In memorium: 26-11-2007... Mijn lieve mama die de strijd nooit heeft willen opgeven.. - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door Snoopy_ | 20-11-2007, 09:34 | 18245x gelezen | 228 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 302 berichten

   ---

   Lieve allemaal,
   
   Ik heb hier een hele tijd geleden al eens een topic aangemaakt dat over mijn zieke moeder ging..
   Mijn moeder is nu al 14 jaar aan het vechten tegen de ziekte kanker.. Na een borstamputatie kon ze
   8 jaar lang genieten zonder zorgen.. Daarna stak het de kop weer op en kregen we van de artsen te horen
   dat de kanker was uitgezaaid naar het skelet en de lever.. 5 jaar lang heeft ze toen hormonenbehandelingen
   gekregen dat het uitzaaien deed remmen en we hadden weer hoop. Na de 5 jaar werkte ook dat niet meer en kreeg
   ze een jaar lang chemo, deze sloeg zo mooi aan, haar waarden zagen er zo goed uit dat we aan het begin van het
   jaar zoiets hadden: dit gaat ze overwinnen, het is een wonder!
   Nog een heerlijke zomervakantie in Italie hebben we met elkaar gehad, ze genoot hier zo van, net als wij
   allemaal... Maar na de zomervakantie was het mis: de chemo deed zijn werk niet meer, mama kon het allemaal
   niet meer aan, ze voelde zich zo zwak en ziek dat ze in overleg met haar arts een tijdje wou stoppen met chemo, en dit
   in het nieuwe jaar weer op te pakken zodat ze even kon uitrusten en kon genieten van het niet ziek zijn..
   Ze is nu 8 weken chemo-vrij, maar het gaat slechter en slechter met haar.. Er vormt nu allemaal vocht in haar
   buikholte, wat afkomstig is van de lever.. 2x is dit nu via een drain afgetapt; 1x 3100 cc en 1x 3800 cc. Vrijdag is het
   voor het laatst geweest, maar ze zal vandaag of morgen wel weer moeten...
   
   Gisterochtend hebben we te horen gekregen dat ze niks meer voor mijn moeder kunnen betekenen.. De lever is te agressief aangetast,
   dat het ook geen nut meer heeft om nog een chemo te doen, ze zal er alleen maar ziek van worden en de kans van slagen is 10-20%...
   
   Ik vind het allemaal zo eng wat ons nu te wachten staat.. Mama is er zo rustig onder, maar ik kan alleen maar huilen, huilen en nog eens huilen.. Ze is pas 48 jaar! Mijn broertje is 16, ik ben pas 20, waarom moet het nu toch gebeuren?!
   
   Voor mij is het hier hopelijk een uitlaatklep, ik wil geen troost, geen medelijden, maar gewoon een plekje waar ik
   mijn verhaal kwijt kan en misschien dat mensen mijn gevoel begrijpen..
   Iedereen is lief voor me, voor ons, maar niemand weet hoe erg het echt is!
   
   Bedankt voor het lezen, en als je wil reageren, graag...

   Reageer op onderwerp

   ---

   

   • Print deze pagina

   ---

228 reacties op onderwerp

Pagina's:

Vorige 1 2 3 …8 9 10 Laatste

1. amanda81 schreef | 25-02-2008, 20:21

   ---

   

   • Profiel
   • 6 berichten

   ---

   Hey Seeke,
   Thanx voor je berichtje.
   Sneu voor je neef inderdaad..en jong ook van z,n vrouw. Naast m,n moeder lag ook een jonge vrouw met jonge kinderen die ook ernstig ziek was. Oja je vroeg hoe oud ik was. Ik ben 27 jaartjes jong, net jarig geweest in januari haha. JIj wat ouder he?
   Afgelopen weekend flink wezen stappen, schaatsen, filmpje, geshopt, etc, erg gezellig.
   Liefs en xxx geralda

   ---

   ---

2. Seeke2 schreef | 02-03-2008, 21:32

   ---

   

   • Profiel
   • 5939 berichten

   ---

   Ja Amanda,ik ben zeker een stuk ouder.
   Ik ben een oude doos van 59 jaar.[:D]
   Snoopy,gaat het wel met je?
   

   ---

   

   ---

3. Seeke2 schreef | 02-03-2008, 21:33

   ---

   

   • Profiel
   • 5939 berichten

   ---

   

   ---

   

   ---

4. amanda81 schreef | 10-03-2008, 22:07

   ---

   

   • Profiel
   • 6 berichten

   ---

   haha

   ---

   ---

Pagina's:

Vorige 1 2 3 …8 9 10 Laatste