- lovely02 roept“Kim 7 ik ben er ook nog maar ik kan ook niet reageren.
Ik vind het ook niet overzichtig.” | 25-03-2009 | 20:07 - praline 222 roept“ik snap er echt helemaal niks van kan niks meer vinden
van mij hoefde het niet te veranderen.
waar is het forum wel of niet aan een kindje beginnen help!!” | 25-03-2009 | 15:19 - catje1977 roept“Hoe kan ik ook reageren?” | 25-03-2009 | 13:00
- gent020 roept“hallo iedereen ik zoek de forum wie begint ook met de eerste ronde clomid? (ledenstop) kan iemand me daar bij helpen met bijv. een link” | 23-03-2009 | 15:55
- gent020 roept“hallo iedereen ik zoek de forum wie begint ook met de eerste ronde clomid? (ledenstop) kan iemand me daar bij helpen met bijv. een link” | 23-03-2009 | 15:55
- gent020 roept“gezellig” | 23-03-2009 | 15:53
- kim7 roept“ik vind het forum er niet overzichteljker en gebruiksvriendelijker op geworden..... Nu heb ik eindelijk mijn vriendinnetjes weer gevonden maar kom er niet achter hoe ik zelf weer een bericht kan plaatsten!” | 23-03-2009 | 11:56
- lico75 roept“hoi, ik ben nog ff de weg kwijt hier hoor! Whhaa!, ik snap er echt nog niks van. Waar was dit dan nodig voor,hihi,dat andere werkte ook best voor mij. Aja komt vast we goed .!!!” | 20-03-2009 | 16:43
- witnie roept“ik snap er helemaal niets van...SASJE262 waar ben je!!!!” | 20-03-2009 | 15:18
- potatoes roept“Hoi
Ikhoop dat je me nog kan vinden!
We hebben een zoontje Jurre van 19 maanden. Wat het geslacht van deze uk is weten we nog niet we laten ons verassen. Het is inderdaad gezellig om tussen alle bedrijven door eveen lekker te schrijven.” | 19-03-2009 | 20:01
* ARCHIEF * Baby's & Kinderen
Dit is het archief van de pijler "Baby's en kinderen" op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl
- Beheerder: Redactie Flair
- Thema's en emoties: flair, bezorgd, trots
Met...
- 73 volgers
- 0 blogs
- 322 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (271.568x) Vanaf mei 2007 gaan voor een kindje
- Meeste reacties (9.699) Vanaf mei 2007 gaan voor een kindje
Dit onderwerp heeft 32 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 05-03-2009 13:39. \t\t
net zwanger en solliciteren wat te doen?
- In de rubriek ?Het dilemma? bespreken we elke keer een onderwerp van een lezeres. Graag horen we wat jullie oplossing zou zijn.
Heb je zelf een dilemma dat je voor zou willen leggen? Mail het naar annerieke@flaironline.nl
Deze week het dilemma van Jasmijn:
"Ik ben erachter gekomen dat ik zwanger ben, nu twee maanden, dus nog erg pril. Ik wacht dan ook om het allemaal aan de grote klok te hangen. Nu heb ik deze week een sollicitatiegesprek, het is een tweede gesprek en ik schat zelf in dat ik grote kans heb om de baan te krijgen. Nu mijn dilemma: moet ik vertellen dat ik zwanger ben? Volgens mij ben je het niet verplicht maar het is wel erg onaardig als ik volgende maand (nog voor ik begin) vertel oh ja, ik ben zwanger? Als ik het wel vertel ben ik bang dat ze me niet aannemen omdat ik als ik goed ben ingewerkt weer met verlof ga.- Print deze pagina
32 reacties op onderwerp
- Ik zou 't niet zeggen. Het is nog erg pril en kan best nog misgaan (wat ik natuurlijk niet hoop voor je). Zelfs als 't op de vrouw af gevraagd wordt of je plannen in die richting hebt (wat niet mag maar nog wel gebeurd) zou ik denk ik ontkennen of zeggen dat je daar geen antwoord op hoeft te geven.
Je kunt later altijd zeggen dat je 't toen nog niet wist of 't nog te pril vond en omdat verder ook nog niemand er van wist. Als werkgever weet je nou eenmaal dat vrouwen zwanger kunnen worden en dat hoort erbij. Helaas is ´t vaak zo dat als je ´t nu zegt je waarschijnlijk niet wordt aangenomen (en dat als ´t dan mis zou gaan je niets hebt...)
Succes met je gesprek!! - Hallo Jasmijn,
Ik ben lange tijd werkzaam geweest op de afdeling HR en heb dus regelmatig sollicitatieprocedures afgehandeld. Je kunt van mij aannemen dat de werkgever zeer onaagenaam verrast zal zijn als je het na het tekenen van het contract verteld dat je zwanger bent. Vertel je het binnen je proeftijd dan heb je kans dat je er alsnog uit moet. Vertel je het daarna dan heb je kans dat je wel kunt blijven maar dat de sfeer om te snijden is omdat ze het je kwalijk nemen. Twee maanden is te lang om vol te houden dat je het "nog niet wist".
Je kunt beter in de 2e of 3e ronde zeggen wat er speelt. De werkgever zal jou eerlijkheid waarderen en kan op basis daarvan een eerlijke beslissing nemen of ze ze toch willen hebben. Ik weet een paar gelijke situaties waar dat gewoon goed is uitgepakt.
Veel succes bij je beslissing en de sollicitatie ! Ik hoop dat je de baan krijgt !
Agnes - quote:
Hallo Jasmijn,
Ik ben lange tijd werkzaam geweest op de afdeling HR en heb dus regelmatig sollicitatieprocedures afgehandeld. Je kunt van mij aannemen dat de werkgever zeer onaagenaam verrast zal zijn als je het na het tekenen van het contract verteld dat je zwanger bent. Vertel je het binnen je proeftijd dan heb je kans dat je er alsnog uit moet. Vertel je het daarna dan heb je kans dat je wel kunt blijven maar dat de sfeer om te snijden is omdat ze het je kwalijk nemen. Twee maanden is te lang om vol te houden dat je het "nog niet wist".
Je kunt beter in de 2e of 3e ronde zeggen wat er speelt. De werkgever zal jou eerlijkheid waarderen en kan op basis daarvan een eerlijke beslissing nemen of ze ze toch willen hebben. Ik weet een paar gelijke situaties waar dat gewoon goed is uitgepakt.
Veel succes bij je beslissing en de sollicitatie ! Ik hoop dat je de baan krijgt !
Agnes
Ik vind niet dat twee maanden te lang is om vol te houden dat je het nog niet wist. Sommige mensen komen er (bijvoorbeeld door een onregelmatige menstruatie o.i.d.) pas later achter hoor. 8 weken is gewoon nog erg pril. Er kan van alles misgaan (zoals ik al eerder zei: dat hoop ik natuurlijk niet) en de kans is heel groot dat Jasmijn om de zwangere reden niet wordt aangenomen. Zeker niet in deze periode. Het mag misschien niet (iemand niet aannemen/of geen contractverlenging wegens zwangerschap), maar dan geven ze er echt wel een andere draai aan hoor.
Ik vind het een ander verhaal als Jasmijn bijvoorbeeld al 13 weken of langer zwanger zou zijn, dan is het wel handig om te melden. Maar voor nu zou ik wachten tot 13 weken en niet eerder (ook niet net na het tekenen van het contract ofzo)...
En over wat je zegt over situaties waarin de zwangere wél de baan kreeg. Dat zal ook ongetwijfeld voorkomen, maar ik denk dat daar de periode even niet naar is --> die hele crisis.....Als je niet weet wat je mist, mis je het ook niet - Hoi Jasmijn,
Allereerst gefeliciteerde met je zwangerschap, geniet van de leuke tijd die komt.
Ik zou het zeggen. Op basis van een zwangerschap mag een werkgever je niet weigeren. Mocht je de baan niet krijgen dan kun je vragen om welke reden niet. Ik persoonlijk zou me er niet prettig bij voelen om bij een nieuwe werkgever te beginnen terwijl je iets verzwijgt of dit nu een zwangerschap is of iets anders. Liever de baan niet dan op basis van iets verzwijgen. Bovendien is het wat er al eerder is genoemd, je komt in een proeftijd terecht en dan gaan ze je misschien met een smoes buiten werken omdat ze gepikeerd zijn dat je dit niet gelijk verteld hebt.
Ik ben benieuwd wat je gaat doen, maar ik zou zeggen eerlijkheid gaat voor alles. Benoem anders dat je het eigenlijk niet durfde te vertellen bang om de baan mis te lopen.
Succes ermee.
Groetjes Ave
- Ik zou het wel vermelden: (wederzijds) vertrouwen is een belangrijd goed.
Als je goed past binnen het gestelde profiel kiezen ze heus wel voor je.
Een puntje waar ik benieuwd naar ben; wil je het gevraagde aantal uren blijven werken na je zwangerschap?
Ikzelf heb ongeveer hetzelfde aan de hand: ik ben net zwanger (echt heel pril) en heb in april mijn verlengingsgesprek (of niet). Ook al zit ik dan niet aan de veilige (?) 13 weken, ik wil het ze dan toch vertellen. - Het hangt ook een beetje van je financiele situatie af vind ik, heb je het geld heeeel hard nodig, dan zou ik het niet vertellen geloof ik. ook al wordt je ontslagen om die reden, dan heb je toch ondertussen wat inkomsten. Aan de andere kant gaat ook je zwangerschap voor en ik kan me zo voorstellen dat het stress op kan leveren als je het niet vertelt. Al zal het eerst ook niet leuk zijn om het te vertellen, dan ben je daar wel 'vanaf' en is het aan die ander wat die er mee doet. Ik vind dan ook dat je zwangerschap (en dus de mate van stress die het verzwijgen oplevert) voorgaat, als je financiele situatie dit toelaat, want er moet wel brood op de plank komen natuurlijk.
- Hoi,
Ik ben het volkomen met Agnes eens: WEL vertellen. Je eerlijkheid wordt gewaardeerd, het is dan aan hen om een beslissing te nemen en hopelijk doen ze dat dan op basis van jouw kwaliteiten. Als ze je verder echt de beste kandidaat vinden, zullen ze het nog niet leuk vinden, maar een beetje een nette baas zal jou dan toch aannemen. Doen ze dat niet, dan is het waarschijnlijk ook niet een baas waar je voor wilt werken. Er komt dan vast iets anders op je pad.
Zelf heb ik een soortgelijke situatie: ik heb een chronische ziekte waarmee ik uit KAN vallen. Gebeurt tot nu toe nog maar zelden, maar kan dus wel. Ik vertel dat altijd eerlijk bij sollicitaties en heb al een paar keer gehoord dat mijn eerlijkheid zeer gewaardeerd wordt. Als je iets belangrijks verzwijgt, zoals in jouw situatie je zwangerschap, kan dat een reden zijn voor ontslag is mij verteld. Maar goed, mocht je het niet willen vertellen, dan kan je inderdaad nog zeggen dat je het op moment van solliciteren nog niet wist.
Hoe dan ook: ik hoop van ganser harte dat ze je wel aannemen. Laat je nog even weten hoe de sollicitatie is afgelopen?
GroetjesTel je zegeningen - Ik heb bijna in dezelfde situatie gezeten, maar ben in de sollicitatie niet zover gekomen dat het serieus werd. Wel zou ik ervoor gekozen hebben om het te vertellen, omdat ik van mening ben dat eerlijkheid het langst duurt. Als ze je dan niet willen, dan weet je meteen hoe ze in elkaar zitten! Overigens was er laatst een artikel over in de Intermediair en daar was het advies om het niet te vertellen omdat het meestal niet goed uitpakt. Het hangt er natuurlijk van af of je het voor jezelf kunt rechtvaardigen..
Succes!
- hoi,
Ik zou het niet vertellen. Je bent helemaal niet verplicht om ze te vertellen dat je in verwachting bent en ze mogen er al helemaal niet naar vragen. Ik begrijp dat je eerlijk wil zijn, maar wanneer je het niet vertelt, lieg je niet, je hebt het er gewoon niet over. Ik ken een werkgever die er via iemand haar hyves achter kwam dat ze zwanger was en haar daarom niet heeft uitgenodigd voor een gesprek en ik denk dat dat vaker gebeurt dan je denkt, hoewel het niet mag. Maar dat kan niemand controleren natuurlijk, omdat ze een andere reden zullen opgeven. Ik denk dat de kans klein dat je aangenomen wordt wanneer je het vertelt. Vertel je het in je proeftijd, dan heb je in ieder geval bewezen dat je goed bent in je werk en ik denk niet dat ze gaan vragen hoe lang je het al wist want daar hebben ze helemaal niets mee te maken. Ik wens je heel veel succes en geluk
Ster - Beste Jasmijn,
Zoals ik het zie, is hier sprake van twee belangen: het belang van de organisatie waar je je sollicitatie hebt lopen en jouw eigen belang. In deze situatie botsen die dus met elkaar. In veel reacties wordt gepleit voor eerlijkheid naar je nieuwe werkgever. Wčl vertellen dat je zwanger bent, dus. Maar in mijn ogen dien je daarmee alleen maar het belang van de organisatie en zeker niet jouw eigen belang! Natuurlijk zal de organisatie je dankbaar zijn, maar de kans dat jij door je eerlijkheid de baan niet krijgt is hiermee wel erg groot. En aangezien de banen momenteel niet voor het oprapen liggen... Als belangen met elkaar botsen, zou ik toch voor mijn eigen belang kiezen (aangezien een ander, en zeker de organisatie dat zeker niet zal doen). Jammer dan dat er later scheve gezichten zouden zijn. Dat zegt naar mijn mening meer over die persoon achter dat scheve gezicht, dan over jou. Waarom zou die personen (of personen) geen begrip voor jouw situatie moeten opbrengen, terwijl jij wel begrip voor die organisatie zou moeten opbrengen? Lekker voor jezelf kiezen. Zeker ook in deze situatie waarin je zwangerschap nog zo pril is.
Ik wens je sterkte toe in je keuze en bovenal een hele goede zwangerschap! - Hallo allemaal,
Ik blijk bij mijn standpunt wel vertellen.
Wat heb je eraan als je achteraf door iedereen (jouw niewe collega's incluis) wordt aangekeken met de rug : ze wist het al wel maar ze heeft het mooi niet verteld. Wij zijn erin getuind en nu zitten we weer 16 weken minstens zonder collega. Nog afgezien van het feit dat ik er dan vanuit ga dat je het gevraagde aantal uren blijft werken. Als je erover denkt om uren te minderen na de bevalling zou ik niet eens solliciteren op een (full-time??) baan. Ik ga er vanuit dat je altijd fluitend naar je werk wilt gaan en het laatste wat je wilt is je toekomstige baas en collega's de loef af te steken :
Tja ik dacht even aan mezelf ... nou en ?
Ik kan je garanderen dat de baan een stuk minder leuk kan worden als je niet eerlijk bent.
groetjes,
Agnes 
Hoi,
ik zou niet weten wat ik in jou situatie zou doen. Ik weet wel dat eerlijkheid in mijn situatie me de kop gekost heeft.
Ik was zo eerlijk om te vertellen dat we graag zwanger wilde worden maar dit al geruime tijd niet lukte dus dat we daarvoor naar het ziekenhuis gingen. Inmiddels ben ik nog steeds niet zwanger en zei mijn werkgever dat hij me geen contract verlenging geeft omdat hij niet weet wat hij wil als ik straks zwanger ben. Nou dan sta je raar te kijken hoor! Was ik nu maar niet eerlijk geweest!
Ik ben nu weer druk aan het solliciteren maar ik vertel tegen niemand van mijn zwangerschapswens.
Meis veel succes met de keuze die je maakt! Maar bovenal een fantastische zwangerschap toegewenst. Het is een wondertje!
liefs, piggy- Hallo Piggy, Jasmijn,
Ik vind het nogal een verschil of je gaat vertellen wat je heel graag wilt ....en wat mischien wel gaat lukken of dat je gaat vertellen over iets wat al een voldrongen feit is.
Verbergen wat je geheime dromen zijn is een ding maar verbergen dat je toekomst (al is het nog zo pril) al een beetje bepaald is lijkt me toch wat anders.
Agnes - Hoi
Moeilijke situatie lijkt me dat. Ik ben op zich voor eerlijkheid maar ik denk dat de kans groot is dat ze je niet aannemen ookal mag dat eigenlijk niet. Het ligt ook wel een beetje aan de sector waarin je werkt, ik werk in de zorg en ik denk dat het daar vaak niet een reden is om iemand te weigeren maar in een commerciele functie kan ik me voorstellen dat het anders werkt.
Ik denk dat je je gevoel moet volgen, ik zou het zeggen omdat ik het niet zou kunnen verzwijgen. Ik ben wel van mening dat als je na je zwsch minder uur wil gaan werken je het zeker moet zeggen. Je kan niet solliciteren voor een functie van 38 uur, dit 4 maanden doen dan 16 weken verlof en dan 20 uur willen werken. Dat vindt ik niet netjes.
Veel succes maar vooral veel geluk met je zwsch en kindje, want uiteindelijk is dat veel belangrijker dan welke baan dan ook.
Martine - Zelf heb ik meegemaakt dat ik na de solliciatieronde zwanger bleek te zijn. Officieel ben je niet verplicht om het te vertellen. Daarnaast mag je nieuwe werkgever je niet weigeren omdat je zwanger bent. Aan de andere kant; er kunnen in zo'n geval natuurlijk andere 'excuses' bedacht worden. Zelf heb ik mijn werkgever ingelicht op het moment dat ik erachter kwam. Ik heb de optie genoemd om de keus te heroverwegen. Mijn standpunt was: liever nu niet aangenomen worden, dan eruit voor mijn verlof. Ik heb gemerkt dat eerlijkheid wordt gewaardeerd (en heb de baan dus ook gekregen). Met iets op de proppen komen, nadat je bent aangenomen, komt je betrouwbaarheid vaak niet ten goede! Succes met je keuze!
- Ik herken het helemaal, heb vorig jaar voor de zomervakantie (ben lerares bo) bijna het zelfde mee gemaakt. Ik had op maandag avond mijn sollicitatie gesprek. Ik vond het zelf geen fijn gesprek en had 's avonds besloten dat ik het niet ging doen.
De volgende morgen heb ik een test gedaan en ja hoor zwanger! Die middag werd ik om kwart over 12 gebeld, je bent het geworden! Heb toen ook wel meteen gezegd dat ik het gesprek niet fijn vond en er goed over na moest denken.
Die woensdag werd ik weer terug gebeld door de directeur, of ik al wist wat ik wilde. Heb toen gezegd dat ik met (as)collega's wilde praten en een tweede gesprek wilde.
Dat is die donderdag gebeurd. De collega's waren erg aardig en belangstellend. Het tweede gesprek ging wel heel erg goed. Toen heb ik 's avonds de beslissing genomen om het te doen, maar nog niet te vertellen. Ik vond het toen echt nog te pril (4 weken).
De laatste vrijdag van de vakantie, hadden we, zoals zoveel basisscholen, de startvergadering. Ik had de directeur die week ervoor nog gebeld (toen 12 weken), maar hij was nog op vakantie. Ik ben die vrijdag meteen naar m toe gegaan. En het eerste wat hij deed, was me feliciteren! Dat had ik echt niet verwacht!
Er werken (ook) op deze school veel vrouwen (50 collega's, denk 45 vrouwen), die tijdens de vergadering nog erg veel te vertellen hadden tegen hun buren. Op het laatst was er nog een rondje voor mededelingen. Dus toen vertelde ik: Ik heb niet alleen een gebroken voet (week ervoor gebeurd, was op zolder, telefoon ging, sprint van de trap, want oudste dochter slaapt net, mis de onderste tree...) maar ben ook zwanger! Voor het eerst die ochtend was echt iedereen stil! Maar al snel werd ik door iedereen gefeliciteerd.
Ik ben nu met verlof en zit te wachten tot hij/zij komt. En mn tijdelijke benoeming wordt omgezet naar vast.
Ik had natuurlijk wel het 'geluk' dat de zomervakantie er tussen zat en toen ik echt ging beginnen 13 weken zwanger was. En nu heb ik me 'bewezen' en kan ik er blijven werken met veel plezier!
Veel succes met je keuze!
pieffie
- Herkenbaar!
Toen we net de beslissing hadden genomen om voor een kindje te gaan, kwam ik een vacature tegen die me enorm aansprak. Toch gesolliciteerd en een heel fijn gesprek gehad. Tussen het gesprek en het wachten op de uitslag daarvan, had ik de positieve test in de de handen. Toen ik een paar dagen later gebeld werd met de mededeling "je bent het geworden" heb ik gelijk nog een gesprek aangevraagd. Daarin heb ik heel eerlijk verteld dat ik nog maar 4 weken zwanger was. De reactie ws heel positief en ik werd toch aangenomen. Ondanks dat het ging om een fulltime baan en ik graag 3 dagen wilde werken als het kindje er zou zijn.
Het was heel bijzonder om twee maanden later, op mijn eerste werkdag, tegen mijn nieuwe collega's te vertellen dat ik 14 weken zwanger was. Gelukkig waren de reacties positief. Doordat ik een hele goede zwangerschap had heb ik tot aan mijn verlof fulltime kunnen doorwerken zonder ook maar een dag ziek te zijn. Daar ben ik heel blij om geweest.
Dus mijn advies is vertellen! Eerlijkheid gaat boven alles en het is prettiger voor je zelf. - Moeilijk aan de ene kant begrijp ik vanuit jouw positie dat je eerlijk wilt zijn. Persoonlijk vind ik dat je dit nog niet hoeft te delen. Als je het vertelt terwijl er ook anderen in de 2e ronde terecht komen die niet zwanger zijn (of dit niet vertellen) hebben zij een streepje voor.
Aan de andere kant vind ik ook dat het bedrijf weet wat ze in huis halen. Ik werk ook in een bedrijf waar veel jonge werknemers werken, daar staat het letterlijk in de risico's/kosten dat er relatief veel ouders met zwangerschapsverlof zouden kunnen gaan. Een bedrijf weet dus welke risico's er aan een bepaalde leeftijd kleven.
Ik vind het zelf wel heel persoonlijk en prive om dit in een sollicitatiegesprek te delen met vrijwel onbekende mensen. Je zou best kunnen benoemen dat je een kinderwens hebt, maar ik neem aan dat als een bedrijf dat als 'nadeel' ziet dat ze er zelf wel naar vragen. Ik vind het echt te prive om het dan al te vertellen...
Succes!
- Hallo,
ik denk dat je hier het beste gewoon eerlijk over kan zijn. Als ze je echt willen zou dit niet uit moeten halen, en tevens kan je gelijk aangeven dat je na de zwangerschap gewoon terug wil komen en hoelang en hoeveel je dan zou willen werken.
Zo weten ze gelijk waar ze aantoe zijn en weet jij ook waar je aan toe bent als ze je aannemen.
als je het later vertelt kunnen ze in je proeftijd ook altijd nog een rede bedenken om je contract toch niet te verlengen. als je eerlijk ben is dit maar gelijk duidelijk!
succes - hallo,
ik zou het eerlijk vertellen, niet gelijk bij het eerste gesprek, maar dan zeker wel bij het tweede gesprek.
denk ook dat je toekomstige baas die eerlijkheid erg zal waarderen.
groetjes esther - Hoi,
Ook ik zou het eerlijk vertellen! Ik heb gesolliciteerd terwijl ik wist dat ik na 2 maanden zou beginnen met ons eerste ivf traject. Ik heb het in het eerste gesprek verteld en ik dacht dan ben ik in ieder geval eerlijk geweest. Ik heb daarna nog een gesprek gehad en ben toen aangenomen. Ze waarderden het enorm dat ik het had verteld en vondne dat geen rede om iemand niet aan te nemen.
Bij mij heeft het dus goed uitgepakt. Maar ik zou er de volgende keer weer voor kiezen om het eerlijk te vertellen. Dan ben jij in ieder geval eerlijk geweest!
Hoop dat je er wat aan hebt en dat je voel je gevoel een goede keuze maakt!
Groetjes! - Ik zeg altijd maar, eerlijk duurt t langst...
Wijzelf hebben een slijterij ,dus staan we in deze situatie aan de andere kant, toen wij een sollicitatieprocedure startten, kregen we een brief van een sollicitante, die al iets langer zwanger was, dat was voor ons geen enkele reden om haar niet te vragen om langs te komen...
Wij zijn van mening dat iedereen een eerlijke kans verdient, en het leuke nieuws achteraf was, zij is t geworden , er moesten nog wat papieren gehaald worden , en hoewel ze eigenlijk niet echt thuis was in de drankenwereld, is ze er voor de volle 100 % voor gegaan !
We hebben nog nooit problemen gehad met bijv. oppas van haar kant of met vakanties ofzo, en ze doet t , op zijn hollands gezegd, retegoed!, we zijn harstikke blij met haar.
Wat ik dus maar wil zeggen, je kunt beter van meet af aan eerlijk zijn, dan aangenomen worden , en er na je proeftijd uit worden gezet, onder het mom van misschien iets heel anders ,terwijl je wel beter weet.....
Heel veel sterkte met je keuze en ik hoop dat je evt . toekomstige baas jou zwangerschap positief meeneemt. - Hoi Jasmijn,
ik zou het wel vertellen, eerlijkheid duurt het langst en het is toch geen schande dat je zwanger bent. kijk als ze niet met jou verder willen dan zal dat waarschijnlijk om andere dingen gaan als over de zwangerschap en als je idd met verlof gaat kom je na een poosje toch ook weer terug
gewoon vertellen dus. maar dat moet je zelf weten natuurlijk - Tuurlijk moet je het gewoon vertellen! Als je wordt aangenomen en je vertelt dan pas dat je bijv al 3 of 4 maanden zwanger bent zullen ze je ook niet te vertrouwen vinden.
En zeg nou eerlijk, zou jij bij een bedrijf willen werken dat jou niet in dienst zou willen nemen omdat je zwanger bent? Kom op zeg!
- Nou, ik heb het dus niet verteld. Toen ik het contract tekende had ik de avond ervoor een positieve zwangerschapstest gedaan. En vooral als het nog zo pril is (6 weken) kan er nog vanalles gebeuren dus ik heb mooi mijn mond gehouden. Ik heb het tegen mijn familie en vrienden verteld toen ik 10 weken was, na de eerste goede echo. Waarom zou ik het dan wel een eventuele werkgever vertellen met 6 weken? dat zou toch ook raar zijn..
De eerste week dat ik er werkte was ik inmiddels 11 weken zwanger en heb het toen wel verteld. Ik wilde eigenlijk nog een week wachten tot de termijnecho maar het begon al zichtbaar te worden dus vandaar dat ik het toch maar toen heb verteld. Er werd toen positief op gereageerd. Ik had in principe ook maar een contract vanaf januari tot en met augustus dat jaar. Dus geen vast contract. In elk geval toen mijn zwangerschapsverlof inging eind juni ben ik ook ontslagen. Maar omdat ze zo tevreden over me waren kon ik na mijn zwangerschapsverlof weer aan de slag bij die werkgever.
Nu ben ik zwanger van mijn tweede kindje en ga het nu met 10 weken vertellen, maar eerst aan onze familie en vrienden natuurlijk.
Je bent niet verplicht het al zo vroeg te vertellen en het is ieders keus vind ik zelf. Als ze me hadden ontslagen toen ik het vertelde dan had ik het wel jammer gevonden maar ik had in die periode al wat meer meegemaakt dus het was voor mij echt niet het einde van de wereld geweest. Elk normaal denkend mens weet dat er in de eerste weken nog vanalles kan misgaan dus ik zou het nooit zo vroeg vertellen. Spreken is zilver en zwijgen is goud.
Dit onderwerp heeft 32 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 05-03-2009 13:39. \t\t
net zwanger en solliciteren wat te doen?
Club Chat
Openbare berichten
- | 25-03-2009 | 20:07
- | 25-03-2009 | 15:19
- | 25-03-2009 | 13:00
- | 23-03-2009 | 15:55
- | 23-03-2009 | 15:55
- | 23-03-2009 | 15:53
- | 23-03-2009 | 11:56
- | 20-03-2009 | 16:43
- | 20-03-2009 | 15:18
- | 19-03-2009 | 20:01
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!