De keuzes die je maakt........voor de rest van je leven? - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door Djambo | 19-01-2009, 12:22 | 753x gelezen | 6 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 54 berichten

   ---

   Sinds 1 januari ben ik werkloos wegens reorganisatie. Ik heb een leuk bedrag meegekregen, kom in aanmerking voor een ww-uitkering en moet nu dus in de startblokken voor een nieuwe baan. Maar nu het euvel...... ik ben al 20 jaar directiesecretaresse maar vind zelf dat ik daar eigenlijk niet goed in ben. Dat ik het werk niet meer leuk vind is daar deels de oorzaak van. Ik kan me moeilijk houden aan regeltjes binnen bedrijven en vind dan ook dat die maar zijn bedacht voor mensen die ze nodig hebben. Uiteraard vind ik dat ze niet van toepassing zijn op mij. Ik ben getrouwd, heb 2 kinderen en 2 honden. Als het erop aan komt regel en organiseer ik de hele boel alleen en verplichtingen vanuit 'de zaak' zitten dan wel eens in de weg.
   Nu ik een nieuwe baan moet zoeken, merk ik dat ik me zo kritisch opstel dat er werkelijk niets me meer interesseert. Eigenlijk zou ik het liefst een maandje vrijwilligerswerk doen in het buitenland, met dieren werken. Dat is iets dat me werkelijk boeit en raakt. Voor al het andere kan ik geen motivatie en ook geen energie meer opbrengen.
   Vandaag bezocht ik een website waar via je vrijwilligersreizen kunt boeken om dieren te helpen. Van Chili tot Afrika. Het lijkt me geweldig en ook een goede manier om uit deze dip te komen. Maar ik kan niet, durf het niet aan te kaarten bij mijn man waar momenteel heel mijn leven om lijkt te draaien, (voor de kinderen kan overigens goed gezorgd worden door mijn ex). Hoe zal hij reageren? Zelfs als ik het zou bespreken en buig voor zijn argumenten.....de wens om even ertussenuit te gaan (alleen) is dan toch al uitgesproken. Ik ben bang dat ik vanalles kapot maak als ik mijn eigen dromen nastreef.....immers, ik heb een heel gezin om voor te zorgen.... dan kun je niet zomaar weg!
   Zijn keuzes die je hebt gemaakt er om je leven voor altijd door te laten leiden? Kun je tussendoor een uitstap maken? Ik vind nergens meer plezier in, heb geen vrienden want ben alleen bezig met het gezin te organiseren en stom werk te verrichten, mijn man werkt 6.5 dag per week aan zijn eigen zaak. Wanneer is het tijd voor jezelf?

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

6 reacties op onderwerp

1. Cas75 schreef | 19-01-2009, 14:54

   ---

   

   • Profiel
   • 33 berichten

   ---

   Hoi Djambo,
   Ik herken veel in jou schrijven. Zelf werk ik in de verzorging, heb een zoon van 2 en een lieve vriend, maar soms zou ik toch zo graag mijn spullen pakken en gewoon weggaan, zien waar ik uitkom. Huis verkopen, spullen verkopen en een ticket naar weet ik het waar kopen en lekker genieten.
   De sleur wordt je soms gewoon teveel, en bij mij zeker als ik dan weer uit het raam kijk, dat pokkeweer, bah. Ik merk zelf dat ik me altijd beter ga voelen zodra de lente weer komt, maar ja, dat duurt nog zo lang.
   Ik ben voordat ik in de verzorging ging werken slager[:|] geweest, heb ook een volledige opleiding hiervoor gehad, maar ook ik was het op een gegeven moment zat. Ik wilde toen vrijwilligerswerk in een bejaardenhuis gaan doen, maar van het een kwam het ander en inmiddels werk ik er alweer bijna 10 jaar, gediplomeerd en al.
   Misschien is het ook iets voor jou, om totaal iets anders te doen, laat je verrassen, maar denk bij voorbaad niet dat het niets voor je is, want als ze vroeger tegen mij hadden gezegt dat ik met bejaarden zou werken, nou, dan zou ik je voor gek verklaren, maar nu zou ik niets liever meer doen.
   Of gewoon toch die stap zetten en voor de dieren gaan zorgen in Chili. Knopen hakken blijft moeilijk, of het nu grote of kleintjes zijn.
   
   Sterkte ermee en succes
   
   Cas

   ---

   ---

2. Ik83 schreef | 20-01-2009, 17:16

   ---

   

   • Profiel
   • 20 berichten

   ---

   Wat is een maand er tussenuit op een mensenleven? Je denkt niet alleen aan jezelf; je weet dat je opvang hebt voor je kinderen. Ik zou ervoor gaan. Misschien neemt je man het wel heel goed op en gunt hij het je van harte..

   ---

   ---

3. gebruiker_verwijderd_178 schreef | 20-01-2009, 17:58

   ---

   

   ---

   Keuzes maak je op een moment dat je er achter staat! Maar dat wil dan niet zeggen dat je na 10 jaar nog steeds achter die keuze staat. En dan moed je de moed hebben toe te geven, dat de keuze van destijds fout was en een nieuwe keuze maken. Als ik jou was zou ik dus gaan, wie weet ontdek je heel andere kanten in jezelf en word je méér mens door deze keuze. Een mens waar jouw man (opnieuw) van kan houden. Belangrijker: Misschien ga jij wel op een andere manier van jezelf houden! Trots op jezelf, omdat je dit hebt gedaan.
   

   ---

   Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!

   ---

4. Jenzie schreef | 21-01-2009, 11:57

   ---

   

   • Profiel
   • 654 berichten

   ---

   Ik ben het volledig met de dames hier eens. Ga er voor! Overigens, kun je ook vrijwilligerswerk in de buurt doen als je geen maand weg wilt gaan.

   ---

   ---

5. BrownEyedPrincess schreef | 22-01-2009, 14:18

   ---

   

   • Profiel
   • 44 berichten

   ---

   Keuzes maak je idd niet voor het leven! Die maak je omdat jou het op dát moment het beste leek om te doen en omdat je dat graag wou. Het moet nooit de bedoeling zijn dat je een keuze maakt en daar je leven lang aan vast zit. Je bent wel moeder, maar daarbuiten heb je ook nog een eigen leven. Je zegt dat er goed voor de kids gezorgd kan worden. Op dit moment zou ik dus zeker datgene doen waarvan ik denk dat het goed voor me is en dat is in jou geval lekker een maandje weggaan en voor de diertjes zorgen. Ik zou dus zeggen.. ga ervoor!
   
   Succes met het maken van je keuze, wat deze ook mag zijn!

   ---

   

   ---

6. She_Gemini schreef | 22-01-2009, 16:10

   ---

   

   • Profiel
   • 862 berichten

   ---

   Wanneer is het tijd voor jezelf?
   
   Het is tijd voor jezelf wanneer jij vindt dat het tijd is voor jezelf.
   Zo simpel is het.
   
   Dus jouw man mag op zn gemakje 6,5 dag per week aan zijn
   zaak werken en de halve dag die dan over blijft, zou jij hem
   "verschuldigd" zijn dat je gewoon thuis bent, bij hem, bij de
   kinders en de honden. Btje onevenredig, niet? Hij neemt toch
   óók alle tijd om zijn zaken te regelen?
   
   En wat is nou helemaal 1 (!!!) maand????
   
   Voor je kinderen kan goed gezorgd worden door je ex, zeg je.
   Dan is er toch helemaal geen probleem?
   
   Misschien denk ik te gemakkelijk. Maar je wilt toch niet op
   je sterfbed liggen en bij jezelf denken: "Ow vrdomme, ik had
   het gewoon moeten doen!" ???
   
   Go girl!

   ---

   to She or not to She ... that is She question

   ---