1 jaar niets van vriendin gehoord.... en nu? - * ARCHIEF * In vertrouwen - Flaironline

1. Geplaatst door vanrupstotvlinder | 20-07-2008, 22:46 | 4862x gelezen | 34 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 87 berichten

   ---

   Ik zou heel graag jullie mening willen over het volgende 'probleem'. Ben benieuwd wat jullie zouden doen, als je in mijn schoenen stond.
   
   Goede, maar nogal verstrooide en nonchalante vriendin (woont aan de andere kant van ons land, dus ver weg!) zag ik meestal 3 a 4 keer per jaar. Ik had het idee dat het altijd van mij moest komen. Ik kwam met het idee om af te spreken, ik belde, ik mailde. Daar baalde ik van. Op een dag kregen mijn man en ik een kindje. We stuurden een kaartje, maar kregen niets terug. We gaven een babyborrel/kraamfeest. Zij kwam niet opdagen, zonder af te bellen. Ik heb haar daarna nooit meer gebeld. Ik had zoiets van: zij is nu aan de beurt. En ik vind ook dat vrienden op dit soort belangrijke momenten er wel voor je moeten zijn. Want... wat zijn het anders voor een vrienden? Ik was echt beledigd.
   
   
   Vandaag (meer dan een jaar heb ik haar niet gezien of gesproken) belde ze om te vertellen dat ze zwanger is. Ze wilde graag afspreken, ze wilde langskomen. Ze praatte honderduit, alsof we elkaar vorige week nog gezien hadden. Heb haar gezegd dat ik het vreemd vind dat ze nu pas belt en dat ik wel verwacht had dat ze benieuwd was naar MIJN kindje. Die ze dus nog nooit gezien heeft. Ze was echt heel verbaasd dat ik dat zei. Ze zei: dat ze zich van geen kwaad bewust was en bood haar excuses aan. Die heb ik geaccepteerd. Toch spookt het telefoontje nog steeds door mijn hoofd. Ik vind dit zoooo vreemd!!!! Wat zouden jullie doen?

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

34 reacties op onderwerp

Pagina's:

Vorige 1 2 Laatste

1. Kayleigh schreef | 07-09-2008, 19:10

   ---

   

   • Profiel
   • 1140 berichten

   ---

   quote:

   ook ik heb zo'n "vriendin". Vorig jaar augustus had ik haar gebeld en toen vertelde ze me dat ze zwanger was van de 2e en ik vertelde dat m'n schoonvader ernstig ziek was. Vrij kort daarna is mijn schoonvader overleden en ze heeft ook een kaart daarvan ontvangen. Vervolgens heeft ze niets meer laten horen...geen condoleance kaart naar m'n schoonmoeder of naar mij, niets.

   Ik vind zoiets echt schandalig! Je kan nog zo druk zijn, maar een kaartje sturen kost toch niet zo heel veel tijd? Of 1 simpel sms-je?!?! Ik vind de smoes van geen tijd echt niet kunnen!

   ---

   ---

2. LaLady schreef | 08-09-2008, 15:42

   ---

   

   • Profiel
   • 15 berichten

   ---

   quote:

   
   Zij weten ook dat ik er voor hen ben als ze me nodig hebben - al is het 's nachts om 04:00 uur en ze staan aan de andere kant van het land met autopech bijvoorbeeld.. ik haal ze op. Zo werkt het bij mij. En zij weten dat ze een heel speciaal plaatsje in mijn hart hebben.
   
   Misschien is jouw vriendin wel net zo eentje als ik. Misschien heeft ze je niet willen kwetsen, maar is ze nou eenmaal niet zo van het bellen, schrijven, sms-en, enz. Maar misschien heb jij ondanks dat, wél een speciaal plekje in haar hart. Houden van is loslaten toch? Als je ooit van je vriendin hebt gehouden, laat dit dan los en probeer een manier te vinden om met de 'gewijzigde situatie' om te gaan.
   

   Ik heb zo'n vriendin. Ze heeft een hekel aan mailen/smsen enzo. Bellen gaat bijna niet want ze dagelijks zo laat thuis na werken en sporten dat dat gewoon te laat wordt. En in het weekend heb ik dan weer geen tijd met vriend / kind e.d. Maar ik weet dat ik een plekje heb in haar hart en ze weet dat ze in mijn hart altijd mijn beste vriendin zal zijn. Ookal is dat in contact niet meer zo.
   Een tijd lang heb ik eraan moeten wennen dat we elkaar nooit meer zagen, vooral nadat ik ben gaan samenwonen en er inderdaad geen interesse was voor ons nieuwe huisje en alle dingen die daarbij komen kijken. Laatst zijn we een weekend weggeweest en het was weer als vanouds samen. Ik heb geaccepteerd dat er geen ruimte meer is voor regelmatig contact door onze verschillende manier van leven maar ik dank nog steeds dat ze altijd mn vriendin zal zijn die er als het echt telt voor me is!

   ---

   ---

3. dolciaria schreef | 08-09-2008, 18:19

   ---

   

   • Profiel
   • 293 berichten

   ---

   Ik geloof niet dat dit forum nog actief is, maar gezien het feit dat het tot podium topic is verkozen, wil ik toch graag reageren.
   
   Dit komt mij echt super bekend voor. Hier mijn verhaal:
   Ik woon in het buitenland en had een vriendin die ook Nederlandse was. Ik werkte destijds op de luchthaven als grondstewardess en zij werkte als vliegend personeel. Ik kwam haar dus vaak tegen op mijn werk als zij moest vliegen. Een aantal maanden lang spraken we gezellig af, we gingen dan bij haar en haar man eten en dat was echt heel leuk. Ik kon haar alleen niet uitnodigen om bij mij te komen eten omdat ik op kamers woonde in een heel klein huisje en mijn ex woonde wel alleen maar in zo'n verschrikkelijk goor mannen appartement dat je daar niet eens je hond uit zou willen nodigen. Iig was het dus heel leuk allemaal. Er schiet me nu trouwens te binnen dat ik haar wel degelijk heb uitgenodgd bij mij, maar dat is er "nooit van gekomen" om een of andere reden. Toen gingen we soms alleen met z'n 2-tjes afspreken en dat was ook heel leuk. Daarna werd het steeds stiller en belde ze mij alleen nog als ze toevallig moest vliegen (2 keer per maand ofzo, ze was part time) want dan kon ze mij natuurlijk tegen komen op het vliegveld. Om een lang verhaal kort te maken, ze belde niet meer, en als we op een gegeven moment toch per ongeluk een afspraak hadden belde ze die af. Een keer was ik bij haar thuis en vroeg haar op de man af: Vindt jouw man het misschien niet leuk om met ons af te spreken? (hij was namelijk al eens niet gekomen in een restaurant bijv. en dan zaten we daar maar de hele avond op hem te wachten en uiteindleijk kwam hij dan gewoon helemaal niet). Nee hoor, zei ze, die vind het wel leuk. Maar ze vroeg niet waarom ik dat vroeg (gek toch?)
   Daarna heb ik haar nooit meer gesproken totdat ze me opeens weer belde toen ze op de luchthaven was. Ik werkte daar inmiddels niet meer en dat wist ze wel. Dit was ons laatste gesprek.
   Nu ben ik naar een andere stad verhuisd en heb haar na een jaar of 2 op Hyves gezocht. Ze vroeg naar mijn ex (terwijl op ongeveer 30 foto's een andere man te zien is maar goed) en hierna was het stil. Na een maand krijg ik een "Krabbel" waarin ze naar connecties vraagt om op het vliegveld te kunnen gaan werken. Ik stuur haar namen en nummers, en er komt niet eens een bedankje........
   Zij hoort dus ook bij die mensen die het heel normaal vinden om niks van zich te laten horen. Ik heb wat haar betreft echt de hoop opgegeven en ik woon nu op 800km afstand dus het boeit me ook niet echt, maar tòch, een beetje meer humaan gedrag zeg!

   ---

   ---

4. Redactie Flair schreef | 09-09-2008, 10:23

   ---

   

   • Profiel
   • 1611 berichten

   ---

   Hoi Napoli, Wat ben je aardig. Kijk, dat deze 'vriendin' zich zeer slecht heeft gedragen, lijkt me duidelijk. Maar jij bleef toch energie en hoop in deze vriendschap steken en dat vind ik echt bewonderenswaardig. Laat dit niet een volgende vriendschap in de weg zitten!
   Ik hoop ook dat je inmiddels wel een fijn thuis hebt gevonden!

   ---

   ---

5. dolciaria schreef | 09-09-2008, 15:32

   ---

   

   • Profiel
   • 293 berichten

   ---

   [:)]Bedankt...
   Ja ik hield hoop omdat het gekke was dat we het heel erg leuk samen hadden, dus ik kon maar geen reden bedenken waarom ze niet met me af wilde spreken. Als je in het buitenland woont en iemand uit jouw land tegen komt, kan dat heel fijn zijn.
   Ja, ik heb een heel fijn thuis gevonden, zo fijn dat ik meeschrijf in het topic: "in augustus gaan we voor de eerste"[<:o)]
   Groetjes Dolciaria

   ---

   ---

6. Kayleigh schreef | 09-09-2008, 17:47

   ---

   

   • Profiel
   • 1140 berichten

   ---

   Wat fijn dat deze topic nu podiumtopic is geworden! Want.... wanneer is het nu 'uit' met je vriendin? Dat vind ik zelf een hele lastige. Heb nu bijvoorbeeld weer een vriendin, waar ik echt al heel lang niets van gehoord heb (ook ongeveer een jaar). En nu nodigt ze me ineens uit op haar bruiloft. Heb er helemaal geen zin in! Voor mijn gevoel waren we ooit vriendinnen, maar nu niet meer.... Tja, en dan kan ik straks met een groot cadeau de hele dag op haar bruiloft rondlopen. Dat voelt heel gek! Aan de andere kant is niet naar iemand's bruiloft gaan ook weer erg lullig! Lastig dus. Ik schrijf hier bijvoorbeeld ook bij de topic 'wie is er ook al meer dan 2 jr bezig om zwanger te raken'. En deze vriendin weet niet eens waar ik mee bezig ben. Als het echt zo'n goede vriendin was geweest, dan had ze dat echt wel geweten, hoor! Heb nu zoiets van: wat ben jij nu eigenlijk van mij? Waarom nodig je me uit? Nou ja, vaag dus allemaal.

   ---

   ---

7. kwekkert schreef | 09-09-2008, 22:25

   ---

   

   • Profiel
   • 4913 berichten

   ---

   ik heb al 18 jaar een soort van knipperlichtvriendschap. zo trekken we periodes veel met elkaar op, zo zien we elkaar een poos niet. als we dan weer contact hebben kletsen we eigenlijk gewoon weer verder vanaf het punt waar we gebleven zijn. Hebben samen veel meegemaakt, maar weten ook dat we er voor elkaar zijn.
   Nu ik het zo opschrijf klinkt het vast wel heel raar, maar ik kan me niet voorstellen haar kwijt te raken/zijn.......

   ---

   wie niet buiten roken kan, moet buiten roken !

   ---

8. Miek23 schreef | 10-09-2008, 18:30

   ---

   • Profiel
   • 253 berichten

   ---

   Sjonge, ik ben dus niet de enige met dit probleem!
   
   Heb het kort geleden "uit" gemaakt met een vriendin waarmee ik al jaren bevriend was.
   Helaas was het al enige tijd eenrichtingsverkeer.
   Een jaar geleden ben ik moeder geworden en toen ik zwanger werd stond de vriendschap al op een laag pitje.
   Tijdens de zwangerschap vond zij het wel interessant en hadden we weer redelijk contact.
   
   Het afgelopen jaar is er veel gebeurd in mijn leven, ten eerste moeder geworden, maar ook een verhuizing, ziekenhuis opname van mijn zoontje en van mijzelf en ook nog veel ziek geweest.
   Zij kon hiervoor niet echt begrip opbrengen en heeft me echt laten vallen.
   Na verloop van tijd heb ik dan ook aangegeven dat ik geen tijd en energie meer steek in deze vriendschap.
   Heel erg moeilijk, je kent elkaar al lang en bent niet voor niets vriendinnen geweest.
   Toch voelt het als de enige juiste beslissing.
   Heb haar overingens sindsdien niet meer gezien of gesproken en denk dat het ook niet meer komt.

   ---

   

   ---

9. Kayleigh schreef | 10-09-2008, 18:35

   ---

   

   • Profiel
   • 1140 berichten

   ---

   Je bent zeker niet de enige! Wel ontzettend zonde van de vriendschap natuurlijk! Ik ben er inmiddels wel achter dat vrienden komen en gaan in je leven. Ze horen stuk voor stuk bij een periode uit je leven. Een enkeling blijft voor altijd!
   
   Dikke knuffel voor jou!

   ---

   ---

10. LaLady schreef | 11-09-2008, 09:15

    ---

    

    • Profiel
    • 15 berichten

    ---

    quote:

    ik heb al 18 jaar een soort van knipperlichtvriendschap. zo trekken we periodes veel met elkaar op, zo zien we elkaar een poos niet. als we dan weer contact hebben kletsen we eigenlijk gewoon weer verder vanaf het punt waar we gebleven zijn. Hebben samen veel meegemaakt, maar weten ook dat we er voor elkaar zijn.
    Nu ik het zo opschrijf klinkt het vast wel heel raar, maar ik kan me niet voorstellen haar kwijt te raken/zijn.......

    Ik denk dat het bij mij en mijn vriendin ook zo zal zijn in de toekomst. En daar kunnen we ons gelukkig allebei goed in vinden. Als het er maar is/blijft, dan is de frequentie misschien wel niet zo belangrijk meer. Ik heb nog andere mensen die ik wat regelmatiger zie, maar dat gaat gewoon niet zo diep. Heeft denk ik ook met de lange duur van onze vriendschap te maken (nu bijna 13 jaar).

    ---

    ---

Pagina's:

Vorige 1 2 Laatste