Mijn man ging 4 jaar vreemd met oppas

* ARCHIEF * Seks, Liefde & Relatie

Dit is het archief van de pijler "Seks, Liefde & Relatie" op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl

Beheerder: Redactie Flair
Thema's en emoties: flair, bezorgd, gestresst, jaloers, verdrietig, verliefd

Met...

50 volgers
0 blogs
167 onderwerpen
0 foto's

Meest gelezen (34.482x) Stel hier je vraag aan de moderator
Meeste reacties (311) Stel hier je vraag aan de moderator

Dit onderwerp heeft 91 reacties, en bestaat uit 4 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 4.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 22-12-2008 10:09. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door chiquitita8 | 22-10-2008, 17:59 | 11187x gelezen | 91 reacties
- Profiel
- 28 berichten
Dit is al een half jaar geleden gebeurd dat ik er achter kwam. Mijn mijn ging al 4 jaar vreemd met de oppas! Voor mij was het een hele grote shock, ik kreeg toen een anonieme envelop met al hun email verkeer van de afgelopen 4 jaar. Ik dacht dat mijn wereld instorte.Zij is ook nog een vriendin, want ze kwam zelfs naar onze verjaardagen. Wat er ook nog bijkomt is dat ze piepjong is en mijn man al in de 40. Hij heeft er erg veel spijt van en wil met mij verder. Maar ik voel me zo diep ongelukkig en kan aan niets anders denken dan aan zijn bedrog. Voorheen was ik een vrolijke spontane meid en nu ben ik depressief. Wat kan ik toch doen. Ik weet me geen raad. We hebben samen 2 prachtige kinderen en financieel gaat het ons ook goed. Maar ik kan het niet naast me neerleggen zo diep gekwetst ben ik. Ik snap hem niet want bij mij had hij niets te klagen ik zie er niet slecht uit en ben altijd lief voor hem geweest. Een maand terug heb ik hem gezegd dat ik hem en ons huwelijk een kans wil geven, maar het valt met zo zwaar. Soms kijk ik naar hem en walg ik van hem en soms kan ik niet zonder hem. Hoe kon hij me 4 jaar lang op zo'n manier bedriegen? Hoe heeft hij het zo lang vol kunnen houden?
Reageer op onderwerp
- Print deze pagina

91 reacties op onderwerp

gebruiker_verwijderd_178 schreef | 22-10-2008, 18:23
Tjonge, dat is zeker schrikken, als je er achter komt dat jouw man al 4 jaar tegen je heeft gelogen! persoonlijk zou ik zo iemand niet meer vertrouwen.....en het heeft in mijn ogen nu even niets te maken met het feit of zij piepjong is. En je moet vooral de schuld niet bij jezelf zoeken....Kijk, een slippertje zou ik nog wel overheen kunnen komen. Maar 4 jaar lang iemand moedwillig bedriegen...en waarschijnlijk daarna vrolijk bij jou in bed kruipen...nee, die had voor mij afgedaan.
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
Ladyfries schreef | 22-10-2008, 18:42
- Profiel
- 356 berichten
wow heftig idd.
Ik zou het ook niet kunnen, altijd het gevoel van.........
Vreemdgaan is zo'n grove schande.
Sterkte ermee.
niet zeuren, LEEF!!!
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 22-10-2008, 18:51
Wat ik me ook nog afvraag: Wie heeft jou die anonieme envelop gestuurd? Het moet haast hij of zij geweest zijn...want wie kan anders emailtjes bekijken???
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
seeke_2 schreef | 22-10-2008, 20:01
- Profiel
- 6538 berichten
Kort maar krachtig:
Die ging er bij mij uit!!
Ik tolereer geen vreemdgaan en zeker niet als dat 4 jaar geduurd heeft. Het is geen slippertje,maar een relatie erbij en dat ook nog eens met jouw vriendin. Ook die heeft dan bij mij afgedaan.
Sterkte meis!!!
Als er leven na de dood was, dan was er geen dood meer.
Odie schreef | 22-10-2008, 21:04
- Profiel
- 1648 berichten
Vier jaar vreemdgaan en je hebt niks gemerkt? Zou um er accuut uitsodemieteren! En idd, die "vriendin" zou van mij ook kunnen opzouten!
En wat als je wel met hem verder zou gaan? Straks heeft ie opnieuw een relatie achter jouw rug om. Vrees dat je hem never nooit meer echt zal kunnen vertrouwen.
Please, mind the gap between the train and the platform...
chiquitita8 schreef | 22-10-2008, 23:02
- Profiel
- 28 berichten
Ik weet bijna zeker dat zij de e-mails heeft gestuurd naar mij omdat ze dacht dat hij voor haar zou kiezen. En ja, ik heb wel gemerkt dat het met de sex niet meer zo goed ging en dat hij afstandelijk deed tegen mij en afwezig was en ik had mijn twijfels over hem. Heb hem ook vaak gecontroleerd met e-mail checken en geschiedenis van internet kijken en telefoon. Maar hij was zo voorzichtig dat ik nooit iets heb kunnen vinden. Hij was zo goed met de computer. Hij had via google een gmail account aangevraagd en zo communiceerden ze met elkaar. Het is verschikkelijk om alles te lezen; waar ze sex hadden wat hij van haar vond. Ik twijfel ook heel erg of ik wel bij hem blijf.
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 23-10-2008, 06:48
Jij bent ook degene die kan beslissen of je wel of niet met hem verder wilt. Maar vraag je eens af of hij dit allemaal zegt omdat het is uitgekomen...want als dit niet zo was, had hij waarschijnlijk nog steeds die relatie met haar....
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
Girlygirl07 schreef | 23-10-2008, 15:35
- Profiel
- 376 berichten
Tjeempienee[:|].... Meid, wat verschrikkelijk voor je! Hoe kun je nog bij hem blijven???? Natuurlijk is iedereen anders, maar ik zou dat echt niet kunnen! 4 jaar van je leven voorgelogen... Tsja, je moet het zelf weten, maar ik pakte me biezen en ging er met de kids vandoor op zoek naar een gelukkig leven met een betrouwbaar persoon! Ik vraag me namelijk af of je ooit weer op een normale manier naar hem kunt kijken, natuurlijk zijn liefdegevoelens niet zomaar weg (helaas werkt dat nooit zo:s ) ... Verder vind ik dat hij niet alleen jou bedrogen heeft, maar zijn hele gezin. Bah, met de oppas van de kids. Ik hoop dat je kinderen hier nooit lucht van krijgen. Wat moet dat voor beeld van hun vader geven!!!
Denk dat de grootste vraag is die je jezelf moet stellen of je hiermee kunt leven...... Ik heb nog nooit een vrouw weer gelukkig gezien bij een man die haar bedrogen heeft, zijn die er uberhaupt?! Misschien ben jij de 1ste?
Heel veel sterkte iig!
chiquitita8 schreef | 23-10-2008, 18:13
- Profiel
- 28 berichten
Ja, dat is dus het probleem. Ik ben nog niemand tegengekomen die met een man die haar bedrogen heeft nog verder is gegaan en gelukkig is. Ik ben helemaal niet gelukkig en ik kan aan niets anders denken dan aan mijn situatie en vertrouwen doe ik hem ook niet. Ook al verteld hij me dat hij nu pas ziet hoe geweldig ik ben en dat hij al die tijd blind is geweest. Wie gelooft dat nou? Ik vind dat hij mij respectloos heeft behandeld en inderdaad ook zijn kinderen.
Ik vind het heel erg fijn om jullie commentaar te horen. Ook al zijn die niet possitief naar onze relatie toe. Is er iemand in deze forum die na overspel/vreemdgaan zijn man een kans heeft gegeven en nu gelukkig is? Ik Kan me voorstellen dat na een slippertje of eenmalige vreemdgaan je je partner nog een kans geeft, maar na 4 jaar met de oppas die zijn dochter kon zijn?
regenboog3x schreef | 23-10-2008, 20:46
- Profiel
- 308 berichten
Mijn man ging twee jaar geleden met een collega vreemd. Dat heeft een paar weken geduurd. Ik riep altijd dat als mij zoiets zou overkomen, ik hem de deur uit zou zetten. Het liep echter anders, en we zijn er samen uitgekomen. Hij moet het niet nog een keer doen, dan is het wat mij betreft wel echt over. Maar nu hebben we het gewoon weer leuk samen.
Ik vind inderdaad vier jaar lang en dan nog met zo'n jong meisje wel een ander verhaal. Ik vind het erg moeilijk te adviseren, hoewel mijn eerste gedachte ook zou zijn: over en uit.
Neem niet te snel een beslissing of anders even time out tussen jullie.
Sterkte..ik weet ongeveer hoe jij je nu moet voelen. Ik hoop dat je een fijne vriendin hebt, met wie je dit ook kan bespreken.
chiquitita8 schreef | 23-10-2008, 22:21
- Profiel
- 28 berichten
Ja, regenboog, ik denk dat ik een eenmalig slippertje ook wel zou kunnen vergeven. Dat kan iedereen overkomen. Maar in mijn geval is het na 4 jaar uit gekomen omdat ik e-mails van hun ontving uitgeprint in een envelop. Hij heeft niet eens zelf opgebiecht. Dat betekend dat hij niet van plan was om te stoppen en dat doet pijn bij mij.
Ik heb gelukkig veel vrienden met wie ik hierover kan praten. Gelukkig wel, anders was ik verloren.
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 23-10-2008, 22:24
Ik vind twee weken of vier jaar je partner voorliegen/bedriegen toch wel heel iets anders hoor! Beide is niet goed te praten, maar hoe kan iemand 4 jaar lang zijn/haar partner voorliegen? Het maakt in mijn ogen dan niets uit of het een jong meisje is of iemand van zijn eigen leeftijd, bedrog is bedrog! Ik kan me niet voorstellen hoe je iemand (die zegt van je te houden) 4 jaar lang een rad voor ogen draaien? Hoe kun je ooit nog geloven dat hij de waarheid spreekt? Vier jaar is 208 weken...echt iets heel anders dan 2 weken!! Met 2 weken zou ik al moeite hebben.....ik had ooit een (ex)man, die ook 3 jaar een liefje erbij had....en ik heb dus toen ook de beslissing genomen: Ga maar lekker naar haar, jullie verdienen elkaar.
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 23-10-2008, 22:27
Dat bedoelde ik ook Chiquite:Als jij die mailtjes niet had gekregen, had hij dit echt niet opgebiecht en was vrolijk doorgegaan met zijn dubbelleven. Nu voelt hij dat hij het anders moet aanpakken en nú ineens ben jij zijn prinses? En die vier jaar dan? Wat was je toen voor hem?
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
bewustvrijgezellig schreef | 24-10-2008, 09:29
- Profiel
- 373 berichten
áls ik een partner zou hebben die me dit had geflikt, dan hád hij misschien een kans gekregen, als hij dit na 1 week of 2 weken had verteld uit zichzelf. maar na 4 jaar én omdat jij er toevallig achter bent gekomen...nee, echt niet. iemand die zó kan liegen 4 jaar lang, houdt daar echt niet ineens mee op...
chiquitita8 schreef | 25-10-2008, 12:42
- Profiel
- 28 berichten
Dat is dan ook het probleem dat ik heb. Als hij ergens heen gaat en bijvoorbeeld later komt omdat hij in de file zit denk ik meteen dat hij liegt en dat hij bij haar is en daarom later komt. Dat is voor mij geen leven. Het is nu een half jaar geleden gebeurd en ik kan gewoon tegen hem niet meer hetzelfde zijn. Het is net alsof degene met wie ik 18 jaar getrouwd ben niet meer bestaat. Daarvoor in de plaats is een leugenaar en een viezerik gekomen. Want zo voel ik het toch soms. Hij had 1x per week sex met dat meisje, terwijl zij bij ons kwam om op onze kinderen te passen.
Laatst zei hij dat ik lief tegen hem moest zijn. Dat hij voelde dat ik afstandelijk was en dat ik veel met nieuwe vrienden optrok. En ik zei hem dat klopt, dat heb je goed gevoeld want ik kan niet lief tegen je zijn. Dat was ik wel, maar nu kan ik het niet meer. Het komt niet meer uit mijn hart. En waarschijnlijk ben ik al afstand van hem aan het nemen omdat ik me aan het voorbereiden ben op een scheiding. Misschien onbewust.
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 25-10-2008, 13:13
Nou ja zeg: Hoe durft hij te eisen dat je lief moet zijn!! bah...walgelijk vind ik dat. Hij begrijpt dus blijkbaar niét hoe het voelt voor jou. alsof je een knopje omdraait en pats boem weer lief bent tegen iemand die 4 jaar lang jou respectloos behandelde.....Lief zijn voor iemand komt uit je hart en is geen verplichting hoor. Trouwens, wat bedoelt hij met " lief"?? Dat zeg je verdorie tegen een kind, maar niet tegen je partner![:@]
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
stes schreef | 25-10-2008, 13:35
- Profiel
- 697 berichten
Het probleem in het vreemdgaan is nog niet eens zozeer de sex, maar het vertrouwen dat weg is. Ik heb het wel ooit geprobeerd, mijn ex te vergeven. Ik kwam er ook achter doordat zijn minnares bij hetzelfde bedrijf werkte als ik, en daar de geruchten op gang hielp. Zij had denk ik ook gehoopt dat hij voor haar zou kiezen. Dit deed hij dus niet. Sterker nog: hij króóp voor me!!! Maandenlang heb ik hem in onzekerheid gelaten of ik hem zou vergeven (want ik wist niet of ik dat kon), en hij heeft werkelijk alles uit de kast getrokken om mij het gevoel te geven dat ik het voor hem was. Hierdoor ging ik overstag. Ik heb toen wel met mezelf afgesproken 'als ik hem vergeef, dan laat ik het ook achter me, en gooi ik het ook niet meer voor zijn voeten', want anders heeft het geen zin om door te gaan.
Maar.... alles wat wij daarvoor deelden, echt deelden, was toch weg... Ik kon altijd enorm om hem lachen... en ik vond hem gewoon niet grappig meer... Ik vond het prima dat wij ook onze eigen dingen deden.. maar inderdaad.. ergens zei dan een stemmetje altijd in mijn achterhoofd 'nou, waar zou hij nu weer zijn'... De passie, ook een van onze sterke punten, was ook weg... ook ik kon niet begrijpen wat hij miste, want wij hadden een heel goed sexleven... Waar het uiteindelijk op neer kwam.. is dat ik me realiseerde dat deze man gewoon niet echt van mij hield. Niet van MIJ hield zeg maar. Dat hij mijn waarde niet in zag.. Ik ben uiteindelijk na een klein jaar bij hem weg gegaan, dat had hij nooit meer verwacht denk ik. Na vijf weken had hij een ander, en na twaalf weken vroeg hij haar ten huwelijk... En ik voel me na al die jaren nog steeds 'gered' van een vreselijke relatie... Ik had dat jaar nodig om dit te leren, dus doe wel wat jij voelt. Ieder moet het op zijn manier doen, en je gaat weg als je er klaar mee bent. Na die relatie ben ik jaren lang alleen geweest, hij had heel veel kapot gemaakt. En nu heb ik sinds een tijdje een heeeerlijke relatie, met een man die echt om MIJ geeft, nu zie ik het verschil helemaal.
Ik wens je veel wijsheid en sterkte!
chiquitita8 schreef | 25-10-2008, 21:27
- Profiel
- 28 berichten
Goh, Stes. Dat is ook heftig dat hij meteen nadat jij de relatie verbroken had hij een ander had, en haar na twaalf weken al ten huwelijk vroeg! En hij wilde alles voor je doen voordat je weg ging bij hem! Hoe is het mogelijk. Jij zegt precies hoe ik me voel. Als hij een grapje maakt vind ik het ook niet leuk meer. Ik kan hem ook niet serieus nemen. Hoe reageerde hij toen jij hem verliet? Legde hij zich erbij neer? Ik heb namelijk ook vaak tegen hem gezegd dat hij weg moest gaan en mij en de kinderen met rust moest laten en dan zei hij dat hij bang was mij te verliezen. Maar eigenlijk is hij mij al kwijt!
stes schreef | 25-10-2008, 22:00
- Profiel
- 697 berichten
Als ik naar mijn toenmalige intuitie keek (het is gelukkig al weer een paar jaar geleden), denk ik dat hij haar ook al weer op de achtergrond had, omdat een vos wel zijn haren verliest maar niet zijn streken.... Ik heb natuurlijk wél die doorstart gemaakt, en het heeft nog een jaar geduurd voordat ik bij hem weg ging. Toch was het die laatste maanden al weer minder in bed bijvoorbeeld, dus ik denk dat hij ook al met haar bezig was. Het kon mij op het laatst ook niets meer schelen, want ik was toen écht klaar. En dat is wat ik bedoel, er komt vanzelf een punt, denk ik, dat je voor jezelf kiest. Maar ik ben ook iemand die pas gaat als het voor mij helemaal uitgespeeld is, en dan kijk ik ook nooit meer om. Ik weet nu wel dat ik bedrog niet meer zou 'vergeven', want de lol is er gewoon af. En ook de vanzelfsprekendheid dat je elkaar de ruimte en vrijheid geeft. Alles wordt anders.
Mijn ex stond vreselijk te huilen toen ik weg ging, hij zei dat hij TOEN pas zag wat hij kwijt was. Ook twee jaar daarna heb ik het nog eens uitgepraat met hem, toen ik hem toevallig tegenkwam met uitgaan. Ik heb toen alles nog uitgepraat in 2,5 uur tijd. Ik vroeg toen op de man af: 'ik denk dat het goed is dat ik ben weg gegaan, want je zult nooit veranderen zeker'. 'Nee zei hij, je hebt het goed gezien, ik ben gewoon een lastig mannetje'. En geloof me, ik heb er twee jaar over gedaan om over deze man heen te komen, maar toen was het klaar. Hij bevestigde uiteindelijk zélf dat ik er goed aan had gedaan. Nu heeft hij een vrouw die veel meer op hem lijkt, klinkt misschien stom, maar zij is ook zo'n foute vrouw, en blijkbaar werkt dat dus wel. Uiteindelijk verdien jij iemand die ook te vertrouwen is, want dat ben je zelf toch ook?
PS: vergeet niet dat mannen heeeeel graag een stabiel leven thuis hebben, maar is dat ook houden van?? Wij vrouwen kunnen beter allen zijn dan zij hoor! Vergeet dat niet, ook jij kunt dat! Hoe eng dat misschien nu ook lijkt. Ik heb zoveeeeel mannen gesproken, bezet, in mijn vrijgezellentijd, die dan over hun vrouw zeiden: 'ja, het is een goede moeder van mijn kinderen'... Ik heb me al voorgenomen dat als een man mij zo noemt, en niet meer van MIJ houdt, ik ook weg ga...
chiquitita8 schreef | 26-10-2008, 10:10
- Profiel
- 28 berichten
Dat is precies wat hij ook tegen mij zei toen hij ontdekt werd. Dat hij toen pas zag wat hij had! Gisteren hebben we nog een woordwisseling gehad. Ik vroeg hoe kon je 4 jaar lang sex hebben met iemand die op je eigen kinderen past! Hoe was de sex met haar? Was die dan teder? Hij antwoorde dat het op lust gebasseerd was. Maar in de e-mails schreef hij aan haar dat het niet alleen de sex was, maar dat hij echte gevoelens voor haar had! Wat een klootzak!!! Dan was de oppas bij ons geweest (want ja, ze waten ook nog vrienden van ons) en dan zei hij later in de e-mail: wat zag je er prachtig uit gisteren, om je op te eten. Met die mooie blos! Daar wordt ik dan kotsmisselijk van!
stes schreef | 26-10-2008, 10:17
- Profiel
- 697 berichten
Dat is ook vreselijk allemaal!!! Vreemgaan maakt zoveel kapot!!! Ik zou, als ik jou was, maar dat is moeilijk, dergelijke vragen gewoon niet stellen. Je kunt beter zo min mogelijk weten. Daar ga je alleen maar zelf aan kapot, en het lost niets op. Zo te horen ben je, terecht, ook enorm boos. De enige vraag die jij jezelf moet stellen, heel eerlijk, of je deze man wel echt kunt vergeven? Want anders heeft het echt geen zin om verder te gaan. Hebben jullie het al over relatietherapie gehad? Of is het een idee om tijdelijk uit elkaar te gaan? (dan kun je ook gelijk kijken wat hij met die vrijheid doet....) Ik begrijp dat de oppas zelf ook een partner heeft? Zo ja, weet die hier dan nu ook van?
chiquitita8 schreef | 26-10-2008, 21:33
- Profiel
- 28 berichten
We zijn al in relatie therapie, maar ik vind het niet veel helpen. Ik denk dat met vrienden praten veel beter is. En de ex-oppas heeft geen vriendje. Ze is 24 jaar (20 toen alles begon). Ik heb al voorgesteld om tijdelijk uit elkaar te gaan, maar dat wil hij niet. Hij zegt bang te zijn om mij te verliezen. Omdat ik dan nieuwe mensen leer kennen en dan heb ik hem niet meer nodig denkt hij.
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 26-10-2008, 22:18
Nee, natuurlijk wil hij dat niet! Dan is hij zijn veilige thuishaven kwijt....en moet hij alles alleen doen. Ik denk juist dat het goed is om (tijdelijk??!!) uit elkaar te gaan. Hij had eerder moeten bedenken dat hij jou niet kwijt wilde.....voordat hij jou ging beduvelen bijv.
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
Bitje schreef | 26-10-2008, 22:41
- Profiel
- 337 berichten
Sommige dingen begrijp ik niet helemaal.

Hij wil niet tijdelijk uit elkaar omdat hij bang is om je te verliezen ? Ja, uiteraard. Wanneer jullie uit elkaar zijn moet hij helemaal voor zichzelf gaan zorgen en dat wil hij niet, daar heeft hij nadeel van. Wel vreemd dat hij die angst niet had wanneer hij met de oppas in bed lag. Maar goed, daar had hij alleen voordeel aan. Het klinkt wel heel erg egoïstisch. Hij mag blijkbaar wel doen wat hij wil en wanneer jij iets wil mag het niet.

Ik begrijp ook niet dat hij bang is dat jij hem niet meer nodig zult hebben. Wanneer ik je zo lees kom je krachtig genoeg over om helemaal niemand nodig te hebben. Om heel goed in staat te zijn om voor jezelf te zorgen en voor jezelf op te komen. Wel vervelend dat hij dat niet ziet en DENKT dat jij van hem afhankelijk bent en er ook nog eens alles aan wil doen om dat zo te houden.

Meid, probeer aan jezelf te denken. Dit kost je zo verschrikkelijk veel energie dit ga je niet te lang vol houden. Deze energie kan je veel beter in je kindje of andere leuke dingen stoppen die je ook weer energie opleveren.

Sterkte,

Bitje
Om misverstanden op dit forum te voorkomen: Ik ben een MAN.

Ga je mee verdwalen ? Ik weet de weg.

Dit onderwerp heeft 91 reacties, en bestaat uit 4 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 4.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 22-12-2008 10:09. \t\t