- | 22-05-2012 | 15:23
- | 21-05-2012 | 11:41
- | 11-05-2012 | 07:46
- | 29-04-2012 | 16:10
- | 24-04-2012 | 17:42
- | 14-04-2012 | 17:43
- | 13-04-2012 | 15:54
- | 11-04-2012 | 13:11
- | 01-04-2012 | 00:59
- | 27-03-2012 | 14:49
Zwanger worden
Ben je bezig om zwanger te worden? Praat mee en deel je ervaringen met andere mama's in spe.
- Beheerder: Anoniem #16152
- Thema's en emoties: mamas kinderen, energiek, gezellig
Met...
- 1354 volgers
- 208 blogs
- 328 onderwerpen
- 0 foto's
Dit onderwerp heeft 48 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-08-2011 16:35. \t\t
gewenst maar ongewenst
- Tja mijn verhaal maar eens vertellen hier. Ik heb al veel gelezen over dit onderwerp maar dan vraag ik mij af of de keuze dan echt zo makkelijk gemaakt word.
4 jaar geleden ben ik ongewenst zwanger geworden. Omdat de relatie toen niet goed liep, we wilde verhuizen en wij financieel geen goede basis hadden, en al 2 koters, heb ik, want zo voelt het wel besloten om het vruchtje te laten weghalen. Geen moment spijt van gehad. Het proces an zich is erg heftig, heb ook veel gehuild maar wist dat het de beste oplossing was, op dat moment. Na de kliniek te hebben verlaten, heel snel de draad weer opgepakt. Heb er echt nooit over getwijfeld. We hebben in die tijd veel gepraat, ook over mijn wens voor een derde. Mijn man is nooit helder geweest in de wens. Zeker in die tijd had hij zoiets van " het komt nog wel een keer maar nu niet het goede moment. In de loop van de 4 jaar verhuisd, huisje boompje beestje, en eigenlijk wel een goede relatie. Oke elke relatie heeft zijn up en downs. Maar het ging over het algemeen goed.
Nu 4 jaar later, toch wederom zwanger geworden. De relatie is goed, de kinderen zijn groter en ik heb er nooit een geheim van gemaakt graag een derde te willen. We hebben allebei een goede baan, verdienen goed. Toen ik niet ongesteld werd kreeg ik al een vermoeden. Ik heb zelf een test gedaan en die werd direct positief. Ik durfde het eigenlijk niet te vertellen. We hebben het 1x onveilig gedaan en niet eens in mijn vruchtbare periode, dacht ik... ik heb het weekend mijn man al een beetje voorbereid op het feit dat ik niet ongesteld werd. Hij ging iedere dag vragen of ik al ongesteld was geworden en gaf aan dat hij begon te zweten bij de gedachte; hij wilde het echt niet!
Toen maar een test samen gedaan. Ik gaf aan dat eht spannend is. Hij gaf eigenlijk direct al aan dat als het zo zou zijn er geen leuk gesprek zou volgen. Hierop zakte het lood mij in de schoenen maar de uitslag vertelt. Hierna was mijn man boos, zei direct dat het voor hem niet gewenst was, hij dit niet wilde en ik het maar moest weghalen. Ik zat helemaal in een roes omdat ik deze reactie wel verwacht had maar een andere reactie gehoopt had. Maar misschien moet hij eraan wennen dacht ik. Hij bleef echter vasthouden aan het feit laat maar weghalen, dat heb je de vorige keer ook gedaan, dus nu ook. Hij geeft aan dat ik er zeker stiekem op hoopte omdat hij wist dat dit mijn wens was. Hij was erg bot en hield geen rekening met mijn gevoel.
Tja wat nu denk je dan?
Ik heb er verschillende gevoelens over. Ik mag van mijzelf niet genieten van deze zwangerschap. Voor mij is het gewenst voor hem niet. Dit zegt hij ook duidelijk en zegt ook dat het voor het kind niet goed is als deze ongewenst is bij de vader. Enerzijds is het niet goed om zo een baby te laten komen, zeker omdat ik niet zeker ben van mijn relatie op dit moment. Er zijn veel dingen over en weer gezegd waarbij ik mij afvraag waar dit heen gaat.
ik heb aangegeven het te laten bezinken. Dit is ook goed. Hij wil dit niet en wil snel een afspraak. Ik baal nog het meeste van het feit dat ik mij dus ontzettend vergist heb in deze relatie, dacht dat hij het ook wilde als het eenmaal zou gebeuren.
Ik heb hem ook verweten dat hij zich niet heeft laten steriliseren, hij zegt het nu echt wel te doen want hij wil geen kinderen meer. Maar hij zet niet door, heeft ook nog geen afpsraak gemaakt terwijl hioj gisteren bij de huisarts is geweest voor iets anders. Ik denk dan doe je dat toch gelijk? Op andere momenten zegt hij dat hij het misschien later wel wil, maar niet nu. Ja dat verhaal ken ik. Daarbij heb ik hem ook duidelijk gemaakt dat ik het nu laat weghalen en over een half jaar zegt meneer "ik wil een derde" en dan moet het maar?!? Ook aangegeven dat dit niet zo werkt.
Kortom ik kom er niet uit. Met hem al helemaal niet. Ik heb wel een afspraak gemaakt in de kliniek want de tijd begint ook te tikken met 7 weken.
Ik vind het dan ook jammer om te lezen dat er zoveel mensen zijn die snel een oordeel hebben of hopen dat ze 'per ongeluk' zwanger worden en de man wel bijtrekt. Dat dacht ik ook.....Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken- Print deze pagina
48 reacties op onderwerp
- Vind het jammer dat het wel gelezen wordt maar geen reacties krijg...Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken
- Wow wat een heftig verhaal... Hoop dat jeman wel van je aanneemt dat het voor jou ook niet gepland was, ook had je misschien die wens... Je kan een kindje nog heel lang weg laten halen, al kan ik me voorstellen dat je wilt voorkomen dat mensen het aan je zien. De vergelijking met je vorige abortus trekt je man wel heel makkelijk, als ik je goed begrijp was jullie leven toen heel anders: financiele zorgen, huisje kopen etc, terwijl jullie nu goed je leven op de rails hebben. Ik kan me niet goed in de situatie verplaatsen omdat ik het niet heb meegemaakt, maar ik denk dat jullie gewoon heel veel moeten praten. Ik denk dat je erachter moet zien te komen waarom hij zo ontzettend tegen is, zeker nu jullie het financieel wel zouden aankunnen. Probeer je ook in hem te verplaatsen. Ik hoop echt dat jullie eruit komen! Succes!!
- Tjee dat is niet nogal wat wel moedig dat je dit deelt met anderen.
Ik vind persoonlijk dat iedereen verantwoordleijk is voor zijn eigen keuzes en daden. Iemand kan je alleen maar advies geven. Maar ik blijf van mening dat je bij je eigen gevoel moet blijven.
Ik wens je heel veel sterkte wat de keuze ook zal zijn
ik heb zelf nog geen kleintje dus ja het is nogal tegenstrijdig voor mij zeg maar - Wow pfff wel moeilijk hoor! 8 jaar geleden zat ik ook in zo een situatie. Ik heb voor mezelf gekozen omdat ik niet achter een abortus stond. Me partner is uiteindelijk wel bij me gebleven, maar was een moeilijke tijd, ook omdat het ook een lastig kindje was enz. Maar heb nooit spijt van me keuze gehad! Ja het is verre van ideaal. Maar als je achter je keuze sta kan je het aan! We zijn nu 8 jaar verder en hebben nu wel een (voor hem) gewenst kindje gekregen.
Ga anders samen naar de huisarts voor een gesprek met iemand. Hebben wij toen ook gedaan en helaas voor mij stond de arts achter me man omdat ik nog jong was. Maar na dat gesprek wist ik wel zeker dat ik het wilde houden en ik me ongelukkig zou voelen met een andere keuze.
Ik weet trouwens ook dat ik niet gewenst was bij mijn vader. Ik was ook het derde kindje die me moeder o zo graag wilde. Me vader dacht daar anders over maar ik ben toch gekomen omdat me moeder dat wilde! En ik en me vader zijn erg gek op elkaar! De tijd dooft het woede gevoel wel. Zie t bij mijn vader en bij mijn eigen partner.
Hopelijk komt t goed! En laat niet alles door een ander bepalen. Doe waar je zelf achter sta! En laat hem weten dat je er de vorige x wel achter stond maar nu niet. Hij voelt niet wat jij voelt en jij moet met jezelf leven! Welke keuze je ook maakt het is voor 1 van jullie niet leuk! Sterkte.
- jeetje meid, wat heftig.
Ik kan maar een ding adviseren, volg je gevoel en accepteer dat.
Als je man daar moeite mee heeft, is dat zijn probleem.........
Hij kan toch ook jouw wens en gevoel accepteren?
Een abortus is niet niks, laat staan dat je voor een 2e abortus (moet) gaan, dat lijkt mij zowel lichamelijk maar vooral psychisch loodzwaar.
Jullie hebben nu toch alles voor elkaar? Probeer er met je man uit te komen, als ik in deze situatie zat, had ik mijn eigen gevoel gevolgd.
(maarja dat komt ook omdat ik 2x een miskraam heb gehad pasgeleden en mijn zwangerschap dus helaas door de natuur is afgebroken.....)
Wat je ook besluit, sta 100% achter je beslissing en laat dit niet door anderen beinvloeden.....
Heel veel sterkte met de juiste beslissing! - Hier even een update. Ik heb besloten om het niet weg te halen. Ik ben nu rond de 7 weken. Ik heb gesprekken gehad met de huisarts wat mij erg goed gevallen is. Daar is mijn besluit ook uit naar voren gekomen. Toen ik dit had proberen te bespreken met mijn partner werd hier niet prettig op gereageerd. Ik zou zijn leven verpesten, hield geen rekening met hem en ik moest het maar weghalen voor hem. En ik dan dacht ik? Ik heb op een gegeven moment, was totaal over de rooie, gezegd dat ik het wel liet weghalen. Ik had inmiddels de afspraak ook al afgezegd. Hij was erg blij. Hij zou mij steunen, ja maar neit te lang denk ik dan. Maar ik kan het niet en doe het dan ook niet. Het is aan het groeien en het leeft. Ik verander. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat als ik het weghaal het een stukje is van mijzelf wat ik weghaal. Er sterft een stukje van mij. En als ik naar mijn 2 andere kids kijk denk ik; zo wordt deze ook en wat zullen ze het leuk vinden als er nog een bijkomt!
Tja en mijn partner; tja dat is lastig. Die zal vandaag wel gaan vragen wanneer de afspraak is. Nou die komt er niet. En dan maar eens zien hoe er gereageerd word. Dan is de keuze aan hem. Hij krijgt tijd om ermee te leren omgaan/ handelen. Ik verplicht hem tot niets maar zal er uiteindelijk iets mee moeten/ willen, en dat is zijn keus! Mijn keus is gemaakt en ik hoop dat het snel 10 weken is zodat ik echo's kan laten maken. Ik ben er trots op!!Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Wow wat een dapper besluit! Ik hoop dat je vriend/man zal bijdraaien. Een derde kind lijkt me weinig veranderen, een 4e, ja dan heb je een andere auto etc nodig, maar nu niet. Blijf achter je keuze staan en laat je niet overreden! Sterkte!
- Idd heel dapper van je! Je moet toch hetgene kiezen waar je zelf achter sta. Hopelijk draait je man bij en als ie straks de echo ziet komt t misschien helemaal goed.
Je keuze staat nu vast en idd laat je niet op een andere brengen waar je niet zelf achter sta. Denk dat je je dan erg ongelukkig ga voelen. Hou vast en heel veel sterkte! - pff wat is het leven soms hard. Net als je denkt dat je een besluit hebt gemaakt wordt het helemaal onderuitgehaald. Nadat ik het toch wel had besloten, en het echt zo voelde voor mij, heb ik, na een ruzie midden in de nacht, gezegd dat ik het toch wel weg liet halen. Ik merkte dat ik er niet echter stond maar ik voelde me zo in de hoek gedrukt. Er is niets moeilijker dat omgaan met iemand die zo volhardend is in wat hij wil. Ik heb ook benoemd dat ik het allemaal kut vind, dat hij eigenlijk een stuk van mij niet accepteert. Ik kan er eigenlijk niet achter komen waarom hij het niet wil. Het ene moment zegt hij dat hij het niet wil om de luiers, het huilen. Het andere moment zegt hij er niet van te kunnen houden, nooit en hoe dit zal moeten zijn voor het kind, Daarna zegt hij weer at hij het niet wil omdat het mogelijk niet gezond zal zijn, kortom, niet echt helder ja of wel omdat hij zoveel ideeen heeft. Zou het dat zijn? Ik snap soms niks van mannen....
Uiteindelijk heb ik de huisarts weer teruggebeld. Ik heb met haar overlegd en zij zegt ook dat het een utopie is dat hij zal veranderen. Ik heb daarom een gesprek gepland bij een kliniek in Den Haag. Hierdoor kunnen we misschien op een lijn komen. Het weghalen is voor mij nu geen optie, nog steeds niet maar er spelen ook andere zaken mee. Hij zit neit lekker in zijn vel omdat hij lichamelijke klachten heeft, waar hij zich veel zorgen om maakt. Misschien is het dit waarom hij het niet wil? Wil mij niet achterlaten met een baby? Hij denkt dat het iets ernstigs is, maar ik denk dat het wel zal meevallen. Al met al groei ik wel door. Ben nu ongeveer 8 weken en mijn eigen broeken kunnen bijna niet meer. Ik ben nog geen gram aangekomen dus dat is ook fijn. Ik weet het niet, moeilijk....Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - ik hoop dat jullie eruit komen, want dit drukt op het hele gezin.
niemand kan je hier verder bij helpen, alleen adviseren en zijn mening geven.
mijn advies is dan ook luister naar je gevoel, je diepste wens is een derde en die zou je dan kapot maken, maar bedenk ook dat je er als je dit wondertje houd dat je er misschien alleen voor komt te staan. maar aan de andere kant dit kindje wil bij jullie komen... 1 keer onveilig in een niet vruchtbare periode, dit kindje hoort bij jullie te zijn. mijn oudste is ook zo'n kindje en heeft zo ons leven veranderd in positieve zin uiteindelijk. hij heeft ons zoveel geleerd.
verder kan ik alleen maar mijn mening geven, en dat zijn dingen waar je weinig mee kunt. zoals dat ik je man erg egoistisch vind, hij denk alleen aan zichzelf en niet aan wat het met jouw zal doen. en als hij dan echt geen kind meer had gewild had hij al lang zichzelf kunnen steriliseren, kleine ingreep. en hoe kan je niet van je eigen vlees en bloed houden, zeker als je er al twee hebt, dan weet je dat je onvoorwaardelijk van je kinderen houd.... ik vind zijn reactie meer op een machtsstrijd lijken. alleen wanneer en wat hij wil. maar misschien ben ik dan wel weer te zwart wit.
heel veel sterkte in ieder geval! en volg je gevoel. ik geloof nooit dat je spijt krijgt dat je dit wondertje hebt gehouden, maar ik geloof wel dat je spijt kunt krijgen dat je dit leven hebt beeindigd.
liefs
34-30-29-32-24-32-34- ZWANGER
trotsemama van een zoon van 7 en een dochter van 5 - Ik ben het eens met Loutje, luister naar je gevoel en laat je niet te makkelijk overreden! Jij hebt ook rechten he! Maar ja, tis wel een keus die je moet maken, maar wel een die idd zwaar drukt op jullie gezin... Nogmaals mijn devies: heeeeeeel veel praten, kom achter zijn beweegredenen, aan je berichtje te zien zijn die toch niet 100% duidelijk voor jou, en zorg ook dat je je eigen redenen duidelijk kunt maken. Jullei hebben al 2 wonders, waarom dan geen 3e? Succes!
- Pff zenuwachtig voor vanmiddag. Weet niet goed wat ik ermee moet. Vertrouwen in hebben dat het goedkomt? Dat er een keuze moet worden gemaakt die voor 1 van de 2 niet goed is? Wat een klote positie! Als ik dit had geweten dan had ik dubbele voorzorgmaatregelen getroffen. Een keer zo'n keuze maken is tot daar aan toe maar 2 keer? Tja aanmodderen tot de 12 weken voorbij zijn is ook geen optie. Het is neit moeilijker dan 2 weken geleden of 3 weken geleden. Het blijft hetzelfde. Ik heb gisteren van alles op tafel gegooid, van het niet houden van mij tot zijn eigen vlees en bloed. Hij blijft bij zijn standpunt. Dat zal vandaag niet veranderen, ik ken hem. Hij zegt dat ik hem niet ken, nee zoals hij nu is ken ik hem echt niet, zo hard en bijna gevoelloos. Ik sta te huilen maar hij vraagt alleen maar waarom huil je.. Veel plraten loopt hier alleen maar uit op een fiasco. Boos naar elkaar, verwijten gooien. tja.
En dan al die zwangere of net bevallen stelletjes. Dat doet pijn, om te zien hoe hun wel gelukkig zijn met hetgeen ze krijgen. Ik hou jullie op de hoogte.Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Toch maar reageren. ik heb al eerder op het punt gestaan maar niet gedaan omdat ik toch een beetje sceptisch was/ben. Ik heb dubbele gevoelens. Ik begrijp zowel je vriend en ik begrijp jou.. Lastig dus, maar dat nu terzijde.
Vanmiddag een gesprek bij de kliniek begrijp ik? Ik wil je succes wensen en hopelijk komen jullie eruit! Er staat toch veel op het spel! Weeg de voor en nadelen voor zowel jou en je vriend tegen elkaar af. Het mag dan je grootste wens zijn, maar is het het waard je relatie hiervoor op te geven? Je hebt al 2 prachtige kindern zolas ik begrijp, wat voegt een derde eventueel toe enz. Maak een weloverwogen keuze en volg daarbij je gevoel! Succes vanmiddag!
Liefs Annepann - Hoi,
Ik wil je even succes wensen vandaag. Luister naar je eigen gevoel. klinkt misschien ego, maar toch. Een kindje is niet zomaar iets wat je "gewoon even weg kan laten halen." Ik vind dat je je verantwoordelijkheid nemen moet. Misschien kortzichtig, maar als mijn vriend mij voor deze keuze zou stellen dan zou ik mijn serieus afvragen of ik met hem wel verder wil. Iemand die mij in een hoek drukt en zijn eigen wil door wil drammen. Ik wil je wijsheid en kracht toewensen vandaag. Stel jezelf de vraag of jij jezelf recht kan aankijken in de spiegel ongeacht wat er ook gebeurd..
Ik ben bevooroordeeld. Wij zijn al anderhalf jaar bezig en worden niet zwanger. Daarom is mijn mening wellicht wat gekleurd. Succes vandaag.
Liefs, - Annepan (wat is het je waard?) ze is al zwanger dat vind ik anders dan er over hebben om aan een 3de te beginnen. En wat zo verelend is dat je bij een abortus waar je zelf niet achter sta zo een vrezelijk naar gevoel kan krijgen en je zo rot ga voelen dat over een half jaar alles misschien wel kapot is. Dus t blijft heel moeilijk! Want idd wat is het je waard? Je man gelukkig en je gezin nog bij elkaar en jij een rot gevoel? En dan als nog uit elkaar? Want gelukkig ga je je echt niet meer voelen. En hij die vraagt waarom je huilt? Zo is dus voor mij duidelijk dat ie eigenlijk helemaal aan zichzelf denkt. Als hij maar gelukkig is. Verdriet om zo een keuze of beslissing is heel normaal en als je partner dat niet begrijpt vraag ik me af of ie wel gevoel heeft?
Ik hoop dat jullie er uit komen! En vergeet niet dat niet alleen hij met jou moet leven maar vooral dat je dat zelf ook moet. suc6 - @chippie We weten de exacte reden van meneer niet, dus ik vind het kort door de bocht om te oordelen dat hij alleen voor zichzelf kiest. Daarbij wat is het waard in de zin van als je het alleen moet gaan doen met 3 kinderen heb je het er dan voor over om veel in te leveren? In je eentje 3 kinderen is niet makkelijk een vader die t kind niet accepteerd etc dat zijn keuzes die je tegen over elkaar moet gaan zetten en dan zijn er nog veel meer. Op welk moment kun je je zelf nog recht aankijken in de spiegel. En natuurlijk is een abortus uit den boze en mag die mogelijkheid niet eens genoemd worden, maar is dat wel het juiste??
@gewenst maar ongewenst ik hoop dat er voor jullie vandaag iets positiefs is uit gekomen. Je zit in een vreselijk lastige situatie. Alle goeds en sterkte! - Het gesprek gisteren is niet goed verlopen. Het was niets van wat ik hoopte te verwachten. Ik heb daarom besloten om het niet uit te gaan dragen. Ik heb te veel onzekerheden waarbij ik denk dat ik niet gelukkig zal worden, mijn kinderen niet en ook de derde niet. Het is een klote keuze maar het is niet anders. Ik moet die keuze maken en die heb ik nu gemaakt. Ik heb ook al een afspraak gemaakt in de kliniek. Dat is misschien voor mij een stok achter de deur. Wat de keuze is van anderen, of de gedachten, maakt mij niet uit. Ik ben zo niet gelukkig maar wordt ook niet gelukkig van de gedachte er zo 3 te hebben met zo ontzettend veel sores rondom mij. Ik zal nog wel een tijdje schrijven en lezen en reageren. Veroordeel mij niet, ik voel me al slecht genoeg...Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken
- Hoi gewenst maar ongewenst,
Wat spijtig dat het op deze maniet moet verlopen. Ik hoop dat je ondanks de keuze die je nu hebt gemaakt het in de toekomst een plekje kunt geven. Ik wens je alle goeds en sterkte!
Liefs - Ik begrijp uit je verhaal dat je zelf toch ook wel achter de keuze staat, je lijkt een zorgvuldige afweging te hebben gemaakt. Hopelijk blijf je achter je keuze staan en steunt je partner je goed. Ik wil je heel veel sterkte wensen!
- @goudje; Het is niet dat ik achter de keuze sta, zo is het niet en zo voelt het niet. Het is de optie om te zorgen dat mijn andere 2 kinderen niet in de shit komen en ik ook niet. Abortus is geen keuze die je neemt. Ik heb er alles aan gedaan om te zorgen dat ik het kindje kon houden maar dit is een utopie. ik ben ook nog jong, weet ook niet welke wending mijn leven zal nemen. Dit laat ik in het midden. Het moet de beste keuze zijn voor mijn kids en mij, daar moet ik het voor doen, dat ben ik verplicht!Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken
- @goudje; Ik wil je veel goeds wensen voor de toekomst en dat je mag gaan genieten van je baby!Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken
- Meid heel veel sterkte! Ik hoop dat alles goed gaat! En je man je voldoende gaat en kan steunen. De beslissing staat er denk ik. en hopelijk de juiste.
Eerlijk gezegt kan ik wel huilen voor je. Ik ken t gevoel. Je voelt je alleen in je verdriet. Niemand voelt wat jij voelt. Je voelt je gedwongen. Ik zat immers in dezelfde situatie, alleen had ik nog geen kids. Dat maakt t natuurlijk voor jou moeilijker. Gelukkig had ik een fijne fam die geheel achter mij stonden en me in alles steunde. En mijn man koos er toch voor om bij me te blijven. En nu hebben we samen toch nog een kindje gekregen. Wel gewenst.
Hopelijk ook voor jou in de toekomst toch nog dat wensje! X
Wees sterk!
Annepann t is niet dat ik hem veroordeel. Maar vind wel dat je man in zo een situatie wel moet begrijpen dat ze verdriet heeft. De vraag waarom je huilt vind ik zonder gevoel. En voor mijn gevoel lijkt het er dan op dat ie niet met haar mee voelt en aan zichzelf denkt. En misschien is t wel een hele gevoelige man?
Mijn man zat toen de tijd ook in een klote situatie. Het paste totaal niet in zijn toekomst. En al helemaal niet in de situatie waar we in zaten. Maar hij begreep wel dat ik intens verdrietig was en zou blijven. En heeft uiteindelijk mijn keuze geaccepteerd. Ik koos voor mezelf, hij voor mij. Maar zij heeft idd al 2 kids. En denk dat je zo iets pas echt kan begrijpen als we zelf in zo en situatie zouden zitten...
En in sommige gevallen kan je alleen met je kids of t er nou 1 of meer zijn toch gelukkiger voelen dan met een partner erbij. Dat ligt idd geheel aan de situatie. Uiteindelijk weet je zelf wat je wilt en wat je aan kan.... - Hoi,
Eigenlijk weet ik neit wat ik zou moeten schrijven. Enerzijds voel ik mij schuldig in wat ik heb besloten, anderzijds niet omdat ik vandaag ook plannen heb gemaakt voor de toekomst. Ik besef, mede door mijn zwangerschap, dat ik dingen anders moet doen, neit door moet gaan op deze voet. Ik wil dat niet. Ik ben gestopt met roken en dat blijf ik ook. Ik ga mij aansluiten bij een club om kilootjes af te gaan slanken, dat is zichtbaar nodig. Ik wil naar een relatietherapeut en een relatie op gelijk niveau. Ik ben dat verplicht aan mijn kinderen. Ik denk dat deze zwangerschap echt ergens goed voor is geweest. Ik zal dit dan ook voor altijd bij mij dragen en koesteren. Ik wil ook de echo hebben en afscheid nemen. Het klinkt misschien vervelend voor diegenen die al lang zwanger proberen te worden, ik vind dat echt vervelend, zelfs zwaar klote dat ik die beslissing nogmaals moet nemen. Echt waar. Ik gun iedere vrouw veel kinderen en dat zij ze mogen krijgen zoals zij dat wensen. Weet dat ik dit ook voel.
Ik ga wel aangeven bij de kliniek dat ik het jammer vind dat er zo weinig aandacht voor is in een kliniek. Dit meot wel zo zijn.
Ik heb ook contact gehad met mijn huisarts. Ze is echt een fantastische arts. Ze veroordeeld mij niet maar ziet mij ook niet als nummer 210. Dit is echt fijn. Ook zij begrijpt mijn keuze en staat erachter. Ik start, ga het maar weer proberen, met spiraal. Ik hoop dan ook dat we, met een therapeut erbij, goed kunnen praten over onze toekomst en wat wij daar allebeid voor nodig hebben. Ik hoop dat het dan goed komt. Want een schatje is hij echt wel....
Liefs van mijJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Hoii,
Ik snap dat jij je erg beroerd voelt. Maar krijg je wel steun van je partner als jij je abortus laat doen? Of is het meer van : zo mijn leven is weer de oude en zij zit met verdriet.
Kun je nog wel van iemand houden, die je voor zo'n keuze stelt?
En wat als de relatie alsnog uit gaat. Hoe voel je je dan??
Ik weet, dat ik misschien stomme vragen stel. Sorry daarvoor.
En ik veroordeel je niet. Ik vind het knap, zoals je er nu mee omgaat.
Ik wens je sterkte en wijsheid toe.
Moira
Dit onderwerp heeft 48 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-08-2011 16:35. \t\t
gewenst maar ongewenst
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- joepie6 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 10:29
- joepie6 heeft gereageerd op een blog in Zwanger worden26-05-2012 | 10:24
- lienepien heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 09:49
- tammiepammie heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 09:37
- Illy30 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:40
- Sabje1980 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:10
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:02
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een blog in Zwanger worden26-05-2012 | 08:01
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:00
- pien23021977 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden25-05-2012 | 23:38