zwanger en niet blij met geslacht van kindje - * ARCHIEF * Baby's & Kinderen - Flaironline

1. Geplaatst door loessietje | 08-11-2008, 14:20 | 3463x gelezen | 15 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hallo,
   nooit gedacht dat ik me zo zou kunnen voelen. Ik ben de trotse mama van een meisje en nu zwanger van de tweede. Altijd gezegd dat het geslacht me niets uit zou maken! Nu zag ik op de laatste echo dat het een jongetje wordt en sindsdien voel ik me niet zo prettig. Af en toe als ik mijn dochtertje van twee vasthoudt begin ik spontaan te huilen omdat ik zo graag voor haar een zusje had gewild. Misschien omdat ik zelf alleen een zus heb die ik absoluut niet zou kunnen missen, we hebben een erg sterke band. Ik voel me erg schuldig en machteloos, mijn man begrijpt dit echt niet (en ik zelf eigenlijk ook niet!) Begrijp me niet verkeerd want bovenal hoop ik natuurlijk dat het kindje gezond is en doe ik echt mijn best om er voor open te staan. Maar soms bekruipt me het gevoel dat ik van dit kindje nooit zoveel zal kunnen houden als van mijn eerste (het blijft ook bij twee kinderen) Ik ben benieuwd of iemand dit ooit zelf heeft ervaren of misschien adviezen o.i.d. voor me heeft. Alvast bedankt!

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

15 reacties op onderwerp

1. dewereldrond1980 schreef | 08-11-2008, 14:29

   ---

   

   • Profiel
   • 781 berichten

   ---

   Hallo,
   Ik heb niet hetzelfde meegemaakt, maar ken je gevoel wel. Ik ben net bevallen van een prachtige dochter. En ben zo blij dat het een meisje is. Voordat ik begon met zwanger worden heb ik overwogen of dat wel slim was. Ik wilde zo graag een meisje dat ik bang was dat ik met eenjongen niet blij zou zijn. Toen ik net zwanger was, was ik er van overtuigd dat het een jongen was. En toch was ik wel bij. Bij de 20 weken echo vertelden ze dat het een meisje was, ik was zo blij. Ben de rest van de 20 weken bang geweest dat het per ongeluk toch een jongen was (heb met 26 weken nog een geslachtsbepalende echo laten maken voor bevestiging). Ik vond het ook heel stom van mezelf dat ik zo graag een meisje wilde. En heb me daar ook wel schuldig over gevoeld, het is toch het belangrijkst dat je kindje gezond is. Het stomme is, dat ik nu al heel graag wil dat de tweede een jongen is...Maar zoals jij schrijft, misschien komt het voort uit wat voor gezin je bent opgegroeid. Ik ben zelf de oudste en heb een jonger broertje en nog een veel jonger zusje. Zo zie ik nu ook mijn eigen gezinnetje voor me, stom he.
   Misschien helpt het idee je dat ze altijd zeggen dat jongetjes aanhankelijker zijn en je dus langer met ze kan knuffelen en ik vind dat er ook wel hele stoere leuke jongens kleren zijn. En je hebt nu een reden op opnieuw kleertjes te kopen, want voor een jongen heb je "natuurlijk"anderen kleren nodig dan die je nog van je dochter over hebt. Misschien helpt dit idee?
   En ik denk wel dat als je je kleintje in je armen sluit je er gelijk ook veel van houdt.

   ---

   [URL=

   ---

2. moeder van leon schreef | 08-11-2008, 15:05

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hoi,
   Ik ken het gevoel niet. Wel was ik ervan overtuigd dat ik een meisje zou krijgen, we hebben geen echo of iets dergelijk gehad hoor. Maar mijn gevoel zie de gehele zwangerschap dat het een meisje zo worden. Toen het eenmaal geboren was was ik helemaal verbaasd dat het een jongetje was. En ben er nu zo onwijs blij mee dat ik me helemaal niet kan voorstellen dat ik graag een meisje wilde. Als er ooit nog een volgende komt mag dat van mij gerust weer een jongen worden, ben er achter gekomen dat ik toch wel een beetje een jongensmama ben.
   Succes met de verdere zwangerschap.
   Groetjes

   ---

   ---

3. schumi2 schreef | 08-11-2008, 15:11

   ---

   

   • Profiel
   • 1032 berichten

   ---

   Hoi,
   Ik ken het gevoel een beetje, toen ik zwanger was was ik er heilig van overtuigd dat we een jongen zouden krijgen, had me hier helemaal op ingesteld. Toen met de 20 weken echo, kregen we te zien dat het een meisje werd. Ik had echt zoiets van dat klopt helemaal niet, heb echt aan het idee moeten wennen, maar toen ik er aan gewend was kon het niet meer stuk, van die schattige meisjes dingen gekocht, en toen ze werd geboren werkelijk fantastich, is ook een hele makkelijke meid. Maar mocht er ooit een 2e komen, dan heb ik wel een hele kleine voorkeur dat het een jongen wordt, heb je er van beide 1, maak je echt alles mee. maar mocht dat ook een meid worden geen probleem, dan wordt het 3 tegen 1 in huis, ook gezellig.
   Jij hebt nu wat mijn droom zou zijn, ik denk dat als je er aan gewend ben dat je er net zo blij mee bent als met een meid. en voor je dochter hoef je je niet schuldig te voelen, die zal het alletwee even leuk vinden.
   Succes met de zwangerschap verder.
   Groetjes

   ---

   

   ---

4. Jolly2 schreef | 08-11-2008, 16:26

   ---

   

   • Profiel
   • 122 berichten

   ---

   Hallo Loessietje,
   1. Artsen kunnen zich vergissen tijdens de echo. 3 Artsen zeiden dat ik een dochter kreeg; het werd een mooie gezonde zoon waar ik erg blij en dankbaar mee ben.
   2. Inderdaad, je mag jezelf in de handjes knijpen als je straks weer een gezond kindje op de wereld hebt gezet. En wees dankbaar dat het is gelukt om zwanger te raken; niet voor iedereen is dat even vanzelfsprekend.
   3. En wedden dat je je dan de meest trotse mama voelt van de wereld?!
   4. Hetzelfde geslacht geeft geen garantie op een hechte band. Ik ben dol op mijn broer en hij staat altijd voor me klaar.
   Zelf ben ik 32 weken zwanger van de tweede. Sommigen zeggen tegen mij "ik vind het heel vervelend voor je, maar ik denk dat het weer een jongetje wordt..."Alsof een jongetje een tweederangs keuze is! Ik ben blij als het kindje gezond is en hoop dat de bevalling voorspoedig zal verlopen, want de kleine ligt nog in een stuit.
   Ik wens je een voorspoedige zwangerschap toe en hoop dat je straks een gezond kindje in je armen mag hebben!

   ---

   ---

5. Anoniem #7996 schreef | 08-11-2008, 18:59

   ---

   

   ---

   Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

   ---

   ---

6. kia05 schreef | 08-11-2008, 19:16

   ---

   

   • Profiel
   • 507 berichten

   ---

   Ik wil allereerst zeggen dat ik het wel knap vind dat je deze vraag op het forum zet, maar.....ik begrijp het echt he-le-maal niet!!
   Ben zelf een moeder van 2 knullen en ben hier zéér trots en ontzettend blij mee! Wist van te voren bij beide niet wat het werd en het intereseerde me echt totaal niet! Als het maar gezond is, want dat is en blijft het allerbelangrijkste!
   Ben het met sunshine eens dat je blij mag zijn dat je zwanger bent geworden en wat doet het geslacht er dan toe? Ben zelf enig meisje uit een gezin van 4 kids, heb dus 3 broers. Nou heb echt niet het idee dat ik iets ''gemist'' hebt. Wat er niet is kan je ook niet missen.
   Twee vriendinnen van mij zijn al meer dan 2 jaar bezig zijn om zwanger te worden. Mijn neefje is op 2,5 jarige leeftijd overleden aan acute hersenvliesontsteking. Een collega van mij is haar kindje verloren 5 dagen voor de uitgerekende datum. Dat zijn allemaal vreselijke dingen en zo zie je maar dat een gezond kindje het allerbelangrijkste is en niet het geslacht. En ik kan me echt niet voorstellen dat je niet evenveel van je zoon zult houden als van je dochter.

   ---

   Bas geboren op 25 September 2005 Robin geboren op 14 Juni 2008

   ---

7. loessietje schreef | 08-11-2008, 19:49

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hoi allemaal,
   bedankt voor jullie reacties! Helpt echt een beetje relativeren. Natuurlijk gaat gezondheid boven alles, dit gevoel is me gewoon overkomen terwijl ik zeker wist vantevoren om nooit zo te kunnen denken. Ik heb eerder een schuldgevoel dan dat ik me schaam. Het is (voelt) zoals het is en het feit dat ik er zo met jullie over kan "praten", is voor mij een manier om beter te relativeren. Ik denk dat dit beter is dan dingen niet zeggen omdat je zo eigenlijk niet mag denken vlgs de maatstaven. Idd ik moet blij zijn dat ik niet al te moeilijk zwanger ben geraakt en kan me voorstellen dat sommigen direct met me zouden willen ruilen. Sorry als ik iemand heb gekwetst met mijn uitspraak, dat was echt niet de bedoeling! Nogmaals bedankt, ik heb er echt wat aan!
   Loessietje

   ---

   ---

8. miss sciccors schreef | 09-11-2008, 17:11

   ---

   

   • Profiel
   • 3145 berichten

   ---

   hoi hoi
   ik heb zelf 1 zus, we zijn met z'n 2en thuis en ik heb helemaal geen hechte band met haar! we hebben absoluut geen ruzie ofzo, maar er is gewoon geen 'klik'. wij zijn gewoon te verschillend en moeten niet te lang met elkaar op de lip zitten.
   ik hoop dat dit gevoel gauw over gaat als je de kleine in je armen houdt! (of eerder natuurlijk) en dat je je over dat gevoel heen kan zetten, want het lijkt me niet de bedoeling dat dit kindje het gaat voelen! ik heb zelf een schoonzusje en zwager die juist heel graag een jongen hadden willen hebben, het is een meisje geworden en hoe hun soms praten, gewoon zielig voor het kind! kindje is nu nog te kleine om het te snappen, maar nog zeggen ze wel eens dat ze een jongetje had moeten zijn!!!
   hoop dat je een goede zwangerschap hebt en dat de bevalling voorspoedig mag verlopen.
   groetjes miss sciccors

   ---

   Ons derde wondertje.... Make a pregnancy ticker

   ---

9. Fleurtje1973 schreef | 11-11-2008, 14:28

   ---

   

   • Profiel
   • 1152 berichten

   ---

   ik ben momenteel in verwachting van ons eerste kindje, wij weten nog niet wat het wordt, maar ik denk een jongetje. Mijn hele leven heb ik gedacht dat ik een meisje zou krijgen (je weet natuurlijk nooit of het je gegeven is, maar het was zo'n niet te verklaren gevoel). Ik had eerst ook wel een voorkeur voor een dochter (als ik het voor het zeggen had), kom zelf uit een nest met allemaal jongens en mijn vriend ook. Maar ik moet zeggen, dat dat gevoel is omgeslagen. Ben er bijna zeker van dat het een mannetje is. En ik ben nu al stapel met deze baby, en ik wil deze baby gewoon, maakt niet uit welk geslacht het heeft. Ik zou nu zelfs teleurgesteld zijn als het een meisje zou zijn, daar houd ik al niet eens echt meer rekening mee.
   Dus ik denk dat je gevoel nog wel gaat omslaan. Ik hoop het iig wel, anders vind ik het wel heel sneu voor het kindje die er ook niets aan kan doen dat het een jongetje is...
   En bedenk dan maar zo, voor je man ook wel leuk. En idd zijn jongetjes vaak veel aanhankelijker en knuffeliger. En meisjes onderling... nou van wat ik er van gehoord heb, kan dat ook wel veel jaloezie en nijd zijn. Mijn vriend zei laatst dat het wel makkelijk zou zijn als het een jongen is, als hij later uitgaat, heb je dan toch misschien minder zorgen. Ik moest lachen, want zo ver is het nog lang niet, maar hij heeft wel een punt.
   Als je zulke dingen op het forum zet, krijg je idd vaak reacties over je heen van mensen die moeite hebben met zwanger worden. Ik begrijp het wel, maar ik begrijp ook jou wel. En ik weet zeker dat als er wat met dit kindje of de zwangerschap zou gebeuren, dat dit gevoel van teleurstelling helemaal niet meer ad orde is.
   Fijne zwangerschap!
   groetjes, Fleur

   ---

   28 september eerste keer VK

   ---

10. Dimple28 schreef | 11-11-2008, 14:45

    ---

    

    • Profiel
    • 2076 berichten

    ---

    Wat iemand hieronder ook al eerder schreef, wie zegt dat twee meiden altijd goed met elkaar overweg kunnen?
    Zelf heb ik een broertje en een zusje en zou niet zonder ze kunnen, maar met mijn broertje is de band toch wel hechter.
    Het ligt denk ik meer aan de karakters van beiden.
    Zelf ben ik nu zestien weken zwanger en hoopte op een jongen waarom weet ik niet, maar nu ik steeds verder kom lijkt een meid me ook super.
    Beiden zullen hun leuke kanten hebben, een jongen is misschien aanhankelijker, maar met een meid kun je later misschien wel meer shoppen :-)
    Het belangrijkste is inderdaad dat het gezond is!
    Fijne zwangerschap nog!

    ---

    

    ---

11. Bloempje_77 schreef | 21-11-2008, 15:14

    ---

    

    • Profiel
    • 1 berichten

    ---

    Dag Loessietje, wat ben ik blij dat ik jouw verhaal op internet vond
    Ik kan je heel goed begrijpen en zit in hetzelfde schuitje. Ik ben ook moeder van een dochter van net een jaar en ben zwanger van de tweede. Ik ben nu ook zwanger van een gezonde zoon. Ook ik was en ben nog geschokt toen ik hoorde dat het een jongen was, omdat ik me had verheugd op weer een dochter. Zelf kom ik uit een familie met alleen maar meisjes en moet erg wennen aan het idee............" Hoe ga ik met jongens om, ze zijn vaak zo druk.....
    Maar sinds gisteravond (na lang in shock te zijn geweest denk ik "de eerste had ook een jongen kunnen zijn en de 2e dan een meisje. Als dat zo was geweest, was ik waarschijnlijk zo gewend aan hoe ik met een jongen om moest gaan, dat ik me niet kon voorstellen hoe dat met een meisje zou moeten gaan. De tweede had ook weer een jongen kunnen zijn en een dochter die hebben we tenminste.
    Al met al is onze knul van harte welkom en mensen die dit lezen die hun oordeel al klaar hebben staan, wil ik iets meegeven. Bijna iedereen heeft wel een voorkeur. Alleen was ik zo gefocust op een meisje, dat ik even de tijd nodig had om het te relativeren.
    Op de vraag of je van de ene net zoveel kunt houden als van de ander, die vraag hoor ik vaak. Helaas wordt dat niet vaak uitgesproken. Het is normaal dat je bang bent dat je niet zoveel van de ene kan houden als van de ander. Of je nu voor de 2e x zwanger bent van een jongen of een meisje.
    Zelf ben ik heel nuchter aangelegd en toen ik zwanger was van de eerste dacht ik ook of ik wel van mn dochter kon houden. Nou, toen ze voor het eerst in de maxi cosi mee naar huis ging was mijn liefde voor haar niet met een pen te beschrijven en die liefde blijft maar groeien. Ik weet dus ook zeker dat die liefde voor onze knul dan ook komt.
    Take care en weet dat je niet de enige bent

    ---

    ---

12. vrouwtje76 schreef | 21-11-2008, 16:05

    ---

    

    • Profiel
    • 142 berichten

    ---

    Hai,
    Ik ben het helemaal eens met bloempje: bijna iedereen heeft een voorkeur, maar er zijn maar weinig mensen die er voor uitkomen. Bij de eerste wist ik zeker dat ik een jongen zou krijgen, maar het bleek een meisje. Uiteraard waren we erg gelukkig met onze gezonde baby. Bij de tweede wisten we het geslacht en het bleek ook een jongen te zijn. Ik moest erg aan het idee wennen. Niet omdat ik een jongen niet leuk vind, maar meer omdat ik dacht dat het weer een meisje zou worden. Ik moest even anders gaan denken laat maar zeggen. Mijn zwangerschappen waren namelijk identiek. Ik kon mij er ook geen voorstelling van maken hoe ik een jongensmoeder zou zijn.
    Maar nu is ons mannetje al 9 maanden en ik ben echt helemaal verliefd op hem. Hij is echt een mannetje, hoe klein hij ook is hij is zo vreselijk lomp ( op een super leuke manier) dat ik mij de hele dag rotlach om hem. Mijn dochter is altijd heel weloverwogen, zou niet ergens opklimmen zonder gekeken te hebben of het wel veilig is etc. Ik merk nu al dat dat bij mijn zoon heel anders zal zijn. En ik vind het echt leuk.
    Ik kan mij ook goed voorstellen dat er een heleboel mensen zijn die boos worden omdat je uberhaupt blij moet zijn dat je zwanger bént. Kan ik mij ook heel goed voorstellen. Maar ik denk dat er veel mensen zoals jij zijn alleen komen er weinig voor uit......
    Ik wens je veel geluk en ik weet zeker dat als je zoontje straks geboren is je het helemaal fantastisch zult vinden en je beretrots op hem bent.

    ---

    ---

13. Annapurna schreef | 21-11-2008, 16:17

    ---

    

    • Profiel
    • 149 berichten

    ---

    Hallo,
    ik schrik wel een beetje van zoiets. Vanwege een erfelijke ziekte is bij mij de kans 50% dat een toekomstig zoontje ernstig ziek zal zijn (dusdanig ernstig, dat mijn vriend en ik dat niet aan zullen kunnen en we dus in een eventueel IVF circus terechtkomen, of abortus moeten plegen als we het via de gewone weg willen proberen en uit de test bij 12 weken blijkt dat hij de ziekte heeft). Een toekomstig dochtertje heeft 50% kans op draagsterschap van dezelfde ziekte.
    Denk dus even na. Count your blessings. Je kunt normaal zwanger worden, hebt al een gezond kind, etc. Maar het zullen de hormonen wel zijn?

    ---

    ---

14. vrouwtje76 schreef | 21-11-2008, 16:30

    ---

    

    • Profiel
    • 142 berichten

    ---

    Ik wil nog 1 ding zeggen: ik las net je eerste berichtje nog een keer en daarin zeg je dat je bang bent dat je van de tweede nooit zoveel zou kunnen houden als van de eerste.
    Ik denk zelf dat alle moeders die zwanger zijn van de tweede dit gevoel wel eens hebben, en dan de één sterker dan de ander. Maar dit staat toch helemaal los van het geslacht? Ik snap jou angst wel, maar ben je bang voor dit gevoel omdat het een jongetje is of is het voor jou sowieso de vraag of je van baby 2 net zoveel kan houden als baby 1.
    Vrouwtje

    ---

    ---

15. Martine122 schreef | 22-11-2008, 19:06

    ---

    

    • Profiel
    • 80 berichten

    ---

    Hoi
    Als eerste mag je voelen wat je voelt en hoef je je daar niet voor te schamen. Volgens mij hebben heel veel vrouwen een voorkeur maar het is nog wel een beetje een taboe.
    Ik denk dat je aanhet idee moet wennen en dat je onzeker bent of je ook voor een jongetje een leuke moeder kan zijn. Ik ben mama van een dochter en een zoon en zwanger van een derde. Ik moest ook wennen aan mijn zoontje hoor, dacht "kan ik dat wel". Maar het is nu zo'n lekkere knul en heerlijk knuffelig, en veel makkelijker dan zijn zus. En ze zijn stapel op elkaar.
    Geef jezelf de tijd om te wennen. En omdat andere mensen allerlei ellende hebben (niet zwanger kunnen worden etc) wil nog niet zeggen dat jij het hier niet moeilijk mee mag hebben. En die verdraaide hormonen helpen ook niet mee.
    Ga binnenkort een leuk jongenspakje kopen enzo, echt het komt wel goed.
    En ook ik heb voor de derde een voorkeur, en ik vindt dat prima. Wordt het anders ben ik daar ook harstikke blij om. Want ik weet dat ik nu al stapel op dit kind ben ongeacht het geslacht. Maar ik ben zwanger van een derde omdat ik nog een kind wil niet omdat ik een bepaald geslacht wil Maar nu ik zwanger ben heb ik wel een bepaalde voorkeur.
    Geniet van je zwangerschap
    Martine

    ---

    ---