Jonge moeders - Zwanger worden - Flaironline

1. Geplaatst door IngM | 04-05-2010, 18:27 | 1934x gelezen | 30 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 9 berichten

   ---

   Hallo allemaal,
   
   Ik ben net nieuw op het forum. Heb me aangemeld omdat mijn vriend en ik hebben besloten om zwanger te worden
   
   Ik ben net 22 geworden en mijn vriend is 26. Wanneer ik met vrienden en familie er over praat dat ik graag al kinderen wil. Krijg ik vaak een verbaasd gezicht; Je bent pas 22! Je bent nog zo jong, waarom! Enz enz.
   
   Ik heb altijd graag jong kinderen gewild... Ik heb de ware gevonden en weet gewoon 100% zeker dat ik altijd bij hem zal blijven. We zijn inmiddels 4 jaar samen en het voelt super. 
   
   Ik ben vorige week gestopt met het nemen van de pil.. spannend dus!
   
   ZIjn er nog meer jonge moeders hier op het forum? Zou graag ervaringen met jullie delen, ook alle andere zijn natuurlijk welkom 

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

30 reacties op blog

Pagina's:

1 2 Laatste

1. MamvanMeetje schreef | 06-05-2010, 16:47

   ---

   

   • Profiel
   • 94 berichten

   ---

   @Sasss..... weet je dat mijn ventje er zelf mee kwam.
   We waren nog niet eens 3mnd samen.
   Nu inmiddels 2 jaar en 9 mnd en een dochter rijker.
   Op een gegeven moment voel je zelf wel aan dat het allemaal oké is haha.
   En eerlijk is eerlijk, ik merk alleen maar voordelen van het jong mama zijn .....
   
   Liefs

   ---

   

   ---

2. Sasss schreef | 06-05-2010, 16:53

   ---

   

   • Profiel
   • 154 berichten

   ---

   @ MamvanMeetje:
   
   Wat jammer voor jullie dat het dinsdag mis gegaan is! Zo te horen blijf je positief en dat is maar goed ook! Hoop dat het snel weer raak is!
   
   Ik probeer er zelf ook niet teveel over te beginnen en merk ook wel dat hij er zelf meer over na gaat denken. Hoop dat het binnenkort is ;)
   
   Welke voordelen merk jij aan het jong moeder zijn, behalve dat het SUPER leuk is natuurlijk :P
   
   Liefsss

   ---

   

   ---

3. MamvanMeetje schreef | 06-05-2010, 18:23

   ---

   

   • Profiel
   • 94 berichten

   ---

   @Sasss.....
   Voordelen.....nou ja, ik had nog niet echt een vaste baan, solliciteren op 20u met en kindje gaat makkelijker, nu heb ik een vaste baan en is het makkelijk te combineren hoor.
   Om me heen worden steeds meer jonge moeders 'geboren' en bijkomend voordeel, jong eraan is ook jong eruit
   Nu weet ik niet hoe het met de 30+ mama's gaat maar k voel me op dit moment met mijn 23 lentes jong topfit.
   Heb alle energie om met Aymé te dollen.
   Maar ik wist ook al vroeg dat ik jong moeder wilde worden.
   Misschien ook omdat ik jong mijn moeder ben verloren ( 11 jaar ).
   
   Het enige nadeel aan jong mama zijn vind ik dat je minder snel serieus genomen wordt.
   Of dat ze denken dat je de oppas bent ofzo, terwijl ik juist diegene ben die 9 maanden lang haar heeft gedragen.
   
   Je vriend trekt wel bij joh..... 
   Liefs

   ---

   

   ---

4. Sasss schreef | 06-05-2010, 18:31

   ---

   

   • Profiel
   • 154 berichten

   ---

   Dank je voor de aanmoedigende woorden :-)
   
   Snap dat je er misschien ook anders over denkt omdat je vroeg je moeder verloren bent! Dat is ook niet niks!
   
   Dat je minder serieus genomen wordt hoor ik ook van mijn vriendinnen trg! Dat lijkt me idd erg vervelend.
   
   Ik hoop over een maand af te studeren en hoop dan een baan te vinden, daarna moet het kunnen!
   
   Ik hou je op de hoogte ;)
   
   Liefssss

   ---

   

   ---

5. MamvanMeetje schreef | 06-05-2010, 19:21

   ---

   

   • Profiel
   • 94 berichten

   ---

   Ik zou zeggen, blijf hier schrijven
   Vind het heerlijk om digitaal te kletsen, niets zeggen gewoon schrijven, kun je ook nog s 10x nadenken voor je op 'plaatsen' klikt haha

   ---

   

   ---

6. IngM schreef | 06-05-2010, 19:27

   ---

   

   • Profiel
   • 9 berichten

   ---

   Hej
   
   @mamavanmeetje; wat vervelend om te horen zeg. Dat jullie kindje met 10weken zijn verloren!! Succes
   
   
   Ja en wat is jong? Ik vind het ook dat wanneer je er klaar voor bent, dan ben je eigenlijk nooit te jong. Ik ben nog niet zo heel lang samen met mijn vriend. Nu bijna 2 jaar. Maar in deze 2 jaar is ontzettend veel gebeurd. Na 3 maanden ben ik al bij hem ingetrokken, na 6 maanden heb ik de beslissing gemaakt om met hem naar Zweden te verhuizen (hij is dus zweeds) en sinds juni 2009 woon ik dus in Zweden! We hebben een eigen appartementje en een ontzettend lieve hond... En nu voelen we dus inderdaad klaar voor een kindje! ...
   
   Trouwens mamavanmeetje, fijn om te horen dat er veel positieve dingen zijn aan het jong moeder zijn. Ik heb het ook altijd zo gezien .. Ik hoop ook dat het werkelijkheid word, haha! Mijn ouders waren 28 en 29 en weet dus niet hoe ze gaan reageren als ze weten dat ik zwanger ben. Mijn schoonouders daar integen kregen de oudste zus van mijn vriend al toen ze 17 en 18 waren (niet gepland, maar ze hebben er nooit spijt van gehad)... 
   
   Maar ik ben benieuwd hoe de vrienden van jullie er over denken, een kindje!! Dus kom maar op met de verhalen :)

   ---

   ---

7. Sasss schreef | 06-05-2010, 20:03

   ---

   

   • Profiel
   • 154 berichten

   ---

   @ IngM:
   
   Wat een beslissing om naar Zweden te verhuizen! Leuk om te horen dat je het daar helemaal naar je zin hebt!
   
   Hoop voor jullie dat je snel zwanger bent!
   
   Liefsss

   ---

   

   ---

8. gloriosa schreef | 07-05-2010, 19:36

   ---

   

   • Profiel
   • 105 berichten

   ---

   Ik heb een paar dagen niet gelezen, al een hoop reacties er bij.
   
   Mijn vriend heeft er helemaal zin in! Bij mijn vriendinnen hebben we het er niet zo over. Wel denk ik dat ze er niet van staan te kijken als ik zwanger word. In onze vrienden groep is inmiddels 1 baby geboren. Komend jaar gaan er 3 stellen trouwen, dus misschien volgen er dan ook wel weer wat kinderen. Ik ben wel de jongste van de groep. de rest is nog druk met studeren. Ik verwacht bij de andere stellen ook niet binnen een jaar kinderen. Mijn ouders zouden het helemaal super vinden. En snappen het ook wel. Mijn schoonmoeder vind het denk ik minder. Ons huis is nog niet klaar en zij vind dat alllemaal maar niks.
   
   Ik kan me voorstellen dat sommige mensen je minder serieus nemen. maar vroeger werden er zo veel mensen op onze leeftijd zwanger.
   
   Sasss: succes met afstuderen!
   IngM: Heb je erg moeten wennen in Zweden? Lijkt me wel spannden ver van vrindinnen en familie voor de eerste keer zwanger worden.
   
   Groetjes

   ---

   ---

9. IngM schreef | 08-05-2010, 19:20

   ---

   

   • Profiel
   • 9 berichten

   ---

   Hej,
   
   @Gloriosa; Heb wel moeten wennen in Zweden ja. Maar ik heb mijn schoonzusje heel dicht bij wonen en dat is inmiddels echt een goede vriendin. Heb heel veel steun aan haar gehad!
   
   Weetje ik ben eigk een beetje bang op de reacties van mijn vriendinnen... Ik heb 2 echt goede vriendinnen zeg maar, en beide hebben nog geen vaste relatie. Dus ik denk niet echt dat ze snappen hoe ik me voel.. Ben ik echt wel een beetje bang voor. De reacties uit mijn omgeving.  Op mijn werk bijvoorbeeld...   Stom eigenlijk, mijn vriend en ik voelen ons hier goed bij, maar toch denk ik dan aan de andere (altijd veel aan getrokken wat omgeving van mijn dacht) ... Vervelend!
   Naja het belangrijkste is dat mijn ouders en schoonouders achter ons staan! Toch?
   
   MIsschien rare vraag, maar slikken jullie vitamine pillen om extra Foliumzuur binnen te krijgen?  Ik ben een slechte eter (eet bijna nooit groente of aardappelen) dus ben bang dat ik niet de juiste vitamine binnen krijg,, moet ik toch optijd aan gaan denken hé!
   
   X

   ---

   ---

10. gloriosa schreef | 09-05-2010, 14:58

    ---

    

    • Profiel
    • 105 berichten

    ---

    Hoi IngM,
    
    Vrijdag bij de huisarts kreeg ik foliumzuur mee. Hier moest ik van hem 8 weken van te voren mee beginnen en doorslikken tot 8 weken tijdens de zwangerschap.
    
    Ja en andere vitaminen. Het is wel belangrijk dat je goed en gezond eet maar dat is het ook als je niet zwanger bent.
    
    Groeten Gloriosa

    ---

    ---

11. IngM schreef | 09-05-2010, 16:35

    ---

    

    • Profiel
    • 9 berichten

    ---

    Hej Gloriosa,
    
    Bedankt voor je berichtje. Ik moest nu al meteen met Foliumzuur beginnen, en doorslikken tot 10 weken van de zwangerschap! Dus ongeveer het zelfde ,,
    
    Ik weet het, moet altijd gezond eten! Maar dat doe ik dus echt niet, altijd zo geweest. Altijd te kort gehad aan ijzer enzo, slecht. Ik probeer nu wel wat vaker wat groente te eten, alleen aardappelen gaan er echt niet bij me in!
    
    Ik voel me trouwens deze laatste 2 weken echt super goed, ben ontzettend gelukkig. Het idee dat we proberen een kindje te krijgen, heerlijK :D
    
    X

    ---

    ---

12. gloriosa schreef | 11-05-2010, 08:19

    ---

    

    • Profiel
    • 105 berichten

    ---

    haha,Nou succes met je poging om gezond te eten.
    (zeg trouwens niet dat ik het altijd doe hoor)
    groetjes!!

    ---

    ---

13. Anoniem #677 schreef | 11-05-2010, 21:12

    ---

    

    ---

    Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

    ---

    Trotse mama van 3 kids

    ---

14. gebruiker_verwijderd_627 schreef | 11-05-2010, 21:22

    ---

    • Profiel
    • 197 berichten

    ---

    Hoi meiden,
    
    Ik reageer ook even op dit forum. Ik ben op dit moment ruim 22 weken zwanger van ons eerste kindje. Ik ben 23 en mijn vriend is 26. Binnenkort gaan we trouwen! Wij zijn beide dus ook vrij jong. Tenminste, als ik in mijn omgeving kijk.. vriendin van mij is zwanger van de 1e, zij is 27 en hij is 31.
    Wij hebben bewust gekozen voor het jonge ouderschap. Gelukkig mochten we onszelf ook gelukkig prijzen dat ik binnen enkele maanden zwanger was, nadat ik gestopt was met de pil.
    De keuze hebben we gebaseerd op het volgende. Al 8 jaar een goede relatie, wonen al 4 jaar samen waarvan ruim 2 jaar in ons eigen (koop) huis. Financien zijn op orde.. En de wens voelde als een verrijking van ons leven..
    Nu dus ook dolgelukkig met de zwangerschap en het aanstaande huwelijk! huisje, boompje, beestje.
    Veel vrienden van ons zijn totaal nog niet bezig met kindern. Wonen zelf nog lekker bij paps en mams. Is af en toe wel lastig.. snappen onze keuze niet. Maar ja, is niet mijn probleem!
    Leuk trouwens dat dit onderwerp is geopend!
    
    Liefs

    ---

    ---

15. IngM schreef | 12-05-2010, 20:13

    ---

    

    • Profiel
    • 9 berichten

    ---

    Hej,
    
    wat een leuke nieuwe reacties erbij :)
    
    Leuk om zo´n positieve verhalen te lezen over het jonge moeder zijn Pia !! Ik voel me er ook gewoon goed bij. Wij hebben ons eigen appartement, allebei een goede baan (dus met de financieen zit het goed) en de relatie is gewoon super. Ook al zijn we misschien niet zo lang bij elkaar als vele andere, het voelt alsof we ontzettend lang samen zijn ...
    
    En spannend Idee zeg, Weten jullie of het een jongen of meisje word? En hoelang heeft het bij jou precies geduurd voordat je zwanger was na het stoppen van de pil? (ben nieuwsgierig, haha)
    
    X

    ---

    ---

16. gloriosa schreef | 13-05-2010, 19:20

    ---

    

    • Profiel
    • 105 berichten

    ---

    Hoi hoi,
    
    Zou je willen weten of het een jongen of een meisje word?
    En zou je dat dan voor je kunnen houden?
    
    Mij lijkt dat namelijk echt super moeilijk! Kijk het heeft zijn voordelen om van te voren te weten wat het word, maar als je het voor jezelf wild houden betekend dit dat je goed je mond moet kunnen houden. (ik ben bang dat ik daar niet goed in ben)
    
    Als je het niet weet is het extra spannend tijdens de bevalling!
    Mijn vriend roept dat hij het niet wil weten. Maar kunnen we de verleiding weerstaan tijdens de echo's.

    ---

    ---

17. marij3 schreef | 14-05-2010, 21:43

    ---

    

    • Profiel
    • 3 berichten

    ---

    Hoi,
    
    Ik ben 3,5 maand geleden bevallen van een zoon. Was nog net 24 toen ik ben bevallen.
    
    Wij hebben niks aan onze omgeving laten weten dat we bezig waren met kinderen. Voor iedereen kwam het dus als een complete verrassing. Heel veel reacties gehad dat ze 'het nog niet verwacht hadden, maar wel superleuk'. Ook een paar reacties als: 'was het gepland' of 'was het een per ongelukje' of 'je bent nog wel jong'. Ten eerste: plannen kun je het nooit en ten tweede kon ik er om lachen.
    
    Ik wilde graag een kindje en mijn man ook. We hadden afspraken gemaakt over wanneer stoppen met de pil. Uiteindelijk waren we er eerder aan toe en ben ik ook eerder met de pil gestopt.
    
    Heb vroeger altijd gezegd dat ik jong moeder wilde worden. En wat is jong?
    
    Wij waren 5 jaar samen toen ik stopte met de pil. We hadden een eigen huis, stabiele relatie. Inmiddels zijn we 6 jaar samen en hebben een prachtige zoon. Mijn man en ik vinden het super! Het leuke is dat wij ons leven helemaal niet veel veranderd vinden met hem erbij. De meesten van onze vrienden hebben geen kinderen, maar vinden onze zoon fantastisch en houden super rekening met ons. Hij mag en kan overal mee naar toe. Ik was echt bang dat we er niet meer bij zouden horen, maar integendeel. Echte vrienden dus!
    
    Wij wisten van tevoren dat het een jongen zou worden en hebben dit ook met mensen gedeeld. Héérlijk makkelijk, geen heimelijk gedoe. De echte surprise is toch na de bevalling, als je je kindje vast kan houden en kan zien hoe het er echt uitziet. Fantastisch!!
    
    Grtjs

    ---

    ---

18. gebruiker_verwijderd_627 schreef | 15-05-2010, 16:19

    ---

    • Profiel
    • 197 berichten

    ---

    Hoi,
    
    Wij weten ook al wat het wordt maar hebben besloten dit geheim te houden. Ik begrijp Marij3 ook wel om het met iederen te delen. Misschien dat ik dat bij een volgende wel zou doen. Nu vind ik het prettig om een 'geheim' met z'n 2en te hebben.
    Ik heb in mijn omgeving ook reacties gehad (niet van (schoon) ouders overigens) is het wel gepland en je bent nog zo jong. Nou, het was wel degelijk gepland, alles was op orde en de wens was zeer groot. We hadden het geluk dat ik maar 2 x ongesteld ben geweest en toen al zwanger was! Het grote deel reageerde positief. Velen hadden het nog niet verwacht. Alhoewel andere het bij ons juist weer wel hadden verwacht. Jammer is wel dat er in de vriendengroep weinig interesse naar is. Ook naar de vraag hoe het met onze baby gaat. Vele wonen nog thuis en snappen niet dat bijv. een eigen huis al veel geld kost.. Laat staan een baby erbij. En dat wij veel aan het klussen zijn om alles klaar te maken voor de baby.. Erg jammer en onvolwassen. Maar zegt meer over hun dan over ons.
    
    Liefs

    ---

    ---

19. IngM schreef | 15-05-2010, 23:17

    ---

    

    • Profiel
    • 9 berichten

    ---

    Het lijkt me inderdaad moeilijk om het voor je te houden wanneer je weet of het een jongen of een meisje word! Nu zeg ik; wil het niet weten wanneer ik zwanger ben, maar misschien wanneer je echo ziet dat het dan toch moeilijker word! We zullen zien...
    
    Ik hoop ook dat de mensen in mijn omgeving zo goed reageren. Hier in Zweden ben ik daar niet bang voor. De leeftijd ligt gemiddeld een stuk lager dan in Nederland. Maar mijn vrienden uit Nederland zullen waarschijnlijk ook reageren van; was dat gepland? Je bent nog zo jong, waarom? En ook veel van mijn vriendinnen wonen nog gewoon thuis, die zitten nog helemaal niet in het zelfde "schuitje" als mij! Ben er toch beetje bang voor, bang dat ze me "vergeten" om het zo maar te zeggen! ...
    
    Zou het liefst nu ook al mijn ouders vertellen dat we proberen om zwanger te raken. Maar aangezien mijn ouders zo ver weg zijn, denk ik dat ze zich een beetje ongerust gaan maken, dus ik wacht er zolang mogelijk mee (niet tot aan de bevalling natuurlijk ) Tot alles op een bepaalde zekerheid is! haha ... 
    
    Wanneer hebben jullie aan jullie omgeving verteld dat jullie zwanger waren???

    ---

    ---

20. Madieke schreef | 16-05-2010, 12:19

    ---

    

    • Profiel
    • 32 berichten

    ---

     Hallo,
    
    Hier een 'jonge mama' die niet meer zo jong is :) Ik was 22 toen ik zwanger werd en heb nu een dochter van 7. Zelf ben ik net 30 geworden en voel me oud hahaha! We gaan bijna beginnen voor een tweede!
    
    Ik weet nog dat ik me zo fit voelde. Ik ging bevallen, had mijn sportbroek aan een strak t-shirt en de verloskundige zei; ga je nou sporten of ga je nou bevallen ?! Ik stond er kiplekker bij LOL !! Het heeft zo wel zijn voordelen dus :) Ook met midden in de nacht opstaan, voeden, verschonen alles ging gewoon vanzelf.
    
    Het nadeel was dat we financieel niet zo lekker erin zaten als nu. Ik raakte mijn baan kwijt en nog iets anders viel tegen, daardoor zat ik toen wel in de rats. Maar het is geen reden om het dan niet te doen. Jong mama worden is leuk en het houdt je flexibel.
    
    Als we buiten liepen hoorde ik weleens 'wie is nou de mama' Mijn schoonmoeder is ook nog jong en ziet er jong uit, en ik had ook nog een heel jong gezichtje :) Maar goed dat zijn vreemden. Er waren ook bekenden die dachten dat het een foutje was, of een ongelukje. Dan zei ik altijd dat ik het belachelijk vond dat ze dat zeiden, gepland of niet je kiest ervoor om het te houden want je hebt ook andere opties, dus is het in mijn ogen nooit een foutje als iemand je blij verteld dat ze zwanger is. Maar die houding heeft me wel jaren achtervolgd. Ook toen er (om allerlei redenen) geen tweede kwam reageerden mensen met; 'jaaa dat dachten wij al, ze was toch niet gepland he' Mja dat zijn maar opmerkingen, je hoeft ook niet met iedereen goede vrienden te zijn ;) Ik vond wel dat mensen maar gemakkelijk oordeelden over jonge moeders terwijl ik vind dat ze het juist met heel veel passie en liefde doen. 
    
    Blijf lekker dicht bij jezelf en doe wat jullie samen willen. 22 of 30 jaar mij maakt het geen verschil, als jullie er samen klaar voor zijn is het goed. Leeftijd zegt niks, ik heb mid-dertig vrienden en die vind ik nog zooooo puberig LOL.
    
    Enjoy!

    ---

    ---

21. marij3 schreef | 17-05-2010, 20:45

    ---

    

    • Profiel
    • 3 berichten

    ---

    Ik heb het verteld met 6 weken aan ouders, 8 weken aan wederzijdse zussen + aanhang en met 10 weken aan vrienden en op het werk. Dit ivm lange vakantie van 6 weken (onderwijs) Vind het een beetje raar om het met 16 weken pas te vertellen aan je werkgever en dan horen mensen het vaak al via de tamtam. Als ik geen lange vakantie had gehad had ik gewacht tot 12 weken...

    ---

    ---

22. vivje2 schreef | 19-05-2010, 10:47

    ---

    

    • Profiel
    • 98 berichten

    ---

    Hallo,
    
    Ik breek even in. Ook hier een jonge mama. Van mijn eerste was ik zwanger op mijn 20e en bevallen op mijn 21e. Van de 2e zwanger op mijn 23e en ook bevallen op mijn 23e. Nu met 24 in verwachten van mijn derde ( 10w+2d ). Dus op mijn 25e heb ik dadelijk 3 kids :)
    Ik ben er ontzettend blij mee, maar over de energie waar iedereen over spreekt.... Dat had ik bij de eerste ook, de tweede werd het al wat minder en bij deze moeten we nog even afwachten. Ik denk dat het er ook aan ligt hoe je in het leven staat en je mening over moeder zijn. Ik geloof dat iemand van 30 ook hardstikke energiek met zijn kinderen om kan gaan.
    
    Ik heb nog geen dag spijt van mijn beslissing om jong moeder te worden. Ondanks alle ( nu nog steeds ) negatieve reacties. Soms hakt dat er wel in. Alsof het leven opeens minder waard is als je jong kinderen krijgt. Voor ons is huisje boompje beestje voldoende... Dat kan toch ook gewoon?

    ---

    

    ---

23. Isbjorn schreef | 22-06-2010, 20:10

    ---

    

    • Profiel
    • 42 berichten

    ---

    Hallo,
    Ik ben 22jr. en mijn vriend is 26jr. Wij hebben nu al bijna 6jr. een relatie, waarvan we alweer 2,5jr. samenwonen. Iedere keer dat ik ergens iets lees over zwangerschap/baby lijkt het wel alsof ik helemaal "week" wordt. Ik verlang er aan de ene kant zo erg naar om zwanger te worden/zijn, maar aan de andere kant twijfel ik het...omdat er een aantal mensen zijn die zeggen dat je nog geen ervaring hebt als je zo jong bent.
    
    Waar ik ook heel erg aan twijfel is...of dat ik het wel allemaal zou kunnen. Hebben meer mensen hier last van??

    ---

    

    ---

24. Guusje schreef | 23-06-2010, 10:13

    ---

    

    • Profiel
    • 131 berichten

    ---

    Hallo allemaal,
    
    Ook hier een jonge mama. Ik was 23 toen ik zwanger was van de eerste en nu 26 zwanger van de 2e.
    Helaas dacht ik met mijn jonge leeftijd die zwangerschappen wel even te doen. Dat viel helaas tegen. Veel bekken klachten en harde buiken. Wat dat betreft wil leeftijd dus niet altijd alles zeggen.
    Ik zie jong mama ook met veel voordelen. Hoeveel mensen hebben tegenwoordig geen vruchtbaarheidsproblemen. Dit heeft wel degelijk iets met leeftijd te maken (daarmee wil ik niet zeggen dat dit op jongere leeftijd niet kan hoor!).
    Daarnaast ben ik 30 als mijn kindjes beide naar school gaan. Dan kan ik me weer lekker iets meer op mijn werk richten.
    
    Ook ik kreeg veel vragen of mijn zwangerschap gepland was. Ik kon daar wel om lachen, ik zou zelf ook nieuwsgierig zijn. Echter waren juist mijn vaak wat oudere collega's die zeiden: Heel verstandig hoor! Jong zijn heeft veel voordelen.
    Ik heb ook werk, studie en een kindje weten te combineren.
    
    Ik heb wel een wat oudere vriend (nu 35), daardoor was huisje, boompje, beestje misschien iets sneller aanwezig.
    
    Wel jammer dat al mijn vriendinnen nog met totaal andere dingen bezig zijn. Dat mis ik wel af en toe. Ze zijn dol op mijn kleine, maar toch snappen ze je niet altijd even goed.
     
    Of te wel doen wat je hart je ingeeft.
    
    xx

    ---

    

    ---

25. linda1989 schreef | 26-06-2010, 12:41

    ---

    

    • Profiel
    • 10 berichten

    ---

    Hallo allemaal,
    
    Ik ben 20, bijna 21 en heb ook een sterke kinderwens. Sinds mijn broer vader is geworden is dit alleen maar sterker geworden
    Ik heb al 5,5 jaar een goede relatie en woon al ruim 2 jaar samen.
    Echter ik studeer nog, moet nog 1 jaartje.
    Mijn vriend is er ook al helemaal klaar voor (21). Het liefst zou hij nu al beginnen, maar eerst mijn studie nog.
    Ik ben alleen bang dat je zo steeds blijft uitstellen, eerst studie af, dan baan, dan vast contract, dan huisje kopen en dan zijn we inmiddels een aantal jaartjes verder.
    
    Ook ben ik iemand die zich toch wel laat beinvloeden door de mening van anderen. Ik vindt het moeilijk als iedereen mij raar aankijkt als ik zeg dat ik wel een kindje zou willen. Ook ben ik bang voor de reacties van anderen als ik eenmaal zwanger ben.
    
    Maar voor nu wacht ik iig mijn studie af, en dan hopelijk snel gaan klussen voor ons kleintje.
    
    Liefs xx

    ---

    ---

Pagina's:

1 2 Laatste