- spiritueel roept“Gun jezelf een reading van de mediums van het spirituelelicht . En ervaar het verschil. Heb je het koud? Ben je ernstig vermoeid? Lichamelijke klachten? Neem eens contact op met Tini,zij kan je doorverwijzen.” | 03-01-2011 | 19:43
- gebruiker_verwijderd_178 roept“Ik vind deze nieuwe Flaironline 3 x niks...” | 08-07-2009 | 05:30
- nicrem71 roept“Jeetje, wat is het hier overal rustig...Flair is de oude Flair niet meer helaassss...erg jammer.” | 14-05-2009 | 14:51
- seeke_2 roept“Whahaha,je kunt niet meer reageren op het schreeuwtopic,dat zag ik nu pas hihi.” | 30-03-2009 | 01:35
- seeke_2 roept“Jumpertjes schreeuw topic eindelijk gevonden en ben ook lid geworden,maar kan er niet posten.
Hoe kan dat??????” | 30-03-2009 | 01:19 - Anoniem #1905 roept“mmmm kom wel weer een keer terug als de topics open zijn” | 20-03-2009 | 14:43
- Anoniem #1905 roept“Heb jou in iedergeval gevonden kathy :D vind dat al heeeel knap van mezelf!
snap er geen jota van :s” | 20-03-2009 | 14:40 - Kathy46 roept“Goede tijden... slechte tijden... En hier mag wel gerookt worden
Ik heb het topic wel gevonden,ik kan er alleen niet reageren.Wie weet hoe dat kan?” | 19-03-2009 | 20:19

* ARCHIEF * In vertrouwen
Dit is het archief van de pijler "In vertrouwen"op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl
- Beheerder: Redactie Flair
- Thema's en emoties: flair, eenzaam, onzeker, verdrietig
Met...
- 31 volgers
- 0 blogs
- 325 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (398.271x) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
- Meeste reacties (10.002) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
- Flaironline
- Clubs
- * ARCHIEF * In vertrouwen
- In memorium: 26-11-2007... Mijn lieve mama die de strijd nooit heeft willen opgeven..
Dit onderwerp heeft 228 reacties, en bestaat uit 10 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 10.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 10-03-2008 22:07. \t\t
In memorium: 26-11-2007... Mijn lieve mama die de strijd nooit heeft willen opgeven..
- Lieve allemaal,
Ik heb hier een hele tijd geleden al eens een topic aangemaakt dat over mijn zieke moeder ging..
Mijn moeder is nu al 14 jaar aan het vechten tegen de ziekte kanker.. Na een borstamputatie kon ze
8 jaar lang genieten zonder zorgen.. Daarna stak het de kop weer op en kregen we van de artsen te horen
dat de kanker was uitgezaaid naar het skelet en de lever.. 5 jaar lang heeft ze toen hormonenbehandelingen
gekregen dat het uitzaaien deed remmen en we hadden weer hoop. Na de 5 jaar werkte ook dat niet meer en kreeg
ze een jaar lang chemo, deze sloeg zo mooi aan, haar waarden zagen er zo goed uit dat we aan het begin van het
jaar zoiets hadden: dit gaat ze overwinnen, het is een wonder!
Nog een heerlijke zomervakantie in Italie hebben we met elkaar gehad, ze genoot hier zo van, net als wij
allemaal... Maar na de zomervakantie was het mis: de chemo deed zijn werk niet meer, mama kon het allemaal
niet meer aan, ze voelde zich zo zwak en ziek dat ze in overleg met haar arts een tijdje wou stoppen met chemo, en dit
in het nieuwe jaar weer op te pakken zodat ze even kon uitrusten en kon genieten van het niet ziek zijn..
Ze is nu 8 weken chemo-vrij, maar het gaat slechter en slechter met haar.. Er vormt nu allemaal vocht in haar
buikholte, wat afkomstig is van de lever.. 2x is dit nu via een drain afgetapt; 1x 3100 cc en 1x 3800 cc. Vrijdag is het
voor het laatst geweest, maar ze zal vandaag of morgen wel weer moeten...
Gisterochtend hebben we te horen gekregen dat ze niks meer voor mijn moeder kunnen betekenen.. De lever is te agressief aangetast,
dat het ook geen nut meer heeft om nog een chemo te doen, ze zal er alleen maar ziek van worden en de kans van slagen is 10-20%...
Ik vind het allemaal zo eng wat ons nu te wachten staat.. Mama is er zo rustig onder, maar ik kan alleen maar huilen, huilen en nog eens huilen.. Ze is pas 48 jaar! Mijn broertje is 16, ik ben pas 20, waarom moet het nu toch gebeuren?!
Voor mij is het hier hopelijk een uitlaatklep, ik wil geen troost, geen medelijden, maar gewoon een plekje waar ik
mijn verhaal kwijt kan en misschien dat mensen mijn gevoel begrijpen..
Iedereen is lief voor me, voor ons, maar niemand weet hoe erg het echt is!
Bedankt voor het lezen, en als je wil reageren, graag...
- Print deze pagina
228 reacties op onderwerp

Ik denk de hele dag aan je mam... Ik hou van je... XXXX

Lieve mam, wanneer zie ik je terug..??
- Hoi Seeke,
Hoe is het met je??
Ik ben vandaag terug gekomen van een familie-weekend van de familie van mijn moeders kant.
Het was erg gezellig, maar toch ook vreemd, kaal, omdat mama er niet bij was..
Lekker geshopt in Amsterdam met mijn nichtjes, lekker uit eten geweest & vooral veel lol gehad!
Samen met vriendlief in een 1 persoonsbed liggen.. haha, echt vreselijk maar wel gezellig :)!
Het huis schiet op: morgen gaan we schoonmaken & kleine dingetjes afmaken.. Zaterdag gaan
we meubels ophalen en dan de laatste dingen afmaken en dan kunnen we er wonen (begin feb.!)
Heb jij een leuk weekend gehad?
Dikke knuffel!
- Hoi Snoopy.
Leuk is dat hé,zo'n familie weekend. Wij hebben dat weer in september en gaan dan altijd naar Zeeland. Wij lachen dan ook wat af hoor,daar zijn we met 24 mensen,waarbij 3 kinderen in de leeftijd van 8 en een 2-ling van 5 jaar. Het is mijn schoonfamilie en doen dit al jaren,maar dan wel om de 2 jaar.
Meis je zult je mama daar wel veel gemist hebben,maar jullie zullen wel herinneringen opgehaald hebben denk ik zo.
Fijn dat je huisje opschiet en je er begin februari in kunt. Je zult het er wel heel druk mee hebben,heb je wel hulp bij het schoon maken?
Hier gaat alles zijn gewone gangetje. Met mijn man gaat het goed hoor.We hebben vorige week wel wat zorgen gehad om onze hond,maar gelukkig is dat alles mee gevallen. Het staat op mijn topic,dus als je wilt kun je het daar lezen.
Meis heel veel succes met je huisje.
.
- Hoi Snoopy,
Je verhaal heeft me erg aangegrepen, had het volgens mij eerder ook al is gelezen maar niet op gereageerd nog. Ik weet helaas wat je doormaakt. Mijn moeder is vorig jaar ook overleden, ze was 61 ook nog veel te jong voor mij en was ook ziek. Las dat je moeder al heel lang ziek is was, mijn moeder is 1jaar ziekgeweest en was na een paar maanden genezen verklaard en op de laatste controle niks te zien vorig jaar jan. en omdat ze klachten kreeg weer teruggegaan en een maand later een hele nare uitslag. Is erg snel gegaan haar ziekte en overlijden achteraf maar toch heeft vorig jaar ook heel lang geduurd het jaar. Je leeft met de dag. Las ook dat je 7 jaar jonger dan mij bent en kan me je gevoelens goed voorstellen. Ik heb dat ook van trouwen en kinderen, ja m,n huisje en m,n vriend heeft ze gelukkig mee mogen maken maar de rest....ik blijf het verschrikkelijk moeilijk vinden elke dag en heb zoiets van kinderen hoeft voor mij niet. Vind het ook heel erg dat ze onze geweldige vakantie niet meer mee kon maken. Mis haar elke dag. Ga ook vaak naar haar graf. Fijn te weten dat ik niet de enige ben, want zo voelt het soms wel. Mensen van je leeftijd snappen het niet echt wat je meemaakt als ze het zelf niet hebben meegemaakt.
Veel plezier in je nieuwe huisje met je vriend!! - Thanx Seeke! en Snoopy hoe is het met je?
Liefs -xxx- mij - Hoi Seeke,
Hoe is het met je en jullie? Met mij wel z,n gangetje allemaal. Dit is nu alweer m,n 3 de week in m,n nieuwe baan (administratief) Vanaf vorig jaar febr. even geen werk meer gehad(was ook wel ff lekker hoor), daana vakantie en in dec 1,5 week ergens maar liep niet verder. Ondertussen werkzoekend geweest en dan nu weer aan de slag tot eind april zowieso en binnenkort weer een opleiding erbij. Heb getekend voor 20 uur en werk nu veel over.
Tja..wat zal ik zeggen. Ben blij dat ik weer werk en nieuwe meiden heb leren kennen om leuke dingen mee te doen. Een vriendin ben ik kwijtgeraakt vorig jaar en 1 vriendin heb ik veel aan gehad, ook al woont ze niet in de buurt(ken d,r al 8 jaar) Dit weekend komt ze logeren en binnenkort weer een borrel met de andere meiden.
Heb goed contact met m,n vader, broertje die nog thuis woont en andere zus en broers. Maargoed ik mis m,n moeder nog altijd, wordt niet echt minder, ook al blijf je bezig met van alles(3 keer fitness in de week, duiken op vakantie is ook een grote hobby geworden, in juni weer naar Egypte, net als in november) Heb deze dingen vorig jaar opgepakt een paar maanden na het overlijden van mijn moeder om bezig te blijven. Daarvoor geen zin en tijd voor gehad toen m,n moeder ziek werd, zat er toen nog niet op. De vader van mijn vriend is dit jaar in febr. 2jaar geleden overleden dus we zijn al lang met ziekte bezig geweest. Hij is een half jaar ziekgeweest, een half jaar na z,n overlijden werd m,n moeder ziek. Ik verwachte dit nooit dat het zo zou lopen, ben vrij positief ingesteld en het was zeldzaam en normaal goed te genezen als je er op tijd bij was. Komt vooral bij oude mensen voor en kan je wel lang mee leven als je er op tijd bij was. Helaas liep het anders. Kan er nog steeds niet overuit. TOt op het laatst van de ziekte was ik positief over verlenging, niet op genezing meer maarja als ze het hebben over tijd dan hou je je daaraan vast toch. Tot vorig jaar juni bij de thuiszorg gewerkt en daarna administratief, wou het werk ook niet meer doen en moest er anders een maand uit en voor alphahulp met slechtere arbeidsvoorwaarden en ben blij dat ik niet meer in de zorg zit. Leuke en minder leuke dingen beleefd maar het blijft zwaar werk, vooral als je zelf problemen hebt. Had zowieso al een opleiding 6jaar geleden gehad in de adm, richting vandaar.
Zo weer een boel geschreven allemaal... Ik praat er niet zo gemakkelijk over met anderen. De meeste hebben het zelf niet meegemaakt en je weet nooit hoe een ander erop reageert. Soms zegt iemand als ik vertel dat m,n moeder is overleden.."Mis je haar niet vreselijk" Logisch toch maar ik kom blijkbaar positief over en ze verwachten het niet.Dan klap ik dicht en wordt emotioneel en meer dan ja ze was ziek kan ik er niet uitkrijgen. Tijdens de sollicitatie wel gezegd maar verder niks erover meer. Ga ongeveer 1keer per week naar haar graf toe, had gedacht dat ik het na verloop van tijd minder zou doen maar het blijft moeilijk. Wist wel gelijk toen ik hoorde dat het ongeneeslijk was en het echt slecht ging zoiets van hier zou ik nooit mee om kunnen gaan. Heb echt in een zwart gat gezeten om het maar zo te zeggen, zovan wat doe ik hier nog. Is nu 1jaar geleden dat ik hoorde dat ze nog max5 zou hebben ook in febr. en toen stortte mijn wereld in, verdoofd en dacht al aan later hoe het zou zijn zonder haar en nooit meer winkelen en leuke dingen doen enzo. Toen begon het rouwproces al voor het gevoel maar toch hoopte je en heb wel genoten als ik bij d,r was. Ging heel vaak naar haar toe, ook in ziekenhuizen, ook nog op het laatst een week in een vakantieoord voor reumapatienten in onze buurt gewandeld, was in juni vorig jaar, in juli is ze overleden. Toen zat ik in de overgang naar ander werk(3weken werkloos en had veel tijd voor haar) Ook toen ik bij de thuiszorg werkte(werkte 20uur ongeveer dus) Heb ook heel veel meegeholpen toen er nog geen huishoud.hulp was en ook met de verzorging (toen was er wel thuisverpleging)
Heb veel goede herinneringen aan haar, was echt een bijzondere vrouw ook al zou iedereen dat zeggen over haar moeder. Ze had een heel goed hart voor anderen. Ze had het ook heel moeilijk toen haar eigen moeder overleden was en kon daar niet mee overweg. Later hulp gehad. En ook toen haar vader overleed(was ze ook heel jong) Ik denk bij alle leuke dingen die ik doe dat zei het kan zien en dat ze bij haar ouders is en weet wat we doen af en toe en later zien we elkaar weer. Ze heeft het daar beter dan hier. Of klinkt dat negatief. maarja het is zo.
Jij nog iets leuks beleefd of gedaan?
Tot horens maar weer!
Groetjes amanda - 2 de zin moet zijn vanaf oktober vorig jaar haha
- Hoi Amanda.
Fijn dat je weer werk hebt meis.
Dat gemis van je moeder blijft,maar de scherpe kantjes gaan eraf hoor. Neem wel de tijd om te rouwen,dat is bij iedereen verschillend,maar als je de tijd niet neemt,breekt dat later op. Het is ook niet niks hoor,eerst de vader van je vriend en toen je moeder. Dat ze het daar beter heeft dan hier,dat weet ik niet. Maar een ding is zeker ze is het lijden uit,als iemand zo ziek is dan is het vaak een verlossing. Daar ben jij niet bij gebaat,maar als je het moelijk hebt,denk daar dan aan meis. Jouw moeder zou niet willen dat je het jezelf moelijk maakt.
Mag ik vragen hoe oud je bent?
Mijn neef heeft dus vorig jaar zijn vrouw verloren aan die rot ziekte en bleef met 3 kleine kinderen achter,ze was pas 37 jaar. Op het moment gaat het redelijk met de kindjes,maar hij krijgt geen hulp. Nu zorgen de Oma's en Opa's daar voor en dat gaat goed. Maar voor die oudjes is het weer zorgen,nu voor de kleinkinderen,dus niks geen mooie oude dag. Het is toch erg dat het gezin geen hulp krijgt en die in de bajes krijgen overal steun bij[:@]
Laat ik er maar over ophouden want anders maak ik me weer veel te kwaad en ik schiet er toch niks mee op.
Meis ik wens je heel veel sterkte.
Liefs en een knuffel Seeke.[}] - Hey Seeke,
Thanx voor je berichtje.
Sneu voor je neef inderdaad..en jong ook van z,n vrouw. Naast m,n moeder lag ook een jonge vrouw met jonge kinderen die ook ernstig ziek was. Oja je vroeg hoe oud ik was. Ik ben 27 jaartjes jong, net jarig geweest in januari haha. JIj wat ouder he?
Afgelopen weekend flink wezen stappen, schaatsen, filmpje, geshopt, etc, erg gezellig.
Liefs en xxx geralda - haha
![[:P]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-4.gif)
- Flaironline
- Clubs
- * ARCHIEF * In vertrouwen
- In memorium: 26-11-2007... Mijn lieve mama die de strijd nooit heeft willen opgeven..
Dit onderwerp heeft 228 reacties, en bestaat uit 10 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 10.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 10-03-2008 22:07. \t\t
In memorium: 26-11-2007... Mijn lieve mama die de strijd nooit heeft willen opgeven..
Club Chat
Openbare berichten
- | 03-01-2011 | 19:43
- | 08-07-2009 | 05:30
- | 14-05-2009 | 14:51
- | 30-03-2009 | 01:35
- | 30-03-2009 | 01:19
- | 20-03-2009 | 14:43
- | 20-03-2009 | 14:40
- | 19-03-2009 | 20:19
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!


