En dan ineens: een psychose - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door Vixey | 07-02-2009, 20:21 | 1131x gelezen | 4 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Ik zal met de deur in huis vallen. Een dierbare heeft momenteel voor het eerst een psychose. Wat is dit vreselijk om aan de zijlijn te moeten meemaken. Je wilt zo graag helpen en zorgen dat iemand weer helder wordt. Niemand heeft het zien aankomen. Mijn dierbare is gisteren gedwongen opgenomen. Is er iemand op dit forum die hier iets over kan roepen? Het ziekenhuis is erg begripvol en staat ons altijd te woord om onze vragen te beantwoorden, maar ik zou graag van iemand iets willen horen die iets soortgelijks heeft meegemaakt.

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

4 reacties op onderwerp

1. Jumpertje73 schreef | 07-02-2009, 21:15

   ---

   

   • Profiel
   • 7079 berichten

   ---

   Boe!
   
   Hoi Vixey
   Mijn broer heeft een psychose gehad in 2004. Wat wil je weten?
   Kan je wel vanalles vertellen maar ik weet niet wat je wilt weten?
   Ik weet wel dat het een heftige tijd was. Gaat nog vaak door mijn hoofd heen.
   Vraag maar wat je weten wilt, dan zal ik daar zo goed mogelijk antwoord op geven.
   Wens ik je in elk geval veel sterkte.
   Liefs Jump

   ---

   Wie nu nog van me geschrokken is heeft een slecht geweten!!!

   ---

2. Mriek schreef | 09-02-2009, 15:24

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hoi,
   Wat vreselijk, en zeker niet makkelijk om naast de zijlijn toe te kijken hoe dit allemaal gebeurd. Ik werk in de psychiatrie en kom dagelijks mensen tegen met een psychose.
   Heel veel sterkte!!
   -M-

   ---

   ---

3. Vixey schreef | 11-02-2009, 16:24

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hai Jump,
   Bedankt voor je reactie. Inmiddels is de dierbare opgenomen op een andere lokatie buiten haar regio. Daar werd ze veel beter opgevangen. Hoefde niet gelijk in de separatiekamer, maar op een eigen kamer. Ze willen ook zo snel mogelijk met haar aan de slag om te kijken wat dit veroorzaakt heeft. Ze kan echter niet op deze lokatie blijven, het is gastopvang. Dat vinden we erg jammer, maar het schijnt wettelijk geregeld te zijn.
   Wat ik vooral wil weten (maar daar kon de arts ook geen zinnig antwoord op geven), hoe ze hier uit zal komen. Wat weet ze nog van wat ze allemaal gedaan of gezegd heeft? Wat voor impact heeft het op haar als ze straks helder is en weet dat ze een psychose heeft gehad? En als ze weer helder is, hoe dan verder? Heeft ze onze begeleiding nodig voor de dagelijkse dingen of juist niet. Gisteren werd ze even onrustig en kon ik haar kalmeren. Dat doet me dan goed. Het is het minste wat ik momenteel kan doen.
   Ik heb wel een goed gevoel over de lokatie waar ze nu zit en zit zelf ook een stuk rustiger. Wij zijn 1e contactpersoon, dus dat is ook best druk.
   Het was inderdaad verschrikkelijk om aan te zien. Iemand die je kent als heel vrolijk ineens zo anders. De buien gingen ook alle kanten op. We hebben alles gezien, blij, boos, agressief, verdrietig, heel druk, ze zag dingen die er niet waren, rook dingen die er niet waren en hoorde muziek die er niet was. Maar dat moeten we zelf een plekje geven. Het is nu belangrijk dat zij beter wordt en dat ze weet dat we er voor haar zijn.
   Groetjes,
   Vixey

   ---

   ---

4. Jumpertje73 schreef | 11-02-2009, 23:28

   ---

   

   • Profiel
   • 7079 berichten

   ---

   Boe!
   
   Hoi Vixey,
   Ik begrijp dat je dierbare nu ergens zit waar ze niet kan blijven maar ze wel aan de slag gaan met haar. Is er geen geestelijke instelling bij jullie waar ze wel kan verblijven die bekend zijn met de ziekte?
   Wat de oorzaak is hiervan enz.. Meestal is het een samenloop van omstandigheden en vaak, ik zeg niet in dit geval is er sprake van een trigger, iets wat dit verergerd, en wietgebruik. In het geval van Brodder was het meer. Het overlijden van onze opa en onze pa (zelfmoord) , zijn promotie wat niet doorging, ruzie met zijn ex en wietgebruik.
   Hoe zal ze hier uitkomen?
   Ze zal in elk geval antipsychotica krijgen, de komende jaren. Hoe ze hier geestelijk uit komt is nog maar de vraag. Mijn broer, ik noem hem op dit forum altijd Brodder is er nu na 5 jaar pas uit.
   Hij verviel van de psychose in een hele zware depressie.
   Hij weet gedeeltes nog maar van uit zijn psychose. Al helemaal niet meer wat hij gezegd of gedaan heeft. Gelukkig maar want hij zou zich kapot schamen nu.
   Toen hij weer helder was kreeg hij dagtherapie.
   Krijgen ze een psychiater toegewezen en meer van die lui om hun in de gaten te houden. Dat wordt ook echt wel gedaan.
   
   Je heb het goed gedaan om haar te kalmeren, hoewel het momentopnamens zijn. Brodder stond me zo te knuffelen, dat ik zijn liefste zus was, hield van me van hier tot Tokio, liet me niet meer los en huilde mijn hele schouder vol. Het andere moment werd hij bang en boos. Die antipsychotica heeft ook ff de tijd nodig om te werken.
   Weet ik natuurlijk niet hoe erg dat het is met je dierbare. Maar Brodder was zeer erg...
   De hulpverlening deed niks. Totdat hij op een dag in de vroege morgen zijn vriendin naakt uit bed geplukt had om mee rond te gaan rijden. Gooide zijn huisdeursleutels weg en was totaal van het paadje af. Na lang praten zijn ze thuis gekomen en is zij terug naar de slaapkamer gegaan en heeft zich opgesloten. Brodder heeft de dikke auto volgeladen met zijn muziekspullen, veel geld, zijn kleding, en heeft gas gegeven.... weg...
   Een hele dag is hij vermist geweest toen. Niemand die nog wat deed terwijl de blauwe pakken al meerdere malen bij hem op bezoek waren geweest midden in de nacht omdat hij muziek zat te maken. 'Ik mag dat niet eens van de buren.' Was zijn vizie... Nee niet om 4 uur 's nachts. De blauwe petten waren er van op de hoogte dat Brodder ziek was. Ik ben naar het Riagg geweest en heb gesmeekt om wat te doen maar nee..
   Op die avond dat hij vermist werd, werd ik gebeld door een agent uit Luxemburg. Daar zat Brodder aan de verwarming vastgebonden omdat ze hem een gek vonden. Hij zijn auto open gelaten had, een vrouw aangevallen had en meer van die dingen. Ik ben gelijk gaan rijden, de nacht in..
   Inmiddels zat hij in een geestelijke inrichting.
   Eenmaal thuis heeft hij de hele nacht op zijn vriendin gelegen om haar de ogen open te houden, want anders leek ze dood.
   Die ochtend daarop heeft ze me gebeld, mijn schoonzus dus, ze was bang.
   Toen heb ik de blauwe pakken weer moeten bellen. We hebben hem zo moeten provoceren dat hij een agent wilde slaan en toen pas konden ze hem arresteren. De boeien moesten om en mee in de auto. Dat heeft zo'n indruk op me gemaakt. DAT zal ik nooooooit meer vergeten. Brodder, de liefheid zelve die met de blauwe petten mee moet in de boeien, in zijn boxershort omdat hij ziek is, niet eens crimineel.
   Hij heeft zijn hand toen op de cel kapot geslagen, op 2 plekken gebroken.
   Toen kwam er een arts die hem naar de geestelijke inrichting gebracht heeft hier. Waar hij wilde ontsnappen, is hem ook een keer gelukt later. Maar hij heeft een RM gekregen. Een rechtelijke machtiging. Dan moeten ze blijven zitten zeg maar anders halen de blauwe petten hem weer op, beslist door de rechter. Dat is dus gebeurd.
   Na de maanden opname kwam hij thuis. Ging moeizaam. Toen heeft hij nog een zelfmoordpoging gedaan. Toen ben ik lichtelijk boos geworden op hem.
   Als hij dat wilde dat ik hem wel ff wilde helpen...net zoals onze pa, de flat 12 hoog, wilde ik hem ook nog wel duwen.. beetje stout van mij.. maar hij werd wel wakker.
   Daarna is het met hele kleine beetjes vooruit gegaan gelukkig maar. Het ging echt langzaam maar we zijn nu bijna 5 jaar verder vanaf het begin en nu kan ik zeggen dat ik Brodder terug heb.
   Dit was maar een klein stukje uit de hele periode van zijn ziek zijn. Je snapt wel dat het veel met de omgeving doet. Zelfs nu ik dit tik raakt het me nog.
   Hij kende geen tijd, eten wanneer hij wilde. Dacht dat hij overal camera's zag en dat de Awax hem in de gaten hield. Dat hij bezeten was van de duivel. Dat hij Jezus was en vrede kwam brengen. En meer van die dingen. Het hoort erbij.
   
   Wil je nog iets weten dan vraag het maar...
   Heel veel sterkte en hou vooral van die dierbare ook al kan ze lelijk doen. Ze weet het straks niet meer waarschijnlijk.
   Liefs Jump
   

   ---

   Wie nu nog van me geschrokken is heeft een slecht geweten!!!

   ---