Clubafbeelding van Zwanger worden na miskraam of missed abortion (ledenstop)

Zwanger worden na miskraam of missed abortion (ledenstop)

--

  • Beheerder: miss traveller
  • Thema's en emoties: mamas kinderen, bezorgd

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. Zwanger worden na miskraam of missed abortion (ledenstop)
  4. zwanger worden na een miskraam of missed abortion

Dit onderwerp heeft 1497 reacties, en bestaat uit 60 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 60.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 13-07-2011 14:29. \t\t

zwanger worden na een miskraam of missed abortion

  • Zoek in dit item
  1. Geplaatst door Meris | 26-07-2008, 21:14 | 78494x gelezen | 1497 reacties
    Afbeelding van Meris
    Hoi allemaal,
    Ik ben Meris, 28 jaar en heb afgelopen dinsdag mijn eerste echo gehad. Ik zou op dat moment ruim 12 weken zwanger zijn, maar helaas bleek het hartje van het vruchtje al met 8,2 weken gestopt te zijn. Al die tijd heb ik me zwanger gevoeld en waren er geen tekenen van een miskraam.
    Donderdag heb ik misoprostol ingebracht om alles af te laten komen. Al met al een vreselijke ervaring.. A.s dinsdag heb ik een controle afspraak bij de gynaecoloog om te kijken of alles nu schoon is vanbinnen.
    Nu merk ik dat ik een enorme behoefte heb aan meer informatie. Dit was onze eerste zwangerschap en je merkt dat er hierover weinig tot niet gesproken wordt. Terwijl er nu juist zoveel vragen door mijn hoofd gaan. Gaan we gelijk door, of wachten we voorlopig even. Hoe geef je deze zwangerschap een plaats, hoe zorg je ervoor dat je positief blijft voor de toekomst etc.
    Ik hoop dat er meiden zijn die hier over willen praten. Ik ben normaal absoluut geen negatief ingesteld persoon, maar het heeft me meer gedaan dan ik had kunnen verwachten.. Misschien zijn er wel een paar succes-stories of meiden die hetzelfde meemaken..
    Alvast bedankt!
    Groetjes Meris
    Reageer op onderwerp
    • Print deze pagina

1497 reacties op onderwerp

Pagina's:
1 2 3 …58 59 60 Laatste
  1. miss traveller schreef | 26-07-2008, 21:59
    Afbeelding van miss traveller
    Lieve Meris,
    Afgelopen maart heb ik hetzelfde meegemaakt. Op de eerste echo kregen wij helaas te zien dat van de 2 vruchtjes de hartjes niet klopten. Een week hierna ben ik gecurreteerd. Ik ben hier nog steeds vaak verdrietig over.

    Na de curretage kreeg ik het advies van de gynaecoloog om eerst een menstruatie af te wachten voordat we het weer konden gaan proberen. Een menstruatie was het teken van je lichaam dat het zich weer hersteld heeft van de miskraam (aldus de gyneacoloog).
    Inmiddels zijn wij weer volop bezig zwanger te worden, het verdriet van de miskraam is nog niet over, maar de grote wens om moeder te worden is hier eigenlijk alleen nog maar groter door geworden.
    Ik ben de afgelopen keer gelijk met de eerste poging zwanger geraakt, daarom vindt ik het nu telkens weer moeilijk als ik weer ongesteld wordt. Ik moet telkens nog tegen mezelf zeggen dat ik het los moet laten en er niet te veel mee bezig moet zijn, hoe moelijk dan ook.
    Je verdriet moet slijten, neem rustig de tijd om het te verwerken. Je merkt pas wat het met je doet als je het zelf meemaakt. ik had ook nooit verwacht dat ik zo verdrietig zou zijn.
    Ik hoop dat het snel beter met je gaat
    Veel liefs
  2. ktje29 schreef | 27-07-2008, 10:42
    Afbeelding van ktje29
    Hallo meris,
    Wat verdrietig he dat je juist dat bij je eerste zwangerschap overkomt. Ik heb vorig jaar juni ook bij de eerste echo te horen gekregen dat het hartje met 9 weken gestopt is met kloppen (was op dat moment ruim 11 weken zwanger en jarig) Helaas kwam t niet uit zichzelf op gang en hebben ze het uiteindelijn na 1.5 week gecurretteerd. Wij waren helemaal van de wereld en hebben er een poosje over gedaan om verder te kunnen. Hebben ook een cyclus afgewacht en zijn er daarna weer voor gegaan. Nou hier je "succesverhaal" ; na 4 maanden bleek ik weer zwanger en ben nu hoogzwanger aan het wachten op de bevalling.
    Mijn grote voordeel is dat ik in de kinderopvang werk en van heel veel moerder heb gehoord dat het mis was gegaan. Het is bijna niet te geloven Hoe vaak een vroege zwangerschap eindigd in een miskraam of currettage. Ook verhalen gehoord van twee moeders die met 17 weken van een levend maar niet levensvatbaar kindje zijn bevallen. Voor mij relativeerde het erg goed; ik was niet de enige, had er zelf niets aan kunnen doen en eigenlijk is het wel "mooi" van je lichaam dat ie het zelf oplost als er een foutje in je kindje zit.
    En , laten we wel wezen, bij alle vrouwen (zoals bv mijn moeder) die nooit een miskraam hebben gehad is het een veel groter wonder dan bij ons.... een op de drie zwangerschappen eindigd in een miskraam en die kans heb je elke keer wer als je zwanger bent. Dus als je het goed bekijkt zijn we heel normaal! (althans voor mij heeft die visie wel geholpen). Ik heb het een plek gegeven door verder te gaan en te proberen te relativeren. Ben van de cynische humor en voor mij hielp dat. Je vind daar je eigen manier snel genoeg in, geloof me!
    Ik wens je heel veel sterkte de komende maand en als je nog vragen hebt; stel ze gerust!
    Groetjes kaatje
    nog nooit zo iets moois gemaakt!
  3. Meris schreef | 27-07-2008, 20:23
    Afbeelding van Meris
    Hoi miss traveller en ktje,
    Bedankt voor jullie reacties!
    @ miss traveller: Bij jullie was het de eerste keer dus ook snel raak? Ik was bij de tweede ronde al zwanger, terwijl ik echt rekening had gehouden met het feit dat het zomaar een half jaar tot een jaar kan duren. En je was dus zwanger van een tweeling begrijp ik?
    Ben benieuwd of mijn gyn ook aanraadt om eerst de menstruatie af te wachten, hoor hier verschillende verhalen over. Als mijn gyn het ook aanraadt zal ik maar geduldig afwachten. Begrijp dat het best een tijd kan duren. Maar het belangrijkste nu is dat het schoon is vanbinnen, anders krijg ik alsnog een curretage...
    Ben jij trouwens ook al aan de ovulatie-testen? Ben dit zelf voorlopig niet van plan, wie weet lukt het nu ook snel. Heb gelezen dat je na een mk verhoogd vruchtbaar bent, maar misschien is dat een fabeltje of alleen bedoeld om de persoon die het overkomt moed in te spreken. De vrouw van het echo-buro had trouwens ook nog een vreemde opmerking toen ze zag dat het vruchtje niet goed was: oh, maar ik zie jullie heel snel weer zwanger worden en dan lig je hier weer! Alsof je aan iemands neus kan zien dat het weer snel raak zal zijn [:S]
    Ik kan het me voorstellen dat het moeilijk is om het los te laten als je elke keer weer ongesteld wordt.. Je wilt zwanger worden en wel nu! En al die zwangere vrouwen in je omgeving en op tv.. Ik hoop voor jullie dat het nu niet al te lang meer zal duren en je ook snel een verder kan met dromen. Daar was je neem ik aan al mee bezig en die staan nu ineens stil. Ik durf voorlopig niet eens te dromen of te fantaseren, zelfbescherming denk ik.
    Nu heb ik net ook nog in de top sante gelezen dat je waarschijnlijk rond dezelfde tijd als je moeder in de overgang gaat en 10 jaar daarvoor al verminderd vruchtbaar bent. Mijn moeder was 39 - 10, dan zou ik nu al bijna geen goede eitjes meer hebben.. help! Mijn man zegt dat ik niet alles moet geloven, maar ik ga het dinsdag toch aan de gyn vragen. Het zit me toch niet lekker. Ben belachelijk pessimistisch geworden ineens, en dat bevalt me helemaal niet.
    @ ktje: Ik zal maar veel aan jouw "succes-verhaal" denken de komende tijd om de moed erin te houden! Ook geloof ik je wel als je zegt dat je er je eigen weg in zal vinden om hiermee om te gaan. Al is het nu natuurlijk nog erg pril.
    Ook weet ik dat er zeer waarschijnlijk iets niet goed was met het kindje, maar dat is zo abstract dat ik daar nu nog weinig mee kan.. Ik werk toevallig zelf ook in de kinderopvang en heb inderdaad zelf ook al veel gehoord en meegemaakt bij moeders en collega's. Je weet dat er een grote kans is, dat houd je ook in je achterhoofd, maar als het dan bij jezelf gebeurt is het hoe dan ook een klap.
    Maar super dat het bij jullie vrij snel weer raak was, nog 3 dagen te gaan zie ik: spannend!!! Zie je er tegen op? Ik wens je heel veel succes en kracht, straks heb je gewoon jullie eigen kleine mensje in de armen... Wil je nog even laten weten hoe het gegaan is?
    Alsnog bedankt voor jullie reacties. Ik schrijf zelf ook in een ander topic over zwanger worden, maar is bijna niemand die uit ervaring kan spreken. Ik hoop natuurlijk voor hen dat dat zo blijft, maar het doet me goed om te lezen dat het heel normaal is dat ik deze gevoelens en emoties nu doorloop.
    Groetjes Meris
  4. Meris schreef | 28-07-2008, 17:12
    Afbeelding van Meris
    ff up, misschien zijn er nog meer lotgenoten die dit willen delen..
  5. ktje29 schreef | 28-07-2008, 18:36
    Afbeelding van ktje29
    Hoi meris.
    Kan me goed voorstellen dat het zo vers is allemaal dat je niets hebt aan goede wensen en t' komt allemaal goed verhalen. Verdrietig zijn en steun zoeken wanneer het nodig is... en verder elke dag nemen zoals hij komt. Je komt er wel!!
    Alle sterkte en succes voor de komende periode ondanks dat ik het niemand gun hoop ik toch dat er meer dames zullen schrijven en dat jullie elkaar tot steun kunnen zijn.
    groetjes kaatje
    nog nooit zo iets moois gemaakt!
  6. miss traveller schreef | 28-07-2008, 19:36
    Afbeelding van miss traveller
    Hoi Meris,
    Ik was inderdaad gelijk zwanger in de eerste ronde, en van een tweeling. Dat komt bij ons ook veel in de familie voor, dus was niet echt verbaasd daarover. ik was wel heel verbaasd toen ik hoorde dat de hartjes niet klopten, omdat ik ook heel veel last van kwaaltjes had.
    Wat is het gewoon een K&%$^ situatie he??
    Was er vorige maand van overtuigd dat ik weer zwanger was, 2 weken overtijd en allerlei kwaaltjes... was weer heel erg balen toen ik toch ongesteld werd. Ik gebruik geen ovulatie testen, heb een tijdje mijn temperatuur gemeten, maar maakte mezelf helemaal gek ermee. Ik wil echt heel graag weer zwanger worden, maar probeer om niet geobsedeerd te raken. Een paar weken geleden realiseerde ik me ineens dat ons seksleven alleen nog maar draaide om "kindjes maken" toen bedacht ik me dat ik aan het doordraven was. Probeer het nu een beetje los te laten, toen ik vorige keer zwanger raakte was ik er natuurlijk wel mee bezig, maar niet zo erg en toen is het ook gelijk gelukt. Ik heb ook veel op het forum gelezen, en vind het eigenlijk best wel fijn om er over te kunnen praten. Ik merk veel in mijn omgeving dat het een beetje een taboe is, niemand praat erover of vraagt ernaar.
    Heb je mensen in je omgeving met wie je kunt praten?
    XXX
  7. fofinha schreef | 29-07-2008, 16:58
    Afbeelding van fofinha
    Hoi Meris,
    Ik kwam dit topic zojuist tegen en dacht meteen: hier moet ik op reageren. Het verhaal is echter best lang geworden...
    12 juni j.l. heb ik een miskraam gehad. Ik was toen 7 weken en 5 dagen zwanger. Het rare was dat ik er pas na 6 weken achter kwam dat ik zwanger was. Ik wist toen echter al direct dat het niet goed kon zijn en heb er ook niet van kunnen genieten. Dit ging er aan vooraf: Na de laatste menstruatie werd ik na 26 dagen weer ongesteld, althans... dat dacht ik (achteraf was dit al het begin van de miskraam). Na een kleine week (met veel last van mijn onderbuik) was het over en dachten wij weer te beginnen aan een nieuwe ronde. Na 2 weken verloor ik na het vrijen echter weer bloed en het werd steeds heftiger. Ik begreep er niks van, want ik kon toch niet weer ongesteld zijn. Ik vroeg me af of ik dan zwanger zou zijn aangezien ik ook wel last had van kwaaltjes (pijnlijke borsten en af en toe misselijk). Ik had gelukkig een zwangerschapstest in huis liggen dus heb deze gedaan, al vrij snel zag ik 2 streepjes verschijnen. Ik had er meteen een slecht gevoel bij, want waar kwam al dat bloed vandaan? Ik had ook flinke krampen in mijn onderbuik. Ik ging verder denken en bedacht me toen dat ik 2 weken geleden niet ongesteld kon zijn geweest want dan zou ik nu geen positieve test kunnen hebben. De dag erna heb ik direct naar de huisarts gebeld om advies te krijgen en de assistente reageerde erg vrolijk. Ze feliciteerde me met mijn zwangerschap en zei dat ik me geen zorgen moest maken, het kon best een innestelingsbloeding zijn. Nou... dat leek mij toch echt niet. Ze zei dat ik het een paar dagen aan moest kijken en als het bloeden niet zou stoppen ik contact op kon nemen met de verloskundige. Ik heb het een dag volgehouden maar maakte me zo'n zorgen en heb de dag erna direct naar de verloskundigepraktijk gebeld. Gelukkig kreeg ik daar meer begrip, ik kon jammer genoeg pas over een week langskomen aangezien ze maar 1 x in de week echo's maken. Die week was erg zwaar, iedere keer als ik naar het toilet ging was ik bang om bloed te verliezen of om iets anders te zien... Af en toe leek het wat minder te worden en een paar dagen was het zelfs over. Tot op de dag van de echo... Toen was het erg heftig, ik zag direct aan de reactie van de verloskundige dat het niet goed zat. Ze gaf aan dat het een dreigende miskraam was en dat ze me na een week terug wilde zien voor een nieuwe echo.
    De dagen er na heb ik veel bloed verloren en ook kwam er een lange slijmerige draad mee naar buiten, verder zaten er ook bloedstolseltjes bij de afscheiding. Bij de volgende echo was het bloeden inmiddels gestopt en konden we zien dat er geen embryo meer aanwezig was, maar volgens de verloskundige nog wel een vruchtzakje. Ik werd verwezen naar de gynaecoloog voor verder advies (of medicatie of een curretage). Twee dagen erna waren we bij de gynaecoloog en bij de inwendige echo kon zij echter geen vruchtzak meer vinden. Ook de baarmoedermond was keurig gesloten. Volgens de gynaecoloog had de natuur haar werk gedaan en was ik schoon. Ik vond dat vreemd aangezien de verloskundige 2 dagen ervoor nog wel een vruchtzak had gezien en ik in die 2 dagen (naar mijn idee) niks meer verloren was.
    Voor de zekerheid heb ik de verloskundige gebeld en zij gaf aan dat ik de gynaecoloog moest vertrouwen en dat het vruchtzakje mogelijk geslonken is waardoor ik het niet af heb zien komen. Ze gaf aan dat als ik er zelf klaar voor zou zijn we direct mochten proberen om weer zwanger te worden. Het lichaam zal zelf aangeven wanneer het er klaar voor is. Ook als achteraf zou blijken dat de gynaecoloog een fout zou hebben gemaakt dan kon ik niet zwanger worden of kon er geen eisprong plaatsvinden. Dit kan pas als er helemaal niks meer van de zwangerscahp in je lichaam aanwezig is. Het kon echter wel 4 weken of misschien wel 6 weken duren voordat de cyclus weer op gang zou zijn. Na enkele dagen hebben we besloten om er direct weer voor te gaan. Zeker door deze gebeurtenis was mijn wens om zwanger te worden alleen maar groter geworden. Ik heb ovulatietesten gekocht om enigszins zicht te krijgen op mijn cyclus en om te zien of er een eisprong zou komen. Als het allemaal té lang op zich zou laten wachten voordat de eisprong kwam dan had ik direct weer aan de bel gegtrokken, want dat zou dus betekenen dat er nog wel iets van de zwangerschap aanwezig zou zijn. 3 weken na de miskraam had ik een positieve ovulatietest. Ik was erg blij want dat betekende dus dat de cyclus weer op gang was gekomen en de gynaecoloog het dus ook goed gezien had. Kennelijk hebben we op het goede moment geklust want vorige week ontdekte ik dat ik weer zwanger ben!
    Ik moet zeggen dat ik me er nu wel beter bij voel. Ik voel mijn onderbuik wel af en toe, maar dat is lang niet te vergelijken met de vorige keer. Toen had ik zulke heftige krampen, constant eigenlijk. Ik merk echter wel dat ik me af en toe ook zorgen maak, je weet gewoon dat het mis kan gaan. Ik probeer positief te denken maar kan er nog niet echt 100% van genieten. Ik hoop dat deze eerste weken snel voorbij gaan zodat we snel naar de verloskundige kunnen voor een echo. Ik ben erg blij dat het zo snel weer gelukt is, maar spannend blijft het dus wel.
    Groetjes Fofinha
  8. Meris schreef | 29-07-2008, 19:45
    Afbeelding van Meris
    Hoihoi,
    Fijn is dat he dat je lichaam gewoon lekker door blijft gaan met zwanger zijn en je al die tijd gewoon kwaaltjes houdt he? Ik kwam er pas na ruim 12 weken achter dat het vruchtje al was overleden bij 8 weken, en inderdaad al die tijd bleven mijn borsten gevoelig en bleef ik misselijk. Ik zei ook tegen de vk: ik voel me nu zo genept door mijn lichaam.. Maar de gyn heeft het nog duidelijk uitgelegd, je zwangerschapshormoon wordt niet aangemaakt door het embryo maar door de vruchtzak, en die is al die tijd door blijven groeien.
    Ik ben vandaag terug geweest naar de gyn en alles was gelukkig schoon, dus hoef niet alsnog gecurreteerd te worden. De pijn is dus niet voor niks geweest.
    Hij raadde me wel aan voorlopig een maand mijn baarmoeder rust te geven, maar ik weet niet of ik dat wil. Mijn man wel, die heeft hem dit nu horen zeggen en is van mening dat we het voorlopig veilig moeten doen. Maar ik??? Ik wil het liefst gelijk weer verder.. Ik heb ook zoveel verschillende verhalen hierover gehoord. Een buitenstaander denkt misschien wat is nou een maandje wachten, zou ik hiervoor ook gedacht hebben maar nu...
    Denk erover misschien ook ovulatie-testen te kopen, zeker na jouw verhaal Fofinha. Waarom op de gok als je het lot misschien een beetje kan helpen? Waar heb jij de testen gehaald? Zal zo eens op internet rondkijken. Wat ook heel vreemd is, na een paar rustige dagen heb ik nu ineens weer last van kramp en meer bloedverlies, ik zou zweren dat ik nu alweer ongesteld geworden ben.. Het is nog maar 5 dagen na de "miskraam" maar dit voelt echt als een menstruatie... Ik zal het eens een paar dagen afwachten.
    Kan me voorstellen dat temperaturen een ramp is miss traveller, ik ga er denk ik niet eens aan beginnen. Wel heb ik weinig idee wanneer je een ovulatie-test doet, neem aan dat het te prijzig is om elke dag te kijken of je een ei-sprong hebt? Of heb je het af en toe op de gok gedaan Fofinha?
    Miss traveller, hoe krijg je het voor elkaar om het wat meer los te laten? Lijkt me best moeilijk als je het zo graag wilt? Wij hebben nu nog 2 weken vakantie en proberen wel heel veel leuke dingen samen te ondernemen en te kopen. We verwennen onszelf nu gewoon even extra! Probeer wel te kijken naar de "postitieve" dingen. Zo neem ik af en toe een wijntje, een sigaretje, filet americain en een biefstuk medium ipv doorgebakken! Klinkt raar om dit positief te noemen omdat ik 1000 keer liever zwanger zou willen zijn, maar misschien dat jullie dit wel herkennen.
    Is toch ook hier weer een lang verhaal geworden. Alleen beide ouders en een collega/vriendin weten van onze situatie. Zie mn collega/vriendin donderdag weer voor het eerst, dus dan zullen we er wel uitgebreid over praten. Maar hoe lief en vol steun de ouders ook zijn, dit zijn toch dingen die ik liever niet met hen bespreek.
    Liefs Meris
  9. fofinha schreef | 29-07-2008, 20:37
    Afbeelding van fofinha
    Meris, ik kan me heel goed voorstellen dat je het liefste zo snel mogelijk weer verder wilt. Pas als je zoiets zelf hebt meegemaakt dan kan je je pas voorstellen hoe iemand het beleefd. Voor een buitenstaander zou het inderdaad anders zijn, die zal denken dat een maandje extra wachten niks uitmaakt.

    Als alles schoon is dan zou je inderdaad zeggen dat je nu al ongesteld bent geworden. Dat is wel snel. Misschien dat je hierna dan wel weer zou kunnen proberen om zwanger te worden, dan heb je toch een cyclus gewacht [;)]
    De ovulatietesten heb ik via de site sensitest.nl gekocht. Ik heb de 'dipstick' gekozen. Het goedkoopste wat ze hebben, maar werkte goed dus maakt dan niet uit he. Ik had gekozen voor een pakket van 12 stuks (? 12,49). Ik ben op een gegeven moment na enkele dagen begonnen en had me voorgenomen om het zo lang te gebruiken totdat ik een positieve test zou hebben. Op een gegeven moment heb ik een nieuw pakketje moeten bestellen omdat de 12 dagen voorbij waren. Uiteindelijk heb ik van het nieuwe pakketje nog maar 4 testen hoeven te gebruiken en toen was ie positief. 24 tot 48 uur daarna is je eisprong, dus dan heb je het meeste kans. Als je op werkdagen besteld dan heb je ze volgens mij de volgende dag al in huis. Ze hebben ook goedkope zwangerschapstesten. Twee weken na de miskraam heb ik trouwens ook nog een zwangerschapstest gedaan om te kijken of er nog HCG in mijn lichaam zat, toen had ik een negatieve test.
    Goed van jullie dat jullie jezelf nu extra verwennen, dat mag ook wel na zo'n heftige periode.
    Bij mij weten trouwens ook alleen mijn ouders en een collega'tje van de situatie. We hebben ons voorgenomen om het nu ook nog geheim te houden tot aan de echo.
    Liefs Fofinha
  10. miss traveller schreef | 29-07-2008, 21:32
    Afbeelding van miss traveller
    Hoi Meris,
    Mijn menstruatie liep ook een beetje raar na de curretage, eerst werd ik gewoon ongesteld en 2 weken later kreeg ik ineens een enorme bloeding. Gebeld met de gyn en volgens hem was dit heel normaal. Ben daarna ook nog naar de huisarts geweest en die bevestigde het verhaal ook. het bloeden heeft toen 2 weken geduurd voordat het over was.
    bedenk me trouwens net dat ik na de curretage eerst heel weinig bloedverlies heb gehad, toen een paar dagen niet en na een paar dagen begon ik toch weer te vloeien. Hoort er ook allemaal bij volgens de gynaecoloog.
    Toen mensen tegen mij zeiden dat het verstandig was om een maand te wachten dacht ik ook..... wat weten jullie er nou van, ik wil gewoon NU zwanger zijn. Dus kan me heel goed voorstellen als je er gelijk weer voor wilt gaan. Heb ook wel eens gehoord dat je gelijk na een miskraam het meest vruchtbaar bent.
    Net na de miskraam kon ik het ook niet loslaten, ik lag avonden in bed te huilen, maar nu begint het heel langzaam een klein beetje te slijten waardoor het misschien iets makkelijker is om het los te laten. Al ben ik er nog bijna dagelijks verdrietig om. Ik denk ook zo vaak: als het niet was misgegaan dan had ik nu een hele dikke buik gehad en al bijna moeten bevallen. Dat is eigenlijk nog het moeilijkste en het feit dat je er bijna met nietmand over kan praten. Ik vind het nu ook heel fijn dat ik er via dit forum met mensen over kan praten. Misschien helpt dat bij jou ook een beetje met de verwerking.
    Als ik het verhaal van Fofinha lees lijkt het me inderdaad wel een goed idee om de ovulatie testen te gebruiken. Ik denk dat wij het nog een maandje "op de gok" doen, mocht het dan weer niet gelukt zijn ga ik de ovulatietesten ook maar eens overwegen.
    Liefs
  11. Meris schreef | 30-07-2008, 10:41
    Afbeelding van Meris
    Hoi meiden,
    Fofinha, als je nou 1 dagje later bevalt is het op mijn verjaardag [:D]. Vertel je het ook dit keer niet eerder aan je ouders? Wij waarschijnlijk wel. Ik mag nu ook eerder dan bij 12 weken voor een echo. Zou het dan rond 9 weken willen, dan ben ik al verder dan bij de eerste.
    Ik ben gister nog wat stollinkjes verloren, hele kleine maar. Maar daar kwam waarschijnlijk de kramp vandaan. Nu ben ik nog aan het twijfelen om over een week te beginnen met de ovu-testen of de eerste menstruatie af te wachten.. Zal het er met mijn man nog eens goed over hebben. Ik heb de ovu-testen trouwens nog gekocht van iemand via marktplaats, zij had er nog 20 over voor een tientje.
    Miss traveller hoop natuurlijk dat het na deze keer "op de gok" al raak is en je geen testen hoeft te bestellen. En ook al weet je precies wanneer je ovulatie is, dan nog heb je geen garantie. Het lijkt mij wel een duidelijke richtlijn.
    Het lijkt mij ook raar als het straks eind januari is, zou 31 jan. uitgerekend zijn... Misschien heb ik dan alweer een dikke buik, maar zal er hoe dan ook wel bij stil staan. Ik merk ook dat het forum echt helpt bij de verwerking. Dat je kan zien dat je niet de enige bent die bepaalde emoties heeft.. Aan de andere kant is het ook wel moeilijk, want in dezelfde week als ik mijn 12 weken echo had, had iemand anders van een topic waar ik op mee schrijf haar echo bij 10 weken en alles was goed. Dan vind ik het heel moeilijk om blij te zijn, gewoon omdat ik jaloers ben. Heb het wel heel eerlijk tegen haar gezegd, dat werkt toch het beste.
    Fijne dag allemaal,
    x Meris
  12. miss traveller schreef | 30-07-2008, 10:52
    Afbeelding van miss traveller
    Hoi Meris,
    Die jaloerse gevoelens herken ik ook heel erg. Rond de tijd dat ik zwanger was en na de miskraam bleek half bekend nederland zwanger te zijn. Verschrikkelijk vond ik dat. Zij wel en ik niet.
    kan er nu ook heel slecht tegen als ik lees dat iemand een abortus laat plegen, omdat ze per ongeluk zwanger is geraakt. Dan kan ik echt denken; ik wil het zo graag en het lukt niet en zij laat het gewoon weghalen!
    Je krijgt natuurlijk een beetje een andere kijk op sommige dingen hierdoor, dat merken jullie misschien ook wel.
    Geniet nog even van je vakantie (voor zover dat mogelijk is)
    XX
  13. fofinha schreef | 30-07-2008, 11:42
    Afbeelding van fofinha
    Wij hebben afgesproken om het nog aan niemand te vertellen en te wachten tot de echo. Ik hoop dat ik ook al eerder een echo kan krijgen om te zien of alles goed is. Als ik de verloskundige bel ga ik dat meteen vragen.
    Ik zou ook in januari uitgerekend zijn Meris, de 23e. Die datum zal mij ook bijblijven.
    Miss traveller, ik herken het ook heel erg wat je schrijft over al die bekende nederlanders en hun zwangerschap. Dat spookte bij mij ook door mijn hoofd. En ook wat betreft abortussen heb ik hetzelfde gevoel. Ik werk als schoolmaatschappelijk werker op een middelbare school en heb de afgelopen tijd veel meiden op gesprek gehad die of net een abortus hadden laten plegen of die dachten zwanger te zijn. Dat was net in die rotperiode dat we bezig waren om zwanger te worden maar ook waarin de miskraam bezig was. Ik had daar toen veel moeite mee vooral omdat ik heel erg met mezelf in de knoei zat en ik het gevoel kreeg dat zij het allemaal niet zo serieus namen.
    Meris, het is belangrijk dat je samen met je man een beslissing neemt waar jullie allebei achter staan. Ik kan me voorstellen dat hij nog een maand wil wachten omdat de gynaecoloog dat adviseerde. Mijn vriend zou hetzelfde gereageerd hebben denk ik. Jouw gevoel kan ik me nog beter voorstellen, want ik zat met dezelfde twijfel. Toch wel raar dat iedereen weer een ander advies krijgt he? Misschien heeft het ook wel te maken met de totale zwangerschapsduur en het herstel van het lichaam? Bij mij was het vruchtje ook al wel eerder afgekomen waardoor mijn baarmoeder nog niet zo is gegroeid, maar weet niet of dat er mee te maken kan hebben.
    Miss traveller, ik hoop dat het bij jullie snel raak is en dat je de testen inderdaad niet nodig hebt. Het zou veel fijner zijn als de natuur gewoon zijn werk doet en dat het vrijen geen 'moeten' wordt. Ik gun het je heel erg. Ook voor jou Meris hoop ik dat jullie snel weer zwanger zijn. Het verwerken verloopt dan wel een stukje makkelijker merk ik bij mezelf.
    Liefs fofinha
  14. miss traveller schreef | 31-07-2008, 09:57
    Afbeelding van miss traveller
    Hallo dames,
    Meris, hoe gaat het met je? Zijn jij en je vriend er al uitgekomen wat jullie gaan doen, een maandje wachten, of er gelijk voor gaan?
    Fofinha, ik wilde nog even toevoegen dat ik het je ontzettend gun dat je weer zwanger bent. Realiseerde me dat mijn berichtje over de jaloezie een beetje naar over kon komen, maar zo bedoel ik het echt niet. Ik gun het je van harte en hoop dat je dit keer een gezonde zwangerschap zult hebben. Ben benieuwd wanneer je je echo hebt.
    Ik ga weer aan het werk.
    Fijne dag en geniet van het mooie weer
    Liefs
  15. fofinha schreef | 31-07-2008, 13:46
    Afbeelding van fofinha
    Ik begrijp het miss traveler, maak je geen zorgen. Ik hoop ook dat het dit keer goed gaat, ben er wel erg mee bezig en het is nog erg spannend allemaal.
    Hopelijk heb je het een beetje rustig op je werk, het is echt warm vandaag.
    Liefs fofinha
  16. Meris schreef | 31-07-2008, 19:37
    Afbeelding van Meris
    Hoihoi,
    Wat een weertje he? Mijn collegaatje en ik zijn vandaag naar de Ikea geweest om voornamelijk spullen te halen voor het werk maar natuurlijk ook voor onzelf [:)]. We dachten in een ochtendje klaar te zijn om vanmiddag nog van het weer te genieten, maar we zijn net thuis... We werden echt letterlijk van het kastje naar de muur gestuurd. Had liever op het strand gelegen. Maar het was wel erg gezellig!
    Mijn vriend en ik hebben gisteravond geklust zonder voorbehoedsmiddel [:D]. Heb nog uitgelegd dat andere gynaecologen erg ook voor geleerd hebben en niet zomaar zouden zeggen dat het geen kwaad kan. Ben er nog steeds van overtuigd dat als mijn lichaam er nog niet klaar voor zou zijn ik ook niet direct zwanger zal raken. De verloskundige raadde om 1 ongesteldheid te wachten meer aan vanuit psychologisch oogpunt. Het zou voor de verwerking beter kunnen zijn even te wachten, zo kan je het een afsluiten voor je aan een evt volgende zwangerschap begint. Anders zou het voor je gevoel in elkaar over lopen. Maar ik merk aan mezelf dat ik er gewoon klaar voor ben. Als het goed is heb ik morgen de ovulatietesten beginnen. Denk dat ik dan om de dag eens een testje ga doen. Ik heb gister geen bloed verloren en vandaag weer wel, dat zal de komende tijd nog wel even rommelen... Misschien dat het komt door het klussen van gisteren. Dat deed gelukkig geen pijn. Wel begon ik na afloop spontaan te huilen, terwijl ik er voor mijn gevoel op dat moment niet echt mee bezig was. Gelukkig was M. super lief voor me..
    Fofinha wanneer ga je de vk bellen? Kan je bij haar ook gelijk een echo laten maken? Hier gebeurt dat in een apart echo-buro. Ik hoop dat je snel terecht kan, als je dat wilt tenminste.. Heb je al nagedacht rond welke termijn je een echo zou willen?
    Ik kan me ook goed voorstellen dat je werk rond deze periode wel moeilijker is. Ik neem aan dat je die meiden ook serieus wilt nemen en wilt steunen, maar als ze er zelf zo makkelijk over doen.... Een meid die hierdoor helemaal ten einde raad is ligt dan weer wat anders lijkt me. Maar ik rond die leeftijd zal het merendeel niet eens weten wat het voor impact op een mensenleven kan hebben, en hoe ze hier later over een jaar of 10 zelf op terug zullen kijken. Heftig hoor! Ik heb gelukkig op mijn werk hier weinig mee te maken. Ik ken maar 1 ouder die verteld heeft van een miskraam. Ik werk op een kinderdagverblijf, dus zie wel veel zwangere vrouwen en hele schattige babies. Mijn collega heeft me al "gewaarschuwd" dat een moeder in dezelfde week zit als ik geweest zou zijn. Dan komt het niet zo heftig aan als ik het nieuws na mijn vakantie van die ouder te horen krijg.
    Het is weer een heel verhaal geworden haha. Maar vind het erg fijn om zo te kletsen. ohja wat ik me nog afvroeg Fofinha, ga je deze zwangerschap nou in met een heel ander gevoel? Ik denk dat ik nog voorzichtiger en rustiger aan zal doen, terwijl ik dat de eerste keer ook heb gedaan hoor. Het is ook niet iets dat je zelf daardoor kan voorkomen, alsof het door hele dagen op de bank te liggen wel goed gaat dit keer, weet wel dat het zo niet werkt. Maar het is zo'n gevoel dat ik nu heb, wat niet echt uit te leggen valt.
    MissTraveller ben je trouwens nu in je ovulatie-periode of aan het afwachten op een menstruatie? Dan kan ik op tijd met je mee gaan duimen.. Hebben jullie het er samen veel over thuis? Wij zijn stiekem alweer een beetje aan het dromen..
    Waar wonen jullie trouwens ergens in t land? Ik kom uit Zeeland, lekker druk nu met dit heerlijk weer!
    Ik ga nog even een wasje draaien, doeidoei x Meris
  17. fofinha schreef | 31-07-2008, 22:01
    Afbeelding van fofinha
    Meris wat tof dat jullie het zonder voorbehoedsmiddel hebben gedaan! Ik geloof ook dat je lichaam zelf aan zal geven of het er klaar voor is en ik snap dat je je kans zo snel mogelijk weer wilt benutten. De verloskundige zei toen idd ook dat het bij iedere vrouw verschillend kan zijn, de ene wil liever een maand wachten voor de verwerking en de ander wil het liefste zo snel mogelijk verder. Dat ligt bij iedereen verschillend. Ik moest trouwens ook huilen nadat we weer voor het eerst gevreeën hadden, er gingen zoveel gevoelens door mijn lichaam. Mijn vriend moest ook een traantje bij zichzelf wegpinken. Het heeft ons toen wel dichter bij elkaar gebracht.
    De verloskundige zei dat ik met 8 weken kon bellen en dat we dan zo snel mogelijk weer iets in kunnen plannen. Ik denk dat ik dat ook wel wil. Ze zei dat we het beste zo rond de 9 weken konden doen zodat je het hartje ook wat beter kan zien en er misschien ook geen inwendige echo gemaakt hoeft te worden. Bij de verloskundigepraktijk worden op de woensdagen echo's gemaakt, 1 VK heeft hier een specialisatie in. De overige dagen wordt je verwezen naar een ander echo-buro. Ik moet zeggen dat ik nu toch ook wel extra voorzichtig ben, dat was ik bij de eerste keer ook, maar het is nu toch wel wat erger. Zo til ik niet al te zware dingen en probeer ik ook wat meer rust te nemen. Ook vind ik het een spannende tijd, vandaag regelmatig last gehad van een zeurend gevoel in mijn onderbuik en vraag me dan weer af of dat wel oké is. Zit mezelf dan helemaal gek te maken. De vorige keer had ik namelijk ook veel last van mijn onderbuik, alhoewel dat toen wel vele heftigere krampen waren dan nu en eigenlijk meer constant. Nu is het maar af en toe gelukkig.
    Wat betreft mijn werk klopt het inderdaad dat veel meiden niet in de gaten hebben wat voor impact dit op latere termijn heeft. Sommigen kunnen zo naïef reageren, maar sommigen zijn ook heel realistisch hoor en daar kan je ook heel goed mee praten, daarbij heb ik dan ook het gevoel dat ik iets kan betekenen.
    Zal voor jou ook moeilijk zijn meris toen je hoorde dat die moeder in dezelfde periode zit als jij zou hebben gezeten. Het is wel fijn dat je collega aan je gedacht heeft en je alvast heeft ingelicht.
    Ik woon trouwens in noord brabant.
    Groetjes fofinha
  18. miss traveller schreef | 01-08-2008, 10:38
    Afbeelding van miss traveller
    Hoi meiden,
    Wat een verademing he, dat het weer wat koeler is.
    Meris, ik weet niet precies wanneer mijn ovulatie-periode is. de afgelopen tijd was mijn cyclus meestal 3 weken, maar de laatste keer dus ruim 5 weken.
    Wij klussen gewoon de hele maand om de dag, om zo de meeste kans te hebben[;)]
    Super trouwens dat jullie er gewoon voor gaan, groot gelijk.
    Ik hoop dat wij ook snel weer zwanger zijn.
    Wanneer zou jij weer ongesteld moeten worden? Ik ga nu uit van 23 augustus (dan is mijn cyclus 5 weken)
    Ik kom trouwens uit Noord Holland in de omgeving van Hilversum,
    Dikke kus
  19. Meris schreef | 01-08-2008, 20:50
    Afbeelding van Meris
    Hoi,
    Was zomaar benieuwd waar jullie vandaan komen [:D]
    Ik heb mijn ovu-testen in huis, ik heb net getest en mijn ei-sprong zit er nog niet aan te komen. Ik denk dat ik het nu zaterdag weer eens probeer. Heb echt geen idee namelijk wanneer mijn ei-sprong nu zal zijn.. Ben nu nog lichtjes aan het bloeden vanwege de miskraam precies een week geleden, maar toch lang niet genoeg om een menstruatie te kunnen zijn. Ik heb gehoord dat het heel erg verschilt wanneer je weer ongesteld wordt na een mk, sommigen na 2 weken al, maar het kan ook zomaar 6 weken duren.. Vandaar dat ik de ovulatie-testen nu wel handig vind. Zodra ik eenmaal een menstruatie heb gehad zijn ze misschien niet meer nodig, ik hoop dat ik dan weer net zo'n regelmatige cyclus heb als voorheen. Bij mij duurt de cyclus 27 a 28 dagen.
    Maar de hele maand om de dag klussen, poeehhh... En dat met deze temperaturen! Ik moet er niet aan denken.. Voor mij is zo'n 2 keer per week genoeg hoor haha. Ik begrijp wel dat je het op deze manier doet hoor Miss, wel vervelend dat je cyclus zo verschillend is de laatste tijd. Normaal gesproken wel fijn zeker 3 weken? Niet als je niet probeert zwanger te worden, want dan ben je wel heel vaak en snel weer ongesteld. Maar met een kinderwens gaat de tijd lekker snel en hoef je niet zo lang te wachten tot je weer in de vruchtbare periode zit en is het ook snel weer tijd dat je misschien een zwangerschapstestje kan doen.
    Ben ook wel benieuwd hoe lang jullie wachten met het afnemen van een test. Gelijk op de dag dat je "normaal gesproken" ongesteld zou moeten worden of wachten jullie nestjes een paar dagen? Wij hadden ons de afgelopen keer voorgenomen om op maandag te testen, ik zou donderdag of vrijdag ongesteld moeten worden. Nou dat is niet gelukt hoor. Ik ben 's zaterdags snel naar de kruidvat gereden voor een test: negatief. Zondag weer een test gedaan: negatief, maar als ik de test onder een lamp hield zag ik toch ergens heeeeeeeeeeeeeeel vaag een streepje... Maar dat was zo vaag dat ik dacht dat ik het me misschien wel verbeelde. Maandag weer een test gedaan: negatief. Dinsdagochtend dan toch nog maar 1tje: positief!!! Zo werkt dat dus zo'n beetje bij mij, ben veel te nieuwschierig [:S]. Ik ga dit keer wel proberen iets meer geduld te hebben en 4 a 5 dagen te wachten voor ik een test ga doen.
    Fofinha, wat vervelend van dat zeurende gevoel zeg! Ik kan me voorstellen dat je nu bij elk krampje bang bent dat het weer misgaat. Ik denk dat ik de volgende keer nog meer zal letten op alles wat ik voel of niet voel in mijn lijf. Al is het vertrouwen in mijn eigen lichaam wel een beetje weg, want ik weet nu dat het niks zegt. Al hang je elke dag boven de wc, dan nog zegt het niks over je zwangerschap. Ik moet dat vertrouwen echt weer terug krijgen. Heb je niet de behoefte om misschien toch iets eerder een echo te laten maken als dat gevoel blijft? Ik ga er vanuit dat het gewoon met de innesteling e.d. te maken heeft hoor. Positief blijven! Maar ze doen er denk ik niet moeilijk over als jij vaker of eerder een echo zou willen, al is het maar voor je eigen gemoedsrust. Heb je nu trouwens niet dat de dagen, laat staan weken, voorbij kruipen???
    Ik heb trouwens gisteravond babyboom gekeken, blijf het een super programma vinden. Volgende week de laatste aflevering [:(]. Je ziet daar ook zoveel verhalen die zo heftig zijn, dat ik weer even mijn eigen "ellende" vergeet. Binnenkort komt er toch een nieuw programma van Bridget op de buis over zwanger zijn? Lijkt me wel leuk. Ik kan het gelukkig wel hebben alle dikke buiken en baby's, maar denk wel bij mezelf: vuile trut, jij wel [8o|]. Mijn collega en ik hebben gister heel stilletjes heel wat zwangere vrouwen vervloekt, maar wel met een lach erna hoor, dat scheelt [:D]. Ze deed even lekker met me mee!
    Ok, weer genoeg getypt. Ik heb er een hele lange en zware dag opzitten in Breda, maar wel weer heerlijk geshopt!
    Tot snel,
    x
  20. miss traveller schreef | 02-08-2008, 11:51
    Afbeelding van miss traveller
    Hoi meiden,
    Nog even de laatste 10 minuten op het werk doorkomen en dan kan ik ook heerlijk van het weekend gaan genieten.
    Meris, ik moet je eerlijk zeggen dat wij er ook niet altijd zin in hebben om om de dag te klussen, maar ach als je dan eenmaal bezig bent......[:$]
    Toen ik zwanger was hield ik me niet zo bezig zwangerschapstesten, omdat ik er ook niet vanuit ging dat ik zwanger was.
    Toen ik de afgelopen keer zo lang overtijd was heb ik wel 8 zwangerschapstesten gedaan. Ik wilde het gewoon zo graag weten.
    Dit keer maar gewoon afwachten, scheelt me een hoop geld!!
    Lieve dames, fijn weekend!
    Kus
  21. fofinha schreef | 02-08-2008, 21:30
    Afbeelding van fofinha
    Hey meiden [:)]
    Hoe was het op je werk Miss traveler? Nu lekker weekend voor jou. Wat voor werk doen jullie eigenlijk?
    Ik heb het laatste stuk van babyboom gekeken, was net te laat helaas. Wist niet dat Bridget met een nieuw programma zou komen, lijkt me ook wel leuk om te zien. Weet je wanneer dit begint en op welke zender?
    Als het zo doorgaat Meris dan ga ik inderdaad al eerder naar de VK bellen, ik wacht nog even een paar dagen af en bel anders na de 6 weken op. Ik ga het niet trekken als ik 12 weken zou moeten wachten op een echo. Vannacht slecht geslapen vanwege de steekjes in mijn onderbuik. Vandaag ook weer last gehad. Het is z''n zeurderig gevoel alsof je ongesteld moet worden. Het internet doorgespit op zoek naar informatie, kwam wel wat forums tegen waar meerdere zwangeren last hebben van deze kwaal en waar het toch goed is gegaan. Zolang ik geen bloed zie dan ben ik gerust, maar vind het erg spannend. De dagen gaan voor mijn gevoel idd erg langzaam. Ik heb gelukkig nog wel 2 weken vakantie, dus kan wel wat leuke afleiding zoeken. Ik kan me jullie angst voor een volgende zwangerschap ook voorstellen, jullie hebben beiden helemaal niks gevoelt en het leek allemaal goed te gaan tot de echo, dat lijkt me nog veel moeilijker te accepteren. Zeker ook omdat je lichaam geen signaal heeft afgegeven.
    Meris het zou best kunnen dat het bloeden nog met de miskraam te maken heeft, uiteindelijk heeft het bij mij ook wel een tijd geduurd voordat het bloeden ophield. Een ovulatie zal er nu dan ook nog niet inzitten, dus die testen nu maar even bewaren. Komt straks wel weer van pas. [;)]
    Wij probeerden ook om de dag te klussen om zoveel mogelijk kans te hebben. Mijn vriend had daar absoluut geen probleem mee, maar ik moest soms ook zin maken. Als we dan bezig waren (zoals je schrijft Miss) dan was het ook snel weer goed. Voor een goed doel he!
    Veel liefs
  22. miss traveller schreef | 03-08-2008, 10:05
    Afbeelding van miss traveller
    Hoi meiden,
    Fofinha, de gynaecoloog heeft tegen mij gezegd dat als ik weer zwanger zou zijn dat ik dan met 8 weken mocht bellen voor echo.
    Ben jij met je miskraam ook bij een gynaecoloog geweest? Ik zou het in elk geval gewoon proberen of je vroeger voor een echo mag, want die stress en onzekerheid is ook niet goed. Denk je niet dat daar de pijn in je buik van kan komen??
    Denk er in elk geval aan dat de kans dat het goed gaat veeeeeel groter is dan dat het fout gaat. We hebben allemaal veel pech gehad de vorige keer, maar dat wil echt niets over deze keer zeggen.
    Het nieuwe programma van Bridget begint volgens mij in september, hoe wordt ik mama, ofzo.
    Liefs
    P.S. Ik werk in de reiswereld
    P.S2 Bah, weer een BN-er zwanger. Las gisteren in de krant dat Chantal Janzen ook zwanger is. Nu ben ik toevallig 2 weken geleden naar Tarzan geweest en toen was er al goed een buikje te zien, wij opperden toen al dat ze misschien wel zwanger was.
  23. Meris schreef | 04-08-2008, 15:59
    Afbeelding van Meris
    Chantal ook al? De trut [;)]. Nee hoor, gun het haar van harte, al vond ik haar altijd al vervelend.. (te slank, te knap etc) haha.
    Ik heb besloten dat ik straks eindelijk weer eens een klein rondje ga joggen. Door de moe-heid tijdens mn zwangerschap is het er al lange tijd niet van gekomen. Heb er ook helemaal geen zin in, maar het is echt nodig! Zou er wel een kilootje of 6 af willen en nu kan het nog.. Misschien moet ik er toch maar even wat harder aan trekken.
    Zaterdag hebben we de verjaardag van M alsnog gevierd, hij was 6 juli al jarig maar het kwam er maar niet van. Nu waren de meesten ook weer terug van vakantie. We hebben het buiten gevierd, gelukkig hadden we een party-tent opgezet want het was toch rotweer... We hadden ook vlees gekocht voor op de bbq, maarja dat zat er niet in. Dat eten we van de week dan wel lekker op! Voor we alles opgeruimd hadden was het 4 uur voor we op bed lagen [|-)]. Gister hadden we dan ook een hele luie dag, waarin we lekker dvdtjes hebben gekeken op de bank. Met allerlei lekkers binnen handbereik: ijs, chips, chocola enz. Niet gek dat ik me vandaag een beetje ongezond en dik voel!
    Hebben jullie nog leuke dingen gedaan van het weekend?
    Fofinha, hoe gaat het met je? Is het zeurende gevoel al wat minder geworden? Ik ga er nog steeds vanuit dat het met de innesteling te maken heeft hoor. Dat is toch heel normaal rond deze tijd?
    Miss wij zijn de laatste paar dagen ook om de dag aan het klussen. Eigenlijk gaat het helemaal vanzelf... Normaal ben ik gewoon erg vaak moe na een lange werkdag ( kinderdagverblijf), dus het zal wel aan de vakantie liggen. Maar ik ga het wel proberen om het ook na de vakantie vol te houden. Het schijnt ook heel goed voor zijn zaad te zijn of zoiets toch? Als je het te weinig doet dan wordt zijn zaad lui dacht ik ergens gelezen te hebben. Denk ook niet dat ik hem zal horen klagen hoor haha.
    Ben trouwens al wel begonnen met de ovu-testen hoor. Een week na de mk ben ik gestart, want ik heb het idee dat ik alleen licht bloed de dag na het "klussen". Ik test nu gewoon elke dag tot ik een ei-sprong kan ontdekken. En omdat ik de testen in huis heb kan ik ze ook niet laten liggen... Stel ik wacht een week en ik mis mn ei-sprong net? Heb er 20, dus kan wel even vooruit.
    Het is net met het doen van een zwangerschapstest denk ik, je kan het bijna niet laten!
    Ga nog even een stukje schrijven op een ander topic en dan moet ik toch echt mn hardloopschoenen aan gaan trekken.........pfffffffff.....
    x
  24. fofinha schreef | 04-08-2008, 16:50
    Afbeelding van fofinha
    Knap hoor Meris dat je gaat hardlopen! Ik had me vandaag ook voorgenomen om weer eens naar de sportschool te gaan maar voel me vandaag niet zo lekker, beetje moe, nergens zin in, af en toe zo'n misselijke vlaag. Gewoon bankhangen en verder niks doen zeg maar. Gelukkig maar dat ik vakantie heb, dan kan dat ook [:)]
    Met de buikpijn gaat het op en af, af en toe voel ik het en daarna is het weer weg. Het zou best kunnen dat het te maken heeft met de innesteling of mijn baarmoeder die hard aan het werk is? Miss zei ook al dat het vaker goed gaat dan fout, dus daar probeer ik maar aan te denken. Na de miskraam ben ik wel bij de gynaecoloog geweest om te zien of alles schoon was, maar ik heb met haar niet afgesproken dat ik bij een volgende zwangerschap terug zou komen. De verloskundige zei ook dat ik met 8 weken direct kon bellen, dus dat ga ik dan maar doen. Gelukkig is de buikpijn niet veel erger geworden dus ik denk ook niet dat ik deze week al contact met hun op ga nemen. Mits de pijn erger wordt natuurlijk, maar daar ga ik niet van uit.
    Wij zijn het weekend met mijn tante (zij is verstandelijk gehandicapt) naar de dierentuin geweest, was erg gezellig. Ze genoot er zo van, was echt super. Verder weinig spectaculairs gedaan.
    Succes met lopen Meris!
    x
Pagina's:
1 2 3 …58 59 60 Laatste
Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Links

Je volgt deze club nog niet.

Club Chat

Openbare berichten

  • marijntje28 roept“Ik snap d'r nog niks­ van!” | 21-03-2009 | 19:30

Wie hier?

Er is niemand online!

Home
Clubs
Help
En verder...
Tijdschrift Flair