wel of geen derde kindje?? Wie heeft er bewust gekozen voor wel of geen derde kindje? - Zwanger worden - Flaironline

1. Geplaatst door SweetLady2 | 23-10-2007, 10:00 | 139281x gelezen | 1405 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 528 berichten

   ---

   Ik ben een jonge moeder van 22 jaar. En ik heb 2 zoontjes van 2,10 jaar en 10 maandjes. En het kriebelt al een hele tijd voor een derde kindje. Me man wou eerst echt geen derde erbij hebben vond het zo wel heerlijk met zijn 4en, maar nu zit ie al weken te vragen waneer ik wel voor een derde zou willen gaan enz enz....dus nu hij er toch aan denkt kriebelt het bij mij ook weer heel erg. Ik moet deze strip nog afslikken en dan heb ik nog eentje over. Dus we zouden aan het eind van dit jaar nog kunnen proberen voor een derde. Toch twijfel ik ook nog wel een beetje. Kwa huis past het makkelijk hebben 4 slaapkamers, en auto is groot of er drie op de achterbank passen weet ik niet...Maar dat is allemaal altijd wel te regelen.
   Hoe hebben jullie een keuze gemaakt met wel 3 kindjes of juist niet? vind het best nog wel moeilijk! ik heb altijd al een groot gezin willen hebben dus daar ligt het niet aan, waarom ik twijfel weet ik ook eigenlijk niet eens, ja misschien zit ik tegen de bevalling op maar goed dat vergeet je daarna wel weer ahahaha.......
   groetjesss

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

1405 reacties op onderwerp

Pagina's:

Vorige 1 2 3 4 5 …55 56 57 Laatste Volgende

1. femmie3 schreef | 22-06-2008, 11:57

   ---

   

   • Profiel
   • 111 berichten

   ---

   Leuk, weer een nieuwe reactie. Een nichtje is net zwanger van de 3e, ook na 2 meiden. Dan denk ik; wil ik ook!!! Maar het volgende moment vind ik weer allerlei nieuwe bezwaren. Nu denk ik steeds; is het niet egoistisch om het te willen? Worden de andere kindjes er niet altijd "slechter" van; minder aandacht, minder ruimte, minder geld etc etc. Kan ik ze later genoeg meegeven? Willen we het niet gewoon voor onszelf, omdat het zo gezellig is? Als ik een baby zie, heb ik niet meer het gevoel van dat wil ik ook, wat ik voorheen wel had. Onze 2e was ook een huilbaby en nu ze 14 mnd is en loopt, is het zo veel leuker en makkelijker! Maar weer 1 een jaar niet slapen en overdag huilen.... Al is het maar een jaar natuurlijk. Maar dan, ik ben zo blij met mijn meidengezin denk ik steeds, ik wilde zo graag dames! Hoe is het voor een jongen erbij? Opeens jongensspullen erbij, speelgoed, andere sporten noem maar op. Heel erg dat ik zo denk he. Ik ben weer benieuwd naar jullie reactie!

   ---

   ---

2. Tazoz schreef | 22-06-2008, 15:07

   ---

   

   • Profiel
   • 408 berichten

   ---

   Floortje, leuk dat je ook hier gereageerd hebt! Tja, hier lopen we ook met die twijfels rond en gelukkig zijn er ook meiden die bewust voor een 3e hebben gekozen en of al een derde erbij hebben of er nog zwanger van zijn.
   Femmie, die bezwaren als: minder aandacht/ruimte/geld/tijd... Herkenbaar, maar tegelijkertijd denk ik ergens dat het ook wel weer los zal lopen. Bij mij scheelt het misschien dat ik al een jongen en meisje heb, dus m'n jongensspeelgoed ligt al door de kamer ;-) En het lijkt mij voor de kids erg gezellig om 2 broers/zussen te hebben, weet niet, dat is puur gevoel. Egoïstisch? Tja, is dat niet sowieso de keus die je bij de 1e al maakt? Tenminste, dat zeggen degenen die heel bewust zonder kinderen leven. Ik denk dat de kids ook veel aan elkaar kunnen hebbe, maar dat heb je nooit voor het zeggen. Tussen mij en m'n broer en zus klikt het prima, gezellig ook.
   We zien het dus wel... Op dit moment zegeviert het gevoel dus dat ik het zeker zie zitten, en op dit moment zie ik dus ook overal gezinnen met drie kids ;-)
   Greez!

   ---

   ---

3. femmie3 schreef | 22-06-2008, 16:46

   ---

   

   • Profiel
   • 111 berichten

   ---

   ---

   ---

4. femmie3 schreef | 22-06-2008, 16:48

   ---

   

   • Profiel
   • 111 berichten

   ---

   Je hebt ook gelijk!!! Net op de fiets weggeweest, mijn man heeft nu ook een zitje op de fiets dus we kunnen er prima 3 vervoeren ;-))

   ---

   ---

5. Tazoz schreef | 24-06-2008, 13:58

   ---

   

   • Profiel
   • 408 berichten

   ---

   Via de hoofdpagina kan ik niet bij de forums komen, maar via een omweg (klikken op een forum die op hoofdpagina stond, inloggen, via ander forum weer bij een topic van mij komen, etc...) ben ik er dan toch!
   Haha die Femmie! Tja, wij hebben natuurlijk die fietskar al na de geboorte van de 2e aangeschaft, dus als je het heel simpel bekijkt, hebben we notabene plek voor 6 op/aan de fiets.... Maarre, da's niet de bedoeling hoor! Hoewel we wel een keer de 2 jongsten van m'n vriendin een dagje hadden (2 jaar) en met 4 kids dus zo wel mooi op stap konden.
   Ik ben benieuwd hoe het met Wikke gaat, daar hebben we al even niets van gehoord. En dropveter, tegen welke praktische dingen liepen jullie aan? Moest er bv een andere auto komen (station) of passen er 3 zitjes op een achterbank? En ben jij fles of borst gaan geven? En zoals aankomende zomer, al vakantieplannen? Zoja, hoe ga je zoiets aanpakken? Andere kant, wij zaten vroeger ook met z'n 3-en op de achterbank, hadden alle ruimte, want toen waren die zitjes voor iets oudere kids niet verplicht, toch?! Oke, toen we nog weer ouder waren, werd de ruimte natuurlijk ook minder ;-) Maar wij hebben die tijd ook geen stationwagon gehad!
   Merk dat ik er open voor blijf staan en ook minder beren op de weg zie. Op het moment zitten beide kids erg goed in hun vel en dat scheelt natuurlijk ook. Het is op het moment enorm genieten met en ze geven elkaar overdag ook geregeld een dikke knuffel ;-)
   Hoe is dat met jouw meiden Femmie? Liggen zij elkaar goed? Hoewel dat natuurlijk ook niets over de toekomst zegt. Maar zou jij ze evt bij elkaar op de kamer willen leggen, mocht er nog een kindje komen? Onze oudste heeft vanuit zichzelf van de week gezegd dat hij wel graag op zolder wil gaan slapen... Vond ie wel gezellig, zo met de katten daar ;-)
   Greez!

   ---

   ---

6. femmie3 schreef | 24-06-2008, 18:39

   ---

   

   • Profiel
   • 111 berichten

   ---

   Hallo! Tazoz, bij mij staat t in favorieten dan ben ik meteen bij het laatst geposte bericht. Ben inderdaad benieuwd naar Wikke ja! Wij hebben net een nieuwe auto, station, dus plek zat. Via het werk, dus fijn. Ik heb een kleine (ook v werk) maar geen keuze, dus dan zou ik proberen om in het midden alleen een verhoger te zetten. En tja, wat ruimte betreft moeten wij voorlopig de meiden op een kamer leggen omdat we maar 3 kamers hebben. Beneden ruimte zat en werkruimte en bijkeuken etc, dus daar is geen probleem. Als we een 3e krijgen willen we wel verhuizen op termijn, maar dan rustig naar iets nieuws zoeken. Ze gaan ook super goed samen, op vakantie lagen ze ook gewoon bij elkaar. Dat durf ik wel aan. Maar ja, nu kijkt te kleinste nog tegen haar grote zus op en vind ze alles prachtig> Ze spelen ook altijd samen om haar kamer. Maar of dat zo blijft is maar de vraag natuurlijk. Ik heb bij de 2 anderen fles gegeven dus ik zou dat nu weer doen. Maar dat is persoonlijk. Ben benieuwd naar de anderen. Vakantie moet ook wel lukken toch? Tot 3 jr kan er nog 1 in een campingbedje en heb je aan 4 persoons huis genoeg, daarna wordt t pas nodig groter te gaan. maar wij gaan bijv elk jaar skieen. Dit jr de oudste ook voor t eerst op les. Dat vind ik toch wel lekker om te blijven doen, maar jeetje, als er straks 3 op les gaan en skipas vd hele week en kleding en noem maar op.... Sprak nog met een vriend, hij is nr 3 na 2 meiden. voelde zich er vroeger altijd buiten staan, zij speelden altijd samen. Denk je daar nooit aan? Maar jij hebt ook een broer en een zus? Vreselijk he, dat het zo een lastige beslissing is! Was net op het consultatiebureau, 14 mnd controle. Zie je daar weer die kleintjes, dan is het toch wel lekker dat ze nu wat zelfstandiger worden. Ik vind deze leeftijd van een jaar echt geweldig. Ik zou wel opzien tegen dat eerste jr met een afhankelijk babietje wat veel slaapt. Maar aan de andere kant, daardoor groei je er ook weer in als ze steeds meer wakker zijn. En misschien zou t nu wel weer zo;n makkelijk kindje zijn en niet weer een huilbaby? Tot lezens weer!

   ---

   ---

7. Lisch schreef | 25-06-2008, 20:38

   ---

   

   • Profiel
   • 337 berichten

   ---

   Hoi,
   ook nog even mijn reactie. Er werd mij gevraagd of ik nu nog weleens twijfels heb. Mijn antwoord: ja!
   Het is nu zo makkelijk met de twee jongens. Eindelijk door die vreselijke nachten heen na zo'n 3 jaar slaapproblemen met de jongste. Ook hij heeft extreem veel gehuild het eerste jaar, maar ook met de oudste hebben we enorm getobt. Heb geregeld geroepen dat ik dit nooit meer wilde, maar binnenin mij was er altijd weer dat stemmetje die zei dat ik dolgraag een gezin met 3 zou willen hebben. Bloed kruipt waar het niet gaan kan. Sommige mensen vinden het dapper dat we weer zwanger zijn...Ik geniet wel enorm van deze zwangerschap. Meer dan bij de tweede waarbij ik doodvermoeid was en met de oudste ziekenhuis in en uit ging. We hebben al enorm veel met de jongens meegemaakt, dus echt bang dat het nu niet goed zal zijn...ach, kindjes kunnen zoveel mankeren, daar denk ik toch niet te veel over na, het blijft immers altijd een wonder, alles erop en eraan. We hopen wel heel hard op een wat rustiger 1e jaar en sneller een slaapritme, maar we weten nu dat het wel goed komt. Dat we nu uiteindelijk ook 2 jongens hebben die goed groeien en ontwikkelen. Ik denk mede door die ervaring dat je relaxter door de "moeilijke" babytijd heen komt, je bent veel wijzer, veel meer ervaren.
   Ik ben iniedergeval blij dat wij op zeker moment de knoop samen hebben doorgehakt. Die twijfel maakte mij vreselijk onrustig, was er op een gegeven moment constant mee bezig. En inderdaad zag overal gezinnen met 3 of meer kindjes.
   Succes dames

   ---

   ---

8. weegschaal2409 schreef | 26-06-2008, 22:36

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hoi,
   Wat herkenbaar. Bij mij is het ook mijn man die twijfelt of beter gezegd, voor hem is het een no-go. Hij heeft 2 kinderen altijd al genoeg gevonden en vindt het fysiek te zwaar. Nu is het zo dat we na de tweede een zware tijd met zijn gezondheid hebben gehad en dat hij een fysieke beperking heeft, waarbij vermoeidheid nu niet meewerkt en zijn mobiliteit slechter maakt. Maar ja, ik denk dan het is maar zo'n korte tijd dat ze klein zijn en heel bewerkelijk. Hij zegt het niet aan te kunnen, maar ik vind dan weer dat hij zich er wel heel makkelijk vanaf maakt. tja het zal niet gemakkelijk zijn en best vermoeiend, maar zijn conditie is nu ook veel beter dan 2 1/2 jaar gelden. Ik wil dus wel erg graag en zie natuurlijk ook wel de mogelijke bezwaren,als druk met 3, weer een stapje terug net nu het gemakkelijker wordt, hoe doe je dat met 3 kids in een pretpark, etc. Maar zie dat niet als onoverkoombaar. Vind het heel erg moeilijk om over te praten, heb natuurlijk het onderwerp wel een paar keer besprokenen aangeven dat ik het graag wil, maar ja vind ook niet dat ik in deze kan doordrammen. Hij heeft die berperkingen en tja, moet ik dan zo eigenwijs zijn? We hebben het nu goed, 2 gezonde kinderen, maar het blijft kriebelen en het lijkt alsof iedereen om ons heen aan een 3e begint of deze al heeft en die mensen zien er echt niet afgeleefd uit en lijken best gelukkig ;-)..
   Zit echt qua mijn eigen gevoel in een splitstep: Ja ik wil het heel graag, in mijn ogen kunnen we dat best wel handelen en het lijkt me reuze gezellig met meerdere kids. Maar wat als het kindje niet gezond is, wat als we zelf moeten beslissen dat we na de vruchtwaterpunctie het moeten laten weghalen ( nu 2 keer goed gegegaan), vraag ik er dan niet om?, wat zou zoiets emotioneel met je doen. Dat zijn meer de dingen waar ik em druk over maak. Zo van stel dat ik hem bijv. toch overhaal en er is iets mis met het kindje. Dan heb ik natuurlijk ook spijt dat we de ideale situatie die we nu hebben, door mijn drang naar een derde overhoop zouden gooien. Maar hier krijg je allemaal geen garanties op natuurlijk. Maar aan de andere kant, zou ik nu altijd spijt hebben dat die derde er niet komt, het lijkt me nl. zo leuk. Misschien zijn het ook wel de hormonen en houd dat verlangen op als de biologische klok niet meer tikt?
   Gezien mij leeftijd kan ik ook geen jaren meer wachten en daarnaast wil ik het leeftijdsverschil niet te groot laten worden.
   Nou ja en zo kan ik steeds blijven wikken en wegen.
   Herkent iemand dat?

   ---

   ---

9. Tazoz schreef | 27-06-2008, 13:27

   ---

   

   • Profiel
   • 408 berichten

   ---

   Lisch, fijn te lezen dat de twijfels dus eigenlijk nog heel lang blijven! Inderdaad zal het zeker een rustig gevoel geven als de knoop is doorgehakt, absoluut. Wij hebben makkelijk praten, omdat we 2 makkelijke kids hebben, wel met karakter en zeker niet de rustigste, maar ze slapen en eten goed en zijn weinig ziek. Om 19.30 is het meestal stil, om de volgende ochtend om 07.30 weer de oudste te horen. Ik weet dus niet wat ik in jouw situatie zou hebben gedaan, ondanks dat gevoel een heel belangrijke rol speelt. Tuurlijk sta ik er ook bij stil dat een volgend kindje wel héél anders kan zijn, maar goed, zo'n eerste jaar vliegt voorbij...
   Weegschaal, hopenlijk kan je hier dan je verhaal kwijt en je vragen en twijfels! Wat jij zegt, dat heb ik ook nog sterk: wat als een volgend kindje wél iets heeft? Is het niet het lot tarten nu we al 2 gezonde kids hebben? Aan de andere kant voel ik dat een kindje hoe dan ook in ons gezin welkom is. En misschien wel juíst omdat we al 2 gezonde kids hebben, zou een kindje met een handicap 4 toegewijde verzorgers hebben!
   Mag ik vragen wat jouw man voor beperking heeft? Hoe hebben jullie de zorg rondom de kids verdeeld? Ik kan me voorstellen dat het voor jouw man inderdaad een grote beslissing is en ook een stuk onzekerheid met zich meeneemt. Nu kan hij het allemaal handelen, hoe zou dat zijn met een derde erbij? Hoe oud zijn jullie kids nu? Lastig he, je wilt niet doordrammen, maar wel duidelijk maken hoe jij er over denkt en hoe jij je er bij voelt. Het moeilijke is dat de één de ander iets ontneemt door niet te willen. Aan de andere kant, kan de ander niet gedwongen worden al hij er niet achter staat. Ook dat hebben wij met elkaar besproken, het is wel iets wat je je moet realiseren.
   Hier zitten de kids nog steeds goed in hun vel en dat maakt dat ik nog steeds heel positief over een derde denk ;-)

   ---

   ---

10. weegschaal2409 schreef | 27-06-2008, 17:08

    ---

    

    • Profiel
    • 2 berichten

    ---

    Hoi,
    Het is gewoon wel fijn om even van je af te schrijven. Vandaag dacht ik weer wat zeur ik toch eigenlijk, laat ik gewoon tevreden zijn met wat we hebben.. Maar ik lees het ook al in jullie verhalen, van links naar rechts en weer terug. Het moeilijke is, je kunt nooit helemaal bij iemand zijn werkelijke gedachten kunt. Wat is nu exact de reden waarom wel of niet.
    De zorg bij ons om de kids is redelijk 50/50 verdeeld we werken beide ( niet full time) en doen ook beide huishoudelijke taken en natuurlijk met de kids.Ik kan het me niet beter wensen hoor.Ervaar dat als echte luxe. Zijn beperking zit in het fysieke. Hij heeft een soort spierziekte, waarvan het verloop onduidelijk is. Nu is hij in elk geval (nog)goed mobiel, maar bij vermoeidheid of inspanning zie je dat hij minder stabiel wordt. Hij had in het verleden ook veel last van hoofdpijn, maar eigenlijk het laatse jaar een stuk minder. Bedenk me nu dat hij ook wel een bang kan zijn, dat hij weet terug valt naar die tijd ( want toen ging het een stuk minder goed met hem als nu) We kunnen nu een (redelijk) normaal leven hebben, maar er zijn gewoon voor andere mensen normale dingen waar wij over moeten nadenken. En ik moet ook eerlijk zeggen dat ik in de babytijd van de kinderen best wel eens mijn hart heb vastgehouden als hij bijv.met de kleine de trap af kwam of zo. Aan de andere kant is hij nu veel meer in balans dan 2 jaar gelden en weet ook beter hoe er mee om te gaan. Het is in elk geval niet dat ons hele leven daarom draait, maar ja bij het onderwerp waar we hier over praten speelt het natuurlijk een hoofdrol. Tja en de toekomst. Dat weten we niet, maarja wie weet dat wel, toch.
    Over een wel of niet gezond kindje. In ons geval zou niet gezond wel een probleem zijn. Als we beide gezond waren geweest had ik er waarschijnlijk net zo tegen aan gekeken als jij, maar in dit geval....... Moeilijke keuze hoor en waar leg je de grens. Ik ben zo bang mocht het ooit zover komen (denk het niet hoor), dat als ik daarover moet beslissen echt niet weet wat te doen. Weg laten halen, lijkt me zo'n enorme inpacht hebben. Ik denk ( kan niet uit ervaring spreken) als je een mskraam krijgt is het ook heel erg, maar de natuur beslist dan voor je en als je zelf moet beslissen.Weet je natuurlijk qua ratio wel wat je doet, maar volgens mij blijf je je afvragen What if...... En dat vraag ik me dus zelf af moet ik dat risico nemen. Ja of nee. Je kunt ook gewoon zeggen, wat er ook gebeurt we gaan ervoor, maar het kan zo zijn dat het kindje zelfs een veel zwaardere variant van deze ziekte heeft... maar weer waar leg je de grens.In dit geval moet je dat dus zelf met elkaar bepalen en doet de natuur dat niet voor je....
    We denken er deze tijd ook wel erg veel over na he, vroeger gebeurde het gewoon wel of niet.
    Merk wel dat het me help het even van me af te schijven en alvast weer bedankt voor jullie luisterend oor.
    Trouwens wij hebben 2 kindjes van 2 en 4. Die beide ook karakter hebben, maar ook zeker geen moeilijke kids zijn en erg lekker in hun vel zitten. Een echte rijkdom dus. Hoewel ik ze natuurlijk ook wel eens achter het behang kan plakken......

    ---

    ---

11. femmie3 schreef | 28-06-2008, 13:27

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    Hoi allemaal! Leuk om weer nieuwe reacties te lezen. Het komt toch allemaal veel overeen he, die twijfels. Al is bij iedereen de gezinssituatie wel anders natuurlijk, maar de gedachten gaan zo vergelijkbaar op en neer! Maar als je met gezondheid zit, maakt het dat nog veel lastiger. Gisteren naar de Efteling geweest. Heerlijke dag, maar ik merk dat ik overal kijk naar hoeveel kinderen een gezin bij zich heeft en hoe ze dat aanpakken. Al zag ik een gezin waarvan het 3e dochtertje Down heeft. Dat vind ik wel heel moeilijk hoor. Maar ja, dat hoeft natuurlijk niet en ook dat zal je leven verrijken denk ik.
    En de dagelijkse gang v zaken; ik geloof dat als ze eenmaal een paar jaar ouder zijn, het echt wel te doen is allemaal met 3. En mijn man doet wat dingetjes in het huishouden en doet vanalles met de kids (kan natuurlijk altijd meer naar mijn zin, alleen strijken is het huishouden ook niet mee gedaan...). Hij strijkt en vouwt was, zet de kids in bad etc. Maar hij is zo makkelijk. Vandaag geen zin om te wassen? Kan morgen toch ook? Daar ben ik dan weer heel erg slecht in en ik denk dat je met 3 echt nog veel meer gestructureerd moet leven. Wat echt is zoals ik ben, maar mijn man dus minder. Hij is gewoon veel makkelijker en lost de problemen wel op als ze daar niet, niet op voorhand... Maar als we weggaan, moet ik de jasjes aandoen etc en zit hij nog even op internet of zo. Irriteert me mateloos! Dan denk ik bekijk het maar met die derde! Maar als ik zelf relaxed ben, zoals als we op vakantie zijn of een dagje uit, dan verlang ik er weer heel sterk naar. Toevallig waren de kids ook bij opa en oma blijven slapen, hoe doe je dat dan met 3? Nu heb je nog een campingbedje, maar 3 bedden gaat niet lukken... Hoe doen anderen dat? Al komen opa en oma ook vaak hier hoor, dus natuurlijk lost zich ook dat wel weer op. Pfff, moeilijk hoor. Maar nog een keertje alles meemaken, is toch geweldig! Tazoz, ik ben benieuwd wanneer en wat jullie gaan beslissen. Jij lijkt nu heel duidelijk!

    ---

    ---

12. Tazoz schreef | 01-07-2008, 20:50

    ---

    

    • Profiel
    • 408 berichten

    ---

    Weegschaal, pittig voor jullie! Fijn dat jullie alles zo goed verdeeld hebben, maar ik kan me ergens wel de twijfels van je kerel voorstellen. En ook dat je schrijft dat een kindje met een evt handicap, voor jullie wel nog extra zorgen met zich mee zal brengen. Lastig hoor... Ja, en ik besef ook heel erg dat onze kids een enorme rijkdom en zegen zijn, en vraag me dan ook steeds waar dat verlangen naar een derde dan vandaan komt.
    Femmie, wat dat betreft heb ik het echt enorm getroffen met m'n kerel! Hij doet zeker veel in huis, de was hoef ik niet naar om te kijken, dat regelt hij. Opruimen doen we samen, net wie het treft dat de was droog is ;-) En ook met de kids doet hij veel, maar dat moet ook wel omdat ik middag- en avonddiensten werk. Hierdoor is hij 2 a 3 avonden in de week met kids alleen en dat maakt dat we het goed verdeeld hebben. Nee, ik mag zeker niet klagen!
    Ja... ik merk dat ik voor mezelf nu steeds meer duidelijkheid voel. Maar vanmorgen sloeg toch de twijfel weer toe :-) Haha, de kids zaten samen in 1 bed (bij de jongste) en de oudste was zoooo druk aan het doen, dat ik me echt afvroeg waarom ik toch zo over een 3e nadenk. En ook zoals vanmiddag: heerlijk aan het spelen in de tuin, zwembadje erbij, dus kids heerlijk nat. Om 17.00 even snel onder de tuinslang, aankleden, op de fiets en even snel bij m'n vriendin langs, bij haar 4 (!!) kids. Tja, 3 kids even snel snel, dat lijkt me niet zo snel snel...
    We zien wel weer!

    ---

    ---

13. femmie3 schreef | 02-07-2008, 23:25

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    Hallo! Ooo, ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk!!! Vanavond kon ik gaan sporten en regelt mijn man alles, kids in bad etc. Heerlijk, dan denk ik ach, valt ook allemaal wel mee. Als ik vriendinnen zie dan heb ik niks te klagen. Ik zit echt zo in een tweestrijd. Vandaag de dames buiten in badje, dan moet je steeds alles in de gaten houden, zo druk met 2 tegelijk. Maar ja, ze worden groter, dus dan kan er toch weer een bij? Maar ja, snel op de fiets, zoals je zegt Tazoz, wordt lastiger. Het eerste jr met de baby kan die al niet op de fiets (wel als je een kar hebt natuurlijk zoals jij) maar dan kan de oudste toch ook zelf fietsen? En in een pretpark en op vakantie, tja, dat is lastig, maar dat zijn dingen die niet elke wk terugkomen en zijn voor mij geen issue.
    Als ik het er met een zwangere vriendin (2e) over heb die nu zegt dat ze er 3 wil, dan denk; ik wil NU zwanger worden! Maar als ik dan met mijn andere vriendin erover spreek die ook 2 meiden heeft en die zeker geen 3e wil, dan denk ik, waarom zou ik het willen? Ik ben ZO blij met mijn 2 lieve meisjes! En past een jongetje hierin? En een 3e meid? Zo erg dat je daar zo over nadenkt. Bij een 2e is het geen issue. Zo raar hoe mijn gevoel echt van links naar rechts gaat. Ik denk dat ik, welk besluit we ook nemen, er altijd over zal blijven twijfelen. Hoe denk jij erover Tazoz? Denk je dat het bij NEE ook echt kunt loslaten? En bij ja? En Weegschaal, wat super lastig voor jullie. Echt een stuk gecomliceerder op deze manier.
    Ik hoor graag weer jullie twijfels!!!

    ---

    ---

14. Tazoz schreef | 04-07-2008, 13:43

    ---

    

    • Profiel
    • 408 berichten

    ---

    Hoi!
    Gisteravond een vriendin op visite gehad. Zij heeft in feb 08 haar derde dochter gkregen! Volgens haar gaat hun derde zo makkelijk in het ritme mee... En vond ze de overgang van 0 naar 1 en van 1 naar 2 toch wel pittiger. Nu weet je wat je te wachten staat, en daarbij schelen haar oudste en middelste maar 1 jaar en 9 mnd. Nu zit er 2 jaar en 8 mnd tussen. Ook dat scheelt weer een stuk, want dan is de één ook al weer een stuk zelfstandiger. Hm, klinkt allemaal erg aannemelijk ;-)
    Bij mij is het nu ook meer: hoe zal een evt derde binnen dit gezin z'n plekje vinden? Deze 2 kids gaan nu zo leuk met elkaar, zijn erg gek met elkaar, is daar nog wel ruimte voor een derde? En zal het de harmonie niet verstoren? Aan de andere kant lijkt me de drukte ook weer erg gezellig en het feit dat ze hopenlijk veel aan elkaar kunnen hebben. Enig puntje is: stel je voor dat je zwanger raakt van een 2-ling.... Hm, qua harmonie houdt het wel de boel meer in balans, haha!!
    Ergens voelt het juist, een gezin van drie kids... Gevoel en verstand, wat een verschil kan daar tussen zijn!
    Greez!

    ---

    ---

15. femmie3 schreef | 04-07-2008, 23:16

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    Hey,
    Ja ik denk ook steeds; wat als het er 2 zijn??!! En ik herken heel erg wat je zegt over hoe een 3e in het gezin past. Dat is wat ik ook steeds denk. Op andere sites lees je ook veel dat moeders die twijfelen juist die twijfels hebben omdat ze zelf uit een gezin van 3 komen; erg veel reacties geven aan dat je altijd meer naar de ene toetrekt dan de ander. Tja, als ik naar mezelf kijk; ik heb 1 broertje. We schelen minder dan een jaar en deden vroeger alles samen. Nu zien we elkaar regelmatig hoor, maar zo close als vroeger zijn we niet meer. Je kunt er toch helemaal niks van zeggen. Ik denk ook; als het een jongetje is en hoe is het dan over pakweg 30 jr? Ikzelf ga ook niet echt relaxed om met mijn schoonmoeder. Wordt dat niet een rare situatie, een schoondochter bij 2 zussen? Maar ja, dat zijn natuurlijk helemaal belachelijke dingen om bij na te denken. Het gaat om nu natuurlijk!!

    ---

    ---

16. crazy girl schreef | 05-07-2008, 20:30

    ---

    

    • Profiel
    • 169 berichten

    ---

    Hey hoi!!!
    Ik ben een moeder van 2 dochters. Naomi van 2,6 jaar en Alysha van 6 maand. Mijn man en ik weten gewoon zeker dat we in november/december voor een derde gaan... Wij hebben allebei de wens om voor een derde te gaan. Je kunt natuurlijk wel allerlei rampscenario's bedenken, maar je weet toch niet hoe het leven gaat lopen... Naomi en Alysha (zó klein dat ze zijn) reageren nu héél leuk op elkaar, ik hoop ook dat dat zó blijft maar dat weet je natuurlijk nooit!! Ik heb twee héle makkelijke kinderen (dat scheelt natuurlijk ook wel ;-) :-)), maar ik redt me zo met mijn 2 meiden hartstikke goed. Ik heb ook niet moeten wennen aan mijn 2de, het liep allemaal super!! Ik denk dat je je leven snel genoeg weer aanpast aan een derde kindje... En mocht ik weer zwanger raken en mochten het er onverwachts twee zijn, dan hebben we er 4!! Dat zal ook wel weer loslopen denk ik dan maar, hihi!!
    Ik snap jullie ook wel... Het is natuurlijk niet niks een derde(/vierde) erbij!! ;-)
    Liefs, crazy girl

    ---

    ---

17. Tazoz schreef | 07-07-2008, 20:24

    ---

    

    • Profiel
    • 408 berichten

    ---

    Dus crazy-girl, als ik het goed begrijp, jullie er eigenlijk helemaal niet over na hoeven te denken! Heerlijk lijkt me dat ;-) Het scheelt inderdaad als je makkelijke kids hebt en zeker als je het eerste jaar relatief makkelijk hebt doorstaan. Mag ik vragen hoe jullie situatie op het moment is qua werk en wonen? Want dan kan dus ook een grote rol spelen. M'n kerel gaat na de zomer aan een nieuwe baan beginnen, dus ook weer enige verandering en geen vast contract meer.
    Grote broer kwam net binnen met m'n kerel, en het eerste wat hij vraagt is: "waar is m'n zusje??!!" Tja, die ligt al heerlijk te tukken! Maar goed, het geeft dus wel aan dat hij wel degelijk z'n zusje mist als zij er niet is. Hoewel het voor hem ook lekker is om dan weer even alle aandacht van ons te hebben.
    En Femmie, begin jij al wat zekerder te worden in welke keus dan ook? Het begint inderdaad bij mij één kant op te neigen, maar in drukke tijden kan het zo weer de andere kant op gaan ;-)
    Greez!

    ---

    ---

18. crazy girl schreef | 07-07-2008, 23:14

    ---

    

    • Profiel
    • 169 berichten

    ---

    Hey hoi!!
    Ik snap ook wel dat de keus niet voor iedereen makkelijk is hoor, begrijp me niet verkeerd hoor!! ;-) :-) Wat Weegschaal (was het volgens mij??) betreft, snap ik ook héél goed dat het een lastige situatie is... En wat jouw situatie betreft, het is toch wel belangrijk dat je financiele zekerheid hebt... Wat doe jij als ik vragen mag?? Als ik het goed begrijp dan heb je al een beetje een keus gemaakt??
    Wat ons betreft, wij hebben een vrij grote woning en nog plek zat, hihi!! ;-) Mijn man heeft samen met zijn vader een goed lopend bedrijf en ik werk als gastouder.
    Vind het interessant om te zien hoe mensen op hun eigen manier weer omgaan met de vraag "gaan we wel/niet voor een derde??".
    Tot gauw!!

    ---

    ---

19. femmie3 schreef | 08-07-2008, 07:57

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    Hallo! Nou, ik blijf het moeilijk vinden. Ik praat er veel over, maar ik kom er niet uit. Voor mijn gevoel is het nu een beetje zo dat het er toch wel van zal komen uiteindelijk, en nu probeer ik het mezelf te overtuigen hierin of en me bij alles voor te stellen hoe is zal zijn met 3. heel raar, niet uit te leggen. Maar kan ook nog zomaar zijn van niet hoor, wantik denk toch vaak dat het goed is zo. maar ja, dan is het toch niet definitief he, want dat kan ik ook zeker niet nog niet zeggen van, ik ben helemaal klaar nu.
    Mijn man en ik hebben beiden vast baan, hij vertegenwoordiger, ik buitendienst in farmacie. Kunnen beiden altijd makkelijk aan t werk blijven, dus dat zal wel lukken. Ik wilde altijd een goede carriere, heb tot een jaar geleden ook 4 dagen gewerkt. Maar opeens vond ik het niet meer belangrijk en nu dus 2.5. Financieel zal het wel lukken de komende jaren horen, ik maak me gewoon zorgen om over 15 jaar of zo. En de drukte als ze naar school gaan, feestjes, spelen, clubjes etc. En ruimte; wij zullen dan op termijn echt moeten verhuizen. En nu wonen we dichtbij mijn beste vriendin met dochters die weer vriendjes zijn met mijn kids, tegenover de basisschool, sportvelden en kinderopvang/ BSO en speeltuin en kinderboerderij. En 500 meter van de winkels. Ideaal dus.... Moeilijk moeilijk!!

    ---

    ---

20. crazy girl schreef | 08-07-2008, 21:30

    ---

    

    • Profiel
    • 169 berichten

    ---

    Hey hoi!!
    Wij wonen nu ook redelijk centraal, maar in de nabije toekomst zullen wij sowieso moeten verhuizen i.v.m. mijn mans werk... Een derde of niet wij zullen hier géén jaren meer wonen. Ons volgende huis moet ook wel centraal liggen, dat is een must!! Maar ik kan me voorstellen je het een moeilijk keuze vind hoor!!

    ---

    ---

21. femmie3 schreef | 09-07-2008, 09:14

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    He hallo! Weet je, het blijft moeilijk. Ik denk steeds; als we er zo van overtuigd zijn, dan bedenk ik toch steeds nog meer en andere bezwaren? En we kunnen hier in dit huis echt nog wel een hele tijd vooruit totdat ze echt te groot worden om bij elkaar op een kamer te liggen. Mijn man kent echt geen enkel bezwaar. Hij wil het gewoon, klaar. Ik wilde dat ik gewoon al eens wat fitter was; de jongste is nu 14 mnd en sliep pas door met een jaar (echt 5x per nacht eruit), en daar voel ik me nog steeds slecht door. Soms wil ik gewoon een week slapen, ergen waar niemand is en waar ik eens goed kan nadenken. Elke dag neem ik me voor; er niet meer over nadenken, een maand laten rusten en dan nog eens alles bekijken. Want wanneer weet je het nou eigenlijk zeker? Wisten jullie het al vooraf Crazy Girl? En ik blijf denken dat ik nu zo blij ben met mijn 2 meiden. Ik wil gewoon niet achteraf steeds bedenken dat ik toch niet helemaal blij met het 3e kindje, niet dat ik een voorkeur hou of zo, dat lees je toch wel ens. aan de andere kant, je leest ook dat zo gauw je weer een babietje in je armen hebt, hij er meteen weer bij hoort. Bij de 2e twijfelde ik al wel eens; we hadden het goed met zn 3-tjes, waarom willen we dan een 2e, kun je van de 2e wel net zo veel houden als van de 1e etc. En dat was allemaal weg toen t hummetje er eenmaal was natuurlijk! Nou, ik hoor graag jullie overdenkingen weer!!

    ---

    ---

22. Tazoz schreef | 09-07-2008, 13:20

    ---

    

    • Profiel
    • 408 berichten

    ---

    Hoi!
    Qua huis wonen wij echt prima, en ook met 3 kids is hier prima te wonen, ondanks dat het een gewone tussenwoning is. Boven 3 ruime kamers en de zolder is evt in 2-en te delen. We wonen aan een plein, vlakbij scholen, zwembad, bos en ook 10 minuten lopen van het centrum.
    Enige is dat ik me afvraag of het beneden niet te klein zal zijn voor 5 personen. Gaan we uitbouwen, dan blijft er nog maar een kleine tuin over... Ach, je weet nooit hoe je situatie over pakweg een jaar of 4 is! M'n kerel werkt fulltime, ik parttime en ik daarbij begin ik altijd pas om 16.00 uur, ook ideaal. Hoewel dit vanaf november ook hoogstwaarschijnlijk weer gaat veranderen, maar dat zien we dan wel weer.
    Ik begrijp wat je bedoelt Femmie! Nu zo relaxed met 2 kids, allebei zijn het heerlijke kinderen! Hoe zou het met een derde zijn, wat voor een type kind zou het zijn, kan ik m'n aandacht wel verdelen, van alle 3 evenveel houden?! Maar er is ook een deel in mij dat roept: ja, dat lukt allemaal wel! We hebben het met z'n 4tjes prima voor elkaar, relatie is hartstikke goed, hebben tijd voor elkaar en tijd voor onszelf. Oke, klinkt als een ideaalbeeld, maar ook wij kennen onze strubbelingen, en ik heb zeker tijd voor mezelf nodig, en dat is ook wel eens lastig.
    Hm, die twijfels die zullen echt wel blijven, en als ik dat van crazy-girl lees, denk ik wow, super hoor! Ik kan me van Femmie wel voorstellen dat woonplek zeker een rol speelt, zeker als je al dat geen wat je opnoemt dan op den duur zou moeten opgeven. (jij was het toch die nu ook vlakbij haar beste vriendin woont?).
    Ach, we blijven nog wel even dubben!

    ---

    ---

23. femmie3 schreef | 09-07-2008, 16:23

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    Hey,
    Tja, het blijft altijd wat met dat huis. Wij hebben dus een grote uitbouw en heel veel plaats beneden; grote kamer, werkkamer eraan, washok apart met speelgoedkast etc. Ruimte zat voor 5, maar; daardoor inderdaad een kleine tuin. Hier kunnen geen 3 grotere kids rondrennen. Maar ja, die kunnen weer naar het veldje voor de deur. Boven is gewoon ons probleem; geen vast trap naar zolder en niet te realiseren. En wat betreft tijd voor jezelf en je man enzo: dat loopt nu eindelijk ook goed bij ons. maar heb je dat nog als je er 3 hebt? Alhoewel; ik blijf denken het is toch alleen maar het 1e jr dat alles nog wat door elkaar loopt, maar daarna is de structuur er meestal wel weer. En als je een goede slaper hebt zoals onze eerste, ben je er voor het half jr al wel redelijk klaar mee allemaal toch? En ja, het klinkt wel allemaal heel goed bij jou! tuurlijk is onze relatie goed, maar met 2 kleine kids ben ik niet altijd de vrolijkste/ fitste aan t einde vd dag... doei doei!

    ---

    ---

24. femmie3 schreef | 16-07-2008, 08:47

    ---

    

    • Profiel
    • 111 berichten

    ---

    Het blijft een beetje stil maar ik wilde toch weer wat kwijt, dus bij dezen. Opeens neig is steeds meer naar JA. Vraag me niet waarom, opeens is het er weer. We hadden dit weekend samen een goed gesprek over ons, het gezin, het leven, je weet wel. En mijn man zegt ook; er zijn 100 bezwaren, maar niks weegt op tegen het geluk van je gezin. En we kunnen ons allerlei bezwaren ed bedenken, maar je weet gewoon niet hoe het is als de baby er is. En ja, misschien valt het tegen, maar misschien is het zo een makkelijk babietje dat het echt meevalt. We zijn weer volop naar huizen aan het kijken, maar ik moet zeggen dat ik zoiets heb van wacht maar even tot het zover is, want als het niet lukt of weet ik wat, dan hoeven we helemaal niet weg. En tja, ook die auto bezwaren en zo. In de auto v mijn man geen probleem, de mijn wel maar ik krijg in sept een nieuwe leaseronde dus kan daar de auto op aanpassen. Zie je, zegt mijn man, het lost zich vaak wel op. Al blijf ik denken; wat makkelijk nu ze lopen, wat fijn dat we weer met t vliegtuig op vakantie kunnen omdat ze lopen, wat fijn dat we op wintersport kunnen en dat de kids al zelf kunnen skieen en sleen. Dus gewoon; het gaat zoveel makkelijker. En die eerste tijd met een baby vind ik gewoon niet leuk. En die kraamvisite en gewoon, het zoeken naar een nieuw ritme. Maar: ik neig weer naar JA. niet dat we nu al meteen beginnen, al moet ik toegeven dat we wat onvoorzichtiger worden

    ---

    ---

25. Tazoz schreef | 16-07-2008, 13:37

    ---

    

    • Profiel
    • 408 berichten

    ---

    Hoi,
    Grappig dat je nu weer een ja-fase hebt! En wat ik ook erg leuk vind om te lezen, is dat je man degene is die er juist voor wil gaan en geen bezwaren ziet. Bij ons lopen ze nu ook allebei, hoewel de jongste natuurlijk nog niet helemaal volleerd is :-)
    Tja, en ik vind zelf juist die kraam-en babytijd erg leuk... Het bijzondere gevoel als je zwanger bent, en dan die eerste daagjes met zo'n kleintje... Hoewel het het meest bijzonder blijft met de eerste, daarna weet je al wat je kan verwachten. En als het ritme er éénmaal is, dan vind ik het ook wel weer prettig als ze ouder worden, dan krijg je er meer van terug.
    Gisteren is een vriendin van mij van haar 2e bevallen, kriebelen gaat het niet direct, maar wellicht komt dat omdat ik de kleine nog niet heb gezien.
    Hm, onvoorzichtiger... Haha, ik krijg de indruk dat je kerel je aardig de andere kant heeft kunnen ombuigen!
    Hier op korte termijn nog niet, maar verder... You never know!

    ---

    ---

Pagina's:

Vorige 1 2 3 4 5 …55 56 57 Laatste Volgende