"Nooit zoals mijn ouders!" - * ARCHIEF * Wat vind jij? - Flaironline

1. Geplaatst door Redactie Flair | 05-01-2009, 17:01 | 1218x gelezen | 7 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 1611 berichten

   ---

   "Eén ding is zeker: dit zou ik míjn kinderen nooit aandoen"

   quote:

   "Mijn moeder wilde dat ik net als zij een carrièrevrouw werd"

   quote:

   "Net als mijn moeder bereidde ik me altijd voor op een tegenvaller"

   
   Wat heb jij meegenomen uit je jeugd? Welke invloed hebben jouw ouders op jou gehad? Deel jouw ervaringen en praat met ons mee!
   
   Groetjes,
   
   Li-Shi
   Stagiaire Flaironline

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

7 reacties op onderwerp

1. w1dje schreef | 06-01-2009, 08:34

   ---

   

   • Profiel
   • 1188 berichten

   ---

   wat ik meegenomen heb uit mijn jeugd. de invloed van mijn ouders.
   
   respect voor anderen hebben is iets wat mij al jong geleerd werd. en leren relativeren.
   
   mijn moeder was een thuisblijf moeder. onder schooltijd volgde zij opleidingen. daardoor hebben wij ook altijd geleerd dat je moet zorgen dat als je er alelen voor komt te staan je t ook alleen moet kunnen redden. word nooit afhankelijk van een ander. toen wij allemaal naar de middelbare gingen is mijn moeder weer gaan werken. heeft meer opleidingen gedaan en heeft op haar 50ste haar diploma als verpleegkundige nog gehaald. hier leerde zij voor voordat ze mijn vader leerde kennen en heeft het toen nooit afgemaakt.maar als je iets echt graag wilt dan kan je t ook halen. ook al is t niet altijd even makkelijk.
   
   de invloed van mijn ouders werd pas echt duidelijk toen ik zwaar depressief werd. en er ene einde aan wilde maken. de enige die er toen voor me waren waren mijn ouders en broertje. nu gaat het weer redelijk goed gelukkig maar familie is er voor je (in de meeste gevallen dan) vrienden laten je veel makkelijker stikken.

   ---

   ruilen?
   

   ---

2. anja12345 schreef | 06-01-2009, 18:42

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Hoi hoi,
   
   Wat ik duidelijk mee heb genomen van mijn ouders is dat als ik ooit eens zou gaan scheiden, niet zo te doen als mijn ouders!! Inmiddels ben ik gescheiden en heb ik vaak ruzie met mijn moeder, omdat zij vind dat ik het verkeerd doe! Mijn pa wilde mijn niet meer zien en mijn moeder vond dat maar al te best! Hoe vaak ik niet heb gehoord wat voor rotzak mijn vader was! Dat ik nooit moest gaan trouwen voor mijn 40ste ect ect. Nu ben ik 4 jaar gescheiden, en alles wat hun deden, doe ik dus niet! Ben op goeie voet met mijn ex, ondanks alles, want vergeet niet dat ook ik, verdriet, pijn ect ect heb gehad. Maar voor mijn 2 kinderen ben ik altijd de goeie, begrip volle ex! Tot vervelens toe! Je zal mij niet horen schelden over hun vader, nooit negatief over zijn nieuwe vriendin! Terwijl ik ook wel eens denk ****, snap je? Die ruzies met mijn moeder zijn nog het vermoeiends, ik ga er fel tegen in! Al heeft ze echt wel eens gelijk, maar keihard ben ik tegen haar! Neem het altijd op voor mijn ex, enkelt en alleen voor mijn kinderen! En ben er trouwens trots op! Dat ik gewoon met mijn ex & zijn vriendin naar een school uitvoering kan, dat mijn ex gewoon binnen kan komen en een kop koffie kan drinken voor dat de kids naar hem toe gaan ect ect .. Stuk rustiger voor me eigen ook ;-)
   gr.

   ---

   ---

3. Li-Shi-Flair schreef | 07-01-2009, 13:59

   ---

   

   • Profiel
   • 97 berichten

   ---

   Ik begin steeds meer te merken dat ik toch wel veel van mijn ouders heb meegekregen. Vooral de 'wijsheden' die mijn ouders met ons hebben gedeeld (en nog steeds delen). Dingen die je beter zo en zo kunt doen of beter niet kunt doen in het (dagelijkse) leven.
   Invloeden uit je directe omgeving tijdens je jeugd zijn vaak vormend voor later. Je realiseert het niet altijd, maar ik zie steeds vaker overeenkomsten tussen mij en mijn ouders. Je kan er niet omheen (^_^).
   Groetjes,
   Li-Shi,
   Stagiaire Flaironline

   ---

   "A day without laughter is a day wasted" - Charlie Chaplin | "Dwell in possibility" - Emily Dickinson

   ---

4. blondie31 schreef | 10-01-2009, 14:05

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Hoi,
   Over dit onderwerp kan ik wel bijna een boekwerk van schrijven. Ik heb namelijk voor mezelf niet veel goeds van mijn ouders meegekregen. Ik heb op dit moment ook totaal geen contact met mijn ouders, is volledig mijn eigen keuze. Deze keuze heb ik gemaakt nadat ik zoveel pogingen heb ondernomen om hun duidelijk te maken waar ze me pijn mee doen, waarom ik verdriet heb om bepaalde zaken, het is zelfs zover gekomen dat door die situatie mijn huwelijk bijna afgelopen is geweest. Het is een hele moeilijke keuze geweest maar wel de beste keus die ik ooit gemaakt heb van mijn leven.
   Zelfs nu nog, ondanks dat ik geen contact heb met mijn ouders ondervind ik nog nadelen ervan. De invloeden van mijn jeugd zoals geen goede begeleiding naar het volwassen leven is nog dagelijks heel moeilijk voor mij, ik vind namelijk dat ik geen begeleiding heb gehad, alles moest toch op hun manier en ik heb nooit mijn eigen "ik" kunnen laten zien. Ik zat constant te vechten met mijn eigen "ik" en met wat me van hun uit opgedrongen werd. Ik heb hier heel hard aan gewerkt om hier in te veranderen maar toch zijn er nog momenten dat ik zaken van hun onbewust over neem die ik absoluut niet wil overnemen maar door hun gedrag ben ik wel zo gevormd. Ik begin nu we een gezin hebben zelf pas volwassen te worden nu begin ik pas te leren wat de verantwoording van het leven/gezin inhoud. Ik doe het allemaal alleen (althans zonder ouders, mijn man helpt me ook heel erg maar voor hem is het ook niet altijd makkelijk want zelfs hij ondervindt hier hinder van)
   Maar desondanks is het toch een mooie les/ervaring want zoals met mij deden doe ik wel niet met mijn dochter maar soms is het wel een valkuil, zoals een klein voorbeeld: ik heb altijd liefde en aandacht gemist bij mijn ouders, bij mijn dochter heeft dit prioriteit 1 (maar als ik niet oplet ga ik hier ver in) Dat is wat ik bedoel dat het nog steeds dagelijks heel moeilijk is. Het allebelangrijkste is dat ik veel geleerd heb en nog veel leer en dat ik niet bij de pakken neer ga zitten, het zal zo moeten in het leven denk ik dan. Ik ben hier wel veel sterker door geworden en dat is ook heel veel waard in het leven zeker met de huidige maatschappij!
   Groetjes

   ---

   ---

5. muisje282828 schreef | 11-01-2009, 05:13

   ---

   

   • Profiel
   • 2881 berichten

   ---

   gelukkig kon het nog weg halen
   sorry werd te prive ,kan op dit momend uren over vroeger praten
   komt omdat ik een dagje ouder word ,weet nie .
   maar ik heb goede dingen vooral met me zus

   ---

   ---

6. Otje83 schreef | 13-01-2009, 17:58

   ---

   

   • Profiel
   • 1262 berichten

   ---

   Zolang het over koetjes en kalfjes gaat, en ik het in hun ogen 'goed' doe, heb ik een prima relatie met mijn ouders. Zodra het niet gaat zoals zij het voor ogen hebben ben ik een 'vreselijk lastig' kind. Het is mij meerdere keren duidelijk gemaakt dat ze me nooit meer hoefden te zien, bijvoorbeeld omdat ik in hun ogen niet vaak genoeg langskwam (ik woon aan de andere kant van het land, zonder auto, en zij kwamen ook niet naar mij). Ik ben een paar jaar geleden erg depressief geweest, en dat hebben ze altijd weten te negeren, ook toen ik duidelijk (letterlijk!) om hulp vroeg. Mijn ouders kunnen nu vol trots aan anderen vertellen dat ik een hele goeie baan heb, maar zoals mijn moeder dan zegt 'ik heb maar niet verteld dat je ook nog studeert'. Ik denk dat ze zich schamen dat ik niet eerder afgestudeerd ben (dit is trouwens niet omdat het studentenleven mij zo goed beviel; ik ben tussendoor een opleiding tot verpleegkundige gaan volgen maar verlangde na een paar jaar werken uiteindelijk toch terug naar een universitaire opleiding én een andere baan). Dit doet best zeer, want een zware baan van vijf dagen in drie dagen weten te proppen en daarnaast elk vrij moment van de dag en het weekend studeren is best zwaar, en mag een prestatie heten. Bovendien heb ik altijd het idee gehad (en nu nog steeds) dat mijn broertje en ik moeten 'vechten' over wie de liefste is. Op dit moment ben ik het, omdat mijn leven op rolletjes loopt, en mijn broertje is maar 'lastig'. Het is heel lang andersom geweest.
   Toch vind ik het niet heel erg, ik heb me er (na vele jaren worstelen) bij neergelegd dat het nu eenmaal een redelijk oppervlakkige relatie is, en het is niet anders. Als ik me gedraag zoals zij het graag zien hebben we het prima, en waarom zou ik dan tegen beter weten in gaan vechten voor iets diepers?
   Wel merk ik de laatste tijd dat ik twijfel over hoeveel kinderen ik zou willen; ik heb altijd gezegd dat ik er het liefste twee of drie zou hebben, maar wordt wel steeds meer bang dat ook míjn kinderen zullen moeten vechten voor liefde en respect; dat wil ik absoluut niet! De kans dat ik naarmate ik ouder word nog meer op mijn moeder ga lijken schrikt me af. Dus wellicht blijft het er bij eentje (als dat ons gegund is).

   ---

   Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken

   ---

7. yumemi schreef | 05-02-2009, 03:16

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   quote:

   Hoi hoi,
   
   Wat ik duidelijk mee heb genomen van mijn ouders is dat als ik ooit eens zou gaan scheiden, niet zo te doen als mijn ouders!! Inmiddels ben ik gescheiden en heb ik vaak ruzie met mijn moeder, omdat zij vind dat ik het verkeerd doe! Mijn pa wilde mijn niet meer zien en mijn moeder vond dat maar al te best! Hoe vaak ik niet heb gehoord wat voor rotzak mijn vader was! Dat ik nooit moest gaan trouwen voor mijn 40ste ect ect. Nu ben ik 4 jaar gescheiden, en alles wat hun deden, doe ik dus niet! Ben op goeie voet met mijn ex, ondanks alles, want vergeet niet dat ook ik, verdriet, pijn ect ect heb gehad. Maar voor mijn 2 kinderen ben ik altijd de goeie, begrip volle ex! Tot vervelens toe! Je zal mij niet horen schelden over hun vader, nooit negatief over zijn nieuwe vriendin! Terwijl ik ook wel eens denk ****, snap je? Die ruzies met mijn moeder zijn nog het vermoeiends, ik ga er fel tegen in! Al heeft ze echt wel eens gelijk, maar keihard ben ik tegen haar! Neem het altijd op voor mijn ex, enkelt en alleen voor mijn kinderen! En ben er trouwens trots op! Dat ik gewoon met mijn ex & zijn vriendin naar een school uitvoering kan, dat mijn ex gewoon binnen kan komen en een kop koffie kan drinken voor dat de kids naar hem toe gaan ect ect .. Stuk rustiger voor me eigen ook ;-)
   gr.

   
   zo bekend verhaal dit,
   mijn ouders zijn 13 jaar geleden gescheiden en sinds die tijd is het oorlog.
   ik probeer dan ook altijd aan mensen mee te geven die in een scheiding zitten,
   hun ruzies en haat tegenover elkaar niet te uitten en gebruiken over de rug van de kinderen.
   ik weet hoe het voelt, nog steeds heb ik er problemen mee nu 13 jaar later.
   blij dat jij je kinderen er niet mee opzadelt!

   ---

   ---