Hallo Allemaal,
Ik ben moeder (25) van een zoon van (3,5).
Mijn vriend (35) is de vader van mijn zoon en heeft uit een eerder huwelijk een dochter van (6).
Toen we nog maar een jaar samen waren en hij 3x terug ging naar zijn ex voor zijn dochter.
Raakte ik ongepland zwanger van onze zoon.
Ik wilde het meteen houden en kon er niet eens aan denken om het weg te halen.
Toen ik zwanger raakte woonde we net 3 maanden officieel samen en was die bezig met de scheiding af te ronden.
Ook mijn vriend wilde het houden.
Na die tijd hebben we zware tijden gehad want ex en stief kind is niet zo makkelijk als dat het allemaal lijkt.
Na lang vechten allebei voor elkaar zijn we erin geslaagd om onze relatie te redden.
Nu gaat het een een maand of 4 weer super goed.
Voor wij een relatie kregen hadden we ook al over kinderen gesproken en dat we er nog graag 2 wilden.
Nu is onze zoon 3,5 en de relatie loopt goed dus mijn kinderwens voor een 2e is heel groot.
Dus probeer er veel over te praten maar word snel afgebroken elke keer.
Ik heb er altijd 2 dicht op elkaar gewillen wat al niet gelukt is wegens omstandigheden.
Dus nu het zo goed gaat wil ik graag er voor gaan.
6 weken geleden hadden we een voorval ik had een dag vrij genomen van me werk.
En gingen met zijn drien dagje weg.
Aangekomen op bestemming word mijn vriend gebeld of die even voor zijn werk wat kon halen aan andere kant van het land.
Hij durfde geen nee te zeggen en ik zei als dat belangrijker is als ons kan ik beter stoppen.
Dus hij heeft zijn spullen gepakt ons achter gelaten en gegaan.
Daar stonden we dan dagje ik alleen met mijn zoon.
Ik was zo woest dat ik zei ik stop er mee want zoals je zelf al leest moet dit niet kunnen.
Werk belangrijker als ons.
Toen begon die in eens allemaal te sturen wil je een kind geven etc.
Dus ik zei nee nu ook niet en uit eindelijk nou ok dan kan ik het je vergeven.
Nu kwam die ons weer halen en bos bloemen en zei die het nog een keer.
Nu 2 maanden verder is het elke keer wat anders geweest.
Dan was die er nog niet klaar voor .. dan was het weer te kort op onze zoon zijn verjaardag .. dan moet het nog beter gaan tussen ons zonder soms een rot dag er tussen die iedereen wel eens heeft.
Wat moet ik hier nu mee ???
Ik voel me zo aan het lijntje gehouden.
Wie o wie kan zijn gevoel omschrijven hoe dit gespeeld word hoe zouden jullie het op pakken ???
