Clubafbeelding van * ARCHIEF * In vertrouwen

* ARCHIEF * In vertrouwen

Dit is het archief van de pijler "In vertrouwen"op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl

  • Beheerder: Redactie Flair
  • Thema's en emoties: flair, eenzaam, onzeker, verdrietig

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. * ARCHIEF * In vertrouwen
  4. Het zwarte schaap van de familie

Dit onderwerp heeft 23 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 05-02-2008 19:02. \t\t

Het zwarte schaap van de familie

  • Zoek in dit item
  1. Geplaatst door Wendy J | 20-01-2008, 22:55 | 2457x gelezen | 23 reacties
    Afbeelding van Wendy J
    Hallo,
    Om maar met de deur in huis te vallen, ik ben het zwarte schaap van de familie. Ben ik jarig dan krijg ik een kado (als ik al een kado krijg want dat wordt ook nog weleens vergeten) 6 maanden later omdat er eerder geen tijd was. Moeten er kratten frisdrank gehaald worden, dan wordt ik gebeld om alles te dragen. Komen mijn zus en ik op bezoek, dan wordt er aan haar gevraagd hoe het gaat, en ik hang er maar een beetje bij en dit zijn nog de meest positieve ervaringen. En als, als de nood echt aan de man is, en mijn zus en mijn moeder het niet meer weten................dan word ik gebeld om het op te lossen.
    Je kunt je voorstellen dat ik hier ontzettend verdrietig over kan zijn. Af en toe weet ik ook niet hoe ik hier mee moet omgaan. Ja, ik weet dat ik het plaats moet geven omdat ik anderen toch niet kan veranderen. Maar hoe doe ik dat? Herkent iemand dit verhaal of kan iemand mij tips geven, dan hoor ik het graag.
    Reageer op onderwerp
    • Print deze pagina

23 reacties op onderwerp

  1. bewustvrijgezellig schreef | 21-01-2008, 08:30
    Afbeelding van bewustvrijgezellig
    wat ik me afvraag: heb je hier wel eens over gepraat met je familie? ben je misschien de oudste, waardoor ze geneigd zijn te denken dan jij alles weet? zolang jouw familie niet weet wat er bij jou speelt, kunnen ze je ook geen antwoord geven namelijk...ik snap dat je hier verdrietig over bent. dus als ik in jouw schoenen stond, zou ik het zeker aankaarten. want slechter dan het nu is kan het niet worden toch?
  2. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 21-01-2008, 09:26
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    O ja ik herken dit meteen! Niet wat mijn kant van de familie betreft, maar wel bij mijn man zijn familie! En ik ben daar dan ook weer bij betrokken uiterraard! Hij is de oudste zoon en hij heeft 3 zussen, en je hoort ze (bijna) alleen als er ergens hulp bij nodig is of als er (huwelijks?) problemen zijn! Maar gaat het goed dan hoor of zie je helemaal niks!!! Wij zijn zelf een vrolijk/gezellig stel maar... zitten we toevallig met elkaar op visite bij mijn schoonouders dan word er met die meiden en hun kinderen hartelijk gelachen, maar als wij daar allleen zijn dan zijn het alleen maar serieuze gesprekken over werk en geld en problemen... Maar heb je zijn zussen allemaal apart dan vallen ze reuze mee, maar bij elkaar is het hopeloos!!! Dan voelen ze zich zeker gesterkt door elkaar............ Die meiden en hun moeder (en vader ook wel!) 1 grote kliek noemen wij het!!! [:D][:O][6][8-|][:@] [:$]
    Maar een tip kan ik je hiervoor dus niet geven omdat het bij ons ook niet is opgelost tot nu toe, ik moest hier in ieder geval wel even op reageren want het is zo herkenbaar!!! Mij kan het niet zo heel veel schelen, ik zit niet op die meiden te wachten, ik heb zelf ook 3 leuke zussen!!! Maar voor mijn man is het vaak vrij pijnlijk, hij voelt zich er echt een beetje bij hangen, hij zegt vaak dat hij alleen ons nog maar heeft. En dat hij zijn familie eigenlijk al kwijt is....................
  3. Wendy J schreef | 21-01-2008, 18:59
    Afbeelding van Wendy J
    Hallo,
    Ik heb er inderdaad wel eens over gepraat en dan krijg ik te horen dat ik me niet zo aan moet stellen. Alles wordt dan afgezwakt. Ach, we zijn een keer je verjaardag vergeten. Ik had ze voor het eten uitgenodigd en ze waren per ongeluk een uurtje later en vergeten te bellen, dan kan toch gebeuren. Dus erover praten helpt niet, maar ik kan je zeggen dat het inderdaad pijnlijk is. En het probleem is ik kan het niet zo goed van me af zetten. Anders was er niets aan de hand geweest. Maar net zoals Jennyz beschreef komen ze bij mij aan met problemen, ik lig er wakker van en hun slapen als een roos. En als ik dan een keer iets heb, dan ben ik stom bezig. Verder is mijn leven ontzettend leuk hoor, maar dit is toch wel af en toe een zware dobber op de feestvreugde.
  4. Lin- schreef | 22-01-2008, 08:48
    Afbeelding van Lin-
    waarom is iedereen zo gefixeerd op zijn familie?? omdat dat zo hoort?? omdat je die nou eenmaal 'bij de hand hebt'?? als anderen (buiten de familie-kring) je zo behandelen, ga je dan ook van alles proberen om dat goed te krijgen??
    meiden.. je familie kan je niet uitzoeken, je vrienden wel!!
    ik heb zelf ook een vrij uitgebreide familie kring.. sommigen zie ik regelmatig, sommigen heb ik al in geen jaren gezien/gesproken en ik kan er niet mee zitten.. voor mijn vrienden doe ik meer moeite hoor..
    waarom is afkorting zo'n lang woord???

  5. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 22-01-2008, 11:06
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    Ja dat is ook wel zo! Wat familie betreft in ieder geval, maar bij mijn man gaat het wel om z'n moeder en z'n zussen. En hoewel hij steeds meer afstand heeft genomen de laatste tijd, doet het hem toch pijn!!! En wij hebben ook erg leuke vrienden waar we allerlei leuke dingen mee doen, uit eten, naar het theater en op vakantie gaan bijvoorbeeld!!! Dus ons leven is er niet vervelend door, integendeel we hebben het heel leuk!!! Maar af en toe is het wel weer een dompertje voor mijn man als hij zich weer eens buitengesloten voelt........ En wat Wendy zegt het word altijd afgezwakt ja, dan zeggen ze: "Dat denk je maar!" Maar dat is het echt niet want ik heb het verschil, aan mijn kant van de familie, bijna dagelijks voorhanden...
  6. Pebbletje schreef | 22-01-2008, 11:07
    Afbeelding van Pebbletje
    Nou ja Lin,
    Dat jij het op die manier kunt bekijken is heel mooi, maar dat geldt lang niet voor iedereen.
    Ik kan me heel goed voorstellen dat je graag goed en leuk contact met je gezin wil hebben en dat de TO het gevoel heeft dat ze wordt buitengesloten.
    Ik heb goed contact met mijn ouders en zus én mijn vrienden, dat is toch mooi.
    Maar met je ouders en broers of zussen moet je toch ook je verdere leven doen, want dit is niet iets om het contact te verbreken. Dus dan wil je toch graag dat dat leuk verloopt.
    Vind je reactie een beetje kort door de bocht. Sommigen willen wél een fijn contact met hun familie en kunnen het niet loslaten zoals jij wel kunt.
    Praat maar niet teveel over jezelf.... dat doen wij wel als je weg bent!
  7. Lin- schreef | 22-01-2008, 14:22
    Afbeelding van Lin-
    ik zeg nergens dat ik geen goed contact met mijn familie wil.. natuurlijk wil ik dat wel.. en met het gros heb ik dat ook.. (overigens bestaat mijn naaste familie uit zo'n 130 personen)
    maar als je al van alles hebt geprobeert?? als je al honderdduizend keer hebt aangegeven dat ze je pijn doen, dat je het anders wilt?? moet je dan door blijven gaan met zo'n contact?? het lukt dus blijkbaar niet, het zit er niet in..
    en dan kan je aan blijven modderen en je laten misbruiken OF je kan zeggen hier neem ik afstand van, ik ga mijn eigen leven leiden zonder hen.. je hebt altijd een keuze..
    ik zeg ook niet dat het makkelijk is om die keuze te maken, maar het leven zoals het nu is is ook niet makkelijk..
    waarom is afkorting zo'n lang woord???

  8. bewustvrijgezellig schreef | 22-01-2008, 14:49
    Afbeelding van bewustvrijgezellig
    nou, ik ben eht toch wel eens met Lin hoor. ik heb jaren geleden ook afstand genomen van mijn familie, omdat ik vond dat ze mij niet wilden accepteerden zoals ik ben. ik heb ze toen een jaar niet gezien/niet willen zien. toen kreeg ik een brief van een zus, dat ik eigenlijk wel gelijk had. ze hadden nagedacht en wilden een gesprek. vrienden kies je, familie krijg je en dat moet dan ook maar klikken...
  9. Pebbletje schreef | 22-01-2008, 14:57
    Afbeelding van Pebbletje
    Maar hier gaat het toch vooral om het gezin.
    (vader, moeder, zus)
    En toch niet over de rest van de familie.
    Wat de rest van mijn familie doet zal mij verder ook worst wezen, maar bij mijn ouders en zus ligt (voor mij) dat anders.
    Ik zou denk ik nooit zomaar mijn ouders/zus aan de kant kunnen zetten. Wát er ook gebeurt.
    Maar goed, ik heb dan misschien wel makkelijk praten, want zoiets is bij mij ook totaal niet aan de orde.
    Praat maar niet teveel over jezelf.... dat doen wij wel als je weg bent!
  10. bewustvrijgezellig schreef | 22-01-2008, 15:05
    Afbeelding van bewustvrijgezellig
    het ging bij mij ook om zussen hoor...als je de jongste bent, zoals ik dus, dan dénken die oudere zussen alles beter te weten....
  11. Lin- schreef | 22-01-2008, 15:47
    Afbeelding van Lin-
    pebble het gezin is niet meer ouders, broers en/of zussen.. dat is nu TO met haar man en kinderen.. mijn broers met hun gezin zijn nu 'gewoon' familie, mijn gezin is mijn man, kinderen en ik.. ik hoef niet meer met mijn broers samen te wonen omdat mijn ouders nu eenmaal kinderen kregen..
    en soms zijn de karakters van de kinderen onderling zo verschillend dat het gewoon niet klikt.. en daar doe je maar heel weinig tegen..
    waarom is afkorting zo'n lang woord???

  12. Pebbletje schreef | 22-01-2008, 16:49
    Afbeelding van Pebbletje
    Ja snap ik wel.
    Maar ik noemde het 'het gezin' om maar even onderscheid te maken tussen ouders/broers/zussen
    en neven en nichten, ooms en tantes e.d.
    Praat maar niet teveel over jezelf.... dat doen wij wel als je weg bent!
  13. Wendy J schreef | 22-01-2008, 19:18
    Afbeelding van Wendy J
    Hallo Lin,
    Ik denk niet dat het helemaal doordringt wat voor invloed het op je heeft als je moeder je het gevoel geeft niets waard te zijn en ik denk ook niet dat je door hebt hoeveel verdriet het doet. Als er al op de basisschool tegen je wordt gezegd dat je niets waard bent, als je eerste vriendje je dumpt en er gezegd wordt dat ze hem groot gelijk geeft en noem maar op. Oke wat mijn ooms, tantes, neven en nichten zeggen nou daar lig ik ook niet wakker van. Maar ik denk toch dat het anders is als het je ouders betrefd. En inderdaad je moet het van je afzetten en je neemt al afstand en je gaat alleen nog maar met een verjaardag heen. Maar naar een tijdje gaat het weer goed en denk je misschien hebben ze het nu door en je krijgt weer een sprankje hoop en vervolgens gebeurd er weer iets waardoor het des te heftiger aanvoelt. En ik heb er inderdaad wel eens aan gedacht om het contact te verbreken, maar is dat de oplossing? Ik geloof erg sterk in je eigen geluk creeeren en je eigen keuze, maar mijn keuze is het niet om het contact te verbreken. Ik wil graag zoeken naar een oplossing waarbij het niet meer zo'n pijn doet als je weer gekwetst wordt, en dat je kunt denken het is niet anders en vervolgens bijvoorbeeld niet een dag maar slechts een uurtje in de put zit. Het is dat ik al een leuke baan heb anders zou ik zo tekstschrijver kunnen worden van goede tijden slechte tijden. (En dan vooral voor het slechte tijden gedeelte! [:)]
  14. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 23-01-2008, 08:58
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    Weer die herkenning, soms denk je even dat het beter gaat en krijg je een sprankje hoop, bij ons is dat ook zo maar er zit dan vaak weer wat achter er moet bijv. weer een klus geklaard en daar hebben ze dan mijn man's hulp bij nodig! En dan moet het ook nog op de tijden dat het hun uitkomt, ze zullen zich niet aan mijn man's tijd aanpassen... Mijn man had zijn zus geholpen met verhuizen, iedereen die geholpen had kreeg een klein cadeautje voor de hulp, en mijn man werd glashard overgeslagen. "O heb jij ook geholpen dan???" zei ze, toen hij er kwasie met een geintje wat over zei... Hij probeert het nu ook een plaatsje te geven, neemt bewust afstand, en zegt ook gerust "Nee!" als er weer eens iets "moet" gebeuren. Jij zegt dat je het als kind al meemaakte, maar bij mijn man is dat weer anders. Die had altijd een goede band met zijn ouders en zussen, maar sinds ik in beeld ben zijn ze waarschijnlijk gewoon jaloers en kan hij weinig goed meer bij ze doen!!! Wij hebben een aantal jaar geleden voor 7 maanden het contact verbroken, en dat werkte niet echt, hij was er net zo hard mee bezig als op de momenten dat er wel (moeizaam) contact is!!!
  15. Lin- schreef | 23-01-2008, 10:51
    Afbeelding van Lin-
    wendy ik ken het idd niet... maar als ik jou zo hoor kan ik niet begrijpen waarom je na al die tijd nog steeds wil proberen.. op mij komt dit over als zijnde een psychische mishandeling, zeker omdat je als kind al te horen kreeg dat je niks waard was..
    dat ben je wel.. iedere mens is iets waard.. jij ook!! en het feit dat jij nog steeds wil proberen om er iets van te maken toont dat jij heel veel waard bent.. ik kan je ook geen oplossing geven, niemand denk ik.. jij zal een stuk harder moeten worden om dit aan te kunnen.. meer afstand nemen, maar dat doe je al.. wat wil je nog meer dan??
    waarom is afkorting zo'n lang woord???

  16. Wendy J schreef | 23-01-2008, 11:31
    Afbeelding van Wendy J
    Hallo Jennyz,
    Ja inderdaad, mijn moeder was haar sleutel van het huis vergeten. En mijn telefoonnummer wist ze (daarmee sta ik dan wel op nummer 1) belt ze op en spreekt ze de voicemail in. Ik ben nu kaarten zorg maar dat ik om twaalf uur gehaald wordt en dat je de sleutel meeneemt, niet eens een vraag maar slechts een mededeling. En dan ben ik nog zo dat ik inderdaad zeg dat dit niet de bedoeling is maar je laat haar ook niet buiten staan.
    En ik heb inderdaad ook mijn zus verhuisd, zouden we daarna lekker uit gaan eten. Ze woont er al meer dan een jaar, en uit eten............ dat heeft mijn vriend mij maar kado gedaan.
    En ik heb inderdaad ook het contact een tijd verbroken, maar ik had precies hetzelfde probleem als je man.
    Ik moet wel zeggen dat ik het al een hele verademing vind dat er sommigen zijn met hetzelfde probleem (al gun ik het ze niet natuurlijk) want het is heerlijk om toch eens herkenning te krijgen, in plaats van de reactie dat het wel allemaal meevalt.
  17. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 24-01-2008, 17:00
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    Dit weekend is mijn man jarig [<:o)]we hebben bewust dit keer niks gezegd, ze weten het tenslotte... Nu kijken of er iemand komt of belt of wat dan ook!!! Want ze verwachten altijd een officiele uitnodiging, nou bij mijn kant van de familie is het vanzelfsprekend dat ze komen als er een van ons jarig is. Ben benieuwd, je hoort het nog wel....................
  18. Wendy J schreef | 26-01-2008, 09:25
    Afbeelding van Wendy J
    Hallo Jennyz,
    Ik ben inderdaad ook benieuwd wat de reactie is. Ik wens je man (en jou) natuurlijk een fijne verjaardag. Ik ben lekker een weekje naar de zon maar hierna zal ik ongetwijfeld gelijk even kijken hoe het is gegaan.
  19. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 26-01-2008, 11:43
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    Okay, je hoort het zeker van me... En als je dit nog leest dan wil ik je een fijne vakantie wensen!!! Zet alles maar ff lekker van je af... Heerlijk naar de [ip] Zon, heb ik ook wel zin in!!! Voor mij duurt het nog 6 maanden ruim...
    Groetjes................
  20. regenboog3x schreef | 30-01-2008, 09:15
    Afbeelding van regenboog3x
    Wij waren "vroeger" thuis met acht personen. Wat gezellig een groot gezin, hoor ik vaak! Nou echt niet! Heb mijn moeder altijd maar horen mopperen over de drukte in haar gezin en dat zelfs tot nu toe..
    Dit gezin hing (en hangt) als los zand aan elkaar.. Niemand heeft denk ik echt een hekel aan elkaar, maar dat is het dan ook. Jammer ja inderdaad, maar wat mij betreft niet meer dan dat. Ik voel er niks voor om contact te verbreken, maar ik kom ook niet echt vaak bij mijn ouders en bij mijn broers al helemaal niet buiten de verjaardagen om.
    Ik heb nu mijn eigen gezinnetje en een gezellige schoonfamilie. Vriendinnen die ik zelf gekozen heb en daar ben ik gelukkig mee.
    Ik zie het zo: ik heb het niet getroffen blijkbaar met de familie. Neem gevoelsmatig afstand, trek me niet teveel aan en zo gaat het prima.
  21. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 31-01-2008, 14:09
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    Hoi Wendy. Nou op zondag zijn mijn schoonouders dan onaangekondigd gekomen , maar de rest hebben we niet gezien... Een van zijn zussen belde wel of ie wat aan z'n verjaardag deed, hij heeft Nee gezegd want met mijn verjaardag had ze die moeite niet eens genomen. En nu had mijn man zoiets van waarom nu wel en met Jen d'r verjaardag niet!? Verder is het wel een gezellige verjaardag geweest met wel heel mijn familie!!!
    En het valt wel tegen zeker nu...Geen Zon te bekennen hier!!! [:D]
  22. Wendy J schreef | 04-02-2008, 17:03
    Afbeelding van Wendy J
    Hallo Jennyz,
    Het is ook wat zo'n verjaardag. Af en toe, al is dat niet zo heel vaak, moet ik er zelfs om lachen, om hoe het allemaal loopt. Maar op momenten dat er weer wat voorvalt dan lach ik vooral als een boer met kiespijn. Om maar even positief af te sluiten, ik heb heerlijk genoten van de zon. Ik hoop dat er, behalve dan over een halfjaartje, ook voor jou en je man zonnige (familie?) tijden aanbreken.
    Gr. Wendy
  23. gebruiker_verwijderd_156 schreef | 05-02-2008, 19:02
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_156
    O maar zonnige tijden hebben we zowiezo wel hoor, alleen niet met mijn man zijn familie. Maar we hebben het leuk met elkaar en onze kinderen en met mijn familie. We hebben leuke vrienden... Dus eigenlijk is ons eigen leven gewoon wel heel leuk!!! Maar voor mijn man, net als bij jou, af en toe opeens weer die domper!!! Groetjes............
Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Links

Je volgt deze club nog niet.

Club Chat

Openbare berichten

  • spiritueel roept“Gun jezelf een reading va­n de mediums van het spir­ituelelicht . En ervaar h­et verschil. Heb je het k­oud? Ben je ernstig vermo­eid? Lichamelijke klachte­n? Neem eens contact op m­et Tini,zij kan je doorve­rwijzen.” | 03-01-2011 | 19:43
  • gebruiker_verwijderd_178 roept“Ik vind deze nieuwe Flair­online 3 x niks...” | 08-07-2009 | 05:30
  • nicrem71 roept“Jeetje, wat is het hier o­veral rustig...Flair is d­e oude Flair niet meer he­laassss...erg jammer.” | 14-05-2009 | 14:51
  • seeke_2 roept“Whahaha,je kunt niet meer­ reageren op het schreeuw­topic,dat zag ik nu pas h­ihi.” | 30-03-2009 | 01:35
  • seeke_2 roept“Jumpertjes schreeuw topic­ eindelijk gevonden en be­n ook lid geworden,maar k­an er niet posten.
    ­ Hoe kan dat??????”     | 30-03-2009 | 01:19
  • Anoniem #1905 roept“mmmm kom wel weer een kee­r terug als de topics ope­n zijn” | 20-03-2009 | 14:43
  • Anoniem #1905 roept“Heb jou in iedergeval gev­onden kathy :D vind dat a­l heeeel knap van mezelf!­

    snap er ­geen jota van :s”     | 20-03-2009 | 14:40
  • Kathy46 roept“Goede tijden... slechte t­ijden... En hier mag wel ­gerookt worden

    Ik heb het topic wel­ gevonden,ik kan er allee­n niet reageren.Wie weet ­hoe dat kan?”     | 19-03-2009 | 20:19

Wie doet wat

  • Er is nog geen activiteit geweest...

Wie hier?

Er is niemand online!

Home
Clubs
Help
En verder...
Tijdschrift Flair