- jackpeters roept“www.ex-back.nl
Bestemd voor mensen met relatie problemen, volg nu snel een therapie om je ex terug te winnen.
mvg.” | 05-11-2010 | 17:42 - ter36 roept“Ik zit nu in zo'n situatie hij zegt ik hou van je maar geen relatie wil en me geen toekomst kan bieden maar als ik 3dgn niets van me laat horen belt hij dat hij me mist etc Ik wil wachten op hem ik voel dat er toekomst in zit ben ik nu erg naief” | 22-11-2009 | 00:27
- devereaux roept“Ik vroeg me af hoe het nu is afgelopen, op moment zit ik zelf in zo'n soort positie en heb het voor elkaar om nu 3 dagen helemaal niets te laten horen van mezelf tegen mijn 'vriend' maar hij ook niet naar mij ik ben razend benieuwd” | 02-06-2009 | 19:00
- wayofflife09 roept“Ach schat leef je leven zoals jij het graag wilt en ervaart.
Als dit jouw gevoel is prima toch. en never schaam je voor de buiten wereld.
ik wil hier graag verder over praten met je
mail me op
wayofflife09@gmail.com” | 15-05-2009 | 15:39 - Arno roept“nijntjenijntje 1,
Ik heb hetzelfde meegemaakt wat jij nu mee maakt!” | 14-04-2009 | 18:50 - Just_Kaa roept“niet dus.. damn..” | 25-03-2009 | 13:09
- Just_Kaa roept“rageer ik nu op adidas_aka_idols?” | 25-03-2009 | 13:09
- flores roept“ff checken” | 20-03-2009 | 14:33
* ARCHIEF * Seks, Liefde & Relatie
Dit is het archief van de pijler "Seks, Liefde & Relatie" op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl
- Beheerder: Redactie Flair
- Thema's en emoties: flair, bezorgd, gestresst, jaloers, verdrietig, verliefd
Met...
- 50 volgers
- 0 blogs
- 167 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (34.482x) Stel hier je vraag aan de moderator
- Meeste reacties (311) Stel hier je vraag aan de moderator
Dit onderwerp heeft 22 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 25-11-2008 16:48. \t\t
Samen verer of alleen
- Hallo meiden
Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. er gaat zoveel door mijn hoofd heen op dit moment. Ik heb nl een hele leuke en lieve vriend waar ik helemaal gek op ben. Maar sinds een tijdje zit hij iet lekker in zijn vel. Hij is 35 en weet op dit moment niet waar hij staat in het leven. Wat hij wil bereiken en/of hoe hij dat moet aanpakken. Hij weet dus ook niet wat hij met mij aan wil. Hij heeft mij gevraagd hem wat ruimte te geven. Die ruimte wil ik hem met alle liefde geven want het enige wat ik wil is dat hij zich weer happy voelt. De ruimte die hij nu heeft gerbuikt hij om leuke dingen te doen, naar vrienden te gaan en lekker te gaan stappen. In gesprekken die we hebben geeft hij ook toe dat hij als het ware wegloopt. Omdat hij thuis tegen de muren op lopt als hij alleen is (we wonen niet samen). Maar ik zit thuis met de onzekerheid. Wat wil hij, welke keuzes gaat hij maken. Ook ik loop hierdoor tegen de muren omhoog. Hij zegt dat hij zich leeg voelt. En dat hij op dit moment niet kan geven wat hij zou willen geven.
Dit kan ik me ook nog goed voorstellen, Maar op de een of andere manier sluit hij zich voor mij af. Dit is echt killing. Want die zeldzame momenten dat we samen zijn zie en merk ik gewoon dat hijnog heel veel om me geeft (of maakt liefe blind). Hij heeft ook een aantal onverwerkte dingen uit een vorige relatie. Zou dit mee kunnen spelen. En is dit nu gewoon bindingsangst.
Ik weet niet zo goed wat ik er nu mee aan moet. Hem de ruimte blijven geven, Maar het idee hebben dat hij blijft vlucvhten. Hem erop aanspreken werkt alleen maar de andere kant op. Of voor mezelf kiezen en dan het risco lopen dat ik een hele grote fout maak
Misschien komt bovenstaande een beetje warrig over maar er gaan ook zoveel gedachten door me heen.
Groetjes Lo- Print deze pagina
22 reacties op onderwerp
Het lijkt een soort vroege mid-life-crisis....Wat ik niet zo goed begrijp is: Jullie wonen niet samen, maar hij wil wel dat je hem (nog) meer ruimte geeft. Maar het lijkt me beter als hij probeert er achter te komen (met hulp van een objectief iemand?) wát er dwars zit, proberen die dingen uit die vorige relatie te verwerken. Misschien is hij (te) snel aan een nieuwe relatie begonnen, dat is me niet duidelijk. Maar met dat verwerken ervan, kun jij hem niet helpen. Maar als jullie elkaar steeds minder zien (omdat hij leuke dingen met ánderen wil doen), heb je de kans (nog verder) uit elkaar te groeien. Het is prima dat jij hem de ruimte wil geven, maar hij moet wel ruimte geven aan jóu om te praten, om jouw ei kwijt te kunnen. Ik zou hem dan ook rustig vragen tijd voor jóu te maken, om samen te praten. Wegvluchten helpt niet en jou in deze onzekerheid te laten is niet helemaal fair....Alsof je goed genoeg bent om te wachten tot hij er eindelijk achter is wat hij wil. Dus: laat hem hulp zoeken, maar zeg hem ook dat je (meer) qualitytime wilt met hem...Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!- quote:Het lijkt een soort vroege mid-life-crisis....
Wanneer je meer informatie zoekt over de Midlife Crisis kijk dan eens op de volgende site:
www.midlife-info.nl
Sterkte,
BitjeOm misverstanden op dit forum te voorkomen: Ik ben een MAN.
Ga je mee verdwalen ? Ik weet de weg. - Die link van jou werkt niet...Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
- Jeetje het lijkt wel heel erg op mijn verhaal...mijn (ex?)is 41 en eigenlijk het zelfde verhaal.Hij wil rust en vergeet mij gewoon even helemaal.Zelfs toen ik burn out thuis zat heeft hij amper naar me om gekeken want meneer heeft rust nodig..Wij wonen ook niet samen en hij heeft ook onverwerkte dingen alleen uit zn jeugd dan..Hij wil geen therapie ook..soms denk ik dat hij helemaal niet beter wil worden en het wel best vind zo..Als ik sms dan zegt hij dat hij rust wil en dat ik maar moet kijken wat ik ga doen..wachten of verder gaan..en als ik bel doet hij kortaf en wil hij niet praten.Ik baal er nu echt van..vind het egoistisch van hem.Hij weet niet wat hij wil maar heeft me wel paar maanden geleden gevraagd met de pil te stoppen..en nu dit!!IDat hij er niet voor me was toen ik hem nodig had dat heeft me het meest gekwetst..eigenlijk moet ik het maar laten gaan en verder mn leven leven zonder hem..maar vind het zo moeilijk..Hij wilde van de week wel bij me langs komen maar nergens over praten..dat kan ik echt niet hoor...je blijft echt niet zomaar weg..dus heb ik nee gezegd.Bij mij duurt dit nu al bijna 3 maanden.Hoop dat jouw vriend er eerder uit is.Sterkte...ik weet precies hoe moeilijk je het hebt..dikke kus
- quote:Die link van jou werkt niet...
Ik kan hem ook niet meer aanpassen.
Het adres klopt wel gewoon dus type het adres ff over in je browser.Om misverstanden op dit forum te voorkomen: Ik ben een MAN.
Ga je mee verdwalen ? Ik weet de weg. - Hoi Lo,
Dat klinkt niet fijn ! Voor jou niet maar voor hem ook niet. Dat hij ruimte nodig heeft is op zich prima dat hij dat aangeeft. En dat jij hem dat geeft zegt alleen maar hoeveel jij van hem houdt. MAAR... laat dit niet ten koste gaan van jezelf. Ook jij mag op een gegeven moment weten waar je aan toe bent (en dit geldt ook voor jou Missyou!). Dat iemand erg met zichzelf bezig is, betekent niet dat je niet meer aan een ander hoeft te denken. Dat is wel erg egoistisch. Ik zou echt eerlijk aangeven wanneer voor jou ook de emmer overloopt! Want anders krijg je straks misschien het idee dat hij je aan het lijntje houdt. Wel leuke dingen met vrienden doen, maar waar blijf jij in dit verhaal ? Hoe moeilijk het ook is het gesprek moet er toch een keer komen. Beter duidelijkheid (hoe eng ook) dan maanden blijven wachten in onzekerheid toch ? En hij zal zelf de dingen uit zijn verleden moeten verwerken dat kun jij niet voor hem doen. Als hij ervoor kiest om weg te rennen is hij diegene die iets moois weggooit !!
Ik hoop echt dat het voor beiden goed afloopt. Heel veel sterkte maar vergeet aub jezelf niet in dit alles want jij bent ook belangrijk !!!!!
Liefs, Sanne - Hallo LO,
Ik begrijp precies wat je voelt, ik heb al meer dan 5 jaar een relatie met een man die ook met deze problemen zit.
Iedere keer laat hij me achter met de woorden, ik trek het niet meer en het werkt zo niet.
Na een week of 6 komt hij dan weer terug en zegt hoe erg hij me mist en hoeveel hij van me houdt.
dan gaat het weer even goed en dan begint het weer. hij weigert de hulp die hij duidelijk nodig heeft en denkt alles op te kunnen lossen door te gaan stappen en naar vrienden. Maar komt er dan weer achter dat dat ook niet is wat hij wil.
Soms heb ik het idee dat veel mannen veel labieler zijn dan vrouwen en zich niet goed aan een nieuwe situatie kunnen aanpassen.ik bedoel niet alle mannen , maar wel veel.
hij is 40 en heeft 2 kinderen dus dan zou je toch denken dat hij een stabiel leuk gezellig leven wil of niet dan?ik weet ook niet meer wat er in zijn hoofd omgaat
Ik wens jou in ieder geval veel sterkte want ik weet hoe moeilijk het is om vertandelijk gezien de juiste beslissing te nemen
groetjes july - He meiden
bedankt voor jullie reacties. Het is goed om van andere hier wat over te horen. Ik weet dat ik mezelf niet voor de gek moet houden en voor mezelf moet kiezen. Maar dat is ook enorm moeiijk. Je houd toch van hem. Hij zegt ook dat hij me op dit moment niet kan geven wat hij zou willen geven. Ook daar heb ik begrip voor. Het is immers geven en nemen in een relatie. Maar dat weg blijven lopen vind ik wel erg moeilijk. Wer praten wel maar hoe meer ik praat hoe harder hij weg loopt. Ik heb inmiddels wel de sleutels van mijn huis terug gevraagd in de hoop dat dat hem tot nadenken zet. Maar dat idee heb ik niet echt.
Gisteren ook weer zo'n typisch voorbeeld. Beld me rond haf zeven op. Om te vragen of ik al gegegeten heb. Want anders mag ik wel bij hem langskomen, en twee vrienden van hem zijn er ook. Nu was ik al helemaal verbijsterd dat hij me uitnodigdigde want ik wist dat zijn virenden er waren. Dus ik dacht eigenlijk een een beetje van he hij heeft het door. Wel tijd voor je zelf maar af en toe net die aandacht. Ik had 's avond afgesproken om met een vriendin een drankje te gaan doen in de stad en hij ook met een vriend. Tegen tien uur verlaten we zijn huis en ik vraag nog aan hem vind je het leuk als we elkaar ergens ontmoeten in de stad. Hij zeg kijk maar. Ik ben iig met X. Maar ik stuur je wel een sms waar ik ben en dan kom ik daarna wel bij jou slapen. Ik helemaal happy (woon ook praktisch in de stad) Dus ik zeg neem dan wat schone kleren mee want ik heb hem de meeste van zijn spullen al mee naar huis laten nemen. Zo gezegd zo gedaan.
's avond geen sms. Maar goed wij uiteindelijk daarheen waar hij ook zo kunnen zijn en ja hoor. Reagreed erg enthausiast en moet wel even laten zien dat ik zijn vriendinnetje ben. Ga ik even roken is hij ineens weg., nergens meer te bekken. Zit ik een half uur later op mijn fietsje naar huis. Krijg ik een sms dat hij x naar huis brengen is en vervolgens in zijn bedje stapt. Ik bellen en is hij dus al thuis.
Ik snap dat gewoon niet. Nog gevraag of ik dan langsmoets komen. Nee hij wilde gewoon slapen. Want wat was de meerwaarde dan dat ik lang zou komen. Hij was erg moe en wilde alleen maar slapen en geen dingen meer doen. Maar hij zegt wel dat het fijn is om naast me wakker te worden maar dat hij nu alleen maar wil slapen en dat als ik kom morgen hij niet zijn dingen kan doen.
Denkt hij dat ik niks te doen heb dan alleen maar om hem heen te draaien. Uiteindelijk ben ik natuurlijk weer erg verdrietig in mijn bedje gaan liggen.
Wat moet ik daar nu mee.
Andere meiden Veel sterkte
DIkke kus Lo - Wat is dat moeilijk he? Ga je nog door? en hoe lang ga je nog door? Ik denk dat het wel belangrijk is, dat áls je doorgaat, er wel iets van vooruitgang in moet zitten... Want anders is het een doodlopende straat.
Ik heb ook zo'n partner, die eigenlijk al een jaar in een dip zit, en ik heb dus ook een burnout gehad, zoals een van de andere schrijfsters hier (!), en daar kon hij mij niet in steunen. Sterker nog, ik denk dat hij het zelfs 'eng' vond, omdat het te dicht bij zijn eigen gevoel komt. Ik krabbel inmiddels weer omhoog, maar daardoor werd pijnlijk duidelijk dat hij maar bleef stilstaan. Het kwam zelfs zo ver dat we zouden gaan samenwonen, en dat hij dat op de laatste dag cancelde.. gelukkig heb ik gewoon mijn huis, en is het niet zover gekomen, want nu werd wel duidelijk dat hij dingen uit zijn verleden, en uit zijn vorige relatie echt niet heeft verwerkt. Ik ben wel kapot inmiddels, en heb ook een flinke terugval te pakken in mijn burnout. Daarom hebben wij nu wel afstand genomen. Maar geen afscheid. Daar twijfel ik nog over. Ook omdat hij dus WEL ziet dat hij problemen heeft, en hij weet ook precies waar het aan ligt, en hij is direct in therapie gegaan nu, waar hij voorlopig wekelijks naar toe gaat... Dát is de reden dat ik toch nog een deurtje open heb. Hij laat het er zelf dus niet bij zitten lijkt het.. Maar als iemand er helemaal niets aan zou doen, zou ik hem laten vallen. Dat weet ik, omdat ik dat bij een vorige relatie heb gedaan.
Succes allemaal! - Hij weet duidelijk niet wat hij wil. Dingen beloven en niet doen. De meerwaarde van het feit dat jij langs zou komen? Nou, misschien gewoon lekker samen in slaap vallen? Even bijkletsen? Want dat lukt in een kroeg (met vrienden erbij) niet echt. Hij moet wel showen dát jij "zijn" vriendinnetje bent, maar in zijn gedrag laat hij dus niet echt merken....Als ik in zo'n situatie zat, zou ik meneer mooi maar eens een tijdje in zijn sop laten gaarkoken. Want ik krijg de indruk dat jij mag opdraven als hij daar zin in heeft én dat je dat dus ook doet elke keer. Makkelijk hoor voor hem. Zo heeft hij een vriendinnetje wanneer het hém uitkomt.....Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
- Hai Lo,
Dit is zo herkenbaar, ik heb een week of 2 geleden een topic geopend over liefdesverdriet en hierin staat mijn verhaal, het lijkt een klein beetje op dat van jou, het komt erop neer dat meneer niet wist wat hij wilde, hij houd wel van me, maar is het genoeg om bij me te blijven was voor hem de vraag, hij is een paar dagen weg geweest (wij wonen wel samen) en toen hij thuis kwam hebben we goed gepraat, en hij wil ervoor gaan.
Ik hoop dat met jou hetzelfde gaat gebeuren, maar wel een hele rare situatie gisteren zeg, zegt het een en doet het ander, hij weet gewoon echt even niet wat hij wil, want voor hem lijkt misschien het gras groener aan de andere kant. Het lijkt inderdaad een soort op bindingsangst. Laat hem vooral zoveel mogelijk met rust en het contact van zijn kant komen maar ga tegelijk wel op je strepen staan want hij kan je natuurlijk niet zomaar iets beloven en het dan niet nakomen en jou zo verdrietig achterlaten.
Heel veel sterkte ermee, en zoals Sanne ook al zei, het is moeilijk maar vergeet zeker jezelf ook niet!!
Liefs J - lieve meiden
Dank je wel vooor jullie reacties. Ik weet even niet zo goed wat ik moet zeggen. Misschien moet ik hem ook maar even laten gaan. In zijn sop gaar laten koken. Want ik ben bang dat als ik hem nu laat gaan dat ik misschien wel een grote fout maak. Maar word van die onzekerheid van nu echt helemaal gek. Want tijd geven ok, Maar hoelang?
En te veel op mijn strepen staan werkt niet echt. Deed ik gisteren avond ook en het enige wat hij dan zegt is ik wil alleen maar slapen. Lijkt echt of hij bang is dat hij zijn dingen niet kan doen..
Tot snel
Lo - Als hij zó bang is dat hij zijn eigen dingen niet kan doen (wat bedoelt hij daar trouwens mee?), dan is hij -in mijn ogen- helemaal nog niet toe aan een nieuwe relatie. Want zelfs in een relatie kun je je eigen dingen doen, tenzij de ander zo bezitterig en claimend is, dat dat niet lukt. Maar die indruk maak jij niet. En als je hem "nulaat gaan" en het zou niet meer goed komen, dan horen jullie gewoon niet bij elkaar. Hij heeft nu toch ook al bijna helemaal een eigen leven (waar jij af en toe dee van mag uitmaken). Ik zou -hoe moeilijk ook- hem maar even een tijd loslaten en tegen hem zeggen: Mijn leven gaat zonder jou gewoon door, als je er uit bent wat je wilt (met of zonder hulp) dan hoor ik het wel. Maar dan moet je ook gewoon doorgaan en niet stiekem gaan zitten wachten of hij je mist...Als hij er over een tijdje uit is wat hij wil en je bent niet meer beschikbaar voor hem, is dat zijn eigen grote fout...Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
- he lekkerding en andere meiden
Misschien heb je gelijk en moet ik gewoon verder gaan. En als hij er dan achter komt en het is te laat is het eigen schuld dikke bult. Het is mijn leven. Maar het is wel heel moeilijk omdat je niet kwijt wil wat je hebt. De liefde kan soms diep zitten.
Ik moet gewoon zo sterk zijn dat ik voor mezelf kies. Hoe moeilijk dat ook is. En geen contact meer zoeken....zucht.
X Lo - Ja, loslaten is ongeveer het moeilijkste wat er is....Maar ik weet niet hoe oud je bent en of je uberhaupt een kinderwens hebt. Maar iemand die zo over alles twijfel, lijkt me geen type die vader wil worden. De liefde kan dan wel diep zitten, maar je kan ook gewoon van hem blijven houden. Liefde die niet wordt gevoed, sterft een keer af....En aangezien jullie relatie helemaal niet gelijkwaardig lijkt (m.a.w. hij wil/neemt en jij geeft), denk ik dat je meer verdient dan iemand die niet weet of hij jou nu wel of niet wil...Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
- Ik ben zelf 30. En over die kinderwens ben ik nog niet uit. Het moet iid wel met iemand zijn die er ook helemaal voor gaat. En dan zou ik dolgraag kinderen willen. En in dit geval is dat duidelijk niet. Nu ben ik nog niet te oud maar ben ook geen twintig meer. Ik moet wel goed nadenken wat ik wil. En liefde die niet gevoed word sterft idd af.
En een relatie is natuurlijk altijd geven en nemen. Soms geef je wat meer dan je neemt maar het moet wel een keer terug komen. - Hoi meiden..weet je wat zo raar is...als ik jullie verhaal lees denk ik wegwezen..terwijl ik dat zelf helemaal niet doe[:S]Wij kennen elkaar al een jaar of 3,5 maar in het begin rommelde hij maar wat aan,het betekende niet echt veel voor hem denk ik.Toen zijn we een jaar uit elkaar geweest maar wel veel contact gehouden en hij is in therapie gegaan en nu we weer een jaar samen zijn(wel moeizaam)gebeurd het weer..ik word er zo moedeloos van.We hebben het de helft van de tijd heel erg leuk en de andere helft helemaal niet leuk.Hij praat nooit de dingen uit waar we ruzie over krijgen.Hij verwacht gewoon dat ik het even vergeet en we gaan weer verder.We hebben elkaar nu in bijna 3 maanden 2x gezien en dat liep op ernstige ruzie uit.Diep van binnen weet ik ook wel dat mn burn out een deel met zijn gedrag naar mij te maken heeft.Hij maakt me zo super blij en dan laat hij me keihard vallen..zo voel ik dat.Hij smste vorige week wel dat hij kerst en oud en nieuw met mij wou zijn...Ik kan toch niet dan leuk samen gaan zitten doen terwijl ik met 1000 vragen in mn hoofd zit??En moet ik mijn familie dan zeggen dat hij niet bij hun wil komen..Dat doe ik echt niet!Voor mezelf MOET ik nu echt keuzes maken..als wij kerst niet samen zijn dan stop ik met hem!Ik snap best dat als hij niet goed in zn vel zit dat hij rust wil..maar helemal geen contact zolang dat begrijp ik niet als je echt van iemand houd..Wat een moeilijke situatie he..ik zou ieder ander aanraden weg te gaan maar als je er zelf midden in zit dan is het toch wel even anders.Sterkte allemaal.Het lucht trouwens best op om het eens even op te schrijven zoals het is..xxx
- Hee, veel sterkte hiermee! Ik heb dit ook vaak meegemaakt (altijd van die moeilijke mannen - vooral het moeilijk met zichzelf hebben...) en ja je kunt idd of voor jezelf beslissen of ervoor kiezen te wachten tot hij de beslissing voor jou neemt. Ik weet hoe moeilijk dit is. In de meeste gevallen bij mij heeft mijn partner ervoor gekozen om het uit te maken, ik ben nu bijna een halfjaar single en ik vind het eigenlijk helemaal prima! In het begin wel veel verdriet maar later realsieerde ik me steeds meer wat een last die relatie eigenlijk was. Nu kan ik lekker mijn eigen gang gaan zonder de hele tijd over hem te piekeren en over de vraag of hij wel verder wil. Ik voel me veel sterker zo en het wordt steeds duidelijker voor mij wat mijn eigen behoeften eigenlijk zijn. Sterkte, zet hem op!!!
- Hoi Lo,
Ik begin mij bijna af te vragen of we niet dezelfde partner hebben. Hij zegt precies hetzelfde. Mijn vriend heet Bas voor het geval hahaha. Ik zit in precies dezelfde situatie. Weet niet wat hij wil. Wel niet wel niet. Hij vlucht ook telkens, maar wil dan toch weer bij mij zijn. Dus ik heb nu de stap genomen, om een ander huis te kopen. Ik heb vandaag geboden.
Dat van mij duurt nu al 7 weken en ik ben dood op.
Gr Nieuws - Bij mij is het eigenlijk precies andersom,en klote dat ik me voel!Zo bizar hoe heel deze relatie gelopen is,zal het is een beetje proberen te schrijven(zeggen dat schrijven ook kan opluchten,hier komt ie)
Twaalf jaar geleden had ik mijn (ex)vriend leren kennen.ik 17 hij 23.Veel gelijk met hem meegemaakt,maar ja liefde maakt blind.
Ben op mn 18 bij hem ingetrokken,heb achteraf het idee dat ik onder zijn vleugels gevlucht ben omdat ik ergens warmte zocht.
Heb mn eigen eigenlijk nooit helemaal op mn gemak gevoelt schijnbaar want ben in 2001 hals overkop bij hem weggegaan,en naar mn ma teruggegaan.na een week helemaal para geworden omdat ik hem ongelofelijk miste,maar goed hij is natuurlijk ook niet gek en hield de boot af.
ondertussen had mijn ma ook een nieuwe relatie gekregen en verhuizen,moest dus ook snel een huisje hebben.
Daarna nadat ik in mn huisje zat toch weer contact gekregen,en weer wat opgebouwd,waarna hij mij keer op keer weer pijn deed,door bv te zeggen dat we alleen vrienden waren,en een aantal keer vriendinnen gehad.
Vorig jaar was de top voor mij toen hij zonder wat te zeggen,7 weken pleite was,waarna bleek dat hij iem had.
Toch kwam hij weer terug,hij heeft ineens alles gegeven,wilde alles me me doen,kinderen krijgen etc.
Waarna ik weer dichtgeklapt ben,als ik bij hem was wilde ik naar huis,was ik een aantal dagen thuis miste ik hem weer,totdat hij vorige week zei dat ie me los ging laten,en nu ben ik dus weer alleen,en vraag me af of ik niet een hele grote fout heb gemaakt.
sorry voor het warrige verhaal,maar heb echt het idee dat ik echt de weg aan het kwijt raken ben. - Wat kunnen mannen toch vaag zijn he..Hij heeft mij ook gewoon paar maanden geleden gevraagd met de pil te stoppen en nu hoor ik al bijna 3 maanden haast niets meer van hem,hij heeft rust nodig..Hij vergeet gewoon even hoe ik me zal voelen.Ik heb net mn hele hart gelucht in een brief en erbij geschreven dat ik niets meer van hem verwacht maar alleen even alles van me af moest schrijven..hij hoeft hem niet eens te lezen desnoods..maar wat doet dit een pijn zeg!!Was toch een soort afscheid zeg maar.Heb geen idee of hij hem al gezien heeft en of ik er iets op ga horen.Stiekem hoop ik van wel maar ik weet dat het beter is zo.Je kan toch niet zomaar 3 maanden weg lopen uit relatie en geen enkel contact leggen en dan weer gewoon verder gaan zonder dat ik uitleg krijg..Uitleg heeft hij namelijk niet zei hij pas..hij wou alleen rust en had het moeilijk met zichzelf.Dus dan dump je je vriendin gewoon even??!Hij zei dat hij me nog wel als zijn vriendin zag..beetje raar.Alles wat we na veel moeite weer opgebouwd hadden heeft hij stuk gemaakt nu.Vertrouwen is echt helemaal weg.Zie al zo op tegen de kerstdagen..bah!
- Hallo allemaal,
Mannen zijn hele rare wezens, en ik denk dat iedere man wel een periode in zijn leven kent dat hij het even niet meer weet (wij vrouwen hebben dat tenslotte ook weleens, alleen zijn we er duidelijker over). Maar na die periode moet het dan ook afgelopen zijn met dat gezeur en niet dat het na een periode weer begint, want wij zijn heel sterk, maar ook wij kunnen dat soort onzekerheid niet aan. Het enige wat je dan moet doen is voor jezelf kiezen hoe zwaar dat ook is, want je moet je niet afhankelijk maken van iemand anders. Pffffff lastige schepsels hoor die mannen. Maar in dit hele verhaal moet je dus zeker jezelf niet vergeten!!!!!
Dit onderwerp heeft 22 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 25-11-2008 16:48. \t\t
Samen verer of alleen
Club Chat
Openbare berichten
- | 05-11-2010 | 17:42
- | 22-11-2009 | 00:27
- | 02-06-2009 | 19:00
- | 15-05-2009 | 15:39
- | 14-04-2009 | 18:50
- | 25-03-2009 | 13:09
- | 25-03-2009 | 13:09
- | 20-03-2009 | 14:33
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!