we hopen dat het snel gaat lukken ze is al 8 jaar bezig :(
    Ik heb vanmiddag mijn eerste pilletje foliumzuur geslikt :) maar ik denk niet dat ik erg hoopvol mag zijn, ik denk dat mijn vriend toch nog 9 maanden wil wachten maar je weet het nooit he :) wij doen voor het zinge..... vandaar dat ik het toch maar slik voor het geval dat het wel raak zou zijn.
    
    @nikki wat erg dat je moeder dat op die leeftijd heeft gekregen, ik snap heel goed dat je dan eerder aan kinderen wilt beginnen, ik snap je vriend ook met de spaarrekening, carriere maken snap ik ook wel maar daar denk echt niet aan.
    
    Ik heb daar een andere manier van denken in :s stel je bent 30+ en gaat aan kinderen beginnen omdat je vind dat je carriere genoeg op de rit is, als je dan ziek word of wat dan ook is het z'n zonde van de tijd waarin je je kapot hebt gewerkt voor wat eigelijk?(nu heb je er niks meer aan) ik zou het fijn vinden dat mijn kinderen dan rond de 6 zijn i.p.v. 1 of 2 dan hebben ze je toch gekent.
    
    Ik heb even neergezet hoe ik erover denk, mensen die eerst carriere maken daar heb ik echt geen problemen mee en dat snap ik ook wel, ieder zijn eigen. wil niemand aanvallen :)

    ---

    ---

24. milo schreef | 07-03-2012, 19:11

    ---

    

    • Profiel
    • 6 berichten

    ---

    dubbel

    ---

    milo wijzigde dit bericht op 07-03-2012 19:42 met 99%: dubbel

    ---

25. nikki87 schreef | 09-03-2012, 12:05

    ---

    

    • Profiel
    • 34 berichten

    ---

    Hoi allemaal,
    
    Bedankt voor de reacties. Inderdaad fijn om te lezen dat er meer mensen zijn met hetzelfde gevoel. Het lucht wel op om er over te schrijven, want het is niet iets waar je makkelijk met iedereen over praat.
    
    De baarmoedershalskanker is een lastig onderwerp. Het schijnt een van de weinige soorten kanker te zijn die niet erfelijk is, al hoor je af en toe wel dat het toch gebeurt. Helaas word je in NL pas vanaf je 30e opgeroepen voor een uitstrijkje, terwijl er steeds meer jongere vrouwen zijn die het krijgen. Ik ben er toch ook nog steeds bang voor. Ruim 2 jaar geleden ben ik naar de huisarts geweest met de vraag of ik nu al een uitstrijkje mocht om het laten testen en die heb ik toen gehad. Toen was er niks aan de hand gelukkig. Misschien moet ik me binnenkort maar weer laten testen, dat geeft toch wel een geruststellend gevoel.
    
    Mijn vriend en ik zijn allebei aan het kijken naar een andere baan. We hebben nu wel een baan maar vinden het allebei tijd voor iets nieuws. Niet makkelijk in deze tijd, maar we zien wel of het lukt. Het lijkt me verstandig als we dan allebei op z'n minst een half jaar ergens lekker op onze plek zitten voordat ik uberhaupt zwanger ben. Daarnaast ben ik nu nog 3 maanden bezig met afstuderen dus dat moet ook eerst achter de rug zijn. Waarschijnlijk duurt het allemaal dus nog wel even en op zich vind ik dat ook geen ramp, maar hoop wel dat we volgend jaar rond deze tijd misschien wat serieuzer over kinderen na kunnen denken en dat hij er dan ook wat meer achter staat. Het lijkt me zoooo mooi! Maar goed, we zullen zien. Ik ga niks pushen, we doen het lekker rustig aan. Een jaartje kan ik ook nog wel wachten (al was ik liever nu al zwanger geweest ).
    
    Ik kan er gelukkig wel over praten met mijn vriend maar hij vindt het onderwerp nog niet heel leuk haha. Hij is er gewoon wel stellig in dat het nu nog niet het juiste moment is. Dat respecteer ik natuurlijk. Het lijkt trouwens wel alsof we de woorden 'baby' en 'zwangerschap' de laatste tijd elke dag horen. Opeens gaat elk tv-programma er over of horen we het ergens anders. Daar word hij nu wel een beetje gek van. Haha. Zou het toeval zijn dat we zoveel over baby's horen nu of moet het misschien zo zijn? Ik ben altijd wel blij als ik dan positieve dingen hoor over baby's en baal als we een tv-programma zien of huilbaby's ofzo. Dan heeft hij er vast nog minder zin in! Maar goed, we zullen zien hoe het allemaal loopt!
    
    Jullie hebben het trouwens ook niet makkelijk zeg. @Leentje, wat moeilijk zeg dat jouw vriend nog niet eens zeker weet of hij uberhaupt kinderen wil. Dat lijkt me helemaal lastig, zeker als jij zo aan het klepperen bent. Wel heel goed dat je er toch over bent begonnen en fijn dat er toch nog hoop is! Hoe ouder mannen worden, hoe sneller ze er aan toe zijn denk ik. Het zijn nou eenmaal andere wezens dan wij en het zit gewoon niet in ze om ook te klepperen. Ze vinden het pas leuk zodra de vrouw ook echt zwanger is denk ik. Dan pas krijgen ze er iets meer een beeld bij. Wat dat betreft moeten we allemaal nog even wachten voordat de mannen enthousiast zijn denk ik!
    
    @floxy, zo te lezen ga jij het er dit weekend over hebben met je vriend. Spannend hoor!! Ben benieuwd waar hij mee komt. Ik hoop heel erg voor je dat hij toch kinderen wilt, maar je kunt iemand natuurlijk niet dwingen. Een kind is niet niets en je moet er wel beide achter staan. Dat realiseer ik me ook wel, hoe moeilijk het ook is. Misschien heeft jouw vriend gewoon nog iets meer tijd nodig. Jullie zijn ook jong. Wat niet is kan nog komen! Houd ons op de hoogte!
    
    @milo, fijn om te lezen dat jullie er echt voor willen gaan, ook al duurt het misschien nog even. Maar je schrijft dat jullie nu voor het zingen de kerk uit gaan? Grote kans dat je dan al eerder zwanger ben dan pas in 2013!  ;) Spannend hoor!! Merk je iets van die foliumzuur of niet?
    
    Het lijkt mij ook super leuk om tegelijk zwanger te zijn met een vriendin. Twee bolle buiken en lekker samen op pad en kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd!! Super leuk! We zullen zien of het ooit zal gebeuren. Helaas wil mijn zus geen kinderen.. Vroeger wilde ze dat al niet, een paar jaar geleden was ze wel een beetje van gedachten veranderd, maar nu heeft ze zoiets van nee, ik hoef het niet. Daar baal ik echt van. Dat betekent dat ik de enige ben die kinderen krijgt (als het allemaal al lukt..). Mijn kinderen krijgen dus geen neefjes/nichtjes aan mijn kant van de familie :( Daarnaast heb ik nu nog meer druk haha want ik ben de enige die mijn ouders kleinkinderen kan geven! Maar ja we zien het allemaal wel. We zijn nog jong en hebben gelukkig nog een tijd te gaan en genoeg mogelijkheden om zwanger te worden.
    
    Hopelijk praten we hier over een paar jaar weer met elkaar en zijn we de trotse ouders van een mooie zoon of dochter!
    
    Ben trouwens blij dat ik hier even mijn ei kwijt kan.. Lucht echt op!
    
    Fijn weekend allemaal!

    ---

    ---

Pagina's:

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 Laatste Volgende