Mijn (levens)doelen en mijn vriend - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door MiniMe_1982 | 05-02-2009, 09:57 | 872x gelezen | 10 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 260 berichten

   ---

   Hoi,
   
   Even voorstellen, ben nieuw hier nl., MiniMe_1982, 26 jaar dus, ga dit jaar in juni trouwen. Mijn vriend (en aanstaande ;-), 30 jaar, schat van een ventje maar ?n typische threenager?We hebben dit jaar 10 jaar iets met elkaar.
   
   Ben benieuwd wat jullie hiervan vinden:
   M?n vriend is een beetje teleurgesteld in mij (en mijn doelen), heb nl goede opleiding(en) gedaan, zit nu na meerdere facetten van het vak te hebben gezien, meer in het uitvoerende dan in het concept-gerelateerde deel, terwijl ik vroeger behoorlijk ambitieus was.
   
   Verder kiest hij compleet en onvoorwaardelijk voor mij, heeft me niet voor niets ten huwelijk gevraagd?maar toch?hij blijft een beetje teleurgesteld, dat ik me ?neerleg? hierbij en me ?t liefst zelfs ga richten op het proberen te krijgen van een kindje?goed dit moeten we samen doen, dus ja?uitstellen maar die wens?zo makkelijk krijg ik het alleen niet uit mijn hoofd, vandaar deze topic.
   
   Hij respecteert mijn (cariere)keuze eigenlijk niet?hij vind het daarnaast ook te eng nog om te denken aan een kindje, zijn twijfel heeft ook te maken met de kredietcrisis, hij wil ons kindje een solide toekomst bieden?Langzaamaan merk ik wel dat ?ie het af en toe minder eng vind, maar doorgaans staat ie er nog te huiverig tegenover?
   
   Ik weet ook eigenlijk niet wat jullie hiermee moeten, maar ik moest het even kwijt, en ik vroeg me ook af of er meerdere dames zijn die soortgelijke issues hebben?!?
   
   Groetjes

   Reageer op onderwerp

   ---

   

   • Print deze pagina

   ---

10 reacties op onderwerp

1. ikbenlief schreef | 05-02-2009, 11:06

   ---

   

   • Profiel
   • 1007 berichten

   ---

   Hoi MiniMe,
   Welkom op het forum!
   Wat jammer dat jouw vriend je keuzes niet accepteert en respecteert! Dat zou toch wel zo moeten zijn in een relatie.
   Ik denk dat hij voorop moet stellen dat het belangrijkste is dat jij gelukkig bent in wat je doet.
   Misschien is het heel goed bedoeld van hem en ziet hij dat er meer in jou zit en denkt hij dat dat er op deze manier niet uitkomt, maar ik denk dat je hem proberen moet duidelijk te maken dat jij happy bent in wat je nu doet en kenbaar maken wat je toekomstwens is.
   Voor wat betreft zijn twijfel over een kindje nu met de kredietcrisis: tja, als de crisis nu nog eens 5 jaar duurt? Of er volgt er na deze weer nog eentje?
   Dat soort dingen zijn toch onvoorspelbaar.
   Ik denk dat je een kindje zeker een solide toekomst kan bieden als je allebei (of 1 van beiden) een baan en een vast inkomen hebt. Op dingen die in de toekomst misschien zullen gaan gebeuren, tja, ik weet niet of je je daarop kan voorbereiden.
   Succces!

   ---

   

   ---

2. bewustvrijgezellig schreef | 05-02-2009, 11:33

   ---

   

   • Profiel
   • 373 berichten

   ---

   volgens mij is een solide basis voor een kind vooral veel liefde.....en niet allerlei materële zaken....

   ---

   ---

3. MiniMe_1982 schreef | 05-02-2009, 12:08

   ---

   

   • Profiel
   • 260 berichten

   ---

   Precies daar heb je wel gelijk in, maar 't punt is: we hebben net een nieuw huis gebouwd, gaan nu in juni trouwen en ik zou daarna graag de volgende stap zetten... Tuurlijk willen we dus nog wel lang in ons nieuwe huis blijven wonen...Ik vind het zelf overigens ook hoor, dat liefde de basis is, en dat zou het ook altijd wel zijn (er is financieel altijd een oplossing te bedenken) en we hebben kamers genoeg voor kindjes...hij is gewoon een beetje bang dat het wat te snel gaat denk ik...helaas ben ik het daar niiet helemaal mee eens, maja ik ben dan ook ongeduldig met rinkelende eileiders
   
   
   En inderdaad heeft ie gewoon het beste met me voor en vind ie dat er bij mijn huidige baan niet genoeg uit kan komen...maar dit is in mijn ogen niet de tijd om vrijwillig de arbeidsmarkt op te rennen...dus leg ik me neer bij deze baan (met mogelijkheden tot minder werken, wat in 'mijn' branche normaal nogal moeilijk is)...ik denk dat het gewoon nog wat tijd nodig heeft voordat ie dit in gaat zien...hij is vrij eigenwijs dat ventje van me...[;)]
   
   thnx alvast voor jullie reacties.

   ---

   

   ---

4. bewustvrijgezellig schreef | 05-02-2009, 12:17

   ---

   

   • Profiel
   • 373 berichten

   ---

   je bent nog jong toch? je kan echt nog wel een paar jaar wachten, tot hij er aan toe is. voor mannen ligt dit toch effe iets anders dan voor vrouwen...een kind moet wel door beide ouders 100% gewenst zijn vind ik....en dan zet je die rammelende eierstokken maar even vast hoor[:D]

   ---

   ---

5. MiniMe_1982 schreef | 05-02-2009, 12:24

   ---

   

   • Profiel
   • 260 berichten

   ---

   Ja je hebt ook helemaal gelijk hoor...[:$] maar het begint af en toe gewoon te kriebelen (omgeving met jonge zwangere dames...), we zullen er met z'n tweeen achter moeten staan, eerder gebeurd het simpelweg niet!! Haha...maar goed een relatie is een ding waar je met z'n 2en instaat en ook aan zult moeten werken lijkt me..dus geduld is een schone zaak, en hij meld zich wel als ie er klaar voor is!!
   
   nog een keer bedankt voor j(ulli)e reactie!!
   
   
   Groetjes

   ---

   

   ---

6. stes schreef | 05-02-2009, 19:46

   ---

   

   • Profiel
   • 697 berichten

   ---

   Ik zou de eierstokken maar niet laten opfokken door de omgeving. Het is veeeeeeeeeeeeeeel leuker om er aan te beginnen als je man het ook helemaal écht wil... Moet je zien wat een levensbepalende stappen jullie allemaal nemen.. Waarom ALLES doen in een jaar tijd??? Meid je bent 26, ik ben 37 en ik moet nog aan een gezin beginnen... Prijs je rijk met alles wat je nu wel hebt.. de rest komt vanzelf.. Hij kiest niet voor niets voor jou.. Geef die man de ruimte, anders raakt hij over een paar jaar misschien in het nauw voor zijn gevoel.. en raakt hij echt in paniek.. Maar dat is MIJN gevoel..

   ---

   ---

7. MiniMe_1982 schreef | 06-02-2009, 12:46

   ---

   

   • Profiel
   • 260 berichten

   ---

   Nee ik wacht ook (rustig?) af totdat ie zelf aan gaat geven dat ie er aan toe is, komt vanzelf wel , denk er alleen af en toe aan, maar ga hem zeker niet forceren...dat werkt denk ik ook averechts!! Maar het verschilt absoluut ook p.p. of je er jong of wat ouder aan toe bent om te beginnen met denken aan kinderen, omgeving is hoe dan ook denk ik altijd wel een beetje van invloed, je moet alleen je eigen weg (samen) kiezen. En dan moet je er ook zeker bij stil staan dat het lang niet iedereen gegund is door moeder natuur!
   
   Het heeft qua 'dingen ondernemen' wel iets langer geduurd dan een jaar gelukkig ;-) 3 jaar geleden zijn we nl al begonnen met bouwen, kunnen ook heel veel stellen niet aan als ze zoveel zelf doen als dat wij hebben gedaan...en nu dus na 10 jaar relatie gaan we trouwen, is idd een grote stap op zich, dus ik geniet ook volop van die voorbereidingen, en de rest komt vanzelf wel...en ook nog met betrekking tot mijn cariere, de tijd zal het leren...

   ---

   

   ---

8. missivey schreef | 08-02-2009, 09:10

   ---

   

   • Profiel
   • 121 berichten

   ---

   Er zijn hier wat mensen die roepen dat je nog wel even kan wachten met zwanger worden, maar dat is niet helemaal zo. Onderstaand stukje heb ik van www. kinderwens .nl
   
   
   De vruchtbaarheid van vrouwen bereikt een piek in de vroege jaren
   twintig. Na de leeftijd van 35 jaar daalt de vruchtbaarheid zeer sterk
   (ongeveer 50% van de kans van een 20-jarige) en tegen de leeftijd van
   40 jaar is de kans om zwanger te worden enorm verkleind (ongeveer 10%
   van de kans van een 20-jarige). De grootste invloed op de vrouwelijke
   vruchtbaarheid is de kwantiteit en kwaliteit van de eicellen, die beide
   afnemen naarmate de leeftijd toeneemt. Als een vrouw ouder wordt, is er
   een verhoogde kans op de productie van een eicel die mogelijk niet alle
   of te veel chromosomen bevat. Veel van deze abnormale eicellen worden
   nooit bevrucht of nestelen niet in en resulteren nooit in een
   zwangerschap.
   
   Oftewel: veel mensen denken dat je tot je in de overgang gaat zwanger kan worden, of in ieder geval tot je 40ste. Maar het zijn gemiddelde cijfers. "t is een beetje off-topic maar wilde het toch even aankaarten.

   ---

   ---

9. stes schreef | 08-02-2009, 10:55

   ---

   

   • Profiel
   • 697 berichten

   ---

   Dit wist ik in ieder geval wel al.. deze info... Maar ze is 26?!! Als ze nog 2 of 3 jaar wacht (want daar hadden we het over) moet je toch niet met zo'n artikel komen? Vergeet niet dat we opeens de christen unie in het kabinet hebben, en dat die een campagne voeren om 'jong moeder te worden'!! dus verschijnen er opeens steeds meer van dat soort berichten!!! Begrijp me niet verkeerd hoor, ik trek de inhoud niet in twijfel (!), dit zal ook allemaal best waar zijn, maar uiteindelijk loopt het leven zoals het loopt.. Dat ik nu 37 ben en (nog) geen kinderen heb, is in mijn geval geen keuze, ik heb gewoon nooit de juiste relatie gehad op het juiste moment. Je kunt niet alles plannen immers... Het ging bij voor de topic opener erom dat het toch veel leuker is als haar vriend, bijna man, ook helemaal zin er in heeft?!! Dan lijkt zo'n artikel mij hier niet helemaal op z'n plaats.. Maar goed, dat is mijn mening...

   ---

   ---

10. missivey schreef | 08-02-2009, 14:31

    ---

    

    • Profiel
    • 121 berichten

    ---

    Hoi stes en alle andere lezers,
    
    excuus, het is niet mijn bedoeling mensen tegen het hoofd te stoten. Ik werk in de gezondheidszorg en het vind het pijnlijk om te zien dat mensen uiteindelijk niet zwanger worden en spijt hebben dat ze het zo lang voor zich hebben uitgeschoven.
    
    Ik gaf ook al aan dat het misschien een beetje off-topic was. Maar dat ik het toch even kwijt wilde.

    ---

    ---