- spiritueel roept“Gun jezelf een reading van de mediums van het spirituelelicht . En ervaar het verschil. Heb je het koud? Ben je ernstig vermoeid? Lichamelijke klachten? Neem eens contact op met Tini,zij kan je doorverwijzen.” | 03-01-2011 | 19:43
- gebruiker_verwijderd_178 roept“Ik vind deze nieuwe Flaironline 3 x niks...” | 08-07-2009 | 05:30
- nicrem71 roept“Jeetje, wat is het hier overal rustig...Flair is de oude Flair niet meer helaassss...erg jammer.” | 14-05-2009 | 14:51
- seeke_2 roept“Whahaha,je kunt niet meer reageren op het schreeuwtopic,dat zag ik nu pas hihi.” | 30-03-2009 | 01:35
- seeke_2 roept“Jumpertjes schreeuw topic eindelijk gevonden en ben ook lid geworden,maar kan er niet posten.
Hoe kan dat??????” | 30-03-2009 | 01:19 - Anoniem #1905 roept“mmmm kom wel weer een keer terug als de topics open zijn” | 20-03-2009 | 14:43
- Anoniem #1905 roept“Heb jou in iedergeval gevonden kathy :D vind dat al heeeel knap van mezelf!
snap er geen jota van :s” | 20-03-2009 | 14:40 - Kathy46 roept“Goede tijden... slechte tijden... En hier mag wel gerookt worden
Ik heb het topic wel gevonden,ik kan er alleen niet reageren.Wie weet hoe dat kan?” | 19-03-2009 | 20:19
* ARCHIEF * In vertrouwen
Dit is het archief van de pijler "In vertrouwen"op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl
- Beheerder: Redactie Flair
- Thema's en emoties: flair, eenzaam, onzeker, verdrietig
Met...
- 31 volgers
- 0 blogs
- 325 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (398.274x) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
- Meeste reacties (10.002) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
Dit onderwerp heeft 24 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-07-2008 18:47. \t\t
Soms ben ik zo teleurgesteld in mijn kontakt met vrienden
- Ik realiseer mij maar al te goed dat de meeste mensen tegenwoordig druk zijn met gezin en werken. Maar toch baal ik er een beetje van dat niemand naar mijn examen heeft gevraagd. Al maanden praat ik over mijn studie, vroegen ze er ook soms naar en dan is het zover dat je examen doet en niemand die interesse toont, ook niet daarna..
Wij hebben ook een druk leven met gezin en werk maar als er iets belangrijks is vragen wij altijd even hoe het gegaan is. Mijn man zet het gewoon in zijn electronische agenda en vergeet zo nooit iets. Nu weet ik wel dat iedereen anders is maar soms komt het op mij over dat mensen te veel met zichzelf bezig zijn en minder met anderen.
Wie ervaart dit ook soms zo? en wat is jouw remedie daarop? als je altijd maar zelf geeft en geeft en je krijgt niet altijd terug dan is dat nog teleurstellender. Moet ik me ook maar zo gaan gedragen als anderen? gewoon aan mezelf denken en aan mijn gezin (wat ik heus al doe) en veel minder aan mijn vrienden??? dan kan ik ook minder teleurgesteld worden....- Print deze pagina
24 reacties op onderwerp
- Ik herken je probleem wel maar ik heb er wat aangedaan. Je kan niet van een ander verwachten dat zij net zo op dingen reageren zoals jij doet. Iedereen is anders daar in. Het enige wat echt helpt is dat jij daar in veranderd en geen verwachtingen hebt van een ander dan valt het altijd mee. Ik heb dit ook toegepast in mijn leven en het werkt gewoon goed, het zal niet makkelijk zijn maar er komt een dag dat jij je realiseert dat het je lukt. En geniet er ook van als iemand wel eens naar je vraagt of interesse toont en vergeet alle andere mensen die dat niet doen want dat kost je heel veel energie.
Ik was ook altijd van ff bellen als er wat was en ff een kaartje voor een zieke of een jarige. Maar als ik dan eens wat had dan was er niemand die reageerde en daar baalde ik wel zo van. Maar ik heb nu veel minder last van terleurstellingen en leef plezieriger!
Suc-6! - Wat herkenbaar MUG, ik ben ook al zo vaak teleurgesteld met dit soort dingen. Ik snap de mensen/vrienden van tegenwoordig ook niet zo goed.
Ik probeer me er wel minder van aan te trekken, maar dat gaat me ook niet zo makkelijk af.
Princessbalou, wat knap dat je een manier hebt gevonden om er mee om te gaan. Hoe los je dat dan op voor je zelf? Stuur je wel gewoon steeds een kaartje en pleeg je wel gewoon een telefoontje terwijl je nooit es iets trughoort of ziet?
Ik ben daar zo langzamerhand gewoon klaar mee, en ik doe ook geen moeite meer. Maar eigenlijk gaat dat tegen mijn natuur in. En ik voel me er ook niet lekker bij.
Ik vind het knap om zo te leven dat je niets meer moet verwachten van die ander. Dat je zelf wel blijft "geven" terwijl er nooit es iets voor trugkomt.
Ik ben er best wel verbitterd door geworden in vriendschappen.
Heel moeilijk zulke dingen.
Ik ben nog altijd van mening dat het in vriendschap "geven en nemen" is. En als je nooit es iets krijgt, terwijl je wel altijd geeft. Dan klopt het toch niet meer?
MUG, ik ben ook meer voor mijn gezin gegaan hoor. Tenminste voor zover ik nog meer voor mijn gezin kon gaan, want dat doe ik al voldoende, haha.
Ik heb namelijk het idee dat de leden van je gezin de enigen zijn die echt voor je door het vuur gaan als het erop aan komt.
Of ben ik nu heel zwartgallig als ik dit zeg?
Groetjes Nicrem. 
Je kunt jezelf ook afvragen: Waarom doe je die dingen die je doet? Ik doe dat, omdat ik het leuk vind om te doen en niét met het idee: Dan krijg ik het terug...Zo vind ik het leuk om onverwachts een gekkigheid te kopen voor een vriendin (pleisters tegen snurken)....Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!- Hoi nicrem,
Op de manier hoe ik het heb gedaan kom je er wel achter wie echt vrienden zijn, daar krijg je ook wat van terug en is de relatie in balans zullen we maar zeggen. Ben vroeger ook heel vaak teleurgesteld in vriendschappen hoor maar heb er van geleerd. Ik ben niet meer zo kaartjes-stuurderig maar bel wel af en toe maar als het ik het idee heb dat het steeds van mijn kant komt dan ben ik er gauw klaar mee. Ik heb ook een vriendin die een heel ander leven heeft dan ik, die ik misschien 1x in het half jaar zie maar als we contact hebben is het ook altijd goed. We verwachten beiden niets van elkaar en weten van elkaar dat het ook niet erg is. Het is bij mij in van de 1 op de andere dag gegaan dat ik zo handel hoor, daar gaat wat tijd en ervaringen over heen. Maar iedereen doet het op zijn eigen manier en je moet voor je zelf daar een weg in vinden.
Groetjes princessbalou. - Hoi,
Na
jaren van teleurstellingen doe ik het volgende... Gewoon mezelf blijven
en proberen om niets meer e verwachten. Valt het mee dan valt het
mee... Ik doe ook niets meer voor mensen waar ik niets mee heb. Ga niet
meer iedereen zijn reet nadragen. Alleen de mensen die ik lief heb en
die cirkel is veel kleiner geworden de afgelopen jaren maar ik ben wel
veel gelukkiger nu! Het klinkt simpel maar is het niet, dat weet ik
want ik heb er ook wel een paar jaar over gedaan. Maar liever zo dan
iedere keer weer die teleurstelling en frustratie over mensen die het
toch niet waard zijn (en dat doet soms pijn dat je erachter komt dat je
een vriendschap waarschijnlijk zelf veel hoger inschat dan dat zij dat
doen!). Veel succes !
Groetjes, Sanne. - Helaas een herkenbaar verhaal. Ik had ook vaak het gevoel dat alles van mij uit moest komen. Ik zou voor een jaar naar het buitenland gaan. (dat zijn er meer geworden, maar dat doet er niet toe)
Van een aantal mensen waarvan ik dacht dat we echt een vriendschap voor het leven hadden, hoorde ik helemaal niets. Nauwelijks antwoord op mailtjes etc. Maar anderen hebben me weer prettig verrast, en met hen is het contact juist hechter geworden. Ik maakte me er in het begin druk over die verloren vriendschappen, maar dat doe ik niet meer. Ik stop geen energie meer in mensen waar ik niets van terug krijg. En niet op een manier, ik stuur een kaartje en ik verwacht er eentje terug. Maar mensen die, als ik niet zou bellen, zelf nooit de moeite zouden nemen. Sommige dingen bloeden nou eenmaal dood. De energie die ik niet meer aan hen verspil, kan ik nu richten op ¨echte¨ vriendschappen, mensen waarvan je weet dat je op ze aan kunt. Het is soms moeilijk om niet verbitterd te raken, maar wat schiet je ermee op. Ik ben blij met de vrienden die ik wel heb! - He Mug,
Even een reactie van waarschijnlijk 'de andere kant'. Ik heb vriendinnen die inderdaad overal naar informeren en alles onthouden. Ik zelf zou dat graag willen maar ik vergeet heel vaak dingen! Dat is niet uit desinteresse maar gewoon omdat ik sommige dingen echt niet onthoud. Mijn vriendinnen hebben me daar ook gewoon een paar keer op aangesproken dat ze dat niet leuk vinden (moet kunnen als vriendinnen vind ik) en inmiddels schrijf ik gewoon ALLES op. Heeft iemand een belangrijk tentamen, eerste werkdag, verjaardag, ziekenhuis etc. Ik ben namelijk wel geinteresseerd maar ik vergat gewoon wanneer alles was. Kaartjes doe ik niet zo vaak, ik bel sneller of ga even wat drinken.
Misschien moet je je vriendin(nen) er gewoon op aanspreken (misschien zijn ze wel zoals ik en hebben ze ook een hoofd als een vergiet) en aangeven dat je teleurgesteld bent. Desnoods stuur je een beetje een sarcastisch smsje in de trant van 'mijn examen is goed gegaan, lief dat je ernaar informeerde....' of 'ik laat zelf maar even weten dat ik geslaagd ben (of dat het goed ging). Als je er niets van zegt weten zij ook niet hoe je je erover voelt. En niets zeggen zorgt alleen maar voor meer frustratie weet ik uit ervaring. maar dat is weer een heel ander verhaal.
Succes! ik zou het echt gewoon een keertje aankaarten! - Ik ben ook iemand van de andere kant. Fulltime baan, vrijgezel, geen partner, geen kinderen en veel sociale contacten. Ik heb een vriendin die ik nog ken van "vroeger" van school. Zij is huismoeder, werkt niet, is getrouwd, heeft kinderen en ze trekt erg aan mij. Eigenlijk heb ik nog maar weinig overeenkomsten met haar. Soms winkelen we en soms gaan we naar de bioscoop, maar veel hebben we elkaar niet meer te melden. De verschillen zijn te groot. Mij houden andere dingen bezig dan haar. Bij haar gaat het altijd over anderen, roddelen. Tuurlijk ga ik daar op dat moment mee in, omdat er zo weinig anders te melden valt, maar echte discussies en diepgaande gesprekken hebben we niet meer. Die voer ik met gelijkgestemden en collega's. Ik ben best heel ambitieus, zij niet. Voor het extra geld zou ze wel willen werken, maar eigenlijk kijkt ze liever tv of gaat ze wéér winkelen.
Omdat ik in de afgelopen jaren gemerkt heb dat zij mij toch niet los kan laten en ze er verdrietig om is als ik minder contact zoek, houd ik het contact dan toch. Maar eigenlijk ben ik er wel klaar mee.
We hebben ook gezamelijke contacten, waarvan ook iemand met wie wij beiden (door ons eigen geroddel) het contact verbroken hebben. Deze persoon heeft ook een gezin, maar daarnaast door haar werk en de manier waarin ze in het leven staat, mij toch meer te vertellen. Ik heb daarom weer contact met haar gezocht, maar dat mag die andere vriendin niet weten, anders kwets ik haar weer.
Twannie - Twannie, ik schrik wel een beetje van jouw verhaal. Vind je niet dat je nu heel oneerlijk bezig bent tegenover je vriendin? Je kan maar beter eerlijk zijn, lijkt me. Want zoals je het nu doet, klopt natuurlijk niet.
Je wilt haar niet kwetsen en daarom ben je nog bevriend met haar, maar wat denk je dat er gebeurt als je vriendin er achter komt dat je weer contact hebt met die vriendin waarvan je vindt dat ze meer bij je past? Dan is ze nog erger gekwetst, denk ik.
Vind het eigenlijk een beetje de weg van de minste weerstand kiezen, wat je nu doet.
Tuurlijk is het niet leuk dat je geen raakvlakken meer hebt met je vriendin maar zo maar doorgaan op de oude voet, is toch ook geen oplossing.
Ze zal zeker gekwetst en verdrietig zijn als je de vriendschap stopt, maar daar komt ze ook wel weer overheen.
Ik houd meer van eerlijkheid persoonlijk.
Ik zal je vertellen waarom ik misschien wat bozig reageer op je verhaal, Twannie.
Dit verhaal raakt mij zo, omdat ik zelf ook in deze positie heb gezeten met een vriendin van me. Alleen kwam het meer van mijn kant (ik ben ook huismoeder, getrouwd met kids en een huishouden wat ik run en zij is vrijgezel, werkt full-time) dat ik niet meer wist of ik nog verder wou met de vriendschap.
We hebben hier gewoon eerlijk over gepraat, moet ook kunnen, het was echt moeilijk, maar een grote opluchting dat we beiden onze harten konden luchten.
We hebben besloten om toch de vriendschap door te zetten want we wilden elkaar ook niet kwijt, het is even zoeken naar de juiste raakvlakken. Maar het kan ook een uitdaging zijn om elkaar dingen te vertellen waar de ander zich minder goed in in kan leven. Zo kun je het ook zien.
Ik vind gewoon, als de vriendschap niet meer werkt, moet je ook zo sterk zijn om er een punt achter te zetten. Zo is het leven nou eenmaal.
Ik snap Lekkerding ook wel, dat ze zegt, dat je het minder bij jezelf moet gaan zoeken. En niet iets voor een ander moet doen, om er "maar iets voor terug te verwachten". Dat is inderdaad ook zo in vriendschappen, je hoeft ook niet steeds iets terug te verwachten van die ander.
Maar zoals t.o. ook al zei, het kan niet steeds van 1 kant gaan komen in de vriendschap want dan houdt het gewoon op.
Het blijft gewoon moeilijk zoiets.
Ik merk wel dat ik naarmate ik ouder word, dat ik er makkelijker mee omga.Ik kan het beter loslaten, zeg maar.
Leuk dat er ook verhalen komen van andere dames die aan de "andere kant van dit verhaal" staan! Dan kan ik er misschien ook meer van begrijpen hoe zij denken en voelen. Daar heb ik wel wat aan.
Groetjes Nicrem. - Oja, Veertje, wat grappig dat je zegt dat "we' onze vriendin(nen) er op moeten aanspreken. Want dat heb ik al zo vaak gedaan, en dan wordt er ook wel gezegd "het spijt me, ik bedoel het niet zo, ik heb een hoofd als een vergiet, ik heb het zo druk, enz enz..."
Maar echt verbetering van de situatie treedt er niet op...
Dus is het dan kiezen of delen voor mijzelf. Ik heb dit zelf in de hand:
Of ik accepteer dit en leef met de wetenschap "ach, zij is nou eenmaal zo".
Of ik kan er niet mee leven, en ik stop met deze vriendschap.
Allebei zeer moeilijke keuzes.... - Ik hou het er maar op dat de meeste mensen heel druk zijn met hun eigen leven. Tuurlijk vergeet ik ook weleens iets.. maar over het algemeen vind ik mezelf wel attent.
Ik vind zelf als een vriendschap niet meer is zoals hij ooit was, als het niet meer gelijkwaardig is, of er bestaat onvrede en een goed gesprek helpt en veranderd niets, je beter zo'n vriendschap kan verbreken of op een laag pitje kan zetten. Ik heb zelf een paar maanden geleden een lange vriendschap verbroken door heel veel onvrede. Ik heb geen zin om steeds mij te irriteren aan iemand en ontevreden te zijn over een vriendschap. Eigenlijk mis ik de vriendschap niet zo, dat komt omdat de vriendschap mij niets goeds gaf. Het was alleen maar luisteren van mij kant naar haar problemen of onvrede. Ze vond het te veel moeite om bij mij langs te komen en zo waren er nog meer akkefietjes. Als de vriendschap niets leuks meer oplevert heeft het niet veel zin om deze in stand te houden. Ik blijf voorlopig nog wel moeite doen voor mijn huidige vriendschappen. Misschien dat ik nu even weinig respons ontvang maar wie weet als ik het een keer wel echt nodig heb dat ze dan wel weer echt van zich laten horen. Ik vind mijn vriendschappen erg belangrijk. En er zijn helaas periodes dat je elkaar weinig ziet of spreekt maar soms leeft het weer even op of doet een goed gesprek of afspraakje weer wonderen. - Het vebreken
van een vriendschap is altijd moeilijk ! Wanneer gaat het je te ver en
merk je dat je echt niets meer samen hebt. Sterker nog wanneer zie jij
het niet meer zitten en de ander blijft maar aan je trekken. Ik heb het
zelf ook gehad in het verleden. Zij kreeg een vriend en schopte mij
telkens aan de kant als meneer eens tijd maakte voor haar. Dan zei ze
wij hadden toch niet echt een afspraak. Eerder vroeg ze me nog wel eens
mee, later werd het het is niet leuk voor jou want het zijn toch alleen
maar stelletjes. En zo ging het verder en verder en als hij geen tijd
had was ik weer goed. Ik werd er doodziek van. Zijn beste vriend werd
een goede vriend van mij. Zij gingen uit elkaar en ik mocht hem ook
niet meer zien. Dat vond ik echt belachelijk en de maat was voor mij
vol. Ik heb haar gezegd dat ik het niet meer zag zitten en dat ik geen
zin meer had in de vriendschap. Ze was WOEST ! Ik zeg altijd het
is makkelijker om een relatie te verbreken dan een vriendschap. Maar
voor een vriendschappelijke relatie geldt ook waarom erin blijven
zitten als het je geen goed gevoel meer geeft ? Je moet er wel over
kunnen praten. Zo zijn er ook vriendschappen van 15 jaar verbroken met
mij maar daar werd niet over gepraat. Ik merkte de verandering (mijn ex
kreeg een relatie met een vriendin van mij) zij wisten niet meer hoe ze
zich moesten gedragen. Ik vond dat ze geen keuze tussen hem en mij
hoefde te maken maar langzaam maar zeker gebeurde dat toch. En zo kwam
het dat er niet meer met me gesproken werd. Als ik vroeg wat er was dan
was het antwoord niets. De nieuwe vriendin kon mij niet luchten of zien
en daar konden we ook niet over praten. Ze zei ik zal er alles aan doen
om te voorkomen dat jullie een vriendschap zullen hebben. Dat zei meer
over haar onzekerheid dan over mij. En ik maar huilen en verdriet
hebben om de vriendschappen en zij gingen gewoon door. Nu na 3 jaar kan
ik ze zien en er gewoon langs lopen zonder me rot te voelen. Je voelt
de ogen in je rug prikken. En het ironische is dat mijn ex nog altijd
gewoon met me praat tot grote ergernis van haar. Ik ben klaar met dit
soort mensen. Ik heb dan liever een kleine vriendengroep waar je wel
iets aan hebt dan achterbaks gekonkel. Misschien heeft het me hard
gemaakt maar ik ben nu veel gelukkiger dan ik in jaren ben geweest en
dat is me heel wat waard ! Ik weet nu dat ik mensen om me heen heb waar
ik om geef en die ook om mij geven en dat geeft voornamelijk RUST !
Heel prettig ! - hoi meiden,
ik kan beide kanten vertegenwoordigen, als werkende moeder, met een druk gezinsleven en best vergeetachtig, en inmiddels allergisch geworden van verwachtingen opgelegd door anderen. Ik was altijd erg van de kaartjes en belletjes en nog wel maar het is wel minder geworden. ik heb meer contact via de mail en msn enzo dat is gegroeid. Bellen is ook minder geworden want wanneer je 's avonds moe op de bank ploft, heb ik vaak geen zin meer om nog aan de telefoon te gaan hangen. Aan de andere kant zoals ik al schreef ben ik allergisch geworden voor het getrek van anderen over wat en hoe ik moet zijn in alle rollen die je vervult. Er zijn echt mensen die ver doorschieten in hun verwachtingen naar anderen. Ik ben ook niet zo van verjaardagen en veel mensen over de vloer, dan spreek je eigenlijk nog niemand en je loopt alleen maar te rennen. Het liefst spreek ik met enige regelmaat bij de een of ander af of plan met vriendin een daagje uit. kwaliteitsafspraakjes noem ik dat. Ik vind respect voor de ander erg belangrijk en acceptatie hoe de ander is en daarmee begrip voor elkaar. Ik zie mijn beste vriendin niet zo vaak maar ik weet dat ik als er iets is ze midden in de nacht voor mij klaar staat en zo zijn er meer vriendinnen die mij dat gevoel geven. En dit gevoel geef ik hen ook. En dit zit niet in een kaartje sturen of niet, dit zit in je hart en je gevoel voor elkaar en het er door dik en dun voor elkaar zijn!
groetjes, - Hoi Nicrem,
Ik snap niet zo goed wat je bedoeld met dat ik heb aangegeven dat 'we' onze vriendinnen er op aan moeten spreken. Bedoel je met 'we' de groep mensen die zich ergeren aan hun vriendinnen?
Op zich heeft het bij mij goed geholpen hoor. Ik weet gewoon van mezelf dat ik niet iemand ben die dingen vanzelf onthoud dus daar moet ik ook niet vanuit gaan want dan vergeet ik het. Ik moet er wel wat voor doen (nou ja 'doen' alleen flink mijn agenda invullen of herinneringen in mijn telefoon zetten).
maar ik snap wat je bedoeld, de keuze tussen het accepteren van die persoon of er mee stoppen. ik heb lange tijd gedacht waarom mensen niet konden accepteren dat ik niet alles onthoud, maar vanuit de andere kant gezien is het voor de andere partij natuurlijk ook leuk als er interesse in je wordt getoond. Maar dan moet zo iemand het wel inzien (ik heb dat gelukkig wel gedaan want het als ik moet kiezen tussen een uitgebreide herinneringenlijst in mijn telefoon of geen vriendinnen dan is de keuze natuurlijk snel gemaakt!) - Ja, dat is wat ik bedoel Veertje.
Ik vind het heel knap en goed van je dat jij wel van jezelf weet dat je niet iemand bent die dingen vanzelf onthoudt. Dan ben je al voor de helft op weg, volgens mij. Daar komt bij dat jij ook echt bereid bent om iets eraan te doen, dus dat je laat zien dat je wel voor de vriendschap wilt gaan. Dat is natuurlijk heel positief.
De vriendin waar ik dit "probleem" mee heb/had, wilde maar niet inzien dat het voor mij ook wel eens leuk is als ze interesse in mij toont.
Dus veel gepraat, en ik moet zeggen dat ze wel wat meer haar best aan het doen is. Soms gaat het nog wel eens weer "fout", en dan ben ik ook niet meer zo teleurgesteld als voorheen. Omdat ik ook wel weet dat ze het niet bewust doet. Maar leuk is natuurlijk anders.
Jammer dat Twannie niet meer is geweest hier, ik was wel benieuwd naar haar reactie op mijn tiksel.
Ja, MUG inderdaad moet je het er maar op houden dat tegenwoordig de mensen het allemaal maar zo druk hebben met van alles en nog wat.
Ik vind dat eigenlijk wel een beetje triest. Dat ieder maar voor zich gaat tegenwoordig, uitzonderingen daar gelaten natuurlijk.
Groetjes Nicrem. - Hallo, pcstress gehad, ding deed raar...
Kijk ik heb echt geprobeerd om eerlijk te zijn in deze vriendschap, maar ze zoekt me telkens weer op. Ze heeft weinig vriendinnen en weinig hobbies en ik wil haar ook niet kwetsen. Misschien vinden jullie dat ik haar meer kwets op deze manier, maar geloof me ik heb al regelmatig de boot afgehouden, maar ze houdt stug vol en zoekt me steeds weer op. Bellen, mailen, smsen etc. 't Is dan misschien jammer dat onze "niveau's" om het zo maar even te zeggen verschillen, maar ja, ik weet ook dat ze steeds weer gekwetst is als ik niet verhinderd ben of zelfs lange tijd de boot af houd. Ik leid gewoon een heel ander leven, ik zeg niet beter, ik weet niet hoe het is een gezin te hebben, maar mijn leven is anders. Vrijer om te gaan en staan waar ik wil. In mijn werk ontmoet ik mensen van allerlei komaf en door mijn leventje maak ik andere dingen mee dan zij. De gesprekken zijn oppervlakkiger, gaan altijd over wat op tv was, over mensen die we samen kennen en dan worden de gesprekken altijd weer naar het negatieve toe getrokken, als we iets samen ondernemen is het winkelen, bioscoop of op stap, al hoewel dat laatste amper gebeurd. Voor mij zijn die dingen zo standaard, voor haar zijn het uitjes en daarom doe ik het ook wel eens hoor. Maar ja hoe zal ik het nou beter uitleggen. Ze is ook de makkelijkste in de omgang niet en heeft al veel vriendschappen verloren. Ik geloof dat ik ongeveer de enige ben die ze nog heeft. Moet ik haar dan kwetsen of zal ik dan omwille van haar gewoon af en toe afspreken.
Het wordt nooit meer zoals vroeger toen we allebei nog geen kinderen hadden, maar ik weet ook niet hoe het dan wel gaat worden.MIsschien blijft het zoals nu en trekt het later weer aan als haar kinderen zelfstandiger zijn en zij misschien ook een keer iets buiten de deur gaat ondernemen.
Nou ik ben benieuwd wat hiervan gevonden wordt. Zal me niet best zijn...
dag hoor
Twannie - Hoihoi,
Twannie; jij moet vooral doen wat jij denk dat goed is, maar als je naar mijn mening vraagt, ben je bang om echt duidelijk te zijn en iemand te kwetsen, alsof je moeilijker kan leven met een schuldgevoel tov haar dan op te brengen haar af en toe te plezieren.
Misschien zit er helemaal naast. Heb dan wel een vraag; Wat levert jou deze vriendschap op? En dat moet iets zijn anders zou je het niet in stand houden........
Groet, Ine - Nou, Twannie, denk niet dat we allemaal over je heen gaan "vallen" hoor, maar wat ineine ook zegt: je moet gewoon doen wat jou zelf het beste lijkt.
Wat ineine ook zegt, misschien durf je haar ook niet te kwetsen. Maar nogmaals, tuurlijk zal het hard zijn voor haar en verdrietig. Maar ze zal er wel weer overheen komen als je de vriendschap beeindigd, en ze zal er ook van leren, denk ik.
Tis niet dat ik je verooroordeel om de keuze die je maakt om de vriendschap door te laten blijven bestaan maar tis alleen niet de manier waarop ik er mee om zou gaan.
Het is ook wel een beetje vreemd van je vriendin dat ze zich zo aan je vastklampt.
Er moet toch haast nog wel iets (al is het maar heel klein) zijn wat jij toch nog wel leuk aan haar vindt, anders is dit toch niet vol te houden voor jou?
En misschien heb je er iets aan als ik zeg dat jullie (heel) misschien ooit weer eens dichterbij elkaar komen te staan omdat jullie levens weer wat meer op 1 lijn komen op de 1 of andere manier.
Het hoeft ook helemaal niet te gebeuren en misschien kun je er dan toch wel de uitdaging en leukheid in zien om nog iets van deze vriendschap te maken. Ondanks dat jullie leven op dit moment zo verschillend is.
Ik wens je veel suc6 en wijsheid toe... - Ik ben ook zo'n vergiet. Ik probeer het echt. Wil ook wel dingen in mijn agenda zetten, maar niet alle dingen schrijf ik op, omdat ik sommige dingen minder belangrijk vind (blijkbaar) dan vriendinnen. En als ze dan suggestieve smsjes of mailtjes sturen voel ik me hartstikke schuldig. Maar aan de andere kant, ik vind ook dat niet iedereen hetzelfde is. En je moet elkaar ook accepteren zoals je bent en dat betekent een ander geen schuldgevoel aanpraten als je iets van iemand verwacht. Dat iemand me daar op aanspreekt wil nog niet zeggen dat ik als een blad aan de boom omdraai. Want sommige dingen zitten gewoon niet in me.
Treat others like you want to be treated. Dat vind ik het belangrijkste. En ik snap dat een kaartje heel leuk is, maar als daar een vriendschap van afhangt... Respect en oprechte interesse zijn het belangrijkste. Hoe je dat uit, dat kan verschillen per persoon.These are the days - De ene vriendschap is de andere vriendschap niet. Om teleurstellingen te voorkomen kun je inderdaad je verwachtingspatroon aanpassen. Maar werkt dit wel vraag ik me af? Het doet hoe dan ook pijn als je juist van die ene vriend of vriendin niks te horen krijgt, waar je zo graag even wat van wilt horen. Omdat jij er ook altijd voor haar/hem bent, omdat je erg veel om die persoon geeft net iets meer dan die andere vriend/vriendin, gewoon omdat... het misschien vanzelfsprekend is omdat je een hechte vriendschap hebt?
Vriendschappen zijn er in gradaties en als je van die vage kennis teleurgesteld raakt omdat je niks hoort.... dan kun je wellicht iets aan je verwachtingspatroon doen. Maar als het om een goede vriend gaat, vind ik het een hele logische reactie dat dat pijn en teleurstelling opwekt. - Lieve Mug,
Ik denk dat je probleem heel veel voorkomend is. Het enige dat ik kan zeggen is het volgende: als je onvoorwaardelijk geeft, krijg je ook onvoorwaardelijk terug.. Maar je moet niet geven met de voorwaarde dat je ook (onvoorwaardelijk) terug krijgt, want dan is het niet meer onvoorwaardelijk. Snap je nog wat ik bedoel?
Geef gewoon omdat je wilt geven en niet omdat je wilt terugkrijgen. Deel omdat je wilt delen en niet omdat je wilt dat mensen ook met jou delen. Het zal even duren, maar dan zal je doorkrijgen dat mensen hun houding richting jou veranderen. En soms komt dat uit onverwachte hoek.
Sterkte... - Ook ik herken hier veel in. Dacht een paar goeie vrienden te hebben, maar die hebben me stuk voor stuk lopen voorliegen, bedriegen, zich anders voorgedaan dan dat ze zijn. Ik vertrouw bijna niemand meer. Ik heb nog 2 vrienden over en mijn partner. That's it. Soms is dat moeilijk, omdat ik zo weinig mensen heb, andere keren ben ik er heel tevreden mee omdat ik weet wat ik aan die mensen heb! Vriendschap is een moeilijk iets ,en vaak kun je je echte vrienden maar op 1 hand tellen, het klinkt cliche, maar het is echt zo!~~ Carpe Diem ~~
- Heb net even op gemak alles is doorgelezen en zie veel herkenning.
vind het soms ook erg moeilijk hoe sommige vrienden kunnen reageren en ik kan dat gevoel niet loslaten..... mijn gevoelens maken mij hierin juist onzeker en daardoor ga ik heel kortaf reageren terwijl ik dat zo niet bedoel....
Heb pas ook flink onderhoud gehad met mn vriendinnen waar ik closer contact mee heb en gelukkig waren er 2 die het begrepen en daar was ik gelijk rustiger 2 andere reageerde veel heftiger dus dat gevoel is eigenlijk alleen maar meer gekwetst helaas!! we gaan wel nog kijken of we hier wat aan gaan doen maar ik weet voor mezelf wel al waar ik sta!!
Ik stel waarschijnlijk hoge eisen aan vriendschap. maar als ik die niet heb, heb ik het niet meer over vriendschap.
De wisseling van wacht van vriendschappen is heel normaal en daar kan ik ook meeleven zo heeft iedere fase in je leven andere verwachtingen met andere vriendschappen.
Heb uit jullie verhalen tips kunnen halen die ik zeker zal gebruiken.
zou het leuk vinden om hier nog reactie op te krijgen om er verder over door te praten.....?
San xx - Jammer dat er geen reacties meer zijn geweest...
Heb meer behoefte hierover te praten dan ik had verwacht helaas.....![[8-)]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-43.gif)
San xx
Dit onderwerp heeft 24 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-07-2008 18:47. \t\t
Soms ben ik zo teleurgesteld in mijn kontakt met vrienden
Club Chat
Openbare berichten
- | 03-01-2011 | 19:43
- | 08-07-2009 | 05:30
- | 14-05-2009 | 14:51
- | 30-03-2009 | 01:35
- | 30-03-2009 | 01:19
- | 20-03-2009 | 14:43
- | 20-03-2009 | 14:40
- | 19-03-2009 | 20:19
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!