4 harten in het nauw - * ARCHIEF * Seks, Liefde & Relatie - Flaironline

1. Geplaatst door 4harten | 23-02-2009, 14:24 | 1878x gelezen | 15 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   6 jaar geleden leerde ik B kennen. Nog nooit was ik zo verliefd geweest op iemand.Uiteindelijk kregen we wat maar helaas duurde dat niet labger als 2 weken. Hij was barman en niet toe aan een vaste relatie. En dat was wel wat ik zocht. In het begin kwam hij nog wel eens langs dan had ik hem nog een beetje bij me maar dat heb ik zelf afgekapt op een gegeven moment omdat ik het niet kon. Maar zelfs daarna kon ik hem niet uit mijn hoofd zetten....Al werd met de tijd het gevoel wel wat minder sterk omdat ik verhuisde en hem niet meer zag of sprak bleef ik hopen hem ooit weer tegen te komen en dat hij dan zou bedenken dat ie wel iets serieus met mij zou willen.
   Nu bijna 3 jaar geleden leerde ik mijn huidige partner kennen. Hij was de 1e bij wie ik me veilig voelde, gewaardeerd en meer dan een gebruiksvoorwerp.... Hij had net een huis gekocht dus al snel ging ik mee in de malle molen en woonde we 5 maanden later samen. Weer 2 maanden later kwam het gesprek op kinderen en de week erop stopte ik met de pil. Het heeft 1 jaar geduurd voor ik zwanger was en was op dat moment zielsblij maar toen gebeurde het......
   Ik was 4 maanden in verwachting en alles ging anders als ik had verwacht. Mijn partner was niet echt betrokken en de reactie van mijn ouders viel me ook tegen. Steeds vaker gingen mijn gedachten weer naar B terug.
   En je raad het al.... 6 maanden in verwachting zocht B ineens contact. De gevoelens waren meteen zo heftig als eerst maar ik hield de boot af omdat ik in verwachting was en mijn partner niet wilde kwetsen. Maar eenmaal in mijn hoofd ging hij er niet meer uit.... En 2 maanden na mijn bevalling raakten we ineens weer aan de praat op msn. Van 1 keer in de week liep dat langzaam op naar een paar keer per week als mijn vriend niet thuis was en later via sms. Gelukkig woont hij niet in de zelfde plaatst maar wel in dezelfde plaats als mijn beste vriendin. Toen ik daar met haar uit zou gaan kon ik het niet laten hem dat te vertellen wetende dat hij er dan ook zou zijn. Ergens hoopte ik dat als ik hem zag het geveol misschien weg zou gaan omdat ik erachter zou komen dat het gebasseerd was op iets van 6 jaar geleden maar helaas. Ik heb de hele avond een zekere afstand kunnen bewaren maar de spanning was zo sterk dat ik heb wel moest zoennen toen hij op het punt stond te vertrekken....
   2 weken later ging ik op een doordeweekseavond stiekem naar hem toe.... Ik heb duidelijk gemaakt dat ik neit van plan was om weg te gaan bij mijn vriend maar ik kon het niet laten... IK die altijd zo tegen vreemdgaan was! En natuurlijk gebeurde het onvermijdelijke... we belanden in bed... En dat was niet eens de reden waarom ik ging en ook niet waar ik al die jaren naar hat verlangt maar wel naar het daarna 2 uur tegen elkaar aan te kunnen liggen, in zijn armen, met zijn geur en zijn gezicht waar ik naar kon kijken.
   Gezworen had ik dat ik nooit vreemd zou gaan maar inmiddels staat de 2e stiekume ontmoeting in de planning..... Ik wil mijn vriend niet kwetsen en al helemaal niet dat mijn dochter van nu 6 maanden oud meteen in een verscheurd gezin terecht komt maar ik weet nu wat het is om van 2 mensen te houden. Mijn vriend is de vader van mijn kind, en ik hou van hem maar op een hele andere manier als van B. Met B voel ik passie en vuur wat iki in al mijn relaties heb gemist, het gevoel van verbonden zijn en alles kunnen bespreken.. Met mijn vriend is de relatie hard werken, wat het niet makkelijker maakt. Ik heb in de afgelopen week al 4 keer geprobeerd met hem te praten over mijn geveol maar kan net zo goed tegen een muur praten. Hij geeft me gelijk zonder echt te luisteren want dan is ie er vanaf...
   En nu? Ik maak het mezelf moelijker door B weer te zien maar ik wil hem niet kwijt nu ik hem na al die jaren weer gevonden heb. Eigenlijk moet ik zeggen dat als ik mijn dochter niet had gehad ik mijn spullen al had gepakt zo heftig is mijn gevoel voor B.
   Maar nu weet ik niet wat ik moet........ En ik moet mijn verhaal kwijt

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

15 reacties op onderwerp

1. missyou schreef | 23-02-2009, 16:29

   ---

   

   • Profiel
   • 130 berichten

   ---

   Nou moeilijk verhaal maar 1 ding weet ik wel..vreemdgaan is nooit goed te praten!Je zoekt het ook zelf op dus zo erg vind je het niet voor je partner.Dat je al vaak met hem wilde praten maar hij niet luistert vind ik echt geen rede om dan maar naar een oude liefde toe te gaan.Ik denk dat je na die ene eerste zoen al beter had moeten weten.Je doet dit jezelf aan.Ik vind dat je het wel op moet biechten anders leeft je man in een flinke leugen.Ik reageer misschien fel maar ik weet hoe het is om bedrogen te worden.

   ---

   ---

2. gebruiker_verwijderd_178 schreef | 23-02-2009, 16:31

   ---

   

   ---

   Zo...heb jij jezelf even lekker in de nesten gewerkt! Als ik jou was, zou ik open kaart spelen....en dan weggaan, om met je kind alleen te gaan wonen en eerst maar eens te ontdekken wat je nu eigenlijk wilt met je leven. Want B. is inmiddels toe aan een "vaste" relatie? Je wilt je vriend niet kwetsen...maar doet het wel, al weet hij het (nog) niet. Je kind is nu nog klein, weet nog nergens van, dus als je weg wilt gaan, zul je dit nu moeten doen. Al blijft hij uiteraard wél de vader. ga maar eens een tijd alleen wonen. Misschien kun je dan heel voorzichtig een relatie met B. opbouwen, maar ga aub niet weer zo snel samenwonen....Misschien ontdek je dan dat jullie echt bij elkaar horen (jij en B) of je komt er achter dat hij dit stiekeme wel leuk vindt, omdat hij geen vaste relatie aankan. Hoe dan ook, déze situatie kun je niet laten voortduren. Want al is de leugen nog zo snel...
   

   ---

   Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!

   ---

3. Knuffel142 schreef | 23-02-2009, 19:17

   ---

   

   • Profiel
   • 414 berichten

   ---

   Klinkt slecht allemaal en voor je het weet loopt je leven in de soep. Kappen met die B, je bent gewoon verliefd en het lijkt er niet op dat je met hem een toekomst kunt opbouwen. Passie en vuur worden vanzelf een stuk minder en denk je dat het dan nog zo spannend is om elkaar stiekem te zien en steeds te blijven liegen?! NU kun je nog stoppen zonder dat het grote gevolgen heeft.
   De volgende stap is praten met je vriend en werken aan je relatie. Geef het niet meteen op want je hebt een gezin om voor te vechten! Dwing hem om te luisteren... dat je niet gelukkig bent zo. Misschien is relatietherapie een mogelijkheid.

   ---

   ---

4. dolciaria schreef | 23-02-2009, 20:17

   ---

   

   • Profiel
   • 293 berichten

   ---

   Lieve 4Harten, wat je ook doet, vertel NOOOOOOIT aan je partner dat je vreemd bent gegaan!
   Wat is dat toch, die drang van mensen om zo "eerlijk" te zijn; maak je er iemand blij mee? Nee! Niet zeggen dus.
   Voor de rest is het jammergenoeg waar: passie duurt niet een leven lang. Maar ik begrijp je wel heel goed hoor, ik heb ook zo'n liefde gehad die niks "vasts" wilde, en die spanning die daaruit voortkomt, is de helft van je gevoel voor hem. Als hij elke dag op je stoep zou staan met een bos rozen en een aanzoek zou het een stuk minder spannend zijn.....
   Het enige wat ik je kan zeggen is dat jij de enige bent die weet of jouw relatie met je partner echt nog zin heeft. Zonder over je overspel te spreken kun je hem wel voor het blok zetten tijdens een serieus gesprek. WIl jij met mij verder? Zo ja, heb ik meer aandacht nodig. Kan het je niets schelen? Ga dan vooral zo door dan ga ik vanzelf weg. Het is heel erg triest als ouders uit elkaar gaan maar het is nog triester te bedenken dat je je hele verdere leven gaat delen met iemand die je niet gelukkig gaat maken.
   Think about it.
   Alleen jij hebt de antwoorden.
   Succes!

   ---

   ---

5. bewustvrijgezellig schreef | 24-02-2009, 10:09

   ---

   

   • Profiel
   • 373 berichten

   ---

   hoezo nooit vertellen? nu denkt die man dat zij hem trouw is...dus niet. tja, zo'n barman is vast heel spannend, maar of je dara een stabiele relatie mee kunt bouwen? kappen dus of opbiechten...

   ---

   ---

6. missyou schreef | 24-02-2009, 15:39

   ---

   

   • Profiel
   • 130 berichten

   ---

   Dolciaria,niet opbiechten?Mijn ex heeft het een jaar verzwegen maar ik had wel het gevoel dat hij vreemd was gegaan.Ik heb dus een jaar in een leugen geleefd en steeds gehoord dat het niet zo was terwijl mijn gevoel helemaal goed zat.Ik vind dat het laagste wat je kan doen..als je zonodig vreemd wilt gaan neem dan ook de gevolgen van het opbiechten erbij.Dan kan je als partner zelf beslissen of je het vergeeft of weg rent!

   ---

   ---

7. SerenitySly schreef | 24-02-2009, 18:38

   ---

   

   • Profiel
   • 11 berichten

   ---

   nee dat is een heel goed idee dolciaria.... en wanneer hij er dan over 2 jaar achterkomt dan ga je natuurlijk zeggen ja maar ik wilde je niet kwetsen... het niet vertellen heeft meer te maken met het feit dat JIJ de consequenties van je acties niet aan kunt.... als je zelf de beslissing hebt gemaakt om vreemd te gaan, hem aan een lijntje te houden, want blijkbaar is (was?) hij niet goed genoeg wees dan ook zo aardig om hem de keuze te gunnen of hij jou nog wel wil... of jij hem nog wel waard bent.... als je het gevoel hebt dat hij je dan laat vallen.... als je je billen verbrand mag je ook op de blaren zitten....

   ---

   ---

8. gebruiker_verwijderd_178 schreef | 24-02-2009, 19:43

   ---

   

   ---

   Vier harten in het nauw....volgens mij is er maar één hart in het nauw...de jouwe! De barman maakt het niet uit jouw man te bedonderen blijkbaar, jou maakt het ook niet uit, dus het hart van jouw man is het enige wat in het nauw zit...alleen weet hij het nog niet...vandaag of morgen komt hij er toch wel achter, want jouw verrader slaapt niet!
   

   ---

   Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!

   ---

9. gewooniemand72 schreef | 25-02-2009, 08:55

   ---

   

   • Profiel
   • 46 berichten

   ---

   Missyou : helemaal mee eens.
   
   Enige tijd geleden ben ik er ook achter gekomen dat mijn vrouw ook verliefd was op een ander (en is vreemd gegaan). Dit bleek al enkele maanden zo te zijn en dan ga je je afvragen : "maar waarom heb ik niks gemerkt?" en misschien nog erger : "Als ze verliefd is op een ander, waarom hebben we dan in die afgelopen periode nog heel regelmatig gemeenschap gehad?". We hadden ooit afgesproken dat we niks tegen onze zin zouden doen en dacht dat we ons daar altijd aan gehouden. Dit laatste liet mij denken dat ze zich beschikbaar had gesteld voor mijn genot (i.p.v. ons samen) en dat vind ik verschrikkelijk want voor mij is gemeenschap iets wat van 2 kanten met volle overtuiging en liefde moet komen.
   Toen het boven water kwam was ik natuurlijk ook bijzonder verdrietig en teleurgesteld. Het blijkt dat ze nog steeds van me houd maar op een andere manier (geen verliefdheid meer). Wat na mijn idee na 16 jaar ook heel normaal is want verliefdheid gaat over in houden van en geborgenheid en stabiliteit. Maar dit wil ze niet inzien. Maar ondanks dat hebben we zekers geen hekel aan elkaar en hebben er voor gekozen nog bij elkaar te blijven. Ondanks dat ze nog steeds verliefd is op die ander en ze soms zien. Niet dat ik dat leuk vind maar mijn vrouw ongelukkig zien vind ik nog veel erger (ja ik weet het, ik cijfer me zelf weg . . . . )
   
   Wat ik je wil vertellen : als je vreemdgaan verzwijgt en dan zekers over een lange tijd, dan zullen de leugens ("er is niks aan de hand", "hoe kom je daar bij, ik houd van jou" . etc . ) als ze alsnog boven water komen (en dat doen ze altijd) veel meer pijn doen bij je partner dan de bekentenis van het vreemdgaan. Tenminsten zo heb ik dat zelf ervaren maar dat zal zekers voor ieder anders zijn.

   ---

   "De mens is het product van zijn verleden en de mensheid is de uitkomst van haar geschiedenis. Wie de geschiedenis kent, trekt daaruit zijn conclusies en vermijdt de fouten uit het verleden." Erich von Daniken - 1999

   ---

10. bewustvrijgezellig schreef | 25-02-2009, 10:49

    ---

    

    • Profiel
    • 373 berichten

    ---

    inderdaad, jij cijfert jezelf weg! dom hoor....want jullie hebben geen open huwelijk toch? nu denkt ze mooi makkelijk, van 2 walletjes eten...

    ---

    ---

11. missyou schreef | 25-02-2009, 14:20

    ---

    

    • Profiel
    • 130 berichten

    ---

    Ja dat vind ik ook apart..je hebt dus gewoon groen licht gegeven..zou ik echt niet kunnen..
    Wij zijn een hele lange tijd uit elkaar geweest maar toch de draad weer opgepakt.Alles is totaal anders en eigenlijk was het stom om weer te beginnen want het vertrouwen was bij mij namelijk totaal weg.
    Maar ieder moet de keuze voor zich maken al vind ik het zo laf om vreemd te gaan en dan lekker makkelijk je mond te houden.Dan moet je ook de consequenties nemen van het opbiechten.

    ---

    ---

12. Esmee25 schreef | 27-02-2009, 12:10

    ---

    

    • Profiel
    • 38 berichten

    ---

    Ik zou zeggen, ga op je gevoel af! Als ik een contract voor je neus zou leggen > Of B , of Je vriend, en je MOET binnen een paar seconden kiezen, wie kies je dan? Je gevoel is een goede raadgever, en alle andere redenen zijn praktisch.
    Ik zeg niet dat dan ook de 'beste' oplossing is, maar als je NIET voor B gaat , blijf je je dan niet altijd afvragen wat het had kunnen worden, en ben je dan eigenlijk niet ongelukkig? Je moet hierin wel het risico aankunnen, dat het alsnog misloopt. Kan best dat het moment jij voor hem kiest, hij terugtrekt. leer mij mannen kennen . Het is me niet echt duidelijk, of B aangeeft dat hij nu wél toe is aan een vaste relatie.
    Maar wat ik maar wil zeggen, A) je luistert naar je gevoel (die volgens mij B zegt) en je neemt het risico dat je uiteindelijk alleen blijft met je dochter. B) je luistert niet naar je gevoel en kiest voor veiligheid , maar blijft zelf misschien ongelukkig, echt gelukkig ben je volgens mij met je man ook niet? Daarnaast heeft je dochter volgens mij niks aan een ongelukkige moeder? Geef haar het goede voorbeeld en volg je hart, dan zit je nooit fout.. Ik begrijp dat het een heel moeilijke beslissing is hoor, maar ikzou persoonlijk liever mijn hart volgen en alle risico's erbij nemen. Dan kun je achteraf ook niet zeggen ; had ik maar....
    Misschien is het sowiso een goede tip, om bij B voorzichtig te peilen. Vertel hem dat je wel aan het vreemdgaan bent en dat je twijfelt wat je met deze nieuwe situatie moet. Dat je wilt zien of hij het waard is om je gezin voor op te geven. Kijk even hoe hij reageert, dat zegt ook wel genoeg denk ik. Twijfelt hij dan, schrikt hij, of begint hij zich uit de voeten te maken, kom je denk ik gelijk met beide benen op de aarde terug.
    Laat nog even weten hoe het verder gaat?

    ---

    ---

13. bewustvrijgezellig schreef | 27-02-2009, 12:56

    ---

    

    • Profiel
    • 373 berichten

    ---

    Ik denk juist dat ze een keuze moet maken onafhankelijk van wat B wil of doet! Zo'n keuze moet je van niémand laten afhangen. Jij zegt: Als B haar wil, moet ze dan maar weggaan? En als hij niet wil, blijven? Ze moet gewoon alleen een keuze maken, maakt niet uit wat B wel of niet wil!

    ---

    ---

14. Arrogante_trut schreef | 02-03-2009, 17:31

    ---

    

    • Profiel
    • 836 berichten

    ---

    Niet vertellen is alleen een optie als je je man verlaat . Als je al besluit om je man te verlaten voor en ander is opbiechten dat je bent vreemdgegaan alleen maar een trap na die niemand iets oplevert ( al zou ik niet liegen als hij er expliciet naar vraagt).
    met vreemdgaan kun je niet eeuwig doorgaan, en wanneer het uitkomt ( en vroeg of laat komt het uit) dan zit je pas echt met de gebakken peren. Heb je wel gelijk de spanning in je relatie terug, als je vriend je niet meteen op de keein kwakt, maar het is niet waar je op zit te wachten. Je zult dus een beslissing moeten maken over wat je wilt en daar moet je niet te lang meer mee wachten.
    Mijn inschatting is dat de barman het best leuk vind om een avontuurtje met een gebonden vrouw te hebben, omdat dat voor hem ook veilig is. Als hij niet toe is aan een vaste relatie, is een gebonden minnares natuurlijk het beste wat ie kan hebben. wel de lusten , het is altijd spannend, en niet de lasten en het gezeur van een vrouw met kind. kans is groot dat als je bij je vriend weggaat, de barman ook ineens weer afstand neemt. Daarom moet je je beslissing niet van hem laten afhangen, maar kijken naar wat je zelf wilt in je huidige relatie. Wil je die redden, dan moet j echt in gesprek gaan met je man. Op zijn minst opbiechten dat je je verwaarloosd voelde en daardoor gevoelens hebt gekregen voor een andere man. mss is dat de alarmbel voor hem om in actie te komen. Wil je eigenlijk niet meer verder met je vriend en zijn je gevoelens voor hem echt doodgebloedt, dan kun je idd beter nu weggaan, nu je dochter nog te jong is om het echt te snappen. met een goede omgangsregeling/co-ouderschap hoeft zij niets te kort te komen. alsje echter serieus aan je relatie wilt werken zul je wel het contact met e barman moeten stoppen. dan open kaart spelen met je vriend en brokken lijmen.

    ---

    ---

15. jippiedroppie schreef | 03-03-2009, 14:54

    ---

    

    • Profiel
    • 1 berichten

    ---

    Hoi
    Een beetje een kl*te situatie is het wel..
    Ik zit in een soortgelijke situatie. Heb al 7 jaar een vriend, eigenlijk altijd heel gelukkig geweest... tot ik plots verliefd werd op
    een collgega, en daarme in contact kwam op msn. Na een half jaar iedere dag praten volgde er een afspraakje en ik ben ook vreemdgegaan.. Inmiddels een paar keer..
    Ik weet wel dat ik geen relatie zou willen met die ander... maar ik ben natuurlijk ook erg gaan twijfelen aan mijn eigen relatie.
    Daarom vind ik dat je de keuze in ieder geval niet moet laten afhangen van B.. Kijk gewoon of je nog moeite wil stoppen in deze relatie. Is hij wat je wil. Dat is heel moelijk omdat je een kindje hebt.. maar zoals iemand voor me zei... ze is nog zo jong, en ongelukkige ouders wordt je ook niet gelukkig van.
    Ik weet dat het niet makkelijk is. Voor mezelf ben ik er wel achter gekomen dat als ik er voor kies om bij mijn partner te blijven het haast onmogelijk zal zijn om in deze leugen te leven. En als ik een punt achter de relatie zet dan vertel ik hem niks.. Hij wordt er niet beter van en ik ook niet.
    Veel succes in ieder geval

    ---

    ---