Preventief geopereerd... Het einde

Borstkanker en gendraagsters

Club voor tips, adviezen bij gendraagsters, ervaringen en verhalen over borstkanker.

Beheerder: bianca3007
Thema's en emoties: gezondheid, boos, trots, verdrietig

Met...

44 volgers
19 blogs
2 onderwerpen
1 foto

Meest gelezen (3.448x) opereren of niet ?
Meeste reacties (7) opereren of niet ?

Dit onderwerp heeft 2 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-10-2009 17:30. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door mirij | 21-10-2009, 17:22 | 1815x gelezen | 2 reacties
- Profiel
- 10 berichten
Na onzekerheid over het niet goed sluiten van de wonden, ben ik voor alle zekerheid naar het ziekenhuis gegaan. Worst case scenario: als de plek groter wordt en dieper blijkt te zijn dan nu zichtbaar is, komt de prothese bloot te liggen. En dat betekent dat het eruit moet...
Eind juli 2009
Na het douchen, zag ik een klein donker plekje op mijn linkerborst in het wondje. Mijn vriend zag dit ook, ondanks dat ik me eerst geen zorgen baarde -ik was immers gisteren nog op controle geweest- drong hij er toch op aan even langs te gaan. Zo gebeurde het dat ik tussendoor terecht kon en later te horen kreeg van de plastisch chirurge dat mijn prothese er uit moest...

Er zat weliswaar nog een klein vliesje over de prothese, maar ze wilde geen risico lopen. Wat dat risico inhield? Een grote kans op infecties. Gevolg hiervan zou zijn dat de prothese er uit gehaald zou moeten worden, maar dat er niks teruggeplaatst kon worden. Ik zou dan met een lege huid zitten, die dagelijks gespoeld zou moeten worden.

Omdat de huid er nu nog rustig uitzag, kon een tissue expander geplaatst worden.
Zo gebeurde het dat ik lag te trillen en huilen op de onderzoekstafel: bang voor hetgeen er komen zou, in de wetenschap dat ik pas over een half jaar weer op hetzelfde niveau zou zijn als voor deze afspraak. Lichamelijk zou ik iets sneller herstellend dan de vorige keer. Er hoefde namelijk geen weefsel meer weggehaald te worden.

Emotioneel echter, betekende dit veel meer: een klap recht in je gezicht! Waar ik al bijna zes weken verder was, weer veel zelf kon en weer wilde gaan werken, werd ik nu teruggeworpen naar opnieuw zes weken herstellen. Ik had het gevoel dat mijn lichaam mij in de steek liet: het kon de wond niet zelf sluiten met alle consequenties van dien.

Direct daarna werd ik opgenomen op de verpleegafdeling, waar ik me weer in het charmante OK-jasje met net-lingerie mocht hijsen: wachten op een spoedplekje.

Om 3 uur was het zover, en werd ik weggebracht naar de OK. Goed 2 uur later was alles achter de rug, en lag ik weer bij te komen op mijn kamer van de narcose en de operatie. De huid zag er goed uit, dus een tissue expander is direct teruggeplaatst.

Om de rechterborst had ze een klein plekje voor alle zekerheid gehecht, om te voorkomen dat dit plekje ook uit zou groeien.

Thuis
Ben gisterenmiddag thuisgekomen uit het ziekenhuis en het huis staat al weer vol met mooie gekleurde bloemen om me op te vrolijken! En ik moet zeggen dat ik die vrolijke kleurtjes goed kan gebruiken, want zo vrolijk voel ik me niet.

Ik ben me zeer bewust van de weken die komen gaan met het bijvullen van de tissue expander, en weer een operatie over zes maanden (met weer zes weken herstel!). Ik voel me er verdrietig en emotioneel onder. Ik had zo gedacht er te zijn, en moet nu weer de moed en positiviteit vinden om te accepteren wat er is gebeurd.

Natuurlijk weet ik dat het goed komt, en dat ik over een half jaar weer helemaal happy ben, maar het gevoel is daar nu nog niet. Waar ik eerder mijn gevoel en verstand op een lijn heb gekregen om de operatie te ondergaan, weet ik dat dit weer gaat gebeuren, maar daar ben ik nu nog (lang) niet.....

Oktober 2009
Inmiddels zijn we alweer ruim twee maanden verder en schrijf ik het laatste deel van mijn serie blogs. Mijn expander is inmiddels bijgevuld tot het niveau waarop mijn definitieve prothese aankomend januari gewisseld zal gaan worden!

Al met al kan ik nu zeggen dat het me mee is gevallen, ondanks dat ik een behoorlijke lichamelijke terugval heb gehad. Ik kan het nu allemaal redelijk los laten, en wachten op hetgeen er volgend jaar komen gaat: een nieuwe operatie, herstellen en dan beginnen aan de tepel reconstructie. Denk dat indien dit allemaal achter de rug is, we op volgend jaar oktober zitten. Wellicht met dan gedurende de borstkankermaand een laatste blog met een terugblik over aankomend jaar.... you never know!

Mochten er mensen zijn die vragen/ opmerkingen of wat dan ook hebben over alles wat ik geschreven heb, laat het me dan weten via een PB-tje. (privébericht. red)

Het praten met lotgenoten heeft mij goed voorbereid op alles wat ik de laatste paar maanden heb meegemaakt en ik ben dan ook zeker bereid deze rol voor een ander te (kunnen en mogen) spelen!

Take care en zoals in meerdere blogs van anderen ook naar voren komt: vier het leven!
- Mirij -
Reageer op blog
- Print deze pagina