In memorium: 26-11-2007... Mijn lieve mama die de strijd nooit heeft willen opgeven..

* ARCHIEF * In vertrouwen

Dit is het archief van de pijler "In vertrouwen"op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl

Beheerder: Redactie Flair
Thema's en emoties: flair, eenzaam, onzeker, verdrietig

Met...

31 volgers
0 blogs
325 onderwerpen
0 foto's

Meest gelezen (398.271x) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28
Meeste reacties (10.002) !!! GESTOPT MET ROKEN !!! DEEL 28

Dit onderwerp heeft 228 reacties, en bestaat uit 10 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 10.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 10-03-2008 22:07. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door Snoopy_ | 20-11-2007, 09:34 | 18244x gelezen | 228 reacties
- Profiel
- 302 berichten
Lieve allemaal,

Ik heb hier een hele tijd geleden al eens een topic aangemaakt dat over mijn zieke moeder ging..
Mijn moeder is nu al 14 jaar aan het vechten tegen de ziekte kanker.. Na een borstamputatie kon ze
8 jaar lang genieten zonder zorgen.. Daarna stak het de kop weer op en kregen we van de artsen te horen
dat de kanker was uitgezaaid naar het skelet en de lever.. 5 jaar lang heeft ze toen hormonenbehandelingen
gekregen dat het uitzaaien deed remmen en we hadden weer hoop. Na de 5 jaar werkte ook dat niet meer en kreeg
ze een jaar lang chemo, deze sloeg zo mooi aan, haar waarden zagen er zo goed uit dat we aan het begin van het
jaar zoiets hadden: dit gaat ze overwinnen, het is een wonder!
Nog een heerlijke zomervakantie in Italie hebben we met elkaar gehad, ze genoot hier zo van, net als wij
allemaal... Maar na de zomervakantie was het mis: de chemo deed zijn werk niet meer, mama kon het allemaal
niet meer aan, ze voelde zich zo zwak en ziek dat ze in overleg met haar arts een tijdje wou stoppen met chemo, en dit
in het nieuwe jaar weer op te pakken zodat ze even kon uitrusten en kon genieten van het niet ziek zijn..
Ze is nu 8 weken chemo-vrij, maar het gaat slechter en slechter met haar.. Er vormt nu allemaal vocht in haar
buikholte, wat afkomstig is van de lever.. 2x is dit nu via een drain afgetapt; 1x 3100 cc en 1x 3800 cc. Vrijdag is het
voor het laatst geweest, maar ze zal vandaag of morgen wel weer moeten...

Gisterochtend hebben we te horen gekregen dat ze niks meer voor mijn moeder kunnen betekenen.. De lever is te agressief aangetast,
dat het ook geen nut meer heeft om nog een chemo te doen, ze zal er alleen maar ziek van worden en de kans van slagen is 10-20%...

Ik vind het allemaal zo eng wat ons nu te wachten staat.. Mama is er zo rustig onder, maar ik kan alleen maar huilen, huilen en nog eens huilen.. Ze is pas 48 jaar! Mijn broertje is 16, ik ben pas 20, waarom moet het nu toch gebeuren?!

Voor mij is het hier hopelijk een uitlaatklep, ik wil geen troost, geen medelijden, maar gewoon een plekje waar ik
mijn verhaal kwijt kan en misschien dat mensen mijn gevoel begrijpen..
Iedereen is lief voor me, voor ons, maar niemand weet hoe erg het echt is!

Bedankt voor het lezen, en als je wil reageren, graag...
Reageer op onderwerp
- Print deze pagina

228 reacties op onderwerp

marlin3006 schreef | 20-11-2007, 09:38
- Profiel
- 190 berichten
Wil je even heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd.

Schrijf maar lekker van je af hoor.

[}]linda
[URL=
Snoopy_ schreef | 20-11-2007, 09:50
- Profiel
- 302 berichten
Dank je wel Linda..
Jelar schreef | 20-11-2007, 10:51
- Profiel
- 19 berichten
Vreselijk zeg, voor jullie allemaal! Heel veel sterkte!
gebruiker_verwijderd_178 schreef | 20-11-2007, 10:54
Ja, ik begrijp jouw gevoelens heel goed. Ik was 16 toen mijn moeder overleed aan deze rotziekte. Nú (38 jaar later) is het verdriet gesleten, maar een moeder kun je eigenlijk nooit missen, op geen enkele eleftijd.
Ik wens jullie als gezin dan ook heel veel sterkte...
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
Pebbletje schreef | 20-11-2007, 10:54
- Profiel
- 1041 berichten
Lieve Snoopy,
wat is het erg dat je op zo'n jonge leeftijd je moeder al moet gaan verliezen!
Mijn moeder wordt in januari ook 48. Ik kan me niet voorstellen dat zij er over een tijdje al niet meer zou zijn.
Ik wil je sterkte wensen in deze moeilijke periode.
Je kunt hier je verhaal altijd kwijt!
Liefs,
Pebbel
Praat maar niet teveel over jezelf.... dat doen wij wel als je weg bent!
Snoopy_ schreef | 20-11-2007, 11:00
- Profiel
- 302 berichten
Bedankt voor jullie reacties..

Het is ook allemaal zo raar.. Niet te beseffen dat het binnen afzienbare tijd afgelopen kan zijn..
We wisten dat het niet goed met haar ging, toen haar buik zo opzette, dat ze zo weinig eet,
zo misselijk is, t is een klein hoopje mens..

Het doet me pijn als ik haar zo zie lijden, maar het doet me nog meer pijn als ik eraan denk
dat het zo afgelopen kan zijn....

Volgende maand krijgen mijn vriend en ik de sleutel van ons huis, hopelijk kan ze nog meemaken
hoe het eruit komt te zien, waar ik de komende tijd ga wonen..
Ook ben ik heel dankbaar dat ze mijn lieve vriend heeft leren kennen, maar het doet me vreselijke
pijn als ik eraan denk dat ze er nooit bij zal zijn als wij gaan trouwen, nooit mee een trouwjurk passen,
nooit erbij zijn op het moment zelf... Ik zou haar nooit meer een oma kunnen laten worden, met haar de verhalen
en gevoelens delen van her zwanger zijn... Bah, wat doet het leven soms pijn...
Seeke2 schreef | 20-11-2007, 11:03
- Profiel
- 5939 berichten
Lieve Snoopy.
Inderdaad heb jij een tijd geleden hierover geschreven. Ik heb toen ook op dat topic reageerd,omdat mijn nichtje ook kanker had. Ja ik schrijf had,want ze is 8 oktober gestorven op 37 jarige leeftijd. Ook bij haar is het begonnen met de borst en uitzaaiingen naar de lever, daarna vocht achter de longen wat ze toen weg hebben gehaald(4 liter) Daarna vocht bij het hart waar ze nog aan geopereerd is.
Meiske het is een vreselijke rotziekte en wil je hierbij héél véél sterkte wensen.
Groetjes Seeke[}]
Snoopy_ schreef | 20-11-2007, 11:07
- Profiel
- 302 berichten
Dank je wel Seeke,
Ik weet nog wie je bent, wilde eerst een persoonlijk bericht bij je achterlaten,
maar heb het op 1 of andere manier niet aangedurfd..

Wat vreselijk dat je nicht overleden is... Gecondoleerd met het verlies...!
Een vreselijke ziekte is het... Je kunt het er gewoon niet van winnen....

Knuffel..
Seeke2 schreef | 20-11-2007, 11:14
- Profiel
- 5939 berichten
quote:
Dank je wel Seeke,
Ik weet nog wie je bent, wilde eerst een persoonlijk bericht bij je achterlaten,
maar heb het op 1 of andere manier niet aangedurfd..

Wat vreselijk dat je nicht overleden is... Gecondoleerd met het verlies...!
Een vreselijke ziekte is het... Je kunt het er gewoon niet van winnen....

Knuffel..

Dat geeft niet dat je geen bericht hebt achter gelaten hoor.
Het is ook zo moeilijk.
Nee meis je kunt het er echt niet van winnen,als er zoveel uitzaaingen zijn.
Probeer nog met je moeder zoveel mogelijk te praten over dingen die je haar graag wilt zeggen.
Nogmaals heel veel sterkte.
Woorden schieten tekort in zo'n situatie.
Liefs Seeke.[}]
meeuwtje schreef | 20-11-2007, 14:16
- Profiel
- 23 berichten
Lieve Snoopy, heel erg veel sterkte in deze ontzettend moeilijke tijd! Probeer ondanks alles ook nog te "genieten"' van de tijd die je nu nog met je moeder hebt. Ik weet wat het is. Mijn moeder is ruim 9 jaar geleden overleden aan deze kl*te ziekte. Het is zo ontzettend moeilijk maar koester de momenten die je nog samen hebt. Heel veel sterkte!!
Meeuwtje
Lente-b schreef | 20-11-2007, 20:22
- Profiel
- 810 berichten
Hoi Snoopy,

Bij zo veel onmacht en ongerustheid is het vaak zo moeilijk iets zinnigs te zeggen.
Ik vind het vreselijk voor jullie om zo te moeten zien hoe je moeder nu zo achteruit gaat.
Kan je alleen maar heel veel sterkte toewensen.......

Lente
De Lente is een nieuw begin
van groei
als symbool
van wakker worden
van de natuur
en van de mensheid
Snoopy_ schreef | 21-11-2007, 13:50
- Profiel
- 302 berichten
Bedankt voor al jullie meelevende berichtjes...

Vanmorgen is er een bed van de thuiszorg in de huiskamer gekomen. Mama kan dat allemaal nog niet
accepteren, het veilige gevoel is nog steeds boven in bed.. Kwestie van wennen, ze zal er straks vast
gemak van krijgen...

De acceptatie bij mij is nog lang niet gekomen, steeds hoop ik dat er iemand naar me toe komt en me
vertelt dat het allemaal 1 grote zieke grap is.. Maar helaas, ik weet dat dat niet gebeurt....

Vrijdagmiddag ga ik samen met de zus van mn moeder en mama zelf het boek invullen van:
mam, vertel 's! wat ik haar vorig jaar heb gekocht..

Mama is van alles al aan het verdelen, aan het regelen, vreselijk!
Als het huis straks klaar is waar mijn vriend en ik zullen gaan wonen, moet ik haar trouwjurk meenemen, dan heb
je die alvast, zei ze tegen me.. Dan weet ik zeker dat hij bij de goede persoon is... Ik heb haar ooit eens vertelt
dat ik graag in haar jurk wil gaan trouwen.... Maar ja, dat trouwen, het kan me allemaal gestolen worden!

Maandagmiddag komt er iemand van de kerk langs om daarmee van alles te bespreken, hoe mama de avondwake
en de uitvaart wil, etc...

Ook papa is zo verdrietig, zo gebroken, we trekken veel naar elkaar toe, praten veel, huilen samen, knuffelen samen.. Mijn broertje
praat er niet over, kan hem ook de tent niet uitlokken, vind het moeilijk om hem zo te zien, zo emotieloos...

Graag zou ik nog iets met mama willen delen, een sieraad of iets, dat we allebei dezelfde dragen, zodat we altijd bij elkaar zijn.. Alleen,
mama draagt nooit sieraden, nooit gedaan ook.. Hebben jullie misschien een ander idee?

Nogmaals, bedankt voor jullie lieve woorden!! Doet me goed...

Dikke knuffel

Deze is voor mijn lieve mama!
Dat je niet al te veel pijn hoeft te hebben, dat je kan genieten
van de tijd dat je nog bij ons bent en dat je als je dan ECHT
weg moet gaan van ons, een mooie laatste reis maakt en gauw
bij je eigen ouders terug bent..... Ik hou van je mam!!
Seeke2 schreef | 21-11-2007, 22:07
- Profiel
- 5939 berichten
Snoopy,moet het echt iets zijn dat je draagt of mag het ook wat anders zijn. Ik dacht aan een beeldje,iets wat jullie symboliseert. Ik zou het zo gauw niet weten meis,maar ik ga er wel over nadenken.
Kun je wel slapen en goed eten? Want dat heb je nodig om op de been te blijven.
Zorg goed voor jezelf hoor meiske.[}]
Ingrid81 schreef | 21-11-2007, 22:37
- Profiel
- 37 berichten
Beste snoopy,
Wat een heftig verhaal toch weer. Het leven is soms echt niet eerlijk. Mijn vader is afgelopen maart zeer plotseling overleden. Ik was toen 25 jaar.
Misschien stom of te zeggen, maar zorg dat je elke keer dat je weer weggaat of gaat slapen, dat je je moeder een dikke knuffel geef en zegt wat je op dat moment nog wilt zeggen. Het kan zomaar te laat zijn. Ik heb mijn vader nooit meer gedag kunnen zeggen en dat vind ik nog steeds heel erg.
En wat betreft een sieraad of iets dergelijks van je moeder. Is er niet iets wat je moeder altijd bij zich draagt, wat voor haar veel waarde heeft wat je zou kunnen hebben, na haar overlijden? Iets wat je bij je kan dragen.
Heel erg veel sterkte de aankomende tijd en inderdaad, schrijf het van je af meid! Je ziet, genoeg mensen die een luisterend oor hebben voor je!
Gr Ingrid
[url=http://www.TickerFactory.com/weight-loss/wvUY9pZ/]
Snoopy_ schreef | 22-11-2007, 14:55
- Profiel
- 302 berichten
Hoihoi...

Noum ik draag altijd een ring die ik van mijn vriend gekregen heb, en een ketting met een hanger met hoop, geloof en liefde..
Ik zou het fijn vinden als ik iets bij me heb wat me altijd aan haar herrinnert.. Weet gewoon niet goed wat..
Haar sieraden krijg ik, hoe dan ook, en die zal ik ook altijd blijven dragen...
Mijn moeder draagt niet iets specifieks, geen idee...

Raar is alles, ze is altijd lid van de bibliotheek geweest, en van de Libelle,
dat moeten we nu allemaal opzeggen... Bah ik vind het zo moeilijk allemaal..

Het is gewoon allemaal zo oneerlijk, heb er geen woorden voor... Ik hou me groot nu, vandaag nog niet
kunnen huilen, maar van binnen huil ik echt...

Op internet al eens gekeken naar kisten, naar wat ons te wachten staat als ze er echt niet meer is... Verhalen van
anderen gelezen, bah het doet zo'n pijn... Ik wil haar niet missen!

Het idee dat ze er niet bij zal zijn als ik afstudeer, als ik trouw, als ik kinderen krijg... vreselijk!!!

Vannacht wel voor het eerst weer redelijk geslapen, geeft toch aan dat de rust een beetje terug gekeerd is..
Toch smaakt het eten me niet meer.. Word al misselijk bij het idee!

Bedankt voor al jullie berichtjes, jullie zijn schatten!

Dikke kus...
Lente-b schreef | 22-11-2007, 21:03
- Profiel
- 810 berichten
Tjonge Snoopy,

Wat een respect heb ik voor jullie, dat je de tijd die jullie samen nog hebben zo bewust beleven.
Dat boek: "Mama vertel eens....." dat heb ik een keer gezien van een collega van me, die dat voor haar dochter aan het invullen was.
Heel mooi is dat, zo'n blijvende herinnering; ook heel heftig om daar -als moeder- in te schrijven, het is echt een bewustwordingsproces, als je in dat boek schrijft.

Het is niet gemakkelijk natuurlijk om iets te vinden, wat je altijd bij je kan dragen wat je aan haar herinnert. Zeker, als ze eigenlijk geen specifieke sieraden draagt.

Ik weet niet hoe belangrijk het voor je is om iets constant bij je te dragen.....zelf zit ik te denken aan bijvoorbeeld een boompje of mooie vaste plant te planten, als een soort van herinnering aan je moeder....
Misschien heeft ze zelf wel een favoriet......

Zelf hebben wij destijds, toen mijn schoonmoeder vanwege haar hart al op vrij jonge leeftijd in een aanleunwoning moest gaan wonen, de forsythia uit haar tuin bij ons in de voortuin geplant.....Ze is na een paar jaar heel onverwacht overleden, en echt......ieder jaar, als hij weer helemaal rámvol zit met een waas aan gele bloemetjes; dan gaan de herinneringen aan haar als vanzelf weer stromen.

Misschien heeft je moeder specifieke interesses; en kun je daar iets mee doen.

Gek is dat, zit ik allemaal mee te denken aan oplossingen, terwijl ik normaal eigenlijk niet zo snel ben in het meteen maar mee helpen oplossingen te bedenken.

Ik wil vooral ook daarnaast jou ook een hart onder de riem steken......en je heeeeeeeel veel sterkte en kracht toewensen om de komende tijd er te kunnen Zijn voor elkaar.

Moeilijk lijkt me dat om te zien, dat je broertje zich zo opsluit......hij heeft een heel moeilijke leeftijd om dit allemaal zo te moeten meemaken......
Is hij altijd al een binnenvetter, of heb je het gevoel dat het specifiek nu zo is......
Ik kan me voorstellen, dat je je daar ook bezorgd over voelt.

Nou meis......het allerbeste voor jullie allemaal.....

Ik heb het gevoel, dat hóe zwaar het jullie ook zal vallen om haar te moeten missen.......dat jullie uiteindelijk -heel veel later- terug zullen kunnen kijken naar dit alles met een gevoel van "bijzonder en toch fijn hoe dat we dit met zijn allen gedaan en beleefd hebben" (maar dat is allemaal nog veel te erg vooruit gepraat.....voorlopig is dit allemaal gewoon alleen maar heel erg zwaar verdrietig)
De Lente is een nieuw begin
van groei
als symbool
van wakker worden
van de natuur
en van de mensheid
Seeke2 schreef | 22-11-2007, 21:18
- Profiel
- 5939 berichten
Hoi Snoopy.
Ik was vandaag in de stad en heb eens rond gekeken of ik iets zag,wat je aan haar herinnert en het eventueel kunt dragen,maar heb niet echt iets gezien. Ik vind het moeilijk,want ik ken jou en je moeder niet persoonlijk.
Ik laat er mijn gedachten nog eens over dwalen en hoop dat ik iets voor je kan bedenken.
Meis nogmaals sterkte.[}]
Anonymous schreef | 23-11-2007, 01:17
- Profiel
- 18166 berichten
Hoi Snoopy,
Jemig meisie wat allemaal erg! Je moeder kun je eigenlijk nooit missen! Ik heb het helaas met mijn hartsvriendinnen mee moeten maken en wat een verdriet. Je kunt nog zoveel steun betuigingen krijgen maar jij en je familie moeten hier dwars door heen. En je moeder natuurlijk niet te vergeten. Wat ook weer een dappere vrouw als ik het zo lees! Ja meisie wat moet ik tegen je zeggen? Ik zelf heb wel het nodige voor mijn kiezen gehad maar heb jij helemaal niks aan. Mijn moeder had dit jaar een beroerte en ohwww wat was ik bang toen ik haar zo zag liggen....de angst en het verdriet...gelukkig heeft ze het gered!Het is weer een ander geval maar kan me wel indenken hoe bang je bent! Je moeder is iets bijzonders, daar heb je een band mee! Jullie hebben al zo'n heel proces achter de rug en waren zo blij dat het de goede kant opging, en dan hoor je dit. Hart verscheurend als ik het zo lees.
Meisje ik kan niet anders zeggen dan blijf je hart luchten en blijf schrijven....Héél moedig dat je erover kan en durft te schrijven! Want het valt allemaal niet mee....
Wat je aan je moeder straks herinnert vind ik zo moeilijk te zeggen, je schreef al ik krijg haar sieraden....en dragen doe je ze met liefde. Koester al het warms wat er nu is en draag dat met je mee....Zo moeilijk dit! Ik ben zelf een beepje verloren maar is nog weer wat anders dan een moeder waar je al jaren zo aan hangt....pffffffffffffff Ik probeer echt met je mee te denken meis. Er is best veel mogelijk na iemands overlijden om met je mee te dragen in de vorm van as tot sieraden te laten maken, maar dit komt pas later op je pad. Je moet dit ook willen en kunnen. Voorlopig meisie, probeer elk moment te koesteren in liefde met je moeder, je paps en je broertje.
Lieve Snoopy ik wens je héél veel kracht en sterkte toe voor jullie...
knuffel van Tara
Snoopy_ schreef | 23-11-2007, 07:57
- Profiel
- 302 berichten
Tara, Seeke en Lente, bedankt voor jullie lieve berichten..!

Gisteren had mama een rotdag, voelde zich lamlendig, nergens zin in, totaal niet vrolijk..

Vanmorgen gaat mama voor de laatste keer naar het ziekenhuis, het vocht in haar buik zal
weer afgedraind worden en ze zal voor de laatste keer een gesprekje met de internist hebben..
Ik denk er nu alleen maar aan dat hij hopelijk zal zeggen dat hij met het Antonie van Leeuwenhoek
ziekenhuis heeft gesproken en dat ze zeggen dat ze toch die laatste chemo nog moet doen! Maar ja,
waarschijnlijk valse hoop...
Vandaag ook samen met mama en mijn tante dat boek invullen, zie er best een beetje tegenop hoor!!

Even antwoorden geven:
Mijn broertje was altijd al een binnenvetter, hij praat nooit ergens over, zie hem nauwelijks huilen, etc..
Gisteren nog geprobeerd wat los te krijgen, maar hij geeft gesloten antwoorden met de nadruk dat hij
absoluut geen zin heeft om erover te praten...

Een sieraad van as zit er ook niet in bij ons.. Mama wordt (gelukkig) begraven als ze overleden is.. Papa heeft
gisteren eens gevraagd naar verzekeringen enz, en wat een begravenis allemaal wel niet kost.. wat een bedrag
praat je dan over!!
Hij is zo lief voor mama, hij blijft haar maar kussen en heeft alles voor haar over.. zo knap hoe hij er mee om gaat....!

Ik ga nu even stoppen, ga vandaag even op school kijken.. Laat vandaag of t weekend nog weer wat van me horen!

Dikke kus...!
Snoopy_ schreef | 23-11-2007, 07:58
- Profiel
- 302 berichten
Voor mama....!
ikbenlief schreef | 23-11-2007, 09:20
- Profiel
- 1007 berichten
Lieve Snoopy,
Wat een vreselijk heftig verhaal. Ik zit het met tranen in mijn ogen te lezen.
Er komen bij mij weer herinneringen boven. Niet omdat mijn eigen moeder is overleden, maar omdat de moeder van mijn beste vriendin is overleden. Mijn ouders waren ook bevriend met haar ouders en wij hebben het proces van dichtbij meegemaakt. Mijn vader was er zelfs bij toen zij overleed.
Mijn vriendin was 18 jaar toen haar moeder overleed. Veel te jong, net als jij.
Ik wil je graag vertellen dat mijn vriendin na een hele moeilijke tijd nu weer opgekrabbeld is. Ze is heel volwassen geworden en heeft haar leven nu weer op de rails. Waar ze haar kracht vandaan heeft gehaald, weet ik niet, maar volgens mij komt dat allemaal vanzelf.
Destijds heb ik mijn vriendin op het hart gedrukt dat ze nog tegen haar moeder moest zeggen wat ze wilde, dat ze later niet met spijt kon blijven zitten over had ik dit of dat nog maar gezegd. Onthoud dat niets gek is. Wees lief voor je moeder, probeer te doen wat je kan. Maar ik denk dat dat wel goedkomt.
Misschien is het fout wat ik hierboven schrijf, ik weet het niet. Maar wat ik wel tegen je moet zeggen weet ik ook niet. Ik probeer je te steunen, hou je daar aan vast, dat is wat ik bedoel.
Een mens heeft ontzettend veel veerkracht en hoe moeilijk het ook zal worden straks, je komt er echt weer bovenop. Er komt straks een dag waarop je weer kan lachen. En gelukkig heb je een fantastische moeder waar je prachtige moment mee hebt beleefd en nog gaat beleven en al deze herinneringen zullen je straks sterken!
Ik wens jullie heel erg veel sterkte, kracht en liefde voor de komende tijd en weet dat je hier op het forum altijd je verhaal kunt komen doen.
Veel liefs,
Ikbenlief
PaulineP schreef | 23-11-2007, 13:31
- Profiel
- 13 berichten
Lieve Snoopy, ik lees net je verhaal en wil je ongelooflijk veel sterkte, moed en kracht toewensen. Het lijkt me vreselijk als je (al op zo'n jonge leeftijd) je moeder moet verliezen.
Er is een boek wat moeders kunnen invullen "mama vertel's". Misschien kunnen jullie dit nog samen doen? Ik kan me voorstellen dat dit nu als een raar idee klinkt maar het is voor een later een heel waardevolle herinnering.
Liefs Pauline
Snoopy_ schreef | 23-11-2007, 16:55
- Profiel
- 302 berichten
Lieve allemaal,

Vandaag is mama naar het ziekenhuis geweest om het vocht te laten wegdrainen.. Weer 5 liter weggenomen...
Mama had een gesprekje met de internist waar ze bij onder behandeling is en hij vertelde dat hij met de artsen
van het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis heeft overlegd, en dat ze daar aangaven dat ze haar nog wel
chemo via tabletvorm wouden laten proberen... Dus........ Mama is vandaag begonnen met chemo via tabletvorm!
Toch nog.... Vreselijk, zo dubbel gevoel.. Heerlijk dat ze nog wat kunnen doen, maar in ons achterhoofd
nog het gesprek van afgelopen maandag...

Niet te bevatten en nu maar hopen dat het allemaal aanslaat.... De kans van slagen weten ze niet, 13 december
moet ze weer naar het ziekenhuis voor de uitslag.... Onzekerheid weer, maar ze doen in ieder geval iets....!

Ik kom van t weekend hier nog op terug, ga eerst even eten koken!

Dikke knuffel en nogmaals bedankt voor alle steun...
Snoopy
Snoopy_ schreef | 23-11-2007, 16:56
- Profiel
- 302 berichten
Voor mijn lieve mama..
Dat de chemo aan mag slaan
en niet teveel bijwerkingen met zich
mee brengt!!!

Dit onderwerp heeft 228 reacties, en bestaat uit 10 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 10.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 10-03-2008 22:07. \t\t