Hoi allemaal! Graag zou ik wat advies willen en hoop dat jullie mij hiermee kunnen helpen. Wellicht zijn er hier moeders die ervaring hebben met hoe je een omgangsregeling op moet stellen. Ik heb 2 kinderen met mijn huidige vriend (2 en 3 jaar oud). We wonen samen (niet
officieel) en de kinderen zijn erkend door hem maar de voogdij ligt bij mij.
Het gaat al een hele poos slecht in de relatie. Ik
overweeg nu om er echt een punt achter te zetten. Maanden denk ik er al
over na,
maar weet nu zeker dat ik alleen verder wil. Mijn vriend helpt niet met
de
kinderen en ik ben de enige die opdraait voor de financieën (vaste
lasten/boodschappen/voeding, kortom alles betaal ik) ook wanneer hij een baan heeft (soms wel/soms niet). Het voelt alsof ik een grote zoon erbij heb i.p.v. een vader/partner die samen helpt het gezin/huishouden te runnen (bedoel niet dat hij elke dag moet staan koken maar als een kind knoeit met drinken en ik ben bezig met de afwas dan kan hij wel ff helpen, bijv...) De hele dag draait hij muziek of zit te playstationen, drinkt zijn 9 biertjes (ja dagelijks) of kijkt voetbal. Ik voel me dus meer een slavin dat geliefd partner die samen "het bedrijf" (dus het gezin) runt. Maar goed, nu hebben we al verschillende gesprekken gehad hierover en heb ik al gezegd dat ik zo niet kan leven en dat het anders moet. Het voelt niet goed, het voelt alsof ik een alleenstaande moeder ben terwijl ik een man heb met wie ik samen woon. Hij doet dan 1 week zijn best en daarna is het opnieuw bij het oude. Waarschijnlijk ligt het gewoon in zijn aard en kan hij niet (een beetje desnoods) veranderen. Nu we kinderen hebben kan ik wel wat hulp gebruiken maar nee, nooit doet hij wat met ze (wandelen, in bad stoppen of naar bed brengen, eten geven of aankleden helemaal niks....). Ja, agressief worden als ze even druk doen, maar daar schiet je niks mee op. Zodra ik hem aanspreek op zijn gedrag wordt hij enorm boos en krijgt dan
weleens losse handjes. Hij heeft beloofd dit nooit meer te doen en dat lukt nu wel al zo'n 2-3 maanden, maar ja........voor hoelang.....
Maar wat moet ik nu doen? Ik weet namelijk zeker dat hij de kinderen wilt blijven zien en daar heb ik ook geen probleem mee. Maar wat is nou een acceptabel voorstel om mee aan te zetten? Mijn vriend zal bij zijn ouders intrekken als het mis loopt tussen ons. Een vriendin van mij zei dat om het weekend logeren een veel voorkomende bezoekregeling is, maar is dat ook zo? Vinden de vaders dit niet te weinig? Mijn kinderen kennen mijn vriend zijn ouders goed genoeg en ik laat ze met een gerust hart daar logeren. Mijn vriend zou zelf niet voor de kids kunnen zorgen. Hij heeft nog nooit een luier verschoond en speelt hooguit een kwartier even met ze. Houden van de kinderen doet hij heus wel maar op zijn eigen manier.
Moet ik de regeling op papier laten zetten? Ga ik daarvoor naar een advocaat of mediator? Ik heb de voogdij, betekent dit dat ik alles in de hand heb en ik het zeg maar mag bepalen hoe alles gaat? Ik moet gewoon ff weten wat mijn rechten precies zijn en waar ik sta. Als ik een punt zet achter mijn relatie wil ik namelijk graag meteen met een goed voorstel komen betreft de bezoekregeling. Als hij erover begint wil ik niet met mijn mond vol tanden staan en met van alles zomaar akkoord gaan.
Wie heeft hier ervaring mee of weet hoe ik dit het beste aan kan pakken?
Alvast bedankt voor de reacties....
