Clubafbeelding van * ARCHIEF * In vertrouwen

* ARCHIEF * In vertrouwen

Dit is het archief van de pijler "In vertrouwen"op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl

  • Beheerder: Redactie Flair
  • Thema's en emoties: flair, eenzaam, onzeker, verdrietig

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. * ARCHIEF * In vertrouwen
  4. 1 jaar niets van vriendin gehoord.... en nu?

Dit onderwerp heeft 34 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 11-09-2008 09:15. \t\t

1 jaar niets van vriendin gehoord.... en nu?

  • Zoek in dit item
  1. Geplaatst door vanrupstotvlinder | 20-07-2008, 22:46 | 4861x gelezen | 34 reacties
    Afbeelding van vanrupstotvlinder
    Ik zou heel graag jullie mening willen over het volgende 'probleem'. Ben benieuwd wat jullie zouden doen, als je in mijn schoenen stond.

    Goede, maar nogal verstrooide en nonchalante vriendin (woont aan de andere kant van ons land, dus ver weg!) zag ik meestal 3 a 4 keer per jaar. Ik had het idee dat het altijd van mij moest komen. Ik kwam met het idee om af te spreken, ik belde, ik mailde. Daar baalde ik van. Op een dag kregen mijn man en ik een kindje. We stuurden een kaartje, maar kregen niets terug. We gaven een babyborrel/kraamfeest. Zij kwam niet opdagen, zonder af te bellen. Ik heb haar daarna nooit meer gebeld. Ik had zoiets van: zij is nu aan de beurt. En ik vind ook dat vrienden op dit soort belangrijke momenten er wel voor je moeten zijn. Want... wat zijn het anders voor een vrienden? Ik was echt beledigd. [:@]


    Vandaag (meer dan een jaar heb ik haar niet gezien of gesproken) belde ze om te vertellen dat ze zwanger is. Ze wilde graag afspreken, ze wilde langskomen. Ze praatte honderduit, alsof we elkaar vorige week nog gezien hadden. Heb haar gezegd dat ik het vreemd vind dat ze nu pas belt en dat ik wel verwacht had dat ze benieuwd was naar MIJN kindje. Die ze dus nog nooit gezien heeft. Ze was echt heel verbaasd dat ik dat zei. Ze zei: dat ze zich van geen kwaad bewust was en bood haar excuses aan. Die heb ik geaccepteerd. Toch spookt het telefoontje nog steeds door mijn hoofd. Ik vind dit zoooo vreemd!!!! Wat zouden jullie doen?
    Reageer op onderwerp
    • Print deze pagina

34 reacties op onderwerp

Pagina's:
1 2 Laatste
  1. gebruiker_verwijderd_178 schreef | 21-07-2008, 10:02
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_178
    Wat ik zou doen? In de eerste plaats zo'n persoon geen vriendin, maar kennis noemen. Echte vriendschap zit toch wel wat anders in elkaar -vind ik- dan een jaar niets laten horen en dan doen of er niets aan de hand is. Nu zij zwanger is, mag je "ineens opdraven", terwijl jouw kindje blijkbaar niet belangrijk genoeg was om iets te laten horen! ik had de excuses geaccepteerd en dan zou ik zeggen: Ik zou graag jouw idee over vriendschap weten....want ik denk niet dat dit hetzelfde idee is als de mijne....en sorry zeggen is (soms) erg makkelijk....maar ik heb liever daden dan woorden!
    Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
  2. verli schreef | 21-07-2008, 10:14
    Afbeelding van verli
    Ik zou het nog 1 keer aankijken, als blijkt dat het weer 1richtingverkeer is, zou ik de "vriendschap" afkappen. Dan heb je haar nog wel 1 kans gegeven, maar hou je verder de eer aan jezelf.

    Ik zou niet proberen om een vriendschap koste wat kost in leven te houden, als het je te veel energie kost en je er niets voor terug krijgt. Vriendschappen veranderen nou eenmaal en daar komen nieuwe vriendschappen voor in de plaats.

    Groetjes verli
    Doe datgene waarvoor je bang bent, dat betekent een zekere dood voor je angsten
  3. vanrupstotvlinder schreef | 21-07-2008, 10:42
    Afbeelding van vanrupstotvlinder
    quote:
    ik had de excuses geaccepteerd en dan zou ik zeggen: Ik zou graag jouw idee over vriendschap weten....want ik denk niet dat dit hetzelfde idee is als de mijne....
    Bedankt voor jullie reacties! Bovenstaand stukje heb ik dus gedaan. Zij vertelde me dat ze het heel normaal vindt om mensen maar 1x per jaar te zien. Dat deed ze wel bij meer mensen. Ze snapte niet zo goed waar ik me druk om maakte. En ik, meestal een beetje verlegen/gesloten, wist niet veel te zeggen. Op zo'n moment klap ik gewoon dicht. Ze zei: een verre vriend die je af en toe terug ziet, da's toch juist superleuk? Op dat moment zei ik: ja. Nu denk ik: ze heeft mijn kind verdomme nog nooit gezien!!!! In dat jaar is het kerst geweest, ben ik jarig geweest, mijn man, zij, haar vriend.... niemand heeft gebeld of een kaartje gestuurd. Niet eens een smsje! En dat ze nooit de behoefte heeft gevoeld om te vragen hoe het moederschap me af gaat, of alles goed gaat enzo. Dat vind ik echt vreemd! Hiervoor was ik dus degene van de kaartjes en de smsjes enzo. En daar reageert ze altijd wel op. Nu dacht ik: als ik eens niks doe. Komt er dan nog ets uit haar? Nee dus. Maar na een jaar weer wel en ze is zich van geen kwaad bewust. Ik denk dat ik nu moet beslissen: wil ik een vriendin die 1x per jaar een keer aan mij denkt en me belt of langskomt? En wat heb ik daaraan? Heeft een van jullie zo'n vriendin? En wat is de meerwaarde van zo'n relatie? Ik geloof dat ik namelijk nogal kritisch ben t.a.v. vrienden. Misschien moet ik daar wat losser in worden? Maar aan de andere kant, wat levert het op?
  4. verli schreef | 21-07-2008, 10:55
    Afbeelding van verli
    Nou ik HAD dus zo'n vriendin. Zij was vrij dominant en ik verlegen en vond alles wel best.Totdat ik me besefte dat we alleen afspraken als het haar uitkwam en dan nog had ze het lef om af te bellen zo'n half uur van te voren, omdat er zgn. wat belangrijkers tussen kwam. Bovendien iemand die alleen geinteresseerd is in zichzelf of wat zij allemaal wel niet meegemaakt heeft, maar geen interesse toont in jouw verhaal, is een behoorlijke afknapper en dooddoener.

    Die "vriendschap" heb ik dus afgekapt, daar hoefde ik niet eens veel moeite voor te doen. Doordat ik geen contact meer opnam met haar en aangezien zij nooit diegene was die contact opnam, is het contact snel verwaterd. Vroeger had ik de neiging om vriendschappen heel lang in stand te houden, ook al was er geen sprake meer van een vriendschap. Tegenwoordig stop ik alleen energie in een vriendschap waarvan ik voel dat het waard is.

    Groetjes verli
    Doe datgene waarvoor je bang bent, dat betekent een zekere dood voor je angsten
  5. Hanneke schreef | 21-07-2008, 10:55
    Afbeelding van Hanneke
    Ik persoonlijk zou daar geen aandacht aan besteden. Iemand die in een - voor jou - hele belangrijke tijd helemaal niks van zich laat horen, en dan weer belt als ze zélf iets bijzonders meemaakt vind ik geen vriendin. Ik heb vriendinnen die ik slechts een paar keer per jaar zie, omdat ze ook ver weg wonen, maar als er iets is, dan staan ze vanavond nog op de stoep, bij wijze van. (en andersom). En daarnaast heb ik natuurlijk nog veel msn/mail/sms/bel contact met ze
  6. vanrupstotvlinder schreef | 21-07-2008, 11:04
    Afbeelding van vanrupstotvlinder
    quote:
    maar als er iets is, dan staan ze vanavond nog op de stoep, bij wijze van. (en andersom).
    Dat zei ze me ook: als er iets is dan sta ik gelijk bij je op de stoep, desnoods 's nachts. Maar je belt nooit. En nu denk ik: ja, maar jij belt ook nooit! Heel eerlijk gezegd ben ik ook een beetje bang om straks geen vrienden meer over te hebben. Ik heb een handjevol vrienden. Ik leg gewoon niet zo makkelijk contact en zij is verder wel echt een hele leuke meid. Maar.... ze weet absoluut niet wat er in me om gaat, wat ik allemaal doe in mijn leven, hoe ik over zaken denk..... Ik weet heel goed dat ik niet veel aan deze 'vriendschap' heb. Maar ben ook wel een beetje bang om haar de waarheid te zeggen, voor eenzaamheid en bang om andere mensen te kwetsen (dus laat ik mezelf kwetsen, ook niet slim!). Zo te lezen is het dus niet echt normaal om iemand maar 1x per jaar te spreken (wist ik eigenlijk wel). Dat is dan wel weer een bevestiging voor me. Ik ben niet gek!
  7. Hanneke schreef | 21-07-2008, 11:46
    Afbeelding van Hanneke
    Nou ja, als zij een jaar niets van zich laat horen, moet het toch niet zo moeilijk zijn om de vriendschap dood te laten bloeien? Gewoon de boot afhouden en zelf geen nieuwe afspraak maken? En wat zijn weinig vrienden? Die van mij zijn écht wel op 1 hand te tellen. Maar ik denk dat je beter 2 goede vriendinnen kan hebben dan 10 'vrienden' waar je veel tijd en energie in steekt maar niets voor terug krijgt..
  8. vanrupstotvlinder schreef | 21-07-2008, 11:54
    Afbeelding van vanrupstotvlinder
    Hanneke, bedankt! Je hebt gelijk. Ik heb een aantal hele goede vriendinnen, die wel alles van weten, me steunen, met me lachen, e.d. En daar moet ik me gewoon op richten. Maar jij zou het dus dood laten bloeden? Want dat knaagt denk ik aan me. Ik wil het dan toch liever uitspreken, dan is het maar duidelijk. Ik heb aan de telefoon dus een afspraak met d'r gemaakt. We gaan ergens eten (ook nog eens best een dure tent). Misschien kan ik beter afbellen???

    O, waarom ben ik nou zo'n twijfelkont?
  9. gebruiker_verwijderd_178 schreef | 21-07-2008, 11:56
    Afbeelding van gebruiker_verwijderd_178
    Persoonlijk heb ik liever een paar goede vrienden, die wél weten wat er in me omgaat en die wel belangstelling tonen voor alles wat er in mijn leven gebeurt. Haar reactie van: Ik snap niet waar jij je druk om maakt, vind ik dan ook absoluut geen leuke. Blijkbaar heeft ze dus hele andere ideeën over een vriendschap. Als mij dit zou gebeuren, zou ik denken: Zo iemand ben ik liever kwijt, hoe leuk ze dan misschien ook is?
    Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
  10. Hanneke schreef | 21-07-2008, 12:06
    Afbeelding van Hanneke
    O, waarom ben ik nou zo'n twijfelkont?
    Misschien omdat het niet meevalt om iemand los te laten waarmee je ook leuke tijden hebt gekend? Ik hou mezelf voor ogen dat vriendschap gepaard gaat met fases. Zolang iemand nog 'past' bij de fase van het leven waarin je zelf zit gaat het nog goed. Zo kun je schoolvriendinnen hebben die je kwijt raakt als je gaat werken bij wijze van. Of vriendinnen die je kwijt raakt omdat je moeder wordt terwijl de ander zich daar niks bij kan voorstellen. Dan groei je uit elkaar omdat je niet meer 'matcht'. Maar andersom kan natuurlijk ook! Vriendinnen voor járen en jaren omdat je nog wel iets hebt wat je met elkaar verbind, wat dat dan ook mag zijn. Maar ik denk dat vrienden komen en gaan, en het is gezond om te blijven kijken of het allemaal nog wel klopt zeg maar. Ik heb er ook altijd wel moeite mee als ik tot de conclusie kom dat het niet meer brengt wat het zou moeten brengen, maar uiteindelijk kost die vriendschap me geen negatieve energie meer.
  11. verli schreef | 21-07-2008, 12:10
    Afbeelding van verli
    Je zou ook een brief kunnen schrijven met daarin je verhaal. Ik heb bijna een vriendin verloren omdat ze een relatie kreeg (en alles draaide om hem). Toen heb ik haar ook een brief geschreven en haar daarin verteld hoe ik naar onze vriendschap keek.Ze belde me gelijk op om te vertellen hoe ze daarvan schrok. Het was nooit haar bedoeling geweest, maar ze ging helemaal op in haar relatie en had simpelweg niet door dat ze haar vrienden aan het verwaarlozen was. Sinds die brief is het contact weer goed.

    Verder heb ik ook "maar" 5 hele goede vrienden, maar wel 5 die voor mij door het vuur gaan en andersom. Vroeger had ik veel meer vrienden, totdat er wat met je gebeurd, dan kom je vanzelf erachter wie je echte vrienden zijn en wie de oppervlakkige contacten zijn.

    Van die 5 zijn er overigens 2 die ik niet zo vaak zie (omdat ze beide zijn geemigreerd) en het contact is daardoor sporadisch geworden (alleen via mail/skype), maar als we dan weer afspreken is het weer als vanouds super gezellig. Zo nu en dan sturen we elkaar een kaartje of cadeautje. De andere 3 zie ik regelmatig, maar daar kunnen ook weken tussen zitten, maar het contact is wel van 2 kanten.


    Groetjes verli
    Doe datgene waarvoor je bang bent, dat betekent een zekere dood voor je angsten
  12. Kayleigh schreef | 21-07-2008, 12:16
    Afbeelding van Kayleigh
    Ik heb 1 vriendin (overgehouden van de middelbare school) die ik hooguit 1x per jaar zie. Maar ik noem dat dus een vage kennis. Zij heeft veel angsten, een soort van sociale fobie. Soms denk ik dat ze een lichte vorm van autisme heeft. Ze heeft geen vrienden en woont nog steeds bij haar ouders. Ze kan mij ineens bellen om te vragen of ik langs kom. Dat is inderdaad heel vreemd. Maar.... dit meisje is vreemd!!!! Van haar heb ik dit gedrag inmiddels geaccepteerd. Zij is ook de enige waarvan ik dat kan accepteren. Ze weet gewoon echt niet hoe het hoort, kan zich niet inleven en ik vind haar eigenlijk heel zielig. Ik zie mijn vriendschap dan ook een beetje als een sociale daad.

    Als ik jouw verhaal lees, dan merk ik niet dat dit een zielig meisje is. Dit meisje lijkt me eerder ongeïnteresseerd en egoïstisch (bellen als ze zelf goed nieuws heeft, maar niet bellen als jij goed nieuws hebt). Ik denk niet dat ik in deze vriendschap zou investeren. Je moet je eens afvragen, wat levert de vriendschap mij op? Bij die 'vreemde, twijfelachtige' vriendin van mij heb ik dat dus ook gedaan. Dit levert het mij op: een goed gevoel als ik haar aandacht geef omdat ze verder bijna niemand heeft, weer even bijkletsen over die goede oude schooltijd, de wetenschap hebben dat ik veel voor haar beteken (dat zegt ze ook en dat doet me goed), als er iets is kan ik zeker wel bij haar terecht, haar ouders zijn gezellig en spontaan en waarderen het dat ik nog om hun dochter geef, als mijn vriendin een 'vreemde bui' heeft kan ik altijd nog even met haar ouders bijkletsen. Als jij ook zo'n lijstje kan maken, is de vriendschap misschien toch nog iets waard. Lukt het niet, dan zou ik ermee kappen.
  13. babsy1979 schreef | 21-07-2008, 15:36
    Afbeelding van babsy1979
    Ook ik heb zo'n vriendin. Als ik niets laat horen zal ze mij ook niet bellen. Zodra het slecht met haar gaat en ze het moeilijk heeft weet ze me ineens te vinden en moet ik voor haar klaar staan, maar zodra ik haar nodig heb geeft ze niet thuis. Ik heb het zo gehad met dat soort mensen, die ben je liever kwijt dan rijk.
    Als ik jou was zou ik die "vriendschap" verbreken, wat voor een vriendschap heb je als de persoon in kwestie alleen maar in zich zelf geïnteresseerd is? Wel blij omdat ze zelf zwanger is, maar niet vragen hoe het met jou en je kindje gaat? Wat is het voor een moeite om even een kaartje te sturen met gefeliciteerd? Om even te laten weten dat ze nog wel aan je denkt al is het maar een smsje. Vriendschappen waarbij je elkaar maar 1x per jaar spreekt, ziet of bericht dat zijn geen vriendschappen dat is gewoon iemand die je toevallig kent.
    Ik wens je succes met deze moeilijke "vriendschap"
  14. Annapurna schreef | 01-08-2008, 10:20
    Afbeelding van Annapurna
    Hallo,
    Typisch, ik had hier ook al eens een posting over gedaan. Blijkbaar lopen er toch nog veel vrouwen rond met het probleem "wat is een echte vriendin". Dit klinkt in ieder geval als een vriendschap (?) waar jij meer ergernis, verdriet en woede dan gezelligheid en plezier uithaalt. Ik zou haar dus in haar sop laten gaarkoken. De geboorte van je kindje is toch wel een van de belangrijkste gebeurtenissen in je leven, en als zij op dat moment gewoon geen aandacht voor je heeft, is het geen vriendin (misschien was ze jaloers?).
    Wil ze je nu ineens persé zien? Dan moet ze maar naar jou toekomen. En jou bellen. Ik zou er in ieder geval geen tijd meer insteken. Je zult zien dat ze straks helemaal niet meer belt, zeker als ze straks zelf een kindje heeft. Jammer hoe die dingen gaan maar niets aan te doen ben ik bang..
  15. micci schreef | 01-08-2008, 12:54
    Afbeelding van micci
    Ik kan me ook alleen maar bij de rest aansluiten.
    Zelf heb ik ook veel en veel minder contact met mijn vriendinnen(of kennissen).
    Ik heb 1 schoolvriendin die vanaf de lagere school tot halverwege de middelbare school mijn beste vriendin was maar sinds ik en zij een alletwee een vriend hebben is dat contact erg verwaterd,sinds 2 jaar ofzo woont ze in het buitenland en krijg ik heel af en toe een mailtje maar dan nog meestal alleen als ik er eerst 1 heb gestuurd.Als ze in het land is en we zien elkaar is het als vanouds maar daar ging voor ze verhuisd was ook wel maanden overheen.
    Een andere schoolvriendin is ook verhuisd en heeft met haar vriend een hele nieuwe kring opgebouwd en ons contact is nu ook sporadisch zien en af en toe mailen.
    De vriendinnen die ik hier in de buurt heb is er 1 bij die ik dus sinds ze een man en kind heeft ook haast nooit spreek en als ik sms krijg ik ook niet eens altijd een reactie....tsja zo gaan die dingen maar mocht hun relatie op de klippen lopen(en die kans is erg groot) dan weet ik niet of ik 1,2,3 klaar sta...
    Ik merk dat het me nu een stuk minder kan schelen dan vroeger,iedereen is welkom maar ik vind dat het wel van 2 kanten moet komen.Als ik een tijdje niks gehoord heb via mail,sms,msn dan hou ik er ook mee op,ik blijf niet aan de gang....
    En ik snap ook wel dat iedereen het druk heeft maar om niet eens de moeite te nemen om op een smsje te antwoorden....
  16. Kayleigh schreef | 01-08-2008, 15:12
    Afbeelding van Kayleigh
    Jee, dit blijkt toch wel een veelvoorkomend probleem te zijn, zeg! In mijn dromen is vriendschap iets blijvends, voor je leven lang. Maar in real life blijkt het dus anders te zijn.
    quote:
    En ik snap ook wel dat iedereen het druk heeft maar om niet eens de moeite te nemen om op een smsje te antwoorden....
    Maar wat zou je doen als, zoals bij vanrupstotvlinder, ze na een jaar weer contact met je zoekt? Want dat is best raar. Moet je het dan nog een kans geven of niet?
  17. Annapurna schreef | 01-08-2008, 16:19
    Afbeelding van Annapurna
    Ik heb ook zo'n vriendin, aardige meid hoor, maar ik noem het geen echter warme vriendschap meer. Vorig jaar is ze getrouwd, dus toen draaide een jaar lang alles om haar huwelijk. Andere vriendinnen werden er ook een beetje moe van. En nu is ze huisje, boompje, beestje, bezig met zwanger worden van 1e. Krijg wel een uitnodiging voor haar verjaardag maar ze heeft nog niet 1x geinformeerd hoe het in mijn nieuwe huis is (twee maanden geleden sleutel gekregen van nieuwe huis, 1e koophuisje, echt samenwonen, grote stap!). Een kaartje, sms'je of belletje was wel leuk geweest.
    Anyways, ik ga wel naar haar verjaardag en dan is het ook wel echt gezellig hoor, maar veel meer moeite steek ik er ook niet meer in. Doet zij ook niet.
    Vriendschap is in ieder geval (naar mijn mening) iets tijdelijks: gelijkgestemde mensen in een gelijke levensfase trekken dan tijdelijk intensief met elkaar op. Daarna ga je ieder je eigen weg. Er zijn maar een paar "blijvertjes": vriendinnen voor altijd. Maar het goede nieuws is dat je gaandeweg ook wel weer nieuwe mensen leert kennen dus ik denk niet dat je ooit eenzaam en alleen overblijft.
  18. micci schreef | 01-08-2008, 16:50
    Afbeelding van micci
    quote:
    Jee, dit blijkt toch wel een veelvoorkomend probleem te zijn, zeg! In mijn dromen is vriendschap iets blijvends, voor je leven lang. Maar in real life blijkt het dus anders te zijn.
    quote:
    En ik snap ook wel dat iedereen het druk heeft maar om niet eens de moeite te nemen om op een smsje te antwoorden....
    Maar wat zou je doen als, zoals bij vanrupstotvlinder, ze na een jaar weer contact met je zoekt? Want dat is best raar. Moet je het dan nog een kans geven of niet?
    Geen idee eigenlijk,ligt er aan wat voor gevoel ik erbij zou hebben op dat moment.Misschien nog 1 x afspreken en dan kijken of ze daarna nog eens wat van zich laat horen,zou zelf geen initiatief tonen denk ik....
  19. ioes schreef | 01-08-2008, 22:42
    Afbeelding van ioes
    Ik vind het allemaal wat negatief hier hoor. Als je haar leuk vindt en denkt dat er nog wel wat waardevols over is dan kan je het toch nog gewoon een kans geven?
    Ik ben ook zo'n lompe boerin hoor. Laat vrolijk tíjden niets van me horen. Geen nieuws is goed nieuws denk ik dan. En bij slecht nieuws zal ik er zijn hoor. Maar dat jij van de kaartjes e.d. bent wil niet zeggen dat een ander ook zo is. En als je dat nooit gezegt hebt, hoe kan zij dat dan weten? Ik vind het nogal sociaal onhandig om met samengeknepen billen te gaan zitten wachten tot zíj eindelijk eens het initiatief neemt. ZEG dan gewoon dat je dat erg op prijs zou stellen!
    En met kinderen krijgen is het soms zo dat je pas écht beseft wat dat betekent als dat in je omgeving en/of je eigen leven gaat spelen. Ik kreeg heel jong een kind, als enige in mijn vriendenkring. Het zei sommigen gewoon hélemaal niets. Pas toen ze zelf kinderen kregen, jaren later dus, beseften ze zich dat zoiets een omslag in je leven geeft.
    Mijn advies: ga lekker eten, kijk wat er nog waard is aan het contact en laat weten wat je graag zou willen. Je kennis was geschrokken van hoe jij het afgelopen jaar ervaren hebt, was zich van geen kwaad bewust. Als het een leuk contact is, laat dan weten wat voor jou belangrijk is. Als het slechts een contact is 'bij gebrek aan beter' laat je het lekker doodbloeden.
  20. meisje76 schreef | 02-08-2008, 20:43
    Afbeelding van meisje76
    Ik ben het voor het grootste deel eens met ioes. Misschien is die vriendin echt zo iemand die er gewoon niet bij stilstaat dat een vriendschap onderhouden moet worden. Heb je zelf nog iets aan die vriendschap, waardoor je er moeite voor zou blijven doen? En hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen? Is de vriendschap gewoon zo gegroeid of hebben jullie echt een gemeenschappelijk iets gehad (sport, hobby) waardoor je elkaar een tijd heel vaak hebt gezien? Ik heb zelf jarenlang een "vriendschap" gehad war we allebei gewoon in gerold zijn, en waarbij ik op een gegeven moment ook het gevoel had dat alle initiatief van mijn kant kwam. Daarom ben ik opgehouden met contact te zoeken en toen heeft zij ook niks van zich laten horen. Dan denk ik: graag of niet,en dit is blijkbaar een duidelijk geval van niet. Jammer, maar hoeveel zin heeft het om energie te steken in een vriendschap waar je zelf niks uit haalt?
  21. babsy1979 schreef | 04-08-2008, 12:34
    Afbeelding van babsy1979
    Een vriendschap hoort gewoon van 2 kanten te komen. En dat de een iets harder loopt dan de ander oké prima, maar als je op een punt komt waarbij de een je alleen nog maar belt als ze ergens mee zit en dat ze dan wil dat je er voor haar bent, maar als jij haar nodig hebt omdat je ergens mee zit en ze dan niet thuis geeft, dan vraag ik me af wat is die vriendschap dan nog waard.
    Iemand een 2de kans geven, ja, een 3de kans, kan nog, maar daarna houd het toch echt op.
    Een blijk van waardering is toch wel op zijn plaats binnen een vriendschap en hoe die dan plaatst vind is niet zo belangrijk zolang je maar het gevoel hebt dat die vriendschap goed zit ookal zie of spreek je elkaar niet zo vaak, als je maar weet dat die persoon er voor je is als je haar nodig hebt.
  22. Lieske79 schreef | 09-08-2008, 21:46
    Afbeelding van Lieske79
    Hoi,
    Herkenbaar verhaal, voor veel vrouwen denk ik. Ik heb onlangs voor mezelf vast moeten stellen dat twee "vriendinnen"eigenlijk niet echt vriendinnen meer zijn. Dat was wel even verdrietig.Toch ga ik nog wel met ze om...waarom? Omdat leuke kennissen ook wat waard zijn, je moet dan alleen je verwachtingen van diegene bijstellen. Een avondje uiteten met een gezellige kennis is ook hartstikke leuk...lekker bijkletsen.. heus geen verspilde energie.
    Maar als je van diegene verwacht dat ze aan jouw definitie van "vriendin" voldoet wordt je ws teleurgesteld.Zij heeft daar zo te lezen namelijk andere verwachtingen en ideeen bij.
    Tenslotte denk ik niet dat je bang moet zijn voor eenzaamheid als je er niet mee doorgaat, je redt het al een jaar heel prima zonder haar.
    Suc6!
    Lieske
  23. She_Gemini schreef | 09-08-2008, 22:54
    Afbeelding van She_Gemini
    Ik herken jouw probleem wel een btje. Maar dan van de andere kant. Ik ben die niet-beller, niet-schrijver, niet-opzoeker, niet-belangstellende, niet-geïnteresseerde. Soms voel ik me daar schuldig over. Maar aan de vriendinnen die echt belangrijk voor me zijn, was het uit te leggen en zij accepteren het. Zij weten ook dat ik er voor hen ben als ze me nodig hebben - al is het 's nachts om 04:00 uur en ze staan aan de andere kant van het land met autopech bijvoorbeeld.. ik haal ze op. Zo werkt het bij mij. En zij weten dat ze een heel speciaal plaatsje in mijn hart hebben.

    Misschien is jouw vriendin wel net zo eentje als ik. Misschien heeft ze je niet willen kwetsen, maar is ze nou eenmaal niet zo van het bellen, schrijven, sms-en, enz. Maar misschien heb jij ondanks dat, wél een speciaal plekje in haar hart. Houden van is loslaten toch? Als je ooit van je vriendin hebt gehouden, laat dit dan los en probeer een manier te vinden om met de 'gewijzigde situatie' om te gaan.

    Sterkte!
    to She or not to She ... that is She question
  24. Eefje1974 schreef | 02-09-2008, 21:15
    Afbeelding van Eefje1974
    Hoi,
    ook ik heb zo'n "vriendin". Vorig jaar augustus had ik haar gebeld en toen vertelde ze me dat ze zwanger was van de 2e en ik vertelde dat m'n schoonvader ernstig ziek was. Vrij kort daarna is mijn schoonvader overleden en ze heeft ook een kaart daarvan ontvangen. Vervolgens heeft ze niets meer laten horen...geen condoleance kaart naar m'n schoonmoeder of naar mij, niets.
    In januari dit jaar zat 't me zo hoog dat ik een brief heb geschreven om te vragen wat er loos was (haar mobiel stond continue op voicemail). Op dezelfde dag dat ik mijn brief op de post had gedaan lag er een geboortekaartje van haar zoontje op de deurmat. Heb haar na een paar weken gebeld en ze was vol excuses en ze schaamde zich diep, ze had zelfs gehuild toen ze m'n brief kreeg. Ze zou na 2 weken bellen om een afspraak te maken op "neutraal" terrein. Nou op dat telefoontje wacht ik nog steeds.... Ze is een vergeetachtige muts dat weet ik, daarom had ik nog 'n kaartje gestuurd voor de geboorte van haar zoontje en een smsje met haar verjaardag (soort reminder). Niks. Nu heb ik besloten er niets meer aan te doen. Als ze nog contact wil, moet het van haar kant af komen. Op zich is het een goede meid hoor, ze kent me door en door, maar ze is zooooo verschrikkelijk vergeetachtig en altijd druk. Op sommige dagen baal ik er nog steeds van, maar ik heb me er wel bij neergelegd.
    Tijd zal leren of er ooit nog contact komt. Ik ben nu zelf zwanger van de 2e en ik weet nog niet of ik haar een geboortekaartje zal sturen, maar ik heb nog 'n half jaartje om daar over na te denken.
    Het valt inderdaad niet mee om "los te laten" en dat kost tijd, maar soms is dat denk ik wel 't beste.
    Groetjes
Pagina's:
1 2 Laatste
Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Links

Je volgt deze club nog niet.

Club Chat

Openbare berichten

  • spiritueel roept“Gun jezelf een reading va­n de mediums van het spir­ituelelicht . En ervaar h­et verschil. Heb je het k­oud? Ben je ernstig vermo­eid? Lichamelijke klachte­n? Neem eens contact op m­et Tini,zij kan je doorve­rwijzen.” | 03-01-2011 | 19:43
  • gebruiker_verwijderd_178 roept“Ik vind deze nieuwe Flair­online 3 x niks...” | 08-07-2009 | 05:30
  • nicrem71 roept“Jeetje, wat is het hier o­veral rustig...Flair is d­e oude Flair niet meer he­laassss...erg jammer.” | 14-05-2009 | 14:51
  • seeke_2 roept“Whahaha,je kunt niet meer­ reageren op het schreeuw­topic,dat zag ik nu pas h­ihi.” | 30-03-2009 | 01:35
  • seeke_2 roept“Jumpertjes schreeuw topic­ eindelijk gevonden en be­n ook lid geworden,maar k­an er niet posten.
    ­ Hoe kan dat??????”     | 30-03-2009 | 01:19
  • Anoniem #1905 roept“mmmm kom wel weer een kee­r terug als de topics ope­n zijn” | 20-03-2009 | 14:43
  • Anoniem #1905 roept“Heb jou in iedergeval gev­onden kathy :D vind dat a­l heeeel knap van mezelf!­

    snap er ­geen jota van :s”     | 20-03-2009 | 14:40
  • Kathy46 roept“Goede tijden... slechte t­ijden... En hier mag wel ­gerookt worden

    Ik heb het topic wel­ gevonden,ik kan er allee­n niet reageren.Wie weet ­hoe dat kan?”     | 19-03-2009 | 20:19

Wie doet wat

  • Er is nog geen activiteit geweest...

Wie hier?

Er is niemand online!

Home
Clubs
Help
En verder...
Tijdschrift Flair