HSP en Burn-out - HSP (Hooggevoelig) - Flaironline

1. Geplaatst door Utopia | 14-04-2010, 15:43 | 1965x gelezen | 7 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Is er iemand die hier ervaring mee heeft? Ik ben 2 maanden geleden met een burn-out thuis komen te zitten en voor mijn gevoel speelt HSP hier ook een grote rol in.
   Ik ben nog gevoeliger geworden voor geluid, sfeertjes e.d.
   
    

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

7 reacties op onderwerp

1. loona79 schreef | 26-04-2010, 13:43

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hoi,
   
   Zelf heb ik ook een keer een burn-out gehad, ook ik ben hoogsensitief. Als dit eenmaal in je zit dan kun je dit niet veranderen. Je leert er wel mee omgaan, dat wel, voor een hoogsensitief persoon is vooral ook belangrijk rust en regelmaat!
   
   Gr. Loona

   ---

   ---

2. guusje42 schreef | 08-05-2010, 10:06

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   hallo,
   is voor mij ook heel herkenbaar. ben er 2 jaar geleden door de HSP en ben een  chronisch pijn patient helemaal door doorgedraaid . ben zelfs opgenomen geweest in een herstellingsoord, waar toevallig mijn behandelaarster ook HSP was. zij begreep het allemaal heel goed. maar ja, daar had ik ook niet veel aan, want mocht alleen maar rusten!!!
   sta ook ophet punt om me daar weer op te laten nemen en eens keihard aan MEZELF te gaan werken.
   ze zeggen dat het een zegen is, maar zo ervaar ik het helemaal niet. ben nu ook weer zwaar overspannen, en dat komt weer omdat ik van de ene naar de andere verjaardag hol.  en dan raast wer alles wat er is gezegd,(waar ik op dat moment helemaal niet naar heb geluisterd, maar blijkbaar wel heb opgeslagen,) los, en dan zit ik er weer weer mee.
   nee, voor mij is het niet mooi of een toevoeging aan mezelf, heb er alleen maar last van.
   wat een zeur of niet dan.
   is niet zo hoor, kan héél veel plezier hebben met mijn 4 kleinkinderen, maar voor mezelf???? kan mezelf NIET helpen en anderen altijd wel. want dat voel ik met die voelsprieten precies aan.
   fijn weekend allemaal

   ---

   ---

3. hsptje schreef | 09-05-2010, 17:19

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hoi hier allemaal,
   zelf ben ik ook thuis geraakt enkele jaren terug met burn out, dan tot de ontdekking gekomen dat ik HSP ben.
   Heel toevallig kwam ik in contact met de vereniging HSP Vlaanderen. Ik heb daar via praatkaffees en assertiviteitstraining heel veel vrienden leren kennen.
   mss kunnen jullie daar ook eens jullie licht opsteken
   www.hspvlaanderen.be
   Ondertussen volg ik een bacheloropleiding gezinswetenschappen en help ik nu als vrijwilliger mee de kinderkampen te begeleiden.
   Gewoonweg zaaaaaalig ! En die kinderen zijn één voor één allemaal zo lief ! Via axenroos leren we hen een positiever zelfbeeld te krijgen, werken we aan communicatie enz. Een hele dag wordt er intensief gewerkt rond het thema pesten en geven we persoonlijke tips mee om hier assertiever mee om te gaan.
   Als begeleidster is het soms wel zwaar, want uiteindelijk ben je een hele week intensief bezig op psychologisch vlak. Maar datgene dat je ervoor terugkrijgt is zo hartverwarmend !
   HSP zijn kan ook best aangenaam zijn,
   grtjs en succes in jullie verdere zoektocht !

   ---

   ---

4. parahondeline77 schreef | 23-01-2011, 17:35

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   quote:

   guusje42 schreef op 08 mei 2010 @ 10:06:
   hallo,
   is voor mij ook heel herkenbaar. ben er 2 jaar geleden door de HSP en ben een  chronisch pijn patient helemaal door doorgedraaid . ben zelfs opgenomen geweest in een herstellingsoord, waar toevallig mijn behandelaarster ook HSP was. zij begreep het allemaal heel goed. maar ja, daar had ik ook niet veel aan, want mocht alleen maar rusten!!!
   sta ook ophet punt om me daar weer op te laten nemen en eens keihard aan MEZELF te gaan werken.
   ze zeggen dat het een zegen is, maar zo ervaar ik het helemaal niet. ben nu ook weer zwaar overspannen, en dat komt weer omdat ik van de ene naar de andere verjaardag hol.  en dan raast wer alles wat er is gezegd,(waar ik op dat moment helemaal niet naar heb geluisterd, maar blijkbaar wel heb opgeslagen,) los, en dan zit ik er weer weer mee.
   nee, voor mij is het niet mooi of een toevoeging aan mezelf, heb er alleen maar last van.
   wat een zeur of niet dan.
   is niet zo hoor, kan héél veel plezier hebben met mijn 4 kleinkinderen, maar voor mezelf???? kan mezelf NIET helpen en anderen altijd wel. want dat voel ik met die voelsprieten precies aan.
   fijn weekend allemaal

   ---

   ---

5. parahondeline77 schreef | 23-01-2011, 17:36

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Ik ben ook zwaar overspannen echt zwaar met alle symtomen, maar waar kan ik een goed herstellingsoord vinden?? Graag een recatie, bedankt!!

   ---

   ---

6. parahondeline77 schreef | 23-01-2011, 17:37

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   reactie typefout

   ---

   ---

7. Yffie4 schreef | 17-03-2011, 14:11

   ---

   

   • Profiel
   • 5 berichten

   ---

   Hoi allemaal,
   
   Hoe gaat het met jullie , inmiddels weer een beetje de energie gevonden ??
   Net zoals jullie zit ik op het moment ook thuis met een burn-out.
   Alhoewel ik van mening ben dat hsp niet de oorzaak is van de burn-out , denk ik dat wij er wel gevoeliger voor zijn. We pikken nou eenmaal meer dingen op en zijn (er zijn natuurlijk uitzonderingen) misschien wat minder goed in het voor onszelf opkomen , we weten veelal wel wat goed is voor een ander , maar luisteren we ook naar onszelf.
   Nadat ik net weer redelijk herstellende was van mijn burn-out ,overleed ook mijn schoonvader , weer een dubbele dosis stress er bovenop met veel prikkels. Alhoewel ik af en toe momenten had dat ik dacht : Hoe ga ik me hier nou weer doorheen slaan ... Is het me toch gelukt om me iig tot de crematie op de been te houden.
   Naast alle "negatieve" prikkels en emoties en een paar flinke stappen terug in mijn herstel heeft het me ook iets gebracht : Ineens zag ik in dat ik niet goed bezig was . Ik had ineens t gevoel van : donder (sorry voor het taagebruik) allemaal maar op met jullie goede adviezen (dan heb ik het over Arbo en mijn werk) , jullie willen me allemaal wel weer snel aan t werk hebben (en ik gehoorzaamde natuurlijk) omdat dat goed voor me zou zijn , maar als ik mijn lichaam voel zegt t : IK WIL RUST en ik ga voortaan mijn gevoel volgen. Door een depressie in het verleden en mijn hoogsensitiviteit voelde ik zoveel dat ik puur vanuit mijn hoofd ben gaan leven ipv mijn gevoelens een plekje te geven. Wat ik dus wil zeggen is dat we veel gevoeliger zijn en er daardoor dus veel meer valkuilen zijn om in een burn-out terecht te komen.
   Wat ik geleerd heb is dat het vooral belangrijk is goed naar je eigen gevoel te luisteren en dat ook durven aangeven ( hoe moeilijk dat soms ook is omdat we niemand teleur willen stellen).En ook niet onbelangrijk , je leven onder de loep te nemen en je af te vragen: Word ik gelukkig van dit werk ? Heb ik er lol in ? en zeker niet onbelangrijk : Werk om te leven en niet om te werken, wij hebben meer tijd voor onszelf nodig en kunnen een full-time baan niet altijd aan . Is makkelijk gezegd, ik maakte me ook zorgen , ga ik wel rondkomen ed...maar uiteindelijk ben ik gelukkiger met wat minder geld en goed in mijn vel zitten , dan wat meer geld en me ongelukkig voelen en me afvragen : waar moet ik de energie vandaag weer vandaan halen.
   Ik ben nog steeds herstellende en heb echt dagen dat ik denk hoe kom ik deze nou weer door , maar de knop die in mezelf is omgegaan, om nou is voor mezelf te gaan zorgen en meer voor mezelf op te kokmen houd me positief en geeft me in op de donkere dagen een sprankje hoop...
   
   Veel sterkte voor iedereen die op dit moment in hetzelfde schuitje zit..

   ---

   ---