Wel of niet hulp zoeken? - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door mofrance | 23-11-2008, 00:28 | 986x gelezen | 9 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 315 berichten

   ---

   Hallo,
   Ik zit met een dilemma waar ik zelf niet helemaal uit kom. Daarom hoor ik graag jullie meningen en/of ervaringen.
   Ik ben vanaf m'n 9 tot m'n 17 gepest. Soms wat minder erg, soms wat erger. In de ergste periode werd ik regelmatig in elkaar geslagen, geschopt en nog meer dingen die ik hier nog even niet vertel. Op m'n 18e ben ik in therapie gegaan, maar dat ging niet zo goed, omdat ik de confrontatie nog niet echt aankon. Een paar jaar daarna ben ik naar het buitenland verhuisd, waar ik nu nog woon. Ik ben een paar keer in een depressie terecht gekomen en ik merk dat wat er gebeurd is me op sommige momenten nog best bezig houdt. Ik weet alleen niet of het "erg" genoeg is om er hulp voor te gaan zoeken. Moet ik oude wonden weer open gaan halen, of zou het me juist goed doen? Is er iemand die me raad kan geven?
   Alvast bedankt!
   Mo

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

9 reacties op onderwerp

1. w1dje schreef | 23-11-2008, 09:17

   ---

   

   • Profiel
   • 1188 berichten

   ---

   wie bepaald of jij ergens genoeg last van hebt om hulp te zoeken.
   
   weet je ik vind dat als je er echt hinder van ondervind in t dagelijks leven dan is t verstandig om hulp te zoeken. is dat niet zo en komt t heel af en toe even bovenduiken maar verder ook niet dan lijkt t mij niet heel vervelend maar dat kan voor jou natuurlijk heel anders zijn. elk mens is nou eenmaal anders net zoals dat we dingen verschillend beleven.
   
   ik heb ook ene pest verleden en nog veel meer zooi en ik heb een paar jaar geleden uiteindelijk ruim ene jaar thuis gezeten met ene zeer zware depressie. en toen is idd heel veel werk verricht aan t een plaatsje geven van alles wat er gebeurd was.
   
   maar je kan dat pas doen als je er zelf ana toe bent. niet omdat iemand anders vind dat je t moet doen. snappie?
   
   sterkte met je beslissing en alleen jij kan die maken

   ---

   ruilen?
   

   ---

2. radeloosje191919 schreef | 23-11-2008, 12:11

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   wow dat is niet mis. Ik ben nooit gepest dus kan me absoluut niet verplaatsen in je situatie maar Mo als jij denkt dat je hiervoor hulp nodig hebt dan moet je dat zoeken. Je bepaalt dat uiteindelijk zelf. Ik zou dan alleen wel iemand zoeken die hierin gespecialiseerd is en je kunt neem ik aan zelf wel aangeven tot hoe ver je bereid bent te gaan. Je kunt bijv aangeven dat je hier wel over wilt praten maar dat je geen zin hebt om je hele leven op te rakelen. Het ligt dan aan de hulpverlener wat deze er mee doet.
   Maar echt bizar dat mensen elkaar dit echt aan kunnen doen en dan ook nog in de spiegel kunnen kijken naar zich zelf. Hoe kun je dat doen nadat je iemand hebt geschopt of in elkaar hebt geslagen omdat .... nou omdat iemand er anders uit ziet, iets niet wil wat jij wil ... vreselijk ... ze zouden hier eens wat zwaardere straffen op moeten zetten. Ik ben ook benieuwd of deze pesters nog wel eens last van hun daden hebben, vooral nu ... nu ze ouder zijn, misschien zelf kinderen hebben en als ze zouden weten wat voor impact het voor jou heeft.
   Mo heel veel sterkte en je moet gewoon doen wat je zelf denkt wat goed is ....

   ---

   ---

3. helma1981 schreef | 27-11-2008, 16:46

   ---

   

   • Profiel
   • 424 berichten

   ---

   Beste Mo
   
   Jou verhaal komt mij heel erg bekent voor.
   
   Alleen ben ik niet in elkaar geslagen wel een paar keer geschopt maar vooral veel uitgescholden en nog een aantal dingen bij mij is het op mijn 10de denk ik begonnen en op mijn 16de gestopt.
   
   Ik heb het ook een hele tijd geen plekje kunnen geven. Ik kan ook om niets boos worden en heel achterdochtig worden.
   
   Ik zelf heb geen zin om er hulp voor te zoeken en net zoals jij dat zegt oude wonden open te halen.
   
   Ik heb het meer en deel nu ook wel een plekje kunnen geven ook mede dankzij mijn vriend.
   
   Maar goed ieder verwerkt dit anders en als jij zelf al zit te denken aan hulp tja je kan het doen en als je zelf merkt dat je het niet aankunt kun je altijd weer stoppen neem ik aan
   
   Succes ermee
   
   
   Groetjes

   ---

   ---

4. mofrance schreef | 28-11-2008, 20:27

   ---

   

   • Profiel
   • 315 berichten

   ---

   Bedankt dat jullie met me meedenken. Ik denk dat ik gewoon nog even niks doe. Ik kan er nu best goed mee leven en ben bang dat dat meoilijker wordt als ik nu in therapie ga.
   Mocht het op een gegeven moment erger worden dan kan ik altijd nog besluiten om er aan te gaan werken, maar nu is gewoon niet het goede moment.
   Heel erg bedankt in ieder geval!
   Groetjes Mo

   ---

   ---

5. Elianne35 schreef | 30-11-2008, 00:21

   ---

   

   • Profiel
   • 86 berichten

   ---

   Mocht je ooit toch nog iets willen ondernemem ga dan voor cognitieve gedragstherapie. Die therapie is er op gericht van het heden uit te gaan, dus niet alles weer naar boven halen. Je gaat dan uit van hoe je je nu voelt en waar je "problemen" tegenkomt en daar dan een oplossing voor vinden. Het is ook niet makkelijk want ingesleten gewoontes moet je dan toch afleren en dat is soms best moeilijk. Bijvoorbeeld nee leren zeggen om te voorkomen dat je jezelf wegcijfert ten koste van jezelf. Ik had ook problemen en absoluut geen zin om alles van vroeger naar boven te halen(Ja, mijn rode step is gestolen en daar was ik heel verdrietig over. Mag ik nu crimineel worden?)
   Met deze therapie zijn mijn problemen grootendeels opgelost(perfect kun je nooit worden) en natuurlijk heb ik wel eens een terugval maar die heb ik leren herkennen en ik kan nu dus eerder ingrijpen. Om eerlijk te zijn had ik gewild dat ik eerder aan deze therapie was begonnen, had me veel ellende bespaard. En ik heb tijdens de gesprekken ook ontzettend veel lol gehad, dus het is echt niet alleen maar huilen en ellende tijdens de gesprekken. Je leert relativeren en voor jezelf opkomen en dat kan soms hele (achteraf) grappige situaties opleveren. Mensen die verwachten dat ze je een dag voor hun verhuizing nog wel kunnen vragen de dag erna te komen helpen. Als je dan nee zegt zijn ze met stomheid geslagen. Jammer dan, als ze het tijdig hadden gevraagd had ik er over na kunnen denken en daar was nu geen tijd voor dus dan is mijn antwoord nee.[:D] En weet je.......ze vinden me daarna nog net zo aardig!

   ---

   ---

6. mofrance schreef | 30-11-2008, 12:16

   ---

   

   • Profiel
   • 315 berichten

   ---

   Bedankt! Dat is een hele goede tip. Als ik een therapie ga doen, zou dat inderdaad het soort therapie zijn waar ik me het meest toe aangetrokken zou voelen. Ik ben bij therapie altijd zo bang dat ze onwijs alles van het verleden naar boven gaan zitten halen en dat ik me daardoor (tijdelijk) nog rottiger voel. Maar de therapie zoals jij 'm omschrijft is misschien wel een idee. Ik ga er eens rustig over nadenken en dan kijk ik verder.
   In ieder geval heel erg bedankt voor de tip en ik ben blij dat het bij jou zo goed geholpen heeft

   ---

   ---

7. lezeres3 schreef | 30-11-2008, 14:51

   ---

   

   • Profiel
   • 12 berichten

   ---

   Radeloosje191919 ik ben het helemaal met je eens pesten is verwerpelijk. Je vraagt je af of pesters er later zelf last van hebben.... het zou mooi zijn als het zo was maar de trieste realiteit is dat pesters vaak goed terecht komen. Uit onderzoek bleek dat veel in leidinggevende functies terecht komen en ze gaan dus in feite door met pestgedrag en dat natuurlijk niet door slaan of schelden maar door manipuleren en elleboogwerk.
   En Mo ik heb zelf ook therapie gehad en het heeft meer kwaad dan goed gedaan, ik heb ook nooit gezien dat iemand anders echt baat erbij had. Dat komt waarschijnlijk ook door het feit dat mensen die zich al in de "onderdanige" positie van hulpzoeker plaatsen al een bepaald karakter hebben waardoor hun leven nogal eens niet gaat zoals ze zouden willen. Je hebt misschien meer baat als je probeert je zelfvertrouwen te verhogen; ietsproberen te vinden waar je goed in bent; cursussen volgen of iets op creatief gebied.
   Succes ermee

   ---

   ---

8. Elianne35 schreef | 30-11-2008, 19:02

   ---

   

   • Profiel
   • 86 berichten

   ---

   Lezeres3, mijn ervaring is dat ikzelf, en ik ken nog meer mensen, er wel bij baat bij hebben gehad om therapie te volgen. Misschien heb jij zoals ik dat noem 'graaftherapie' gehad? Dus alles weer naar boven halen van vroeger, dus het herbeleven van al je angst, de afwijzing, je minder voelen, etc? Cognitieve gedragstherapie baseert zich op de theorie dat gedachten, gevoelens en gedrag op een bepaalde manier met elkaar in verbinding staan. Bijvoorbeeld als iemand negatieve gedachten heeft zal dit invloed hebben op de gevoelens en het gedrag van dezelfde persoon. Je negatieve gedachten over jezelf die zijn onstaan door pesten(ik ben niets waard/minderwaardig voelen bijv) hebben dus invloed op je gedrag(je onzeker gedragen, angst hebben om nieuwe contacten te leggen). Cognitieve gedragstherapie richt zich op de manier van denken waarbij het de bedoeling is dat gevoelens van angst, onzekerheid etc. verminderd zullen worden. Ik denk dat het volgen van cursussen best een goed middel is om je goed te voelen maar vergeet niet dat er ook een heleboel mensen zijn die niet eens de stap durven te zetten om aan zo'n cursus deel te nemen. De angst om contacten te leggen doordat ze zich minderwaardig voelen kan echt heel groot zijn. Ik zeg niet dat TO dat probleem ook heeft maar voor sommige mensen is therapie echt de enige mogelijkheid en dan zou mijn keuze cognitieve gedragstherapie zijn.
   Ik ben het niet met je eens dat je een onderdanige positie hebt als hulpzoeker. Juist niet! Jij bepaald immers zelf dat je therapie wilt gaan volgen(even afgezien van de echt zware gevallen die gedwongen worden) en jij bent degene die de touwtjes in handen heeft tijdens de cog. gedragstherapie. De psychotherapeute is degene die jou begeleiding geeft en zal dus nooit bepalen wat jij moet doen. Je geeft zelf je stappen aan en voor de ene is dat sneller dan voor de ander.
   Het is inderdaad waar dat mensen die in therapie gaan vaak een bepaald karakter hebben waardoor in hun leven niet alles altijd gaat als zij zouden willen. Maar dat is juist waar je met cognitieve gedragstherapie(wat een rotwoord zeg, goed voor scrabble) aan gaat werken.
   Jammer dat de therapie die jij hebt gevolgd geen baat heeft gehad, ik kan me best voorstellen dat je dan sceptisch wordt. Als een cursus oid bij jou wel verbetring heeft geboden is dat natuurlijk heel erg fijn.
   

   ---

   ---

9. Genovere schreef | 03-12-2008, 15:22

   ---

   

   • Profiel
   • 1325 berichten

   ---

   Hallo Mo
   
   Ik vind dat Elianne heel verstandige adviezen voor je heeft.
   Een hele goede (geregistreerde) hypnotherapeut, is ook een mogelijkheid, eventueel.
   Wanneer je zo nu en dan in een depressie raakt
   en je merkt dat alles van vroeger weer naar boven komt,
   dan betekent dat, dat er gewoon nog wat zit (in je onderbewustzijn),
   aan onverwerkt verdriet van destijds.
   
   Ik kan me echt héél goed voorstellen dat je daar het liefst niet meer aan denkt.
   Maar wanneer je zo nu en dan in een depressie schiet,
   wellicht door datgene wat er (onbewust?) nog zit,
   is dàt ook bepaald niet leuk!
   
   Een goede therapie zorgt ervoor dat je dat soort dingen alsnog kunt verwerken.
   Het is wel enorm belangrijk dat je je veilig voelt bij de therapeut.
   Op jouw vraag of het "erg" genoeg is, zou ik willen zeggen:
   wanneer jij er last van hebt, eronder lijdt, is het "erg" genoeg.

   ---

   genovere.web-log.nl

   ---