- | 13-12-2009 | 17:59
- | 09-04-2009 | 15:50
- | 09-04-2009 | 15:43
- | 06-04-2009 | 22:50
- | 03-04-2009 | 21:46
- | 31-03-2009 | 09:01
- | 30-03-2009 | 20:05
- | 25-03-2009 | 21:59
- | 25-03-2009 | 20:07
- | 25-03-2009 | 15:19
* ARCHIEF * Baby's & Kinderen
Dit is het archief van de pijler "Baby's en kinderen" op de oude Flaironline website. Het is niet mogelijk om hier te reageren, of een nieuw topic aan te maken. Wil je een oud topic adopteren? Mail dan naar clubs@flaironline.nl
- Beheerder: Redactie Flair
- Thema's en emoties: flair, bezorgd, trots
Met...
- 73 volgers
- 0 blogs
- 322 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (271.568x) Vanaf mei 2007 gaan voor een kindje
- Meeste reacties (9.699) Vanaf mei 2007 gaan voor een kindje
Dit onderwerp heeft 32 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 05-03-2009 13:39. \t\t
net zwanger en solliciteren wat te doen?
- In de rubriek ?Het dilemma? bespreken we elke keer een onderwerp van een lezeres. Graag horen we wat jullie oplossing zou zijn.
Heb je zelf een dilemma dat je voor zou willen leggen? Mail het naar annerieke@flaironline.nl
Deze week het dilemma van Jasmijn:
"Ik ben erachter gekomen dat ik zwanger ben, nu twee maanden, dus nog erg pril. Ik wacht dan ook om het allemaal aan de grote klok te hangen. Nu heb ik deze week een sollicitatiegesprek, het is een tweede gesprek en ik schat zelf in dat ik grote kans heb om de baan te krijgen. Nu mijn dilemma: moet ik vertellen dat ik zwanger ben? Volgens mij ben je het niet verplicht maar het is wel erg onaardig als ik volgende maand (nog voor ik begin) vertel oh ja, ik ben zwanger? Als ik het wel vertel ben ik bang dat ze me niet aannemen omdat ik als ik goed ben ingewerkt weer met verlof ga.- Print deze pagina
32 reacties op onderwerp
- Ik ken het probleem maar niet zelf meegemaakt.
Wat ik wel kan zeggen is om eerlijk te zijn en als het dan een goede werkgever is neemt hij je toch aan. Alleen al om de eerlijkheid.
Kunnen ze nooit achteraf zeggen dat je het hebt verzwegen. En als ze je niet aanmenem omdat je zwanger bent vind ik het een vorm van discriminatie maar goed das mijn mening
succes!
- Ik zou het gewoon eerlijk aangeven, alleen al om scheve gezichten op termijn te voorkomen. Het is dan aan de werkgever om de uiteindelijke beslissing te nemen tijdens/na het tweede gesprek. Maar als ik een werkgever zou zijn zou ik liever hebben dat het mij al eerlijk verteld is, dan wanneer je het na 1/2 maanden nog een keer verteld. Lijkt me dat dat de werkrelatie en eerlijkheid naar elkaar toe niet zal bevorderen.Het is nu eenmaal zo dat je momenteel in een andere positie bevind dan wanneer je er al gewerkt zou hebben en dan zwanger zou raken. Als de werkgever er voor kiest om je niet aan te nemen, dan zijn er altijd wel weer andere banen waar je aan de slag kan.Als je altijd maar achterom blijft kijken, zal je nooit ontdekken wat er voor je ligt......
- Ik zou het ook eerlijk vertellen en zelf zou ik als ik een vaste baan had op mijn huidige stekkie blijven zitten.
Helaas ken ik teveel verhalen van meiden die op straat zijn gezet, toen ze vertelden dat ze zwanger waren. Helaas werden hun contracten niet verlengd.
Vind dat een werkgever eerlijk moet weten waar hij aan toe is, straks ben je er wel vier maanden tussenuit.
- oei lastig ja......
ik zit in een zelfde soort situatie. heb morgen 2e gesprek en ben bezig om zwanger te worden. (voelt alsof het gelukt is)
nu ga ik dat nauurlijk niet zeggen,maar zelfs dat voelt al lastig.
dan denk straks ben ik aangenomen en dan moet ik over een paar maandjes gaan zeggen dat ik zwanger ben. als ik dan nog in mijn proeftijd zit lig ik er ook uit vrees ik[:(]
maar goed in jouwsituatie: hoe lang weet je het zelf al? je kan er ook voor kiezen te doen of je het toen nog niet wist?.....
als je dan wordt aangenomen kan je zeggen als je net aan het werk bent. ik moet wat vertellen ben er net achter gekomen dat ik zwanger ben....?? maarja dan zit je ook nog in je proeftijd...[:S]
net waar je je zelf het prettigst bij voelt.
Ik ben benieuwd wat je gaat doen.
mama2meiden - Wel zeggen. Je zit in 2e ronde, dus dat is een goed teken. Misschien wordt je toch aangenomen. Wordt je niet aangenomen, dan is dat waarschijnlijk omdat je zwanger bent ja. Dat mag niet, nee..... Maarja, anders vlieg je er na je proeftijd misschien alsnog uit met een smoes. Kun je weer opnieuw beginnen.
- Lastig! Ik denk dat ik het niet direct zou zeggen, je bent ook nog wel vrij pril zwanger.
Misschien dat ik wel zou laten doorschemeren dat ik ermee bezig zou zijn, maar ik zou niet hardop zeggen dat ik al weet dat ik zwanger ben.
Je bent natuurlijk ook nog maar pril zwanger. Stel dat je het wel vertelt, zij jou om deze reden niet aannemen en je een miskraam krijgt (wat ik natuurlijk niet hoop...)... Nee.. ik zou het niet vertellen voor de "veilige" datum.Als je niet weet wat je mist, mis je het ook niet - Lastig hoor. Kan me je dilemma voorstellen.
Zit zelf in een iets andere situatie. Ben nu 12 weken zwanger en heb vanaf komende maandag een hernieuwd jaarcontract. Ik heb er bewust voor gekozen om het nog niet te vertellen. Ik weet namelijk bijna zeker dat wanneer ik het al zou hebben verteld dat ik dan waarschijnlijk geen verlenging zou hebben gekregen. Ik weet dat mijn manager volgende week not amused zal zijn als ik het nieuws breng, maar momenteel is het hebben van werk en een inkomen toch het belangrijkste voor mij. En je hoeft het niet te zeggen, ook al zul je dan waarschijnlijk last hebben van een knagend geweten. Dat heb ik nu al een beetje, terwijl ik weet dat het voor mijzelf de beste beslissing is.....
Wat al eerder is opgemerkt is dat wanneer het een goede werkgever is die je graag wil hebben je ook wel zal aannemen ondanks het feit dat je zwanger bent. Hoewel ik misschien wel denk dat die kans niet heeeel groot is. Maar dat kun jij zelf natuurlijk het beste beoordelen....
En natuurlijk wil ik niet teveel doemdenken voor je, maar bij 8 weken is er natuurlijk altijd nog een kans dat het misgaat. En als je het dan al wel hebt verteld en daarom niet wordt aangenomen sta je helemaal met lege handen. Is niet zo hard bedoeld als het misschien klinkt, maar je begrijpt me hopelijk wel....
Heel veel succes bij het overwegen, ben benieuwd welke keuze je uiteindelijk maakt....
- Ik zou 't niet zeggen. Het is nog erg pril en kan best nog misgaan (wat ik natuurlijk niet hoop voor je). Zelfs als 't op de vrouw af gevraagd wordt of je plannen in die richting hebt (wat niet mag maar nog wel gebeurd) zou ik denk ik ontkennen of zeggen dat je daar geen antwoord op hoeft te geven.
Je kunt later altijd zeggen dat je 't toen nog niet wist of 't nog te pril vond en omdat verder ook nog niemand er van wist. Als werkgever weet je nou eenmaal dat vrouwen zwanger kunnen worden en dat hoort erbij. Helaas is ´t vaak zo dat als je ´t nu zegt je waarschijnlijk niet wordt aangenomen (en dat als ´t dan mis zou gaan je niets hebt...)
Succes met je gesprek!! - Hallo Jasmijn,
Ik ben lange tijd werkzaam geweest op de afdeling HR en heb dus regelmatig sollicitatieprocedures afgehandeld. Je kunt van mij aannemen dat de werkgever zeer onaagenaam verrast zal zijn als je het na het tekenen van het contract verteld dat je zwanger bent. Vertel je het binnen je proeftijd dan heb je kans dat je er alsnog uit moet. Vertel je het daarna dan heb je kans dat je wel kunt blijven maar dat de sfeer om te snijden is omdat ze het je kwalijk nemen. Twee maanden is te lang om vol te houden dat je het "nog niet wist".
Je kunt beter in de 2e of 3e ronde zeggen wat er speelt. De werkgever zal jou eerlijkheid waarderen en kan op basis daarvan een eerlijke beslissing nemen of ze ze toch willen hebben. Ik weet een paar gelijke situaties waar dat gewoon goed is uitgepakt.
Veel succes bij je beslissing en de sollicitatie ! Ik hoop dat je de baan krijgt !
Agnes - quote:
Hallo Jasmijn,
Ik ben lange tijd werkzaam geweest op de afdeling HR en heb dus regelmatig sollicitatieprocedures afgehandeld. Je kunt van mij aannemen dat de werkgever zeer onaagenaam verrast zal zijn als je het na het tekenen van het contract verteld dat je zwanger bent. Vertel je het binnen je proeftijd dan heb je kans dat je er alsnog uit moet. Vertel je het daarna dan heb je kans dat je wel kunt blijven maar dat de sfeer om te snijden is omdat ze het je kwalijk nemen. Twee maanden is te lang om vol te houden dat je het "nog niet wist".
Je kunt beter in de 2e of 3e ronde zeggen wat er speelt. De werkgever zal jou eerlijkheid waarderen en kan op basis daarvan een eerlijke beslissing nemen of ze ze toch willen hebben. Ik weet een paar gelijke situaties waar dat gewoon goed is uitgepakt.
Veel succes bij je beslissing en de sollicitatie ! Ik hoop dat je de baan krijgt !
Agnes
Ik vind niet dat twee maanden te lang is om vol te houden dat je het nog niet wist. Sommige mensen komen er (bijvoorbeeld door een onregelmatige menstruatie o.i.d.) pas later achter hoor. 8 weken is gewoon nog erg pril. Er kan van alles misgaan (zoals ik al eerder zei: dat hoop ik natuurlijk niet) en de kans is heel groot dat Jasmijn om de zwangere reden niet wordt aangenomen. Zeker niet in deze periode. Het mag misschien niet (iemand niet aannemen/of geen contractverlenging wegens zwangerschap), maar dan geven ze er echt wel een andere draai aan hoor.
Ik vind het een ander verhaal als Jasmijn bijvoorbeeld al 13 weken of langer zwanger zou zijn, dan is het wel handig om te melden. Maar voor nu zou ik wachten tot 13 weken en niet eerder (ook niet net na het tekenen van het contract ofzo)...
En over wat je zegt over situaties waarin de zwangere wél de baan kreeg. Dat zal ook ongetwijfeld voorkomen, maar ik denk dat daar de periode even niet naar is --> die hele crisis.....Als je niet weet wat je mist, mis je het ook niet - Hoi Jasmijn,
Allereerst gefeliciteerde met je zwangerschap, geniet van de leuke tijd die komt.
Ik zou het zeggen. Op basis van een zwangerschap mag een werkgever je niet weigeren. Mocht je de baan niet krijgen dan kun je vragen om welke reden niet. Ik persoonlijk zou me er niet prettig bij voelen om bij een nieuwe werkgever te beginnen terwijl je iets verzwijgt of dit nu een zwangerschap is of iets anders. Liever de baan niet dan op basis van iets verzwijgen. Bovendien is het wat er al eerder is genoemd, je komt in een proeftijd terecht en dan gaan ze je misschien met een smoes buiten werken omdat ze gepikeerd zijn dat je dit niet gelijk verteld hebt.
Ik ben benieuwd wat je gaat doen, maar ik zou zeggen eerlijkheid gaat voor alles. Benoem anders dat je het eigenlijk niet durfde te vertellen bang om de baan mis te lopen.
Succes ermee.
Groetjes Ave
- Ik zou het wel vermelden: (wederzijds) vertrouwen is een belangrijd goed.
Als je goed past binnen het gestelde profiel kiezen ze heus wel voor je.
Een puntje waar ik benieuwd naar ben; wil je het gevraagde aantal uren blijven werken na je zwangerschap?
Ikzelf heb ongeveer hetzelfde aan de hand: ik ben net zwanger (echt heel pril) en heb in april mijn verlengingsgesprek (of niet). Ook al zit ik dan niet aan de veilige (?) 13 weken, ik wil het ze dan toch vertellen. - Het hangt ook een beetje van je financiele situatie af vind ik, heb je het geld heeeel hard nodig, dan zou ik het niet vertellen geloof ik. ook al wordt je ontslagen om die reden, dan heb je toch ondertussen wat inkomsten. Aan de andere kant gaat ook je zwangerschap voor en ik kan me zo voorstellen dat het stress op kan leveren als je het niet vertelt. Al zal het eerst ook niet leuk zijn om het te vertellen, dan ben je daar wel 'vanaf' en is het aan die ander wat die er mee doet. Ik vind dan ook dat je zwangerschap (en dus de mate van stress die het verzwijgen oplevert) voorgaat, als je financiele situatie dit toelaat, want er moet wel brood op de plank komen natuurlijk.
- Hoi,
Ik ben het volkomen met Agnes eens: WEL vertellen. Je eerlijkheid wordt gewaardeerd, het is dan aan hen om een beslissing te nemen en hopelijk doen ze dat dan op basis van jouw kwaliteiten. Als ze je verder echt de beste kandidaat vinden, zullen ze het nog niet leuk vinden, maar een beetje een nette baas zal jou dan toch aannemen. Doen ze dat niet, dan is het waarschijnlijk ook niet een baas waar je voor wilt werken. Er komt dan vast iets anders op je pad.
Zelf heb ik een soortgelijke situatie: ik heb een chronische ziekte waarmee ik uit KAN vallen. Gebeurt tot nu toe nog maar zelden, maar kan dus wel. Ik vertel dat altijd eerlijk bij sollicitaties en heb al een paar keer gehoord dat mijn eerlijkheid zeer gewaardeerd wordt. Als je iets belangrijks verzwijgt, zoals in jouw situatie je zwangerschap, kan dat een reden zijn voor ontslag is mij verteld. Maar goed, mocht je het niet willen vertellen, dan kan je inderdaad nog zeggen dat je het op moment van solliciteren nog niet wist.
Hoe dan ook: ik hoop van ganser harte dat ze je wel aannemen. Laat je nog even weten hoe de sollicitatie is afgelopen?
GroetjesTel je zegeningen - Ik heb bijna in dezelfde situatie gezeten, maar ben in de sollicitatie niet zover gekomen dat het serieus werd. Wel zou ik ervoor gekozen hebben om het te vertellen, omdat ik van mening ben dat eerlijkheid het langst duurt. Als ze je dan niet willen, dan weet je meteen hoe ze in elkaar zitten! Overigens was er laatst een artikel over in de Intermediair en daar was het advies om het niet te vertellen omdat het meestal niet goed uitpakt. Het hangt er natuurlijk van af of je het voor jezelf kunt rechtvaardigen..
Succes!
- hoi,
Ik zou het niet vertellen. Je bent helemaal niet verplicht om ze te vertellen dat je in verwachting bent en ze mogen er al helemaal niet naar vragen. Ik begrijp dat je eerlijk wil zijn, maar wanneer je het niet vertelt, lieg je niet, je hebt het er gewoon niet over. Ik ken een werkgever die er via iemand haar hyves achter kwam dat ze zwanger was en haar daarom niet heeft uitgenodigd voor een gesprek en ik denk dat dat vaker gebeurt dan je denkt, hoewel het niet mag. Maar dat kan niemand controleren natuurlijk, omdat ze een andere reden zullen opgeven. Ik denk dat de kans klein dat je aangenomen wordt wanneer je het vertelt. Vertel je het in je proeftijd, dan heb je in ieder geval bewezen dat je goed bent in je werk en ik denk niet dat ze gaan vragen hoe lang je het al wist want daar hebben ze helemaal niets mee te maken. Ik wens je heel veel succes en geluk
Ster - Beste Jasmijn,
Zoals ik het zie, is hier sprake van twee belangen: het belang van de organisatie waar je je sollicitatie hebt lopen en jouw eigen belang. In deze situatie botsen die dus met elkaar. In veel reacties wordt gepleit voor eerlijkheid naar je nieuwe werkgever. Wčl vertellen dat je zwanger bent, dus. Maar in mijn ogen dien je daarmee alleen maar het belang van de organisatie en zeker niet jouw eigen belang! Natuurlijk zal de organisatie je dankbaar zijn, maar de kans dat jij door je eerlijkheid de baan niet krijgt is hiermee wel erg groot. En aangezien de banen momenteel niet voor het oprapen liggen... Als belangen met elkaar botsen, zou ik toch voor mijn eigen belang kiezen (aangezien een ander, en zeker de organisatie dat zeker niet zal doen). Jammer dan dat er later scheve gezichten zouden zijn. Dat zegt naar mijn mening meer over die persoon achter dat scheve gezicht, dan over jou. Waarom zou die personen (of personen) geen begrip voor jouw situatie moeten opbrengen, terwijl jij wel begrip voor die organisatie zou moeten opbrengen? Lekker voor jezelf kiezen. Zeker ook in deze situatie waarin je zwangerschap nog zo pril is.
Ik wens je sterkte toe in je keuze en bovenal een hele goede zwangerschap! - Hallo allemaal,
Ik blijk bij mijn standpunt wel vertellen.
Wat heb je eraan als je achteraf door iedereen (jouw niewe collega's incluis) wordt aangekeken met de rug : ze wist het al wel maar ze heeft het mooi niet verteld. Wij zijn erin getuind en nu zitten we weer 16 weken minstens zonder collega. Nog afgezien van het feit dat ik er dan vanuit ga dat je het gevraagde aantal uren blijft werken. Als je erover denkt om uren te minderen na de bevalling zou ik niet eens solliciteren op een (full-time??) baan. Ik ga er vanuit dat je altijd fluitend naar je werk wilt gaan en het laatste wat je wilt is je toekomstige baas en collega's de loef af te steken :
Tja ik dacht even aan mezelf ... nou en ?
Ik kan je garanderen dat de baan een stuk minder leuk kan worden als je niet eerlijk bent.
groetjes,
Agnes 
Hoi,
ik zou niet weten wat ik in jou situatie zou doen. Ik weet wel dat eerlijkheid in mijn situatie me de kop gekost heeft.
Ik was zo eerlijk om te vertellen dat we graag zwanger wilde worden maar dit al geruime tijd niet lukte dus dat we daarvoor naar het ziekenhuis gingen. Inmiddels ben ik nog steeds niet zwanger en zei mijn werkgever dat hij me geen contract verlenging geeft omdat hij niet weet wat hij wil als ik straks zwanger ben. Nou dan sta je raar te kijken hoor! Was ik nu maar niet eerlijk geweest!
Ik ben nu weer druk aan het solliciteren maar ik vertel tegen niemand van mijn zwangerschapswens.
Meis veel succes met de keuze die je maakt! Maar bovenal een fantastische zwangerschap toegewenst. Het is een wondertje!
liefs, piggy- Hallo Piggy, Jasmijn,
Ik vind het nogal een verschil of je gaat vertellen wat je heel graag wilt ....en wat mischien wel gaat lukken of dat je gaat vertellen over iets wat al een voldrongen feit is.
Verbergen wat je geheime dromen zijn is een ding maar verbergen dat je toekomst (al is het nog zo pril) al een beetje bepaald is lijkt me toch wat anders.
Agnes - Hoi
Moeilijke situatie lijkt me dat. Ik ben op zich voor eerlijkheid maar ik denk dat de kans groot is dat ze je niet aannemen ookal mag dat eigenlijk niet. Het ligt ook wel een beetje aan de sector waarin je werkt, ik werk in de zorg en ik denk dat het daar vaak niet een reden is om iemand te weigeren maar in een commerciele functie kan ik me voorstellen dat het anders werkt.
Ik denk dat je je gevoel moet volgen, ik zou het zeggen omdat ik het niet zou kunnen verzwijgen. Ik ben wel van mening dat als je na je zwsch minder uur wil gaan werken je het zeker moet zeggen. Je kan niet solliciteren voor een functie van 38 uur, dit 4 maanden doen dan 16 weken verlof en dan 20 uur willen werken. Dat vindt ik niet netjes.
Veel succes maar vooral veel geluk met je zwsch en kindje, want uiteindelijk is dat veel belangrijker dan welke baan dan ook.
Martine - Zelf heb ik meegemaakt dat ik na de solliciatieronde zwanger bleek te zijn. Officieel ben je niet verplicht om het te vertellen. Daarnaast mag je nieuwe werkgever je niet weigeren omdat je zwanger bent. Aan de andere kant; er kunnen in zo'n geval natuurlijk andere 'excuses' bedacht worden. Zelf heb ik mijn werkgever ingelicht op het moment dat ik erachter kwam. Ik heb de optie genoemd om de keus te heroverwegen. Mijn standpunt was: liever nu niet aangenomen worden, dan eruit voor mijn verlof. Ik heb gemerkt dat eerlijkheid wordt gewaardeerd (en heb de baan dus ook gekregen). Met iets op de proppen komen, nadat je bent aangenomen, komt je betrouwbaarheid vaak niet ten goede! Succes met je keuze!
- Ik herken het helemaal, heb vorig jaar voor de zomervakantie (ben lerares bo) bijna het zelfde mee gemaakt. Ik had op maandag avond mijn sollicitatie gesprek. Ik vond het zelf geen fijn gesprek en had 's avonds besloten dat ik het niet ging doen.
De volgende morgen heb ik een test gedaan en ja hoor zwanger! Die middag werd ik om kwart over 12 gebeld, je bent het geworden! Heb toen ook wel meteen gezegd dat ik het gesprek niet fijn vond en er goed over na moest denken.
Die woensdag werd ik weer terug gebeld door de directeur, of ik al wist wat ik wilde. Heb toen gezegd dat ik met (as)collega's wilde praten en een tweede gesprek wilde.
Dat is die donderdag gebeurd. De collega's waren erg aardig en belangstellend. Het tweede gesprek ging wel heel erg goed. Toen heb ik 's avonds de beslissing genomen om het te doen, maar nog niet te vertellen. Ik vond het toen echt nog te pril (4 weken).
De laatste vrijdag van de vakantie, hadden we, zoals zoveel basisscholen, de startvergadering. Ik had de directeur die week ervoor nog gebeld (toen 12 weken), maar hij was nog op vakantie. Ik ben die vrijdag meteen naar m toe gegaan. En het eerste wat hij deed, was me feliciteren! Dat had ik echt niet verwacht!
Er werken (ook) op deze school veel vrouwen (50 collega's, denk 45 vrouwen), die tijdens de vergadering nog erg veel te vertellen hadden tegen hun buren. Op het laatst was er nog een rondje voor mededelingen. Dus toen vertelde ik: Ik heb niet alleen een gebroken voet (week ervoor gebeurd, was op zolder, telefoon ging, sprint van de trap, want oudste dochter slaapt net, mis de onderste tree...) maar ben ook zwanger! Voor het eerst die ochtend was echt iedereen stil! Maar al snel werd ik door iedereen gefeliciteerd.
Ik ben nu met verlof en zit te wachten tot hij/zij komt. En mn tijdelijke benoeming wordt omgezet naar vast.
Ik had natuurlijk wel het 'geluk' dat de zomervakantie er tussen zat en toen ik echt ging beginnen 13 weken zwanger was. En nu heb ik me 'bewezen' en kan ik er blijven werken met veel plezier!
Veel succes met je keuze!
pieffie
- Herkenbaar!
Toen we net de beslissing hadden genomen om voor een kindje te gaan, kwam ik een vacature tegen die me enorm aansprak. Toch gesolliciteerd en een heel fijn gesprek gehad. Tussen het gesprek en het wachten op de uitslag daarvan, had ik de positieve test in de de handen. Toen ik een paar dagen later gebeld werd met de mededeling "je bent het geworden" heb ik gelijk nog een gesprek aangevraagd. Daarin heb ik heel eerlijk verteld dat ik nog maar 4 weken zwanger was. De reactie ws heel positief en ik werd toch aangenomen. Ondanks dat het ging om een fulltime baan en ik graag 3 dagen wilde werken als het kindje er zou zijn.
Het was heel bijzonder om twee maanden later, op mijn eerste werkdag, tegen mijn nieuwe collega's te vertellen dat ik 14 weken zwanger was. Gelukkig waren de reacties positief. Doordat ik een hele goede zwangerschap had heb ik tot aan mijn verlof fulltime kunnen doorwerken zonder ook maar een dag ziek te zijn. Daar ben ik heel blij om geweest.
Dus mijn advies is vertellen! Eerlijkheid gaat boven alles en het is prettiger voor je zelf.
Dit onderwerp heeft 32 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 05-03-2009 13:39. \t\t
net zwanger en solliciteren wat te doen?
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!