- spiritueel roept“Gun jezelf een reading van de mediums van het spirituelelicht . En ervaar het verschil. Heb je het koud? Ben je ernstig vermoeid? Lichamelijke klachten? Neem eens contact op met Tini,zij kan je doorverwijzen.” | 03-01-2011 | 19:43
- gebruiker_verwijderd_178 roept“Ik vind deze nieuwe Flaironline 3 x niks...” | 08-07-2009 | 05:30
- nicrem71 roept“Jeetje, wat is het hier overal rustig...Flair is de oude Flair niet meer helaassss...erg jammer.” | 14-05-2009 | 14:51
- seeke_2 roept“Whahaha,je kunt niet meer reageren op het schreeuwtopic,dat zag ik nu pas hihi.” | 30-03-2009 | 01:35
- seeke_2 roept“Jumpertjes schreeuw topic eindelijk gevonden en ben ook lid geworden,maar kan er niet posten.
Hoe kan dat??????” | 30-03-2009 | 01:19 - Anoniem #1905 roept“mmmm kom wel weer een keer terug als de topics open zijn” | 20-03-2009 | 14:43
- Anoniem #1905 roept“Heb jou in iedergeval gevonden kathy :D vind dat al heeeel knap van mezelf!
snap er geen jota van :s” | 20-03-2009 | 14:40 - Kathy46 roept“Goede tijden... slechte tijden... En hier mag wel gerookt worden
Ik heb het topic wel gevonden,ik kan er alleen niet reageren.Wie weet hoe dat kan?” | 19-03-2009 | 20:19
* ARCHIEF * In vertrouwen
Dit is het archief van de pijler "In vertrouwen"op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl
- Beheerder: Redactie Flair
- Thema's en emoties: flair, eenzaam, onzeker, verdrietig
Met...
- 31 volgers
- 0 blogs
- 325 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (398.274x) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
- Meeste reacties (10.002) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
Dit onderwerp heeft 16 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-10-2008 13:29. \t\t
Mijn vriend heeft mijn 6-jarige zoontje geduwd.
- Eigenlijk ben ik helemaal in de war.
Ik zal mijn kids of die van een ander nooit slaan, duwen of wat dan ook.
Gisteren was mijn zoontje(hij heeft PDD-NOS) beetje drukjes(kwam net bij zijn papa vandaan en moet dan even acclimatiseren weer thuis) en mijn huidige partner(sinds 2 1/2 jaar) geeft hem een duw naar achteren waardoor mijn zoontje een halve meter verder op grond beland.Oftewel een forse duw.
Ik ben HEEEEEEEEEEEEL erg boos geworden op mijn partner, want NIEMAND komt gewoon aan mijn kids op zo'n manier. Ik ben TEGEN elke vorm van geweld, zeker tegen kinderen. Hij zei dat het een ''reactie'' was. Maar ik ben echt volkomen de kluts kwijt door het gebeuren.
Iemand advies??- Print deze pagina
16 reacties op onderwerp
- Nog even een aanvulling,,,hij heeft dit nog nooit eerder gedaan.
Inderdaad, dit kan niet! Zelfs een "eigen" ouder duwt zijn kind niet zomaar op de grond. Weet je waarom hij dit deed? Alleen omdat jouw zoontje druk was (wat logisch is met PDDNOS)? Of had hij zelf een rotdag gehad en reageerde hij dit af op jouw zoon? Ik zou hier wél over praten, want nu was je er bij....en stel dat jij een keer niet thuis bent. Wat gebeurt er dan? Veiligheid is thuis erg belangrijk vind ik, de buitenwereld is soms al onbegrijpend genoeg!Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!- En waarop was het een "reactie"? Viel jouw zoontje m aan? Schrok je vriend misschien ergens van? En hoe reageerde jouw zoontje er zelf op?
Een kind met een Ass is voor een volwassenne die niet gewend is om er mee om te gaan soms erg moeilijk. Natuurlijk ben je boos op je vriend, en natuurlijk hoort een volwassenen nooit "zomaar"een kind te duwen, maar we zijn allemaal mensen en soms doen we in een reflex diengen die we niet zouden moeten doen. Ik zou er niet zomar vanuit gaan dat je vriend nu ineens een gevaar vormt voor je kind en achter jou rug om je kind zal gan mishandelen. zou ook niet een al te groot drama maken van deze duw, maar wel heel duidelijk met je vriend praten over hoe jij de opvoeding ziet, wat voor jou wel en niet acceptabel is, en hem ook wat handvatten geven om om te gaan met jouw zoontje en zijn stoornis, en hoe je vriend jouw zoontje wel rustiger kan krijgen, zoner dat het direct en drama wordt. Wat jij beschouwd als "een tikje onrustig"kan voor iemand die er niet aan gewend is en weinig verstand heeft van ASS overkomen als een compleet hysterisch en onhandelbaar kind. Sommige autisten hebben ook gewoon nodig om af en toe met fysiek overwicht in bedwang gehouden te worden, omdat dat de enige manier is om ze rustig te krijgen. Ik weet niet in hoeverre dit voor jouw zoon geldt, en het klinkt in de ogen van vremden al heel snel ls mishandeling, omdat het gebruiken van fysieke kracht al snel gezien wordt als opvoedkundig onjuist en een teken van zwakte, maar kinderen met en gedragsstoornis zijn vaak niet voor rde vatbaar, en letterlijk "in bedwang houden" maakt ook hun hoofd weer rustig. Dit geldt natuurlijk alleen als ze echt helemal heftig door het lint gaan en zo ongecontroleerd een woedebui hebben dat ze zichzelf of anderen daarmee beschadigen of spullen gaan vernielen. - Er zit ongetwijfeld wel wat in A.Trut, in wat je schrijft.
Maar "letterlijk in bedwang houden" is nog iets heel anders dan een
6-jarige zo'n harde duw geven dat hij een end verderop tegen de grond
valt.
Ik vind het werkelijk niet kunnen en zou woedend zijn op mijn partner!
En ik zou zeker niet zomaar uitsluiten dat haar vriend nu ineens een
gevaar is voor haar kind en er vooral WEL een drama van maken! Wat
DENKT die man nou!!! Het jochie is v'rdomme 6 jaar en heeft PDD Nos
en dat weet hij al 2½ jaar!
Milou, houd dit bespreekbaar en maak je vriend duidelijk dat dit niet
alleen de eerste, maar ook meteen de laatste keer was dat hij je zoon op
deze manier heeft aangeraakt. En gooi 'm eruit als-ie het nog een keer
probeert! Ik word hier echt ontzettend kwaad om!
Sterkte!to She or not to She ... that is She question - Inderdaad! Jouw vriend is de volwassene (neem ik aan tenminste) en hij kent dit kind dus al 2½ jaar! Als hij nu nog niet zou weten hoe hij met een kind met zo'n stoornis om moet gaan, leert hij het niet meer. maar zelfs al was hij woendend om een rotdag...hij moet zich maar leren beheersen hoor. AT zegt: iedereen maakt wel eens een foutje, maar ik vind dit foutje dus echt niet kunnen!Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
- Jeetje jongens, wat een harde beoordelingen. Ik ben het eens met AT. Bovendien, we zijn allemaal mensen en vergissen is menselijk. Zelfs kinderen zonder gedragsstoornissen kan je wel eens achter het behang plakken en dan reageer je wel eens te hard (op wat voor een manier dan ook, schreeuwen of te hard vast pakken waarna je onmiddelijk spijt hebt). Als je vriend zelf ook van zichzelf is geschrokken, is dat een goed teken en kan je eea nog eens bespreken. Of zijn we allemaal heilig hier en heeft geen enkele moeder iets gedaan waarvan ze spijt heeft?
Natuurlijk ben je in de war en bescherm je je kids als een soort leeuwin. Goed zo! Maar maakt 1 incident je vriend meteen tot slechte opvoeder? Ik zou het incident wel met je vriend bespreken en vooral jouw gevoelens hierbij. - Flores, niemand beweert dat haar vriend een slechte opvoeder is.
Maar zijn 'reactie' is wat mij betreft buitenproportioneel en alleen
al uit het feit dat het kind door die duw tegen de grond valt is dat
overduidelijk.
En inderdaad: ik ben zo'n heilige moeder die nooit iets heeft
gedaan waar ze later spijt van had.
Milou, ik blijf van mening dat je ervoor moet zorgen dat dit nooit
meer gebeurt. Je moet er toch niet aan denken dat je het nu laat
overwaaien en dat het daardoor over een tijd volledig uit de hand
loopt!? Het is precies zoals Lekkerding zei: thuis moet veilig zijn!to She or not to She ... that is She question - En als het nu de vader van het kind zou zijn geweest die dit had gedaan? Zouden jullie die dan ook subiet het huis uitflikkeren en de relatie verbreken vanwege een duw?
De reactie is idd buitenproportioneel, maar als vriend er ook van geschrokken is, neem ik aan dat ie de volgende keer wel voorzichtiger zal zijn. als diot de eerste keer in 2,5 jaar is dat zoiets is gebeurt, dan lijkt het me niet schering en inslag. Thuis moet voor een kind veilig zijn, dus kijk vooral naar de reactie van je kind. Is het kind bang voor je vriend, of is je kind het incident allang weer vergeten?
als de relatie al 2,5 jaar duurt, dan zal je zoontje ook wel aan je vriend gehecht zijn. als je vriend echt een bedreiging vormt, dan moet je hem idd wegsturen, maar vergeet niet dat het voor je zoon ook een klap zal zijn als na zijn vader, nu alweer imand waar ie aan gehecht is uit zijn leven verdwijnt. - Hoi Milou. Ik denk dat jijzelf het beste kan beoordelen of je vriend een domme fout heeft gemaakt of dat hij een man is die geregeld kinderen mishandelt.
Zoals gezegd zijn wij allemaal mensen die weleens wat verkeerds doen (behalve dan die ene dame hieronder...zeldzaam hoor!)
Heb een goed gesprek met je vriend, let goed op je kind en de interactie tussen die twee en als alles weer oké gaat dan waait dit wel weer over. Natuurlijk reageer je nu heftig (dat zou iedereen doen, niemand komt aan ons kind, toch??)
Groetjess.. - ik heb geen kinderen en geen partner...maar als dat wel zo zou zijn vind ik een foutje maken toch wel iets anders dan een duw geven (zodat een kind valt). of dit nu een partner is, een vader of wie dan ook...dit hoort niet, punt. nu is het een duw, volgende keer een klap om zijn hoofd....dan een schop onder zijn kont...en je hebt een begin van kindermishandeling! ik ben het helemaal met she en lekkerding eens: een thuis moet veilig zijn voor een kind, zeker een kind met een stoornis....en een volwassenen hoort nooit en te nimmer zijn/haar rotbui op een kind af te reageren! dan ga je maar een rondje hardlopen als je gefrusreerd bent!
- Er is nooit de TO gezegd dat haar vriend zijn rotbui afreageerde of dat vriend een rotbui had. alleen dat har zoontje erg druk was en dat haar virend aangaf dat ide duw een "reactie"was. We weten helemaal niet waar die "reactie"en reactie op was. Misschien deed zoontje vriend wel pijn, of liet hem enorm schrikken. Uit schrik en/of pijn reageren de meeste mensen instinctief. Ik heb ook wel eens een kind heel hard aan de haren getrokken omdat het (voor mij) volkomen onverwacht keihard in mijn arm beet en niet wilde loslaten.
Ik vraag me dus nog steeds af wat er precies vooraf ging aan die duw van vriend. Als het inderdaad het afgeageren van rotbui van vriend op kind is, dan vind ik dat een kwalijke zaak en kan ik me inderdaad voorstellen dat je je afvraagt of je iemand die dat doet wel bij je kind wilt laten. Als de duw het gevolg is van een schrikreactie of omdat het kind de volwassene pijn deed, dan vind ik dat dit beschouwd moet worden als een ongelukkig incident en vind ik de term kindermishandeling niet op zijn plaats. - Volgens mij heeft iemand (ik weet nu even niet wie) alleen maar gezegd dat kindermishandeling zó kán beginnen...het zou fijn zijn als TO zelf nog even regaeerde..En het ligt ook aan de persoon hoor, ik reageer nooit met een klap of wat dan ook van dien aard als ik schrik....Zou me wart moois worden in de wereld als iedereen zo zou reageren uit schrik. Alsof er nog niet genoeg geweld is in de wereld.....Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
- Afhankelijk van wat de reactie van jouw vriend was, kan ik reageren op het gebeurde.
Wat ik nu kan zeggen als moeder van een zoon met een stoornis (nu wordt onderzocht welke, waarschijnlijk ADHD icm een stoornis in het autistisch spectrum), dat ik nooit en te nimmer zal toestaan dat mijn kinderen door wie dan ook mishandeld worden. Maar mijn handen ervoor in het vuur steken en zeggen dat het nooit gebeurd en ik nooit iets zal doen wat op mishandeling lijkt. Nee, dat doe ik ook niet. Ik ben immers mens en mensen maken fouten, de vraag is maak je die fout bewust of onbewust en wat doe je nadat je die fout hebt gemaakt??????
Uit ervaring weet ik hoe verdomd moeilijk het is om om te gaan met kinderen met stoornissen, laat staan hoe moeilijk het is om een gezin draaiende te houden als je van alles probeert maar niks helpt. Dus oordeel niet, voordat jezelf in zo'n situatie hebt gezeten. - Volgens TO is iets dergelijks nooit eerder gebeurd.
En dan toch meteen maar weer met het beschuldigende vingertje klaarstaan?
Het is zooooooooo makkelijk meteen een oordeel over iemand uit te spreken.
Ja, natuurlijk moet thuis veilig zijn! En nee, het had niet mogen gebeuren..
Maar was het een bewuste handeling? Of was het een reflex uit schrik?
Misschien zit vriend er wel meer mee dan zoonlief. Weten wij veel..
TO is de enige die de situatie kent.
Zij weet wat er precies aan vooraf ging, zij weet hoe vriend er onder is.
Wij niet!
Hij die zonder zonde is...zeg niet altijd wat je weet, maar weet altijd wat je zegt ! - speciaal onderwijs. een kind gaat helemaal door het lint in de gang. het enige dat de juf kan doen is het kind omklemmen, zodat het niet kan bewegen. het lijkt haast op een houdgreep, maar door de inklemming ontspant het kind zich langzaam maar zeker. de juf kan het kind steeds meer ruimte geven, totdat het weer helemaal rustig op de grond zit. beide zitten uit te hijgen.......juf vraagt; "is het over???" het kind zegt ; "Ja". juf; "kunnen we weer verder??" kind; 'JA".
de gang ligt aan de straatkant. wat zou een toevallige voorbijganger denken als hij het tafereeltje ziet??
waarmee ik maar aan wil geven dat niet alles is zoals het lijkt. en ja, die juf was ik zelf.
TO vraagt raad. Dat dit moeilijk is voor haar snap ik helemaal.maar hoe kun je nu raad vragen aan mensen zonder dat we alle ins en outs van jouw gezin kennen. we weten niet welke factoren mee kunnen spelen. Waarom twijfel je nu ineens aan je vriend?? zit daar meer achter?? twijfel je aan je relatie?? moeten wij zeggen dat je je vriend de deur uit moet gooien?? Of wil je van ons horen dat zoiets best wel een keer kan voorkomen, en zeker als het niet om je eigen kind gaat??
eerlijk gezegd denk ik dat TO het best zelf kan beoordelen hoe het er in deze situatie aan toe ging. heb je het gevoel dat je vriend je zoon bewust heeft geduwd?? zomaar vanuit het niets?? eigenlijk maakt het niet eens zoveel uit welk advies je krijgt, je moet hoe dan ook om de tafel met je vriend, je hoort hem als eerste te vragen deze vraag eens beantwoorden......wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Ik ben het met Arrogante Trut eens.
je moet het ook van de andre kant kunnen bekijken. Ik zou de versie van de vriend van TO wel eens willen horen. Misschien is er iets voor gevallen waarop die vriend reageerde door een duw(tje) te geven, maar omdat haar kind misschien op dat moment verrast was en ongelukkig stond verloor hij zijn evenwicht en viel. Mocht dit een bewuste harde duw geweest zijn dan is het een ander verhaal.
Ik moet er ook bij zeggen (zeg niet dat TO zo is) dat moeders niet altijd (willen) zien dat kinderen irritatie bij andere mensen op kunnen wekken. Voorbeeld wat ik laatst meemaakte. Vorige week waren de kinderen van mijn nieuwe buurvrouw (ongevraagd) aan het ravotten in mijn tuin tenkoste van mijn net geplante viooltjes. Ik kon die kinderen wel aan hun arm uit mijn planten trekken, maar kon me inhouden. Op dat moment kwam de buurvrouw, die het voorval had gezien, en vroeg of ik het erg vond dat haar kinderen bij mij in de tuin spelen. Ja dus. Eigenlijk zielig voor die kinderen, want door hun opvoeding worden ze door mij gestraft door niet in mijn tuin te mogen spelen.
Dit onderwerp heeft 16 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-10-2008 13:29. \t\t
Mijn vriend heeft mijn 6-jarige zoontje geduwd.
Club Chat
Openbare berichten
- | 03-01-2011 | 19:43
- | 08-07-2009 | 05:30
- | 14-05-2009 | 14:51
- | 30-03-2009 | 01:35
- | 30-03-2009 | 01:19
- | 20-03-2009 | 14:43
- | 20-03-2009 | 14:40
- | 19-03-2009 | 20:19
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!