Zwanger worden na een miskraam... - Zwanger worden na miskraam - Flaironline

1. Geplaatst door fieps | 09-08-2009, 16:22 | 195103x gelezen | 4525 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 239 berichten

   ---

   Ik was 9 weken zwanger, maar helaas is het na 6 weken misgegaan, zo bleek op de laatste echo. Met medicijnen is het opgewekt en komende week moet ik op controle of alles 'schoon' is. En dan? Dan maar weer met frisse moed verder. Zijn er anderen die in hetzelfde schuitje zitten?

   Reageer op onderwerp

   ---

   

   • Print deze pagina

   ---

4525 reacties op onderwerp

Pagina's:

1 2 3 …180 181 182 Laatste Volgende

1. angelique79 schreef | 09-08-2009, 21:11

   ---

   

   • Profiel
   • 515 berichten

   ---

   Hallo,
   
   Ik was tot 2x toe 8 weken zwanger en heb in juni voor de 2e keer een miskraam gehad. Het verschil met mijn situatie is dat ik tot 2x toe een spontane miskraam heb gehad. De eerste keer heeft er nog controle plaatsgevonden, omdat de miskraam in oostenrijk plaatsvond en de gyneacoloog daar extra controle wilde. In eerste instantie dachten ze dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was. Gelukkig was dat niet het geval. De tweede keer heeft er geen extra controle plaatsgevonden. Maar toen zijn er wel allerlei aanvullende bloedonderzoeken gedaan. Gelukkig zijn daar alle resultaten van binnen en is alle goed. Dat betekent dat wij gewoon domme pech hebben gehad. Wij gaan het nu weer proberen. Een advies dat ik meeheb gekregen is om in ieder geval een cyclus af te wachten. Dit heeft als voordeel dat je weet dat alles weer werkt en ook kun je dan de datum beter bepalen.
   Ik wens je veel sterkte bij de nacontrole en bij het verwerken en daarna natuurlijk de nieuwe zwangerschap.
   
   Liefs, Angelique

   ---

   

   ---

2. Cascada schreef | 17-08-2009, 10:30

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Ja ik zit ook in het zelfde schuitje. Mijn verhaal in het (heel erg) kort:
   - 5 mei 09 voor 't laatst ongesteld
   - 5 juni 09 positief getest
   - 30 juni 09 eerste echo, ik zou 8 weken zijn maar het was gestopt bij 5w6d
   - 2 juli 09 curretage
   - 3 juli 09 zwager getrouwd
   - 7 aug 09 voor het eerst weer ongesteld na curretage (na 36 dagen)
   En vorige week maakte mijn schoonzusje bekend 12 weken zwanger te zijn, ik zou die week 13 weken zijn. Wat een klap in mijn gezicht. Je denkt het ondertussen een beetje verwerkt te hebben, maar het voelt echt als een flinke terugslag. Ik zou het leuk vinden als jullie actief gaan schrijven, vind het fijn om er met iemand over te kunnen 'praten'. Niet veel mensen weten van onze situatie, alleen onze ouders, mijn zusje en een vriendin (+ haar vriend)...

   ---

   

   ---

3. fieps schreef | 17-08-2009, 16:10

   ---

   

   • Profiel
   • 239 berichten

   ---

   Ha hoi! Ik dacht even dat er niemand ging reageren, wel dus Ik kan me dat heel goed voorstellen, dat het enorm zuur is als iemand anders in je nabije omgeving wel 'gelukt' zwanger is. Ik ken wel een aantal mensen 'viavia', maar dat maakt het toch minder direct. Van mij weten ook niet veel mensen het, behalve wat goede vrienden en familie het. Ik had nog niet verteld dat ik zwanger was, dus ook niet dat het mis is gegaan.
   
   Ik ontdekte eind juni dat ik zwanger was. Met 6 weken en een beetje had ik een goede (inwendige) echo, met een hartje... Een week later was er op controle te zien dat het er 2 waren, maar er was geen hartje meer. Ik heb twee weken afgewacht en toen is het een dikke week geleden met pillen opgewekt. Dat is gelukkig goed gegaan. Ik heb nu in totaal 7 echo's gehad, en dat wordt best vervelend als je helemaal niet zwanger (meer) bent.
   
   Ik heb net een ovulatietest gedaan 'voor de leut', maar die liet al een behoorlijke streep zien. Dus we gaan maar weer vrolijk verder
   
   Als ik de komende 2 weken niet reageer, dan komt dat omdat ik op vakantie ben!

   ---

   

   ---

4. angelique79 schreef | 17-08-2009, 20:01

   ---

   

   • Profiel
   • 515 berichten

   ---

   Hoi Fieps en Cascada,
   
   Ik herken het wel dat je soms ineens een klap in je gezicht krijgt. Van de eerste zwangerschap zou nu zo'n beetje mijn kindje geboren zijn geweest. Als ik dan nu in de buurt rond loop en alle blauwe en roze slingers zien dan vind ik dat niet leuk. Ondanks dat ik het die mensen ontzettend gun.
   De tweede miskraam is nu 2 maanden geleden. Gelukkig kunnen we het nu weer gaan proberen. Ook omdat alle testen die zijn gedaan tot nu toe positief zijn. Wat in mijn geval betekent dat er geen afwijkingen zijn gevonden.
   Het verwerken is zeer wisselend. De ene dag denk ik dat ik alles aan kan en het volgende moment kan ik door een opmerking in eens heel diep in de put zitten. Vooral vanwege die opmerkingen en het feit dat het voor ons de tweede keer was, zijn wij nu mensen heel bewust aan het vertellen dat wij 2x een miskraam hebben gehad. Liever dat mensen het weten en er over praten met ons, dan dat we van die suggestieve opmerkingen krijgen die ons alleen maar pijn doen. Ik moet zeggen dat er in mijn omgevening heel goed op geregageerd wordt en dat er heel veel mensen zijn die hetzelfde meegemaakt hebben. Dat is goed om te merken en om steun te vinden.
   
   Sterkte, Angelique

   ---

   

   ---

5. Cascada schreef | 18-08-2009, 12:58

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Fieps, voor jou is het dus nog maar heel kort geleden. En het waren 2 kindjes? Heb je veel pijn gehad na het innemen van die pillen. Ik heb direct gekozen voor een curretage, omdat ik niet nog langer met een dood 'iets' in me wilde rondlopen en omdat dat voor onze situatie beter uitkwam. Wij zijn niet altijd in Nederland (schippers). Dus vandaar dat ik 2 dagen na de slechte echo al in het ziekenhuis terecht kon. De ingreep viel voor 100% mee. 36 dagen na de curretage werd ik weer ongesteld, wat voelt als een gemiste kans (erg he) want ongesteld worden betekend ook dat er alweer een eisprong is geweest. Ik wil zo snel mogelijk weer zwanger zijn, misschien kan ik het dan beter verwerken.
   
   Angelique, fijn dat er geen afwijkingen zijn gevonden. Maar 2 keer een miskraam, dat moet echt vreselijk zijn geweest. Wij hebben het bewust niet verteld en daar ben ik nu heel blij om, tegen de tijd dat ik ooit eens langer dan 12 weken zwanger ben vertel ik het wel eens een keertje. Dan mogen ze ook weten van mijn miskraam, nu wil ik het er niet over hebben met anderen. Doet nog teveel pijn. Ik vind het wel belangrijk dat mensen dan weten dat het niet over rozen is gegaan, want het komt zo vaak voor maar er wordt zo weinig over gepraat.
   De curretage is voor mij nu anderhalve maand geleden en ook bij mij wisselt het per dag hoe ik me voel. Op dit moment zit ik goed in mijn vel, maar dat zal wel komen omdat ik in mijn vruchtbare periode zit (mits mijn cyclus nu niet helemaal door de war is door de curretage) en dat vind ik ook wel weer spannend, net als voorheen. Maar eergisteren bijvoorbeeld kon ik aan niets anders meer denken en was ik weer helemaal overstuur. Vooral het feit dat iemand die zo dicht bij me staat ongeveer even lang zwanger is doet pijn en zolang ik haar niet zie/hoor of aan haar denk valt het mee... Erg he...
   
   Hoe is jullie man/vriend hieronder? Mijn man wil er het liefst zo min mogelijk over praten, dan doet het geen pijn zegt hij. Hij heeft het alleen maar over een 'nieuw' kindje. Het lijkt wel alsof hij het veel makkelijker verwerkt of gewoon anders verwerkt.

   ---

   

   ---

6. angelique79 schreef | 20-08-2009, 11:18

   ---

   

   • Profiel
   • 515 berichten

   ---

   Hoihoi
   
   Bij ons wordt er heel open over gesproken. Ik merk dat ik hem er soms door heen kan slepen en hij mij. Wel merk ik dat het voor hem anders is. Ik moest echt ontzwangeren na de miskraam. En daardoor ben je heel erg snel moe en huilerig. Dat is voor hem natuurlijk niet, Al ziet hij alle veranderingen ook. Wij kijken ook erg uit naar een nieuwe zwangerschap, maar dat wil niet zeggen dat we de andere twee willen vergeten. Maar wij zouden graag een kindje willen en daarvoor moeten we weer zwanger worden en hopen dat het nu wel goed gaat. Het is wel zo dat wij bij een nieuwe zwangerschap ook pas na 13 weken gaan vertellen dat we zwanger zijn. Alleen aan een heel select gezelschap zullen we het eerder vertellen om steun te vinden. Dat zal dan waarschijnlijk na de 1e echo zijn. Die wordt bij ons al na 6 tot 7 weken gedaan.
   
   Tot schrijfs, Angelique

   ---

   

   ---

7. Cascada schreef | 20-08-2009, 23:21

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Ja wij zullen het de volgende keer ook zo gaan doen. Echo krijg ik dan ook al met 6/7 weken ivm ons werk. We zijn vaak langere tijd weg uit Nederland en ze willen (mocht het weer fout gaan) snel actie kunnen ondernemen. Dat vind ik wel een fijn idee...
   Werd je alweer snel ongesteld na je miskramen? En hoe was je cyclus toen? Ik ben namelijk een beetje bang dat mijn cyclus nu een stuk langer of zelfs onregelmatig is. Deze was voor mijn miskraam altijd vrij regelmatig, gemiddeld 29 soms 30 dagen.

   ---

   

   ---

8. tine30 schreef | 25-08-2009, 05:41

   ---

   

   • Profiel
   • 33 berichten

   ---

   Hoi Fieps,
   
   Ik ken je van t maart 2010 forum.
   Ik mag me helaas ook bij clubje aanmelden.
   Gisteren kreeg ik mijn eerste echo was 12 weken zwanger en er was alleen een leeg vruchtzakje tezien.
   Zooo balen dit!!
   Maarja ben positief en we gaan gewoon weer verder nieuwe ronden nieuwe kansen dan maar.
   Heb besloten om t een weekje aftewachten of t vanzelf komt.
   ik lees dat jij medicijnen heb gekregen dat zou ik ook graag willen want onder narcose voor curretage lijkt me niks.
   Liefs Tine

   ---

   ---

9. angelique79 schreef | 25-08-2009, 09:35

   ---

   

   • Profiel
   • 515 berichten

   ---

   Hoi Tine,
   
   Wat een vervelend bericht. Ik hoop voor jou dat het spontaan komt. Heel veel sterkte voor de komende tijd.
   
   Hoi Cascada,
   
   Na de eerste miskraam was ik na 4 1/2 week weer ongesteld. Dat was lekker snel en dan weet je dat alles weer werkt. Toen heeft het 1x overgeslagen, dus 8 weken. Daarna na 4 weken en toen was ik zwanger. Voor de zwangerschappen heb ik de pil geslikt, dus ik weet niet of het toen regelmatig was.
   Bij deze keer moest ik 7 weken wachten. Ben dus erg benieuwd wanneer ik weer ongesteld word of dat we zwanger zijn. Wij willen het weer gaan proberen.
   Je kunt dus qua cyclus even alles verwachten. Maar normaal gesproken kun je na 4 tot 6 weken iets verwachten. Daarna gaan ze ervan uit dat alles weer normaal verloopt.
   
   Groetjes, Angelique

   ---

   

   ---

10. tine30 schreef | 25-08-2009, 14:37

    ---

    

    • Profiel
    • 33 berichten

    ---

    Hoi Angelique,
    
    ja klote he!!
    maar als je kijkt hoeveel meiden t overkomt tegenwoordig staan we niet alleen.
    Ik ben vandaag begonnen met vloeien,t lijkt op een gewone menstruatie tot nu toe wel een pijnlijke buik links onder.maar dat zal er wel bijhoren.
    ben benieuwd hoe heftig t word met vloeien en de pijn.
    en hoop ook zo dat t vruchtzakje los komt..want heb eigenlijk geen zin in ziekenhuis gedoe.
    volgende week vrijdag op vakantie.dus hoop wel dat ik dan schoon bent.
    en dan als t mag er gelijk weer tegen aan he haha
    
    ik begrijp dat t jou al 2x is overkomen...wat een verdriet zeg!!
    de eerste x heb je nog zoiets van ok we gaan weer door maar dan gebeurd t nog nog een x..heel heftig denk ik.
    t is voor jullie eerste kindje denk ik he...voor ons t tweede we hebben al een zoontje die vorige maand 2 is geworden.
    dat maakt t verwerken ook allemaal weer anders lijkt me.
    nou meid fijn dat we hier wat ervaringen met elkaar kunnen bespreken.
    en hopen dat t snel weer raak is bij ons allen!!
    
    Groetjes Tine

    ---

    ---

11. angelique79 schreef | 26-08-2009, 12:49

    ---

    

    • Profiel
    • 515 berichten

    ---

    Hoi Tine,
    
    Het klopt dat het voor ons een eerste kindje is. Natuurlijk is het schrikken als je twee keer hetzelfde scenario doorloopt. Daarom ben ik ook zo blij dat de gyneacoloog gelijk actie ondernam en ons allerlei testen heeft laten doen. Bloedtesten. Tot nu toe lijkt alles goed, dus geen afwijkingen. We wachten nog op de uitslagen van het chromosomenonderzoek, maar dat duurt 3 maanden. Dat is dus nog een maandje wachten. Ondertussen zijn we het wel weer aan het proberen.
    Ik denk dat je gelijk hebt als je een miskraam krijgt en je hebt al kinderen. Dat zie ik ook bij een paar mensen om mij heen. Zij hebben een miskraam gehad terwijl ze al kinderen hebben. Dan weet je toch dat het kan. Klinkt zo raar, maar die zekerheid mis ik wel.
    
    Je hoort inderdaad, zodra je het aan mensen vertelt, dat er vaker een miskraam voorkomt dan je denkt. Het steunt me wel in de gedachten dat het bij ons ook wel zal gaan lukken. We zijn er in ieder geval positief over. Zeker omdat ik me na de tweede miskraam fysiek veel beter voel dan na de eerste. Na de eerste miskraam was ik hondsmoe en had nergens zin in. Ben toen ook weer te snel gaan werken (waar ik het niet naar mijn zin had). De tweede keer had ik gewoon alle tijd om het voor mijzelf te verwerken. Dat heeft goed gedaan. Nu alleen hopen dat het lukt. Vraag in het ziekenhuis wel even hoe alles verder gaat. Soms moet je op nacontrole of krijg je adviezen over opnieuw zwanger worden. Die kunnen handig en prettig zijn.
    
    Sterkte de komende week. Ik hoop dat het meevalt met de pijn. De 1e keer was het bij mij een heftige menstruatie. De tweede keer heb ik pijnstillers geslikt. En geef ondertussen ook het verdriet ook een plekje. En daarna snel weer aan de klus en zwanger worden.
    
    Angelique

    ---

    

    ---

12. Cascada schreef | 27-08-2009, 08:31

    ---

    

    • Profiel
    • 35 berichten

    ---

    Tine; helaas welkom in dit topic... Je hebt mijn verhaal al een beetje gelezen hierboven, denk ik. Hoe is het nou met je? Zet het al door of nog niet? Ik heb een curretage gehad, dus ik weet niet hoe het is om zelf een miskraam te krijgen. Lijkt me ook erg naar... Voor ons is het ook ons eerste kindje, maar ik vind het knap dat je nog zo positief ertegenover staat. Wij (en dan met name ik) zijn nogal uit het veld geslagen. Het heeft er goed ingehakt in ieder geval...
    Heel veel sterkte deze week, hoop voor je dat de pijn meevalt...
    
    Angelique; ik ben 36 dagen na mijn curretage ongesteld geworden, best netjes dacht ik zo. En ik hoop zo dat deze cyclus ook een beetje normaal is. Als dat zo is zou ik rond 5 september weer ongesteld moeten worden, als ik dat niet wordt dan gooi ik er eventueel een week later een testje tegenaan. Zou wel leuk zijn 5 september, dan zijn we namelijk een jaar getrouwd... Wat gaat de tijd toch hard.
    Ow ja, dat wilde ik nog vragen mag je gewoon (proberen) zwanger te worden als de uitslag van het chromosomenonderzoek nog niet binnen is? Dat vroeg ik me gewoon af.
    
    
    Ben ik even een paar daagjes niet geweest, weer iemand erbij... Wel fijn om er een beetje over te kunnen 'praten' zo af en toe...

    ---

    

    ---

13. tine30 schreef | 27-08-2009, 13:34

    ---

    

    • Profiel
    • 33 berichten

    ---

    Hoi Cascada,
    
    Jij heb t net allemaal achter de rug.
    Ik zit er nog even midden in.
    Als t maandag nog niet vanzelf is los gekomen(en dat hoop ik wel)
    dan moet ik die week gecurreteerd worden(vreselijk woord)
    we gaan de 4e op vakantie en wil t dan echt achter me kunnen laten.
    Hoe heb jij dat ervaren die curretage?
    vervelend zeg dat je schoonzus nu net ook zwanger is,tuurlijk ben je blij voor haar maar jullie hadden zo wat gelijk gelopen dus de hele zwangerschap van haar zie je ook een beetje jezelf..heel naar denk ik!!
    Maar positief want wie weet ben jij over een maand of 3 ook wel weer zwanger.
    ik heb 2 hele goeie vriendinnen die onlangs bevallen zijn,de 5e en 15e.tuurlijk is dat ff moeilijk maar ondanks dat geniet ik echt mee met hun.
    Ik kan t opzich best goed relativeren,wat voor mij t moeilijkst is vind ik dat je toekomstplanning even helemaal weg is.
    wilde zo graag voor Tim zn derde verjaardag een 2e kindje en dat zit er niet in...en dat raakt me eigenlijk t meest.
    voor de rest denk ik,eruit met dat ding zodat we weer verder kunnen.
    Ik denk ook omdat wij al een zoontje hebben,vrij snel zwanger waren en omdat t zakje leeg was dus geen vruchtje/kindje tezien was. is de verwerking makkelijker als die van andere.
    als je al jaren tobt en t is de eerste dan is dat denk ik veel moeilijker.
    Vind t heel fijn om hier te kunnen kletsen met meiden die t zelfde hebben meegemaakt.
    mensen die t niet mee hebben gemaakt kunnen onmogelijk weten/voelen hoe t is.
    
    XX Tine

    ---

    ---

14. Cascada schreef | 27-08-2009, 14:48

    ---

    

    • Profiel
    • 35 berichten

    ---

    Tine: Ik heb me vreselijk druk gemaakt om de curretage, gelukkig is dit achteraf heel erg meegevallen. Ik kreeg 2 uur vantevoren 2 pilletjes die ik vaginaal moest inbrengen, om de baarmoedermond wat weker te maken en toen heb ik ook om een kalmeringsmiddel gevraagd. Dat kreeg ik gelukkig ook en toen ik dat had ingenomen (1 pilletje) zag ik het al heel gauw niet meer zo helder. Ik ben in slaap gevallen en 2 uur later werd ik wakker gemaakt, omdat ik naar de OK werd gereden. Ik was ontzettend kalm, mede door dat kalmeringsmiddel denk ik. Want ik ben als de dood voor naalden, infusen, ziekenhuizen en ga zo maar door. Infuus werd aangebracht, plakkers op mijn borst en toen de narcose... Vanaf toen weet ik het niet... 5 uur werd ik wakker op de uitslaapkamer en werd ik teruggereden naar mijn kamer. Nadat ik wat gegeten had en zelf op de wc geplast had mocht ik 's avonds weer naar huis.
    Daarna heb ik nog wel wat gebloed, maar absoluut niet meer dan tijdens een normale menstruatie. Dit duurde ongeveer een dikke week, 8 a 9 dagen. Verder bijna geen pijn gehad. En zoals ik al zei 36 dagen na mijn curretage werd ik weer ongesteld.
    Tja en toen dacht ik het een beetje verwerkt te hebben en toen kwam mijn schoonzusje met haar goede nieuws. Dat voelde echt als een klap in m'n gezicht. Ze is een dag na mijn curretage getrouwd met de broer van mijn man. Ik blijf steeds maar denken 'zover zou ik nu ook kunnen zijn, als alles maar goed gegaan was'...
    Ik denk eerlijk gezegd dat het iets minder moeilijk is zoals jij het verteld, maar leuk is anders. Ik ben eigenlijk nooit jaloers, en nu wel, dat voelt gewoon niet goed...
    Ik hoop dat het bij jou vanzelf op gang komt, want ook al valt een curretage mee, je wenst het niemand toe... Sterkte!

    ---

    

    ---

15. fieps schreef | 31-08-2009, 18:17

    ---

    

    • Profiel
    • 239 berichten

    ---

    Hier ben ik weer hoor! Voor mijn vakantie is het bloeden gestopt en achteraf is het opwekken met medicatie me erg meegevallen. Het voelde aan als een normale ongesteldheid en dezelfde dag was ik alles 'kwijt'. Of kwijt, ik heb het begraven, doorspoelen voelde nogal raar. Ik heb nog anderhalve week wat nagebloed en toen was alles weer zoals voorheen. Eigenlijk ben ik wel blij dat ik niet gecurreteerd hoefde te worden, dat vind ik toch meer een 'ingreep'.
    
    En eigenlijk gaat het wel goed, het blijft enorm k*t, maar het is niet anders. Ik hoop maar dat het een volgende keer wel goed gaat. Het is alleen wel zuur dat de zwangeren om me heen als paddestoelen uit de grond schieten, maar ja.
    
    Nu dus wachten op de volgende ronde; ik hoop maar dat dat een beetje snel op gang komt. Ik was alweer vrolijk in de weer met ovulatietesten, maar die krengen geven tot een aantal weken na je miskraam aan dat je ovuleert als een ooievaar; daar valt niet tegenop te klussen. Even afwachten tot de eerstvolgende ongesteldheid dan maar. Al moet ik zeggen dat ik wel weer even, net na het moment dat ik dacht te hebben geovuleerd, weer dezelfde rare klachten kreeg als de vorige keer net na de bevruchting. Ik merk het met name aan mijn haar, dat breekt af en valt uit. De vorige keer vanaf 1 dag na de succesklus.En of de duvel ermee speelt, gisteren een heel klein beetje kramp en wat (oud) bloedverlies en voila...vandaar deed mijn haar weer normaal. Dus ik gok zomaar dat ik binnenkort weer ongesteld word.
    
    Het is hier niet eens het verlies van de twee boontjes waar ik het meest mee zit, maar meer dat continue afwachten... Op je ovulatie, op kwaaltjes, op ongesteldheid... Je lichaam doet maar en je weet continu niet waar je aan toe bent. Ik hoop maar dat het snel weer lukt.

    ---

    

    ---

16. fieps schreef | 31-08-2009, 18:30

    ---

    

    • Profiel
    • 239 berichten

    ---

    @ Tine, ik las het net in het Maartforum; dat het bij jou ook mis is gegaan. Wat rot zeg!! Ik ben benieuwd of het bij jou nu doorzet, ik hoop het voor je, hoe vervelend het ook is. Ik ben dus niet gecurreteerd, bij mij is het met medicatie opgewekt, dus ik heb een beetje hetzelfde verloop gehad als een normale miskraam. Het begint als een normale ongesteldheid en dan ineens voel je dat er vanalles meekomt. Niet eng hoor, gewoon een gek glibberend gevoel. Beetje raar praatje misschien, maar ik heb een vergiet in de wc gehangen, dan kun je zelf kijken wat je verliest en kun je ook beter inschatten of het achter de rug is. Bij mij kwamen er eerst veel donkerrode slijmproppen, een soort gelatinepudding , daarna ook ander weefsel waaronder een klein doorzichtig zakje. Ik vond het zelf heel prettig om het rustig te kunnen bekijken en heb het absoluut niet als eng of heel erg pijnlijk ervaren. Toen ik dat eenmaal was verloren hield het echte bloeden vrij snel op en heb ik nog een week wat 'nagelekt'.

    ---

    

    ---

17. angelique79 schreef | 31-08-2009, 21:31

    ---

    

    • Profiel
    • 515 berichten

    ---

    Hallo allemaal,
    
    Cascade vroeg of wij weer zwanger mogen worden ondanks het feit dat het chromosomenonderzoek nog loopt. Volgens de gyn was dat geen enkel probleem. Zij wilde wel perse dat wij de 1e ongsteldheid zouden afwachten. Dan waren we zeker schoon en ook voor het berekenen van de nieuwe zwangerschap is dat handig. Wij zijn dus weer druk aan het klussen en vanaf zaterdag kunnen we gaan kijken of het gelukt is. Er zijn inmiddels toch wat vage klachten ( grotere borsten, plassen, mijn haar zit beter (sorry Fieps), meer pukkels en trek), maar aan de andere kant ben ik heel bang dat ik me alles maar in beeld. Kortom we moeten maar afwachten.
    Wat Fieps beschrijft herken ik wel. Ik heb een spontane abortus (miskraam) gehad. Dan komt het vruchtje vanzelf los. In eerste instantie is de bloeding heel heftig. Bij mij duurde het een dag of 2-3. Daarna wordt het een lichte bloeding. Ik voelde ook van alles lopen. Vooral de eerste keer was dat heel heftig. Ook heb ik er de tweede keer behoorlijk buikpijn van gehad. Ik hoop voor jou dat alles deze week duidelijk gaat worden. Dan kan ook het proces van rouwen en opnieuw bouwen gaan beginnen.
    Fieps ik herken dat wachten en vanalles in je hoofd halen wel. Dat hebben wij nu weer. Het lijkt allemaal alsof ik weer zwanger ben, maar ja is dat ook zo. We moeten maar afwachten!?
    Gaat het nu al beter met de ovulatietest. Ik weet dat het de 1e keer bij mij bijna 4 weken heeft geduurd voordat alle hormonen (HCG) uit mijn bloed waren, dus na je ongesteldheid zal het wel beter gaan, of misschien word je wel zwanger. Blijf in ieder geval klussen.
    
    Sterkte en tot schrijfs, Angelique

    ---

    

    ---

18. tine30 schreef | 31-08-2009, 21:49

    ---

    

    • Profiel
    • 33 berichten

    ---

    Hoiii
    
    Ik word morgen gecurreteerd...heb ook nog nagedacht over de medicatie maar omdat we as vrijdag met vakantie gaan..leek t mij fijner om een curretage tedoen.
    heel spannend allemaal!
    maar ben nu meer op mn gemak,weet nu dat t gaat gebeuren al die dagen dat afwachten was ik best wel zat.
    en in mn koppie heb ik t opzich best wel op orde...wil echt weer door!!
    en begrijp dat jullie er ook weer helemaal voor gaan.
    echt spannend dan weer he...wanneer is t raak en zoja zo hopen dat t allemaal goed gaat.
    nou meiden we willen allemaal t zelfde, weten allemaal hoe t verdriet is als t fout gaat daarom echt fijn om met elkaar over tekletsen.
    hoop dat ik snel mn ervaring over de currtage kan vertellen.
    
    tot spreeks!!!
    
    Groetjesss!!!

    ---

    ---

19. Cascada schreef | 31-08-2009, 22:29

    ---

    

    • Profiel
    • 35 berichten

    ---

    Ik reageer even kort, morgen meer...
    
    Tine: Heel veel sterkte morgen, het is mij voor 200% meegevallen. Hoop dat dat voor jou ook geldt...
    
    Nog 5 dagen tot mijn NOD, mits mijn cyclus weer zijn normale lengte heeft. Vind het erg spannend en ik haal me net als Angelique natuurlijk weer vanalles in mijn hoofd. Want ja het kan toch weer raak zijn. Soms denk ik; Nee joh, doe niet zo gek het hoeft niet weer in één keer raak te zijn, dat was puur toeval en geluk de eerste keer... Maar daarna denk ik; Oeh een steekje, zou het wat zijn?! of Ow ik heb weer wat pukkeltjes en maagzuur... En dan krijg ik weer hoop, terwijl ik dan heel dapper tegen mijn man zeg; Reken nou maar nergens op.... Zucht!
    
    Morgen meer van mij... Leuk trouwens dat jullie allemaal een beetje reageren, was al bang dat niemand terug zou komen...

    ---

    

    ---

20. fieps schreef | 31-08-2009, 22:37

    ---

    

    • Profiel
    • 239 berichten

    ---

    Hoe zit dat eigenlijk met die ovulatietesten? Want ik dacht dat die een ander hormoon meten dan zwangerschapstesten...maar wanneer moet dat (LH) weer uit je bloed zijn?? Ik heb vanochtend beide gedaan, de zwangerschapstest (HCG) is nog heeeeel vaag positief, de ovulatietest is erg positief, maar dat is hij al de hele week dus die klopt niet... Komende vrijdag was het 4 weken geleden.
    
    Tine, heel veel succes morgen. Ik hoop dat je snel herstelt en met een goed gevoel op vakantie kan!!

    ---

    

    ---

21. Cascada schreef | 01-09-2009, 08:58

    ---

    

    • Profiel
    • 35 berichten

    ---

    Wanneer je zwanger bent kan een ovulatietest een positief resultaat geven. Dit komt doordat LH en hCG bijna identiek zijn. Hieronder een simpel voorbeeld van een LH molecuul en hCG molecuul:
    
    
    
    Een ovulatietest test op de stof die bij beide aanwezig is (blauw). Dus wanneer je zwanger bent kan de ovulatietest een positief resultaat geven. Omgekeerd werkt het niet want een zwangerschapstest test op de stof die hCG uniek maakt (grijs).
    
    
    Even gegoogled...

    ---

    

    ---

22. fieps schreef | 01-09-2009, 18:32

    ---

    

    • Profiel
    • 239 berichten

    ---

    Haaa, dank. Maar als mijn zwangerschapstest biiiijjjjna niet meer positief is (nog een heel dunnig streepje), dan zou die OV-test ook snel weer normaal moeten werken, toch? Kan je trouwens ongesteld worden als je zwangerschapstest nog heeeeeel licht positief is??

    ---

    

    ---

23. fieps schreef | 01-09-2009, 18:32

    ---

    

    • Profiel
    • 239 berichten

    ---

    Oh, en veel belangrijker nog...Tine, hoe ging het vandaag??

    ---

    

    ---

24. Cascada schreef | 01-09-2009, 19:25

    ---

    

    • Profiel
    • 35 berichten

    ---

    Ik weet het eigenlijk niet, ik kreeg echt pas een eisprong en vervolgens mijn menstruatie toen zwangerschapstest helemaal negatief was. Zwangerschapstest was negatief na 3 weken en ik werd ongesteld na 36 dagen (=5 weken en 1 dag)...
    
    En inderdaad; Tini, hoe ging het vandaag? Hoop dat het mee is gevallen...

    ---

    

    ---

Pagina's:

1 2 3 …180 181 182 Laatste Volgende