liefdesverdriet - * ARCHIEF * Seks, Liefde & Relatie - Flaironline

1. Geplaatst door janneke v | 10-11-2008, 11:23 | 1654x gelezen | 12 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 36 berichten

   ---

   Hoi hoi,
   Ik heb al een topic hierover gelezen maar dat is alweer een tijd geleden geplaatst, maar dat wil niet zeggen dat ik mezelf niet herken.
   Ook ik ben gisteren gedumpt door mijn vriend, we hadden bijna 2 jaar een relatie, maar het ging niet meer volgens hem. Hij weet niet wat hij wil. Of ik degene ben met wie hij kinderen wil, een huis wil kopen en oud worden. Hij weet niet of hij genoeg van mij houd. In juli hebben we ook een soort van crisis gehad, maar we gingen aan de relatie werken en het ging naar mijn idee beter. Maar gisteren bleek dus van niet. Ik ben een wrak en zie eruit als een wrak, ik kan alleen maar huilen en roken. Heb vrij genomen van mijn werk. Vanmorgen afscheid genomen en vanmiddag komt hij wat spullen halen om mee te nemen naar zijn tijdelijke onderkomen. Er lag vanmorgen een heel lief briefje met de tekst dat hij mij geen pijn wil doen en dat het beter zo is en dat we er misschien alleen maar beter uitkomen of niet, want hij kan me niks beloven. Hij heeft het er ook moeilijk mee, want ik heb hem nog nooit zo zien huilen. Het ene moment voel ik me heel sterk en weet ik dat ik er overheen kom maar het andere moment voel ik me verschrikkelijk. Ik ben 33 en heb geen kinderen, ik dacht dat dit degene was met wie ik gelukkig zou worden. Nou niets is minder waar.

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

12 reacties op onderwerp

1. Bitje schreef | 10-11-2008, 11:54

   ---

   

   • Profiel
   • 337 berichten

   ---

   Hallo Janneke,
   
   
   Dit zal pijn doen, veel pijn.
   
   Maar besef ook dat, wanneer bij één van de twee het gevoel
   weg is, in dit geval bij je partner, jullie nooit echt gelukkig zullen worden
   samen. De kans dat irritaties steeds groter gaan worden, en een steeds
   belangrijker rol gaan spelen in de relatie, is in die situatie levensgroot aanwezig
   en er komt een moment dat het ook jou op zal gaan spelen.
   
   
   Natuurlijk is het moeilijk. Je had een droom. Deze droom zie
   je als een zeepbel uiteen spatten. En het is ook geen droom die je binnen een
   paar weken met een ander gaat verwezenlijken. Sterker nog, dat wil je op dit moment
   niet. Daar heb je totaal geen behoefte aan.
   
   
   Wanneer ik het zo lees is het ook voor je vriend geen
   gemakkelijke beslissing geweest. Ik ben er ook van overtuigd dat hij dit niet
   alleen gedaan heeft om zelf verlost te zijn maar ook om jou een nog zwaardere
   klap op oudere leeftijd te besparen. Ik ben er van overtuigd dat hij, ondanks
   alles, toch het beste met je voor heeft.
   
   
   Dat je er finaal doorheen zit op dit moment is logisch, ik
   denk ook dat ik mij in jouw situatie even ziek zou melden. Neem even een weekje
   rust want je hersens staan op dit moment echt niet naar werken. Natuurlijk kan
   je werk ook een afleiding zijn, dat zal het ook worden straks, maar probeer
   eerst even de eerste klap voor jezelf te verwerken.
   
   De meeste werkgevers hebben trouwens ook begrip voor dit
   soort situaties en zullen je ook even de tijd gunnen. Ook zij begrijpen dat je
   op het werk nu even weinig waard zult zijn. Ik heb geen idee hoe het er op je
   werk aan toe gaat maar mogelijk kan je werkgever ook de kastanjes een beetje
   uit het vuur halen door je collega?s al vast op de hoogte te brengen. Ik denk
   dat dit je heel veel emoties kan schelen wanneer je straks weer gaat werken.
   
   
   Sterkte,
   
   
   Bitje

   ---

   Om misverstanden op dit forum te voorkomen: Ik ben een MAN.
   
   Ga je mee verdwalen ? Ik weet de weg.

   ---

2. Taros140104 schreef | 10-11-2008, 12:22

   ---

   

   • Profiel
   • 1802 berichten

   ---

   Lieve Janneke,
   Ik weet zeker dat hij het beste met je voorheeft. Want hoe moeilijk is het om deze knoop door te hakken. Hij wil je geen verdriet doen maar zoals Bitje ook al schrijft als hij hiermee doorgaat doet hij je misschien uiteindelijk nog veel meer pijn. Dat is zeker een teken dat hij van je houdt. Niets is zo moeilijk om toe te geven dat iets niet gaat zoals je misschien graag zou willen. Niet alleen voor jezelf maar hoe vertel je het de ander ? Het is pijnlijk en geeft veel verdriet. Het is een feit dat je er sterker uit gaat komen maar dat zie je nou waarschijnlijk niet en dat hoeft ook niet.
   Het is inderdaad heel goed dat je de stekker er even uit trekt. Gooi het verdriet er lekker uit en hou het ook niet tegen. Je voelt wat je voelt!
   Ik wens je heel veel sterkte toe ! En dat werk is maar werk dat komt wel weer. Stap er niet te snel overheen maar neem de tijd!
   Liefs,
   Sanne

   ---

   ---

3. janneke v schreef | 13-11-2008, 13:14

   ---

   

   • Profiel
   • 36 berichten

   ---

   Hallo,
   Bedankt voor jullie lieve berichtjes. Het is nog steeds erg zwaar, dat kan ook niet anders het is pas een paar dagen geleden dat het allemaal gebeurde. Ik heb maandag nog intensief contact gehad met hem, maar nu al 2 dagen niet, ik moet mezelf echt behoeden om niet de telefoon te pakken en hem te bellen of sms'en. Ik moet nu sterk zijn, maar wat valt me dat zwaar. Ik heb veel steun aan vrienden en mn ouders maar om alleen in het huis terug te komen is nog erg moeilijk. Vooral maandag was dat erg moeilijk, want toch hou je hoop dat hij spijt heeft van zijn beslissing en terug is gekomen, en als je dan ziet dat er spullen weg zijn en ook hij dus weg is, dan breek je.
   Liefs Janneke

   ---

   ---

4. witvlindertje schreef | 13-11-2008, 14:14

   ---

   

   • Profiel
   • 17 berichten

   ---

   Hey Meid
   
   Zwaar he? Mijn relatie is na 2,5 jr ook uit Wel op een hele vervelende manier(zie "Ik voel me bedonderd") Maar hoop steeds dat het nog goed komt. Iedereen zegt laat hem met rust bel niet Misschien trekt hij bij, gaat hij je missen. Maar het is zo moeilijk om niet te bellen smsen of mailen. ZHet begint bijna dwangmatig te worden....
   
   Jiij ook veel sterkte hoor

   ---

   ---

5. Taros140104 schreef | 13-11-2008, 14:26

   ---

   

   • Profiel
   • 1802 berichten

   ---

   Hey Janneke en ook Witvlindertje,
   Natuurlijk is het moeilijk. Maar trek je niet te veel aan van wat anderen zeggen en doe wat jij vind dat goed is en wat goed voelt. Je kunt niet zomaar na een lange relatie geen contact meer hebben want dat voelt ook onnatuurlijk. Het is voor anderen altijd makkelijk om een mening te geven en advies maar toch... jullie zijn diegene met de pijn en alle verdriet.
   Probeer alle adviezen los te laten haal er alleen uit waaraan je iets denkt te hebben!
   Veel sterkte !
   Liefs, Sanne

   ---

   ---

6. bewustvrijgezellig schreef | 13-11-2008, 14:29

   ---

   

   • Profiel
   • 373 berichten

   ---

   wit vlindertje, het lijkt mij -dat als het dwangmatig wordt- dat je hem echt moet loslaten. iemand die jou zó heeft belazerd is dat allemaal niet waard!

   ---

   ---

7. Rissie30 schreef | 14-11-2008, 13:26

   ---

   

   • Profiel
   • 61 berichten

   ---

   Ik kan me de dag nog goed herinneren dat mijn ex bij me wegging, na 2 jr samenwonen. Ik weet echt hoe je je voelt meid, maar geloof me het slijt...
   
   In het begin word je heen en weer geslingerd door gevoelens, gemis, verdriet, boosheid etc etc... Geef het even tijd, geef hem even tijd. Ik heb geleerd, hoe moeilijk ook, het meer zin heeft om hem even met rust te laten. Geef hem de kans om je te gaan missen. En gebeurt dat niet, dan niet. Geloof me, dan komt er vanzelf weer iets anders moois op je pad. Die teksten kreeg ik toen ook van iedereen te horen. Niet goed, werd ik ervan, haha. Ik wilde het niet geloven, want mijn ex was toch de ware voor mij? We hadden nb zoveel samen meegemaakt! Echt doodziek was ik ervan. Heb m echt gestalkt en gesmeekt enzovoorts. Krijg er nu nog het schaamrood van op mijn kaken, haha..
   
   Nu dik 4 jaar later is er aardig wat veranderd: Ik heb inmiddels al 15 mnd de liefste vriend ter wereld en ook nog de leukste baan. Nu snap ik, wat iedereen toen bedoelde. Deze man vult mij aan en lift mij omhoog waar nodig is. Mijn ex en ik waren echt niet gelukkig geworden samen, we waren toch echt te verschillend. Soms is daar een lange tijd voor nodig voor je dat ziet. Geef jezelf ook de tijd en de ruimte om terug te kijken op de afgelopen paar jaar en bedenk of je op deze manier verder wil..
   Probeer je in ieder geval zoveel mogelijk op jezelf te richten: Wat wil jij!? Ipv wanhopig op hem te wachten..dat deed ik namelijk ook.
   
   Heel veel sterkte meid, hoop dat het zonnetje weer snel voor je gaat schijnen!! Kus

   ---

   ---

8. j0elle schreef | 14-11-2008, 15:02

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Janneke, ik weet precies hoe je je voelt. Sinds dinsdag heeft mijn vriend het ook uitgemaakt. Komende dinsdag zouden we 3 jaar samen zijn... Ik ben dan wel zo een 10 jaar jonger als jou, maar we hadden het zo vaak over trouwen, samenwonen en kinderen krijgen. Hij is mijn eerste liefde en heb deze pijn nog nooit gevoeld. Drie weken terug is er vanalles gebeurd en hij heeft er geen goed gevoel meer over. De laatste 3 weken hadden we het heel rustig aangepakt..de laatste keren dat we samen waren, waren zo fijn, zo perfect. Daarom kan ik ook niet begrijpen dat hij deze keuze heeft gemaakt en dat hij er geen goed gevoel over heeft. Maar hij heeft tijd nodig om het een en ander te verwerken en hij wilt mij ook geen pijn meer doen. Was de afgelopen weken namelijk zo afhankelijk van hem, voelde me heel onzeker en liep zo wat als een hondje achter hem aan. Hij wilde nu duidelijk zijn en denk dat dit voor nu beter is. Mocht hij over een tijdje niet zonder me kunnen zou hij me dat laten weten, maar ik moest nergens vanuit gaan. Hij is de liefde van mijn leven, had me nog nooit zo gelukkig gevoeld als met hem, onze relatie was heel intens. Het doet hem ook veel pijn, meer pijn dan dat ik weet zegt hij, maar op deze manier kon hij niet normaal verder gaan. Ik ben zo bang voor de komende tijd..de feestdagen..de eenzaamheid..de pijn. Ik weet dat ik hem de tijd moet geven en ga er ook alles aan doen om me sterk te houden en niets van mij te laten horen.
   Het klopt inderdaad wat Rissie zegt. Krijg hetzelfde verhaal momenteel ook van iedereen te horen. Het is alleen zo moeilijk te geloven nu, maar ik probeer er wel aan vast te houden. Mij helpt het me soms in ieder geval wel...
   -x-

   ---

   ---

9. Sask82 schreef | 16-11-2008, 17:38

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Het boekje: Eerste hulp bij liefdesverdriet van Rhijja Jansen heeft mij echt enorm geholpen. Het is echt een aanrader. Heel veel sterkte!

   ---

   ---

10. Rissie30 schreef | 19-11-2008, 20:01

    ---

    

    • Profiel
    • 61 berichten

    ---

    Hey Janneke,
    
    
    Hoe gaat het nu met je??
    
    
    Lfs Rissie

    ---

    ---

11. janneke v schreef | 20-11-2008, 15:46

    ---

    

    • Profiel
    • 36 berichten

    ---

    Hallo allemaal,
    Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en tips, ik heb er veel aan gehad.
    Maar er is goed nieuws, hij is terug, hij heeft er goed over nagedacht en hij wil ervoor gaan, 200%. Ik ben nog wel erg wantrouwend want wie zegt me dat hij volgende maand niet weer zo aan het twijfelen slaat, dat heb ik hem ook wel goed duidelijk gemaakt. En dat we nog een hoop te bepraten hebben is ook wel duidelijk, we zijn er nog lang niet, maar zeker op de goede weg.
    Nogmaals bedankt allemaal
    
    Gr J

    ---

    ---

12. Rissie30 schreef | 20-11-2008, 17:46

    ---

    

    • Profiel
    • 61 berichten

    ---

    Toppie!!! Suk6 saampies![Y]

    ---

    ---