Mijn dochter wil niet meer naar haar vader (omgangsregeling) - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door Djambo | 13-09-2008, 01:16 | 1944x gelezen | 12 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 54 berichten

   ---

   Het zat er de hele week al aan te komen en ze had al verschillende opmerkingen geplaatst. Het was dan ook geen verrassing dat mijn dochter van 11 vanmiddag toen haar vader haar kwam ophalen voor 'zijn' weekend met de kids, in tranen uitbarstte. Tegen hem wilde ze niet zeggen wat er was, dus toen heb ik maar gezegd dat ze een keertje niet meewilde. Er is niets aan de hand hoor. Geen geval van misbruik van kind, drank of drugs. Gewoon een meisje dat flink aan het puberen is en even wat tijd voor zichzelf in haar eigen vertrouwde omgeving nodig heeft.
   Leek mij geen probleem maar hem dus wel. Gevolg huilend kind, schreeuwende vader die op zijn strepen stond en moeder met knikkende knietjes want wist ook niet zo goed wat te doen. Uiteindelijk na 1, 5 !!! uur is papa vertrokken met zoonlief en is mijn dochter even gaan uitrusten op haar bed. Rond 6 uur hebben we samen gegeten, hebben een flinke wandeling gemaakt met de honden en heeft \ze nog even met een vriendinnetje op haar kamer gezeten. Om half 9 heb ik haar naar papa gebracht en dat ging zonder problemen. .
   We hebben al vaker meegemaakt dat ze enorm stribbelde om mee te gaan maar nooit zo erg als vanmiddag.Ze was werkelijk helemaal overstuur. Wie heeft hier ervaring mee en - nog belangrijker - hoe is de situatie opgelost?
   Ben heel benieuwd naar jullie ervaringen, want kan er op internet weinig over vinden.

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

12 reacties op onderwerp

1. regenboog3x schreef | 13-09-2008, 07:26

   ---

   

   • Profiel
   • 308 berichten

   ---

   Lastig zeg! Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar mijn vriendin wel. Zij houden zich wel gewoon elke week (of om de week dan) aan de afspraak. Ook als er eentje eens een keer geen zin heeft. Zij vinden voor de kids ook het duidelijkst als iedereen zich aan de gemaakte afspraken houdt. Op een echte uitzondering na (dus niet een keertje geen zin).
   Je loopt nl. wel kans dat deze dame jullie tegenover elkaar gaat uitspelen, zeker als duidelijk is dat jij en papa het niet met elkaar eens zijn over het wel of niet meegaan... Misschien blijft het wel gewoon bij deze ene keer, dat is natuurlijk ook geen ramp, maar als zij gaat puberen gaat ze natuurlijk wel het een en ander uitproberen en testen!
   En nu kwam het jou wel uit, maar misschien heb jij wel een avondje uit of iets dergelijks gepland en dan kan zij ook niet kiezen voor wel of niet mee.
   Succes!

   ---

   ---

2. Jumpertje73 schreef | 13-09-2008, 23:24

   ---

   

   • Profiel
   • 7079 berichten

   ---

   Boe!
   
   Djambo, ik herken het wel. Heb ook dezelfde ervaring. Mijn oudste ging achter de bank liggen als papa voor de deur stond.
   
   Heb ik zelf 3 dochters. ( bijna 16, 12 en bijna 11) In de tijd dat ze verplicht werden om naar papa te gaan 1 keer in de 14 dagen ging het niet goed. Vooral als er eentje in de puberteit komt.
   Waarom moet het contact persé 1 keer in de 14 dagen? Wonen jullie ver van elkaar af? Je ex en jij?
   Meisjes op die leeftijd doen nu eenmaal niet meer zoals er van ze verwacht wordt. Ze hebben het moeilijk met zichzelf. Gaan overal tegen in, dus ook tegen dit.
   Ze hebben het moeilijk met dingen die er verwacht wordt van ze. Dus ook zo'n afspraak.
   Mijn ex woont in de buurt. Ik heb de één keer in de 14 dagenafspraak maar laten gaan want ze wilden alledrie niet meer. Als er ééntje begint...
   De meiden bellen hun pa op, gaan zelf langs wanneer ze willen en komen ook weer terug wanneer ze het zat zijn.
   Beetje begrip van pa zou dan wel handig zijn.
   Misschien kun je een lossere regeling treffen?
   Als de kids 12 zijn geweest heb je toch nog weinig te willen. Dan moet pa er maar voor zorgen dat het contact goed blijft, bellen, mailen, smssen, wat dan ook.
   Als het vrijblijvend is zal ze er meer gebruik van gaan maken dan verplicht.
   Dat is mijn ervaring.
   Dat geeft wel dat ik de meiden altijd heb. Ze slapen nooit bij pa.
   Maar daar geef ik niks om. Zijn mijn kids en dan blijf ik in het weekend toch lekker thuis, net zo gezellig. De puberteit is nu eenmaal moeilijk.
   
   Hoop dat je er wat aan hebt.
   Liefs Jump

   ---

   Wie nu nog van me geschrokken is heeft een slecht geweten!!!

   ---

3. Arrogante_trut schreef | 14-09-2008, 20:07

   ---

   

   • Profiel
   • 836 berichten

   ---

   Puberteit mag moeilijk zijn, mar m.i zijn ook of ms juist pubers gebaat bij het vasthouden aan regels. Tenzij pappa geen aandacht voor ze heeft of ze mishandelt, zou ik dus een goed gesprek hebben met mijn dochter waarom ze geen zin heeft, en of met zijn 3-en pa, jij kind, om de tafel om neiuwe afspraken te maken waar ze zich dan aan moet houden, of gewoon de huuidige regeling aanhouden. Als ze geen zin heeft in school of sport, dan zeg je vast ook niet "ach ze is aan het puberen en ze is liever in vertrouwde omgeving, maar dan zeg je waarschijnlijk "je maakt maar zin". Ik vind dat zolang de ids in jouw huis wonen je zeker iets te willen hebt. De kinderen hebben ook iets te willen, maar dat moet dan in overleg, en waar je zeker voor moet waken is dat de kinderen jou en je eex tegen elkaar gaan uitspelen, of juist andersom, dat jhuist het feit dat er telkens spanning ontstaat de reden is dat ze niet meer willen.
   Jij omschrijft jouw huis als "de vertrouwde omgeving". Dat geeft aan dat jij jouw huis meer ziet als "thuis"vor je kind dan het huis van je ex. ik weet niet of dat zo is, maar dat kan onbewust impliceren dat je er moeite mee zou kunnen hebben dat je kinderen bij je ex ook thuis zijn, en dat jij ergens blij bent als ze minder contact met hem willen. dat kan ook een druk bij je kindreren leggen.
   HGoogstwarschijnlijk is het echter gewoon puberaal dwarsliggen en eerlijk gezegd vind ik dat je daar niet te snel, te vaak en te makkelijk aan moet toegeven. Wil ze een zaterdag thuisblijven, dan kun je haar best dwingen om een andere afspraak met haar vader te maken voor die week. of in ieder geval zelf aan haar vader uit te leggen waarom ze niet wil. Als ze oud gennoeg is om zelf te bepalen of ze wel of niet naar haar vader gaat, moet ze ook oud genoeg zijn om dat zelf naat hem te comuniceren, en dat niet op jouw bordje te leggen. Want dat hoort ook bij volwassen worden, dat je , als je een afspraak afzegt of wijzigt, dat communiceert naar de andere partij. Achter de bank gaan liggen zou ik echt niet accepteren vann een 12-jarige.

   ---

   ---

4. Lowlander schreef | 14-09-2008, 20:34

   ---

   

   • Profiel
   • 339 berichten

   ---

   @Djambo,Zou het kunnen zijn dat je (onbewust) enigzins negatief (Als je hem zo geweldig zou vinden dan was er toch geen omgangsregeling?) over je ex praat en dat je dochter dan niet zo positief meer denkt over hem en daarom liever niet naar hem gaat?

   ---

   ---

5. Djambo schreef | 17-09-2008, 23:18

   ---

   

   • Profiel
   • 54 berichten

   ---

   Dank voor jullie reacties. Ik ben het met 1 van de schrijfsters eens dat een lossere regeling veel makkelijker zou zijn. We wonen niet ver van elkaar, maar wel te ver voor de kinderen om alleen te gaan. Ze zullen altijd gebracht of gehaald moeten worden. Maar dat lijkt me geen probleem. Mn ex heeft inmiddels toegezegd dat hij er niet meer moeilijk over zal doen als de kinderen een paar uurtjes later komen. Tot nu toe haalde hij ze op vrijdagmiddag direct na school op en was het altijd een hele heisa, Afspraakjes maken met vriendjes, wie blijft er eten, slapen, en dat soort dingen. We hebben nu afgesproken dat ik ze bij hem breng om 5 uur. Dan hebben ze na school nog even tijd om hun eigen dingen te doen.
   Thuis is inderdaad een vertrouwdere omgeving voor de kinderen, want daar zijn ze nu eenmaal vaker. Op mijn zoon heeft dat overigens minder invloed dan op mijn dochter. Maar zij is dan ook een echte kamerknutselaar. Ze brengt uren door op haar kamertje met haar vriendinnen, spelen, make-upen, verkleden, muziek luisteren.
   Ik probeer altijd zo neutraal mogelijk te zijn naar de kinderen over hun vader. Als hij zo geweldig was zou ik niet van hem gescheiden zijn. (hahaha). We zijn allebei hertrouwd en gaan meestal goed met elkaar om en zelfs ook wel eens uit eten met z'n allen, incl. kids.
   Ik denk dat we er met een lossere regeling wel uitkomen. Als je van iemand houdt, moet je hem kunnen loslaten. Als de relatie goed is komt ie vanzelf weer terug..... Een regel voor dochter en haar vader.
   Groetjes,

   ---

   ---

6. Jumpertje73 schreef | 17-09-2008, 23:29

   ---

   

   • Profiel
   • 7079 berichten

   ---

   Boe!
   
   Djambo, dat doe je goed!!!!!
   Het welzijn van de kinderen gaat toch voor en dat zie je! Meissies zijn best moeilijk op deze leeftijd, weet ik alles van. Zit er zelf in.
   Hun pa blijft toch hun pa. Als ze wat ouder zijn kunnen ze misschien wel alleen gaan.
   Echt fijn dat je ex het ook zo ziet!
   Alleen maar fijn voor je dochter. Dan ligt er niet meer zo'n druk op haar. Heeft ze toch nog tijd om haar eigen ding te doen. Contact met pa is zeker belangrijk maar dat zal ze houden zo.
   
   Heb je wel een pluimpje verdiend denk ik. Je vroeg raad, je kreeg er verschillende en je weet het juist op te lossen met je ex! Super dat exen dat kunnen met elkaar! Is alleen maar een pluspunt!
   Hoop ik dat je dochtertje en jij nu wat gerustiger worden met deze regeling.
   Liefs Jump

   ---

   Wie nu nog van me geschrokken is heeft een slecht geweten!!!

   ---

7. Lowlander schreef | 18-09-2008, 17:12

   ---

   

   • Profiel
   • 339 berichten

   ---

   Stel dat je je kinderen maar zelden mag zien omdat ze meestal bij je ex zijn. Als je ze dan komt ophalen en 1 van hen wil niet mee...Zou je dan niet het idee krijgen dat je ex jullie kinderen tegen jou opjut? Misschien is dat de reden dat jouw ex kwaad werd en pas na anderhalf uur naar huis ging. Overigens heb ik het idee dat jullie verder goed met elkaar omgaan. Prima!

   ---

   ---

8. Djambo schreef | 18-09-2008, 23:07

   ---

   

   • Profiel
   • 54 berichten

   ---

   Ja heb zelf ook het idee dat het allemaal wel zal meevallen als de druk er voor haar een beetje vanaf is. Ben blij dat hij dat nu ook inziet. Overigens mag hij de kinderen van mij best wel wat vaker zien. Alleen is het nu eenmaal zo dat hij fulltime werkt en ook nog eens heel vaak in het buitenland is. Maar als hij tussendoor iets met ze af zal spreken en dat stoort niet met hun andere verplichtingen (sport, huiswerk, clubjes, taakjes thuis etc.) zal ik de laatste zijn die daar een probleem van maakt. Maakt me echt niets uit. Ik gun ze van harte een paar gezellige uurtjes om samen iets leuks te doen.
   Al met al komt alles goed en is iedereen weer gelukkig.

   ---

   ---

9. Arrogante_trut schreef | 19-09-2008, 01:10

   ---

   

   • Profiel
   • 836 berichten

   ---

   je ex heeft dus ook andere bezigheden en moet zijn kinderen inplanen.
   Ik ben zelf ook teleurgesteld als iemand een afsoraak op het allerlaatse moment afzegt en boos wanneer iemand me voor niks laat komen. Je kinderen zullen dat ook zijn, dus kun je ze vast ook wel uitleggen dat pappaa het ook niet leuk vind omm voor niets te komen en dat ze, als zeeens een keertje niet willen, dat aan pappa moeten zeggen ende afspraak verzetten. Zeker als ze al de puberleeftijd hebben, kunnen ze dat best begrijpen. Snap ook wel dat je ex het noiet leuk vind als jij dan heel makkelijk meegaat met de verlangens van je dochter, en zegt dat ze idd niet hoeft ( Hoe doe je dat als ze haar andere verplichtingen niet wil?)
   Op zich moet naar vader gan niet voelen als een verplichting en is het goed om afspraken misschien wat losser te maken en druk er af te halen, maar ik vind wel dat wanneer je dochter zelf heeft ingestemd met een bepaalde afspraak, je er best wat druk op mag zeggen dat ze zich daaraan moet houden, en als ze iets anders wil, dat ze dan zelf de afspraak die ze met haar vader heeft afzegt of verzet, zodat ie niet voor niks komt.

   ---

   ---

10. Elianne35 schreef | 20-09-2008, 00:31

    ---

    

    • Profiel
    • 86 berichten

    ---

    Ik denk dat je pubers op een gegeven moment niet meer kan verplichten naar hun vader te gaan. Ze mogen na hun 12de al kiezen en als ze dan echt niet meer naar bijv. hun vader willen heeft hij geen enkel recht om omgang te eisen. Als hij zorgt dat ze het naar hun zin hebben en niet het gevoel hebben gedwongen te worden om te gaan komt het wel goed. Ik ben het er trouwens niet helemaal mee eens dat je hun gedrag/het niet willen niet zou moeten accepteren. Heel hard gezegd hebben zij er niet voor gekozen om in deze situatie(echtscheiding) terecht te komen. Heb jij ooit wel eens gehoord van een gezin waarbij de ouders bij elkaar wonen en dat er dan afspraken worden gemaakt over de omgang met papa en mama waaraan de kids zich moeten houden? Ik nog nooit, tenminste niet verplicht eenmaal per 14 dagen.

    ---

    ---

11. Djambo schreef | 23-09-2008, 23:11

    ---

    

    • Profiel
    • 54 berichten

    ---

    Helemaal mee eens Elianne35,
    De kinderen hebben de afspraken niet gemaakt. Dat hebben papa en mamma gedaan toen zij nog heel klein waren. Lijkt me daarom niet meer dan normaal de kinderen ook nu wat inspraak te geven en daarbij te proberen alle verhoudingen goed te houden. Volgens mij gaat t goedkomen. Ex heeft al ingestemd met lossere afspraken.
    Groetjes Djambo

    ---

    ---

12. Arrogante_trut schreef | 28-09-2008, 18:17

    ---

    

    • Profiel
    • 836 berichten

    ---

    quote:

    Ik denk dat je pubers op een gegeven moment niet meer kan verplichten naar hun vader te gaan. Ze mogen na hun 12de al kiezen en als ze dan echt niet meer naar bijv. hun vader willen heeft hij geen enkel recht om omgang te eisen. Als hij zorgt dat ze het naar hun zin hebben en niet het gevoel hebben gedwongen te worden om te gaan komt het wel goed. Ik ben het er trouwens niet helemaal mee eens dat je hun gedrag/het niet willen niet zou moeten accepteren. Heel hard gezegd hebben zij er niet voor gekozen om in deze situatie(echtscheiding) terecht te komen. Heb jij ooit wel eens gehoord van een gezin waarbij de ouders bij elkaar wonen en dat er dan afspraken worden gemaakt over de omgang met papa en mama waaraan de kids zich moeten houden? Ik nog nooit, tenminste niet verplicht eenmaal per 14 dagen.

    
    As je bijelkaar in een huis woont, dan hoef je niet echt dingen af te spreken om elkaar te zien. Kinderen die bij hun moeder wonen heben die afspraak ook vast alleen met de ouder waar ze niet wonen, en hoeven geen afspraken te maken met de ouder waarbij ze wel wonen. Ik vind dat vergelijkbaar met bijvoorbeeld een bezoek aan opa en oma of andere familie. Als de kinderen klein zijn, dan hebben ze geen inspraak en moeten ze gewoon mee , tenzij er een goede reden is. Als ze daar ouyd genoeg voor zijn hoeven ze misschien niet altijd meer mee en kunen ze zelfgstandig naar opa en oma, maar dan moeten ze wel afspreken en afbellen. Overigens, mijn moeder maakte wel degelijk afspraken met ons om bijvoorbeeld samen een nieuwe jas te gaan kopen of nieuwe schoenen, en dan moest ik ook gewoon mee, tenzij ik een hele goede reden had, en "geen zin"was dat zeker niet, dus ook dan zijn er wel eens afspraken.
    Ik vind dat puberkinderen idd oud genoeg zijn om zelf inspraak te heben, maar met inspraak komt dus ook de verantwoordelijkheid van je houden aan je zelf gemaakte afspraak of netjes afbellen. En als ze daar niet oud genoeg voor zijn, dan zijn ze ook te jong om inspraak te eisen, en dan "moeten"' ze idd naar pappa, omdat mamma mischien ook wel die avond andere plannen had.

    ---

    ---