Kun je afgekeurd worden op grond van psycjische klachten en zo ja... - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door Clanned | 10-08-2008, 22:29 | 10273x gelezen | 4 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 5 berichten

   ---

   Hallo Allemaal,
   Kort gezegd heb ik een behoorlijke rugzak van uit mijn verleden die ik dagelijks met mij mee draag...
   Hoewel ik bezig ben met het verwerken enzo hiervna met proff hulp. Merk ik dat ik blijvend last heb van lichamelijke klachten door mijn psychische problemen...
   Op mijn werk heb ik hier last van en doe veel op de automatische piloot, want concentreren is erg moeilijk, naast mijn andere lijst met klachten...
   Heeft iemand van julie hier ervaring mee, kun je afgekeurd worden en zoja hoe dan verder, met bv uitkeringen?
   Vast werk heb ik nu niet en heb pas geleden eindelijk mijn "papiertjes" behaald...
   
   Vast bedankt
   Claned

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

4 reacties op onderwerp

1. Arrogante_trut schreef | 11-08-2008, 10:30

   ---

   

   • Profiel
   • 836 berichten

   ---

   Je kunt uiteindelijk wel afgekeurd worden, maar dar gat nog een heel traject aan vooraf.
   Als je je werk echt niet kunt doen en er alleen maar zieker van wordt, dan kun je je ziek melden. Als je een paar weken ziek thuis zit, dan word je waarschijnlijk opgeroepen bij de arboarts. Die zal willen weten wat er allemaal met je mis is, want die moet beoordelen of jij op dit moment inderdaad niet in staat bent om je eigen werk te doen. bij psychische klachten is het vaak wel zo dat na een korte periode van "uitrusten" je op therapeutische basis langzaam aan weer begint met een paar uurtjes werken. Je werkgever moet jou al die tijd minimaal 70% van je loon doorbetalen. Je schrijft dat je een tijdelijk contract hebt. De kans is groot dat na afloop van je contract, dat niet verlengd gaat worden. hoewel je niet mag worden ontslagen omdat je ziek bent, is einde contract gewoon einde contract.je werkgever is niet meer verplicht om je in dienst te houden en door te betalen. Ben je dan nog steesd ziek, dan neemt UWV de loondoorpetalingsverplichting over en krijg je een ziektewet-uitkering, die ook 70% van je loon is. OOk bij UWV zal je regelmatig contact hebben met een arts of een arbeidsdeskundige, en wordt je misschien een re-integratietraject aangeboden. Om recht op loondoorbetaling/uitkering te behouden, moet je meewerken aan je re-integratie. Vind je zelf dat je dat niet kan, dan kun je bij UWV een second opinion aanvragen.
   Na twee jaar ziekte kom je in aanmerking voor een WIA-keuring. anders dan bij de ziektewet, waar alleen gekeken word of je wel of niet je eigen werk kunt doen, word bij de wia-keuring gekeken naar verdiencapaciteit. dat wil zeggen dat je huidige loon vergeleken word met wat je nog zou kunnen verdienen met werk dat je met je beperkingen wel kan doen. Als je op dit moment niet veel meer dan het minimumloon verdient, is de kans dat je recht hebt op zo'n uitkering minimaal. Ik zou daar dus niet te veel op rekenen.
   In principe speelt dat dus echter pas over twee jaar, en heb je dus twee jar lang de tijd om te herstellen en te re-integreren, met 70% van je huidige inkomen. Ik wens je heel veel sterkte en succes en hoop dat je een leuke baan krijgt en minder last van je klachten.

   ---

   ---

2. Clanned schreef | 13-08-2008, 17:09

   ---

   

   • Profiel
   • 5 berichten

   ---

   Hey, Hardstikke bedankt voor je reactie~hier kan ik zeker wat mee.
   Doordat ik met mezelf bezig ben, verwerken enzo, hoop ik binnen een bep. tijd wel wer beter te gaan voelen dan nu en dat is ook wel de prognose.
   Maar die bepaalde tijd, kan idd wel een jaartje of ... duren, wordt eerst slechter he voor het beter wordt..
   Nogmaals erg bedankt en mochten er nogmeer tips zijn, altijd welkom.

   ---

   ---

3. julie81 schreef | 14-08-2008, 17:37

   ---

   

   • Profiel
   • 648 berichten

   ---

   Hoi Clanned,
   ik zou het ook zeker met mijn leidinggevende bespreken. waar liggen voor jou in je werk de knelpunten, zodat je leidinggevende mee kan denken over een oplossing. Vaak is het voor je baas duurder dat je thuis zit, dan dat hij je aan het werk houdt met een aangepast takenpakket/functie. Bovendien is thuiszitten (in het algemeen) ook niet leuk.
   Wel goed van je dat je met jezelf en je verleden aan de slag durft. Heel veel succes!
   Julie

   ---

   

   ---

4. ellen-28 schreef | 21-08-2008, 11:37

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Bijna 4 jaar geleden kwam ik in de ziektewet terecht,diagnose adhd,de rugzak wat daarbij hoorde,van kind af tot 24e
   Na de diagnose begon het verwerkingsproces,maar in de tijd voor de diagnose,was er heel sluipend een angstfobie ontstaan,die na de diagnose opeens heftig eruit kwam,plus daarbij depressieve verschijnselen,op het werk,waar ik toen dus werkte,speelde er ook vanalles,heb me ziekgemeld,maar heb nooit gedacht om me te laten afkeuren
   Na 1,5 jaar in de ziektewet te hebben gezeten,voelde ik me weer goed,maar niet omdat ik in de ziektewet zat,nee door therapie,eerst bij riag,grootste fout van mijn leven,want daar ging alles mis,en bl;even vasthouden aan dingen,die niet zo waren,en achteraf had ik toch gelijk,maar goed,daar gaat een tijd over heen,uiteindelijk na het ggz overgestapt,en die namen me serieus,en toen na een tijdje was ik weer happy met mijn eigen,en had voor het grotste deel alles verwerkt,dmv therapie,goede medicatoe adhd,en een assertiviteitstraining
   en ben toen gaan solliciteren voor vpk,opleiding,en aangenomen,enz enz enz
   Wat ik met mijn verhaal wil zeggen,waarom zou je je willen laten afkeuren?daar schiet je niks mee op,in de zin van,je verleden te verwerken,rugzak leeg te maken,enz enz
   Je bv ziekmelden,en dan aan je herstel werken,lijkt me een betere keus,en zoals de topic schrijfster hierboven aangeeft,gaat dat niet zomaar,afkeuren,en mischien maar goed ook,niet voor de mensen die echt niet kunnen werken,dan is het een vreselijk proces,maar wel voor degene die wel kunnen werken,maar niet willen en geen zin hebben,
   Let op,ik zeg dus niet!dat dat ook bij jouw het geval is!!
   En dan komt er ook nog de financiele kant bij,tenzij je miljonair bent,het is echt geen pretje om van het minimum te leven,ikzie het bij vrienden,kennissen,enz enz
   Geld is idd niet het belangrijkste,maar het geeft soms toch wat minder zorgen....
   En je bent nog jong!!wat schiet je ermee op om je te laten afkeuren?
   Als ik jou was,zou ik een goede therapeut vinden,die je helpt bij het verwerken,dat je je daar de tijd voor neemt,en dan voel je je denk ik al een stuk prettiger....
   Het verleden is om,kun je helaas niks meer aan veranderen,maar de toekomst ligt voor je,open ,en kun je zelf wel een gedeelte in de hand hebben!
   
   Succes!!!ellen

   ---

   ---