- | 27-07-2009 | 14:47
- | 15-07-2009 | 16:24
- | 14-05-2009 | 22:59
- | 29-04-2009 | 14:33
- | 22-04-2009 | 20:06
- | 20-03-2009 | 16:58
- | 20-03-2009 | 10:21
- | 20-03-2009 | 09:19
- | 19-03-2009 | 21:54
- | 19-03-2009 | 20:30
Zwanger worden
Ben je bezig om zwanger te worden? Praat mee en deel je ervaringen met andere mama's in spe.
Met...
- 1268 volgers
- 194 blogs
- 300 onderwerpen
- 4 foto's
Dit onderwerp heeft 103 reacties, en bestaat uit 5 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 5.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 29-04-2011 14:55. \t\t
Gestopt met pil, niet zwanger, maar ook nog niet ongesteld!
103 reacties op onderwerp
- Vanochtend bij de gyn geweest en alles was goed. Ze zag niets meer zitten, de baarmoeder was netjes schoon en de baarmoedermond was alweer gesloten. En afgaande op mijn ervaringen (geen pijn en niet meer vloeien) gaat ze ervan uit dat het allemaal netjes verlopen is. Het was overigens dezelfde gyn als die er dinsdag bij was, dus dat was wel fijn. Ik moet nog een week of twee voorzichtig zijn (wel mogen vrijen, maar dan met voorbehoedsmiddel), maar daarna kunnen we er vanuit gaan dat het allemaal goed is. Als ik in die twee weken geen bloedverlies en pijn krijg/heb, dan is het goed. Het kan nog wel zijn dat er een ieniemienie propje is achtergebleven en dat dat er nog uitkomt, maar dat is op de echo nauwelijks te zien dan. Dus de berichten zijn goed. 3 november in de middag de volgende afspraak en als ik dan (nog) niet ongesteld geworden ben, dan moet ik eerst bloedprikken (dus geen urinetest meer...!) om een eventuele zwangerschap uit te sluiten of hopelijk vast te stellen en indien een zwangerschap uitgesloten is toch weer een pillenkuur van dit keer vijf dagen Orgametril om ‘t op te wekken. Maar zover is het nog niet, hopelijk volgt de menstruatie uit zichzelf of liever eigenlijk helemaal niet...
![[;)]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-5.gif)
Fijn weekend en lieve groetjes,
Wiebertje 
- Even snel, 3 november moet natuurlijk 3 januari zijn
![[:S]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-7.gif)
Stom om zo'n vergissing te maken, maar goed, een typefoutje is snel gemaakt!
Dus nog een week of vijf voordat het circus weer van start gaat. Hopelijk hoeft het niet...
Ik denk ook stiekem, als ik een eisprong heb in die twee weken, dat die gyn mooi m'n rug op kan! Mijn lichaam kan geen eisprong hebben als het nog niet volledig hersteld is, dus dat is voor mij het teken dat we er weer tegenaan kunnen. Lang leve de ovulatietesten...![[:)]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-1.gif)
Natuurlijk vind ik het eng om weer aan die pillen te gaan. Nu nog niet, maar wel als het moment daar is. Maar goed, ik heb dan door die bloedtest wel zekerheid dat ik niet zwanger ben (de uitslag van de test is nl. met een uurtje bekend) en tijdens die kuur moeten we dan maar even voorbehoedsmiddelen gebruiken om een zwangerschap voor te wezen. Het is niet anders... Zekerheid voor alles!
Nou meid, ik ga lekker m'n mandje opzoeken.
Dank je wel voor je reactie weer en liefs,
Wiebertje - Hey hoi,
Hier alles goed hoor. Inderdaad alweer een tijdje geleden. Dat komt omdat ik het erg druk heb én ik heb mij voorgenomen om minder met het zwanger-worden bezig te zijn, althans, hier op internet dan natuurlijk.
Ik ben inderdaad uit mezelf ongesteld geworden. 3 januari ben ik bij de gyn geweest en zij heeft mij toch een menstruatie-opwekker voorgeschreven en die heb ik twee keer geslikt, maandagmiddag en dinsdagochtend, en dinsdagmiddag brak m'n menstruatie door. Ik wist dat wel al, want ik had al positieve ovulatietesten in handen geweest, twee weken eerder. En negatieve zwangerschapstesten voordat ik naar de gyn moest, dus ik wist al dat het niet raak was. Bloedtest heeft dat bevestigd. Ook hebben we besproken dat we verder gaan waar van voor de zwangerschap geeindigd waren en dat betekend dat ik mijn eerst Clomid-kuurtje achter de rug heb. Als het goed is moet dinsdag m'n eitje springen. Sinds donderdag ben ik weer in de weer met de ovulatietestjes, want ik wil het zelf ook graag weten of het goed gaat. Ik heb er wel een goed gevoel bij. We klussen nu netjes volgens het boekje, ha ha, dus hopelijk is het raak volgende week. Ik moet wel eerlijk toegeven dat spontaan klussen veel fijner is hoor en dat het voor mij moeilijk is om te genieten nu, met het klussen volgens het boekje. Maar ja, hopelijk is het voor tijdelijk. Mijn NOD is nu 1 februari denk ik. Op de 21e cyclusdag moet ik bloedprikken en dan kijken ze of ik een goede eisprong heb gehad. Eind februari moet ik weer terug naar de gyn.
Maar hoe is het met jou?
Heb je de 20 weken echo al gehad? Weet je wat het is, een jongetje of een meisje? En heb je hem of haar al gevoeld? Meid, ik hoop dat alles goed met jullie gaat, geniet ervan!
Ik ga gauw wat doen, ik kwam alleen eventjes mail kijken
Vanmiddag verjaardag en ik moet nog stoffen en stofzuigen en nog douchen ook... Manlief gaat boddschapjes doen gelukkig!
Fijn weekend en tot de volgende keer.
Liefs en XX - Hoi hoi,
fijn te horen dat het goed gaat met je! Enne, helemaal niet verkeerd om je er iets minder mee bezig te houden. Het neemt erg je leven over, dat heb ik ook gemerkt. Soms had ik het gevoel dat alles alleen nog om zwanger worden draaide, maar hallo ik heb ook nog een leven ernaast! Dus heel begrijpelijk die afstand!
Je hebt je eerste clomid-kuur gehad! Spannend zeg of alles direct goed gaat. Moet je niet je temp bijhouden? Dat is vele malen goedkoper dan met ovu-testen te werken! En ik vond het net zo duidelijk. Goh het lijkt wel een beetje een flash-back voor me. Ik ben in dec vorig jaar begonnen met mijn eerste kuur. Maar ik hoop niet dat jij zo ver hoeft door te gaan. Laat de clomid maar lekker zijn werk doen. Ik ken 3 meiden die met het eerste kuurtje gelijk zwanger werden, dus ik duim voor je dat dat voor jou ook geldt! Wat ik wel vreemd vind is dat je pas eind feb terug hoeft, terwijl begin feb je nod is! Of mag je gelijk doorgaan met de clomid als je ong bent geworden? Dat mocht ik niet, ik moest rond mijn nod terug komen.
Ja hier gaat het super! 20 weken echo al voor de kerst gehad (de 24ste, haha). Ik heb een extra zware gehad, omdat wij nogal wat erfelijke ziektes in de familie hebben. Dus we moesten in het zkh. We waren zooooo zenuwachtig. En die gyn zat alles na te kijken, maar behalve dat ze snel zei waar ze naar keek zei ze steeds maar niets. En wij wel een keer of 4/5:"uhm, ziet alles er tot nu toe goed uit??" Haha, alles zag er top uit. Hersentjes waren goed, bloedsomloop was helemaal geweldig. Hartje was goed volgroeit, alle 4 de kamers kunnen zien e.d. Ook de nieren zagen er goed uit, dus alle familieziektes uitgesloten. En ruggetje zat mooi dicht, was goed gehecht en geen vocht dus ook dat was goed nieuws!
We wilden idd het geslacht weten, maar onze kleine vond dat niet nodig. Het lag in chill-stand. Benen over elkaar en armpjes achter het hoofd gevouwen. Zat ondertussen steeds het echo apparaat weg te schoppen en slaan, was erg grappig. Maar geen zicht op het geslacht. Jammer, maar het belangrijkste was dat alles goed is! We twijfelen of we het geslacht laten bepalen tijdens de pretecho. Opzich is de verrassing ook wel leuk. We hebben het kamertje zo gehouden dat het voor beide kan. Alleen voor de kleertjes is het dus leuker om te weten. Nu hebben we alleen beige, lime groen of grijze kleertjes. Dat heb ik nu wel gezien. Zou graag nu meer kleur willen, maar ja dat gaat dus niet. Dus we twijfelen er nog even over!
Ik ga ook snel. heb zo ook verjaardag (toch niet dezelfde he? ) en moet nog even de was wegwerken. Morgen ook een verjaardag, dus heb dan ook geen tijd ervoor.
Fijn weekend! - Hoi hoi,
Wat fijn dat ik met jou kan kletsen. En wat fijn dat ik alle gedachten die in mijn hoofd rondspoken hier geschreven zie staan. Door jou! Die ruzies zullen ongetwijfeld wel komen, daar ben ik van overtuigd. Die mannen hebben het maar makkelijk inderdaad. Even een kwakkie afleveren en hoppatee! Van de week heb ik wel eventjes een brake-down gehad, een jankbui na de sex![[:(]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-6.gif)
Dát is nog eens een oppepper in de slaapkamer... Vriendlief heeft een happy end, ik vanzelfsprekend niet en werd zó gefrustreerd, zo kwaad... En daarna een jankbui Maar het lucht wel op en het klaart de lucht. Waarom alles opkroppen, daar wordt het niet gezelliger van.
Ik denk dat ik gister mijn ei gehad heb. Woensdag had ik twee streepjes op de ovulatietest. Gister geklust en goed ook, voor allebei![[:D]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-2.gif)
Daarna netjes blijven liggen mét een kussen onder m'n kont. Als dat geen babymaking-sex is geweest, dan weet ik het ook niet meer, ha ha. Volgens het boekje hoor... ![[:$]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-10.gif)
Gister wilde ik ook echt, ik had écht zin. Misschien dat dat te maken had met de eisprong, ik weet het niet. Al een paar dagen had ik een gevoel van een strakke buik en steken en vandaag is dat weg eigenlijk. Dus laten we maar gaan duimendraaien op het wachtbankje. Sinds die jankbui voel ik mij ook wel weer stabieler eigenlijk. Zou dat dan echt van die pillen komen, nu al? Of is het alles bij elkaar, de miskraam nog, de Clomid (en misschien toch een staartje nawerking van de Duphastron), het opkroppen etc. etc. Woensdag had ik ook bijna een collega een ram voor z'n hoofd verkocht. Het is al niet m'n favoriete collega en de laatste dagen haalt hij weer het bloed onder m'n nagels vandaan!
Maar hopelijk hebben we goed geklust zo, want na die jankbui ben ik niet netjes blijven liggen met m'n kont omhoog zeg maar Hopelijk zijn er toch wat zwemmertjes op de plek van bestemming aangekomen...
Gister heb ik gebeld met de gyn om te vertellen van de positieve ovulatietest. Maandag moet ik bloedprikken en dan heb ik de maandag erop telefonisch consult voor de uitslag. De afspraak eind februari is afgezegd en in plaats daarvan krijg ik nu herhaalrecepten voor de Clomid voor een half jaar. En ook bloedprikformulieren, want iedere 21e cyclusdag moet ik bloedprikken en iedere 28e dag telefonisch consult. Dan moet ik pas na een half jaar weer terugkomen. Dan gaan we verder kijken. Hopelijk komt het niet zover.
Tja, als wij inderdaad over moeten naar de spuiten en het moet op die manier getimed worden, dan denk ik dat ik een stevige noot te kraken krijg Mijn lief is ADHD'er en die laten zich niet zo gemakkelijk iets vertellen... Als ik de magische woorden "moet" gebruik, dan gebeurd het juist niet... Maar ja, dan is het natuurlijk een ander verhaal. Ik ga me daar nog niet druk om maken, wie dan leeft, wie dan zorgt. En at je zegt, als vrouw hoef je geen zin te hebben, het gaat er voornamelijk om dat het mannetje zin heeft want zonder erectie, geen zaadjes en zonder zaadjes, geen bevruchting. It's so simple...
Dus dat is hoe het hier gaat.
Sorry, ik had jouw berichtje niet gelezen, ha ha. Dacht dat het kamertje lime was Maar wit met rood is ook mooi, lekkere frisse kleurencombi!!
Dank je wel voor jouw verhaal. Het laat mij zien dat ik niet de enige ben, nee dat zeg ik verkeerd. Het geeft mij het gevoel dat ik niet alleen sta met al die dingen die door mijn hoofd spoken. Dat dat heel normaal is. Dat ik niet aan het afglijden ben. Dat ik niet nú al de grip aan het verliezen ben. Want wie weet wat voor weg we nog te gaan hebben. Ons geluk is nog wel dat we bewezen hebben dat het kan. Maar dat is wat mij betreft ook meteen ons nadeel, want nu is de druk bij mij aanwezig. Wat ik wil het weer... Ik geloof nooit dat ik anders al met ovulatietesten enzo in de weer was geweest, dan had ik het beter op mij af laten komen denk ik. Maar goed, dat is achteraf gepraat, daar hebben we niks aan!
Hoe gaat het nu verder met jou?
Hoe voel je je?
Vertel, vertel ieder pijntje, schopje, draaitje, ik ben zo benieuwd!
Ik ga maar weer even wat nuttigs doen. Fijne dag vandaag en liefs van Wiebertje - Hier ook een driewerf JIPPIE !!!
Gister, één dag voor NOD
En deze, een ander merk, van vanochtend:
Tsjonge, eerste ronde Clomid, ik kan het haast niet geloven...![[<:o)]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-19.gif)
Sorry, heel egoïstisch een kort berichtje, maar ik ga lekker televisie kijken met mannetje...
Maar ik wilde je dit nieuws toch niet onthouden
XXWiebertje wijzigde dit bericht op 03-02-2011 20:37 met 50% ![[:P]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-4.gif)
![[}]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-48.gif)
![[^]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-49.gif)
![[G]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-51.gif)
!!!!!!
Jeeeeeeeeeee, wow super meid!!! Oh ik ben zo blij voor je!
Gefeliciteerd! Wat een prachtig mooi bericht!
Geniet van de mooie wolk waar je nu (hoogst waarschijnlijk) op zit!
Oh zo leuk.... ben helemaal happy voor je!
xxx- Dank je wel
Ik ben zo blij, ik ben zo blij, ik ben zo blij...
En jij , wat gaaf zeg! Een jongen!!! De aanstaande vader natuurlijk ook helemaal in de wolken... Geweldig hoor, wat leuk een knul. Gek genoeg hoor ik om mij heen dat er alleen maar meisjes geboren worden, raar hè. Alleen de mannelijke collega's krijgen zoons op de één of andere duistere manier, maar de rest van mijn omgeving is één en al meid! Owh, en een tweeling van jongen/meisje.
Wat leuk voor jullie dat de echoscopiste zo enthousiast was. Dat vervuld je wel met trots denk ik, ha ha. Dat is jullie kindje wat ze zo mooi vindt! Kun je nagaan als het straks geboren is... Dan hangt iedereen verliefd boven de wieg, box en kinderwagen ha ha. Kun je de echo ook hier plaatsen, ik ben wel erg benieuwd hoor. Dat kun je doen, boven dit tekstveld waar je typt, daar heb je een rij met icoontjes. Als je dan op het icoontje naast youtube klikt, dan kun je een link naar een afbeelding invoegen. Ik had de foto's online op picasa gezet, anders lukte het niet om te linken. Maar moeilijk is het niet hoor en ik ben echt heel erg nieuwsgierig...
Vraagje... Schrijf jij toevallig ook mee op babybytes? Zo ja, vind je het leuk om elkaar daar ook te volgen? Dit is mijn pagina [fgcolor=rgb(0, 0, 128)]www.babybytes.nl/vip/Wieb[/fgcolor]
Jeetje zeg, dat zal best pijn gedaan hebben, dat verzuren van die spier. Je hebt hem vast hartelijk bedankt. Ik denk dat het ongeveer voelt als kramp, klopt dat? Fijn dat het wat beterder gaat, maar hoe is het er nu mee?
Enne... dat testen op zwangerschapsdiabetes... Vanaf welk gewicht of BMI is dat?? Ik ben ook niet één van de slanksten dus ik ben bang dat ik daar ook aan moet geloven, gatverdarrie... Leuk vooruitzicht!
Goh, je had gelijk hoor en het duimen heeft geholpen en m'n kont omhoog blijkbaar toch ook, ha ha! En ook dat het bij ons niet zover komt dat we met injecties aan de slag moeten, gelukkig zeg, pfff. Daar was ik toch wel een beetje benauwd om, maar ja had het zo geweest, dan is het niet anders hè.
Nou, dan even hoe het hier ging:
Woensdagochtend heb ik, één dag voor mijn NOD, positief getest. Donderdagochtend met een ander merk getest en hoppa, twee mooie dikke strepen.En vrijdagoctend met Clearblue, een mooi dik vet kruis!
JEEEEEEEEEEEEEEH!!
Ik ben zo ontzettend blij, mijn vriend is zo ontzettend blij!
Eerste ronde Clomid, en het is gewoon meteen raak!!!
Ik ben nu nog maar vier weken zwanger, dus het kan nog alle kanten op natuurlijk. Daarvan ben ik mij pijnlijk bewust na mijn miskraam van november. Maar, ik voel me heel anders dan de vorige keer. En ik ben niet bang! En dat was de vorige keer wel anders...! Toen zei mij intuïtie mij al dat het mis zou gaan, ik heb dat steeds aangevoeld. Maar nu, nu voelt het gewoon goed. Ik voel nu ook geen zeurderig menstruatie-achtig gevoel, maar af en toe steekjes boven de liezen.
En moe dat ik ben, ontzettend moe... Dat was de vorige keer niet zo, tenminste, niet dat ik mij kan herinneren. Al anderhalve week lig ik vroeg op bed en als ik op bed lig, dan ben ik meteen vertrokken. En diep in slaap tot de volgende ochtend. En dan moeilijk m'n bed uit kunnen komen... De afgelopen stormachtige nachten hebben daar geen goed aan gedaan, toen heb ik amper een oog dichtgedaan. Met als eindresultaat dat ik pas om 12.00 uur m'n bed uitkwam... Zit nu ook lekker in m'n pyamaatje m'n mail etc. te beantwoorden, strakjes lekker op het gemakkie douchen. Zondag is een rustdag, toch!?
Ik merk dat ik sneller vol zit met eten en dat ik, als ik honger krijg, dat ik een vlaag van misselijkheid kan ervaren. M'n tepels zijn gevoelig, m'n borsten niet zo. Dat was de vorige keer wel anders, toen waren m'n boobs heel erg gevoelig.
Ik hoop dat dit allemaal goede tekenen zijn en dat dit vruchtje blijft zitten en uitgroeit tot een mooi kindje.
Vrijdag heb ik met het ziekenhuis gebeld en op 1 maart mag ik voor de eerste echo en op 16 maart heb ik een afspraak met mijn gyneacoloog. Ik vermoed dat ik daarna wel doorverwezen word naar een verloskundige.
Vrijdag ga ik moeders voor moeders bellen, dan kan ik mooi vanaf week 6 weer meedoen met potje-piesen. Vorige keer heb ik maar vier dagen mee kunnen doen, maar nu wil ik die volle 10 weken meedoen!
Verder valt er volgens mij niet veel te regelen nu. Het is wachten, wachten, wachten. En gefocused zijn op alles wat ik voel... ha ha ha.
We hebben nog niemand verteld dat ik weer in verwachting ben. We willen proberen om het de ouders pas te vertellen na de eerste termijnecho. Het lijkt ons leuk om een afbeelding van de echo in een lijstje te doen en dan een leuk gedichtje erbij ofzo. Hopelijk kan ik zo lang m'n mond houden, ha ha ha.
Vorige keer was het een stuk moeilijker om m'n mond te houden, het was toen zo onverwachts en zo'n verrassing maar vooralsnog gaat het ons goed af moet ik zeggen. Nu is het ook wel een verrassing natuurlijk, maar nu wisten we al dat het mogelijk was om zwanger te raken. In oktober was ik nog in veronderstelling dat zwanger worden voorlopig niet voor ons weggelegd was. En ineens was het zover... Tja, dat wil je dan van de daken schreeuwen en dat hebben we gedaan ook! Maar we weten nu hoe pijnlijk het kan zijn om dan ook weer aan jan en alleman uit te leggen dat mis is gegaan. We hebben er wel een hoop steun aan ondervonden, maar het is wel vervelend om aan de garagemeneer (tja, enthousiaste aanstaande vaders zijn soms niet te stuiten...) uit te moeten leggen dat het mis is gegaan. Zo ook aan de buurman, de visboer etc. etc. Dus we hebben ons lesje geleerd, ha ha, en houden voorlopig onze mond dicht. Het is ons geheimpje.
Hoe hebben jullie het aan de ouders, familie, vrienden en collega's verteld dat jullie een kindje verwachten? En vooral ook, wanneer hebben jullie dat verteld?
Verder weinig nieuws hier, dit was het wel zo'n beetje!
Ik hoop dat het met jou en de kleine man allemaal goed gaat!
Fijne zondag nog en liefs van Wiebertje - Hey hoi hoi,
Hoe gaat het met jou?
Het is inmiddels alweer een poos geleden dat je van me gehoord hebt hè, maar het nieuws is geland hoor, ha ha We zijn onwijs blij, maar niet meer zo euforisch als de vorige keer moet ik eerlijk zeggen. We zijn er een stuk rustiger onder, misschien dat dat toch door die eerdere miskraam komt. Ook al voelt het nu hartstikke goed en heb ik helemaal geen bruinverlies, zelfs geen gekleurd slijm en ook geen zeurend gevoel in m'n buik. Dat was de vorige keer wel anders. En toen wist ik al dat het mis zou gaan, noem het maar intuïtie.
Tja, en dan hoe het hier verder gaat...Zondag de 13e voor het eerst gespuugd en toen dacht ik nog :
"Hoera, ik heb gespuugd"!!
Nou... hoera hoor...
Sindsdie tijd ben ik misselijk. Spugen is bijna iedere dag voorgekomen, alleen afgelopen dinsdag en woensdag niet. 's Morgens voor m'n ontbijt is het alleen maagzuur of heftig kokhalzen, maar als ik al wat gegeten heb, dan ligt dat uiteraard in de pot.
's Morgens na het opstaan, dan word ik misselijk. Dan moet ik ineens rennen naar het toilet waar ik dan intensief moet kokhalzen. Het komt vanuit m'n tenen maar ik gooi er niet altijd iets uit. Dan blijft bij kokhalzen. Maar voor de zekerheid ga ik toch maar naar het toilet, je weet tenslotte maar nooit... Het neemt af en ik kan doorgaan met waar ik mee bezig was.
Overdag gebeurd het af en toe ook wel eens, maar dat is als mijn maag leegraakt en ik mijn hongergevoelens te lang negeer. Als ik trek krijg, dan word ik misselijk en daardoor geen trek meer (vicieuze cirkel). Als ik daardoor te lang wacht met iets eten, dan moet ik kokhalzen. Eet ik daarentegen iets kleins, dan is de misselijkheid meestal wel weg en voel ik mij weer beter . Dus ik eet bijna de hele dag door kleine hapjes fruit, liga, volkorenkaakjes etc.Het eten komt af en toe m'n oren uit, ha ha. Sinds deze week eet ik 's morgens twee crackers met een slap kopje thee en dat helpt wel iets. Het spugen blijft maar ik hoef in ieder geval niet meteen vanuit m'n bed te rennen....
Verder zit ik ontzettend verstopt. Er gaat een heleboel in, maar er komt zo ontzettend weinig uit... 's Morgens eet ik al vezelrijke Cruesli met gebroken lijnzaad en activia en een glas grapefruitsap (plus nu dan ook nog twee crackers en een kopje thee!). Over de dag twee volkorenboterhammen, kiwi, appel en liga (original). 's Middags drink ik twee kopjes Zonnatura thee (goede stoelgang), over de rest van de dag drink ik ook veel thee, ook Zonnatura (pepermunt, rooibos en goede nachtrust). Ik weet niet wat ik er nog meer aan kan doen hoor... Volkorenpasta, zilvervliesrijst ik eet het allemaal! Vorige week toch maar koffie gedronken en daar werden mijn darmen goed wakker van geschud... Maar koffie, brrrrrrrr. Normaal gesproken vind ik het heerlijk, maar ik moet er nu niet aan denken, jakkiebah!
Meid, alle tips zijn welkom! Ik loop met een opgeblazen buik rond en dat is (nog) niet van de zwangerschap hoor...!
Met eten zit ik ook veel sneller vol, dus de afgeladen borden als wat ik gewend ben, die gaan er niet meer in... Ik probeer het wel, maar dan straf ik mijzelf alleen maar. Dan is het alsof ik een baksteen op m'n maag heb... Gister patatjes gegeten en ik had ebnorme honger, dus een grote friet met twee snackjes. Nou, ik heb er de hele avond plezier van gehad! Een opgeblazen gevoel, misselijk maar geen aandrang tot spugen.
Toetje, brrrr, daar moet ik niet aan denken! Voor de vorm eet ik toch een paar lepels, want het is goed op zuivel binnen te krijgen, maar de rest schuif ik door naar mijn eigen lieve dankbaar vuilnisbakkie wat naast me op de bank zit (m'n ventje, om duidelijkheid te scheppen, ha ha).
En moe, moe dat ik ben. Als ik uit m'n werk kom, dan ga ik het liefst een tukkie doen. Niet elke dag, maar zeker aan het einde van de week, dan stort ik helemaal in. Gelukkig heb ik op vrijdag vrij dus dan kan ik lekker op m'n eigen tempo wakker worden, opstaan en het huishouden doen. Dat gaat momenteel een beetje met de Franse Slag moet ik toegeven en dat is eigenlijk geheel tegen mijn principes, maar het is ff niet anders. Ik kan moeilijk van manlief verwachten dat hij ook nog eens al mijn taken overneemt in huis. Hij maakt al lange dagen door de weeks en heeft z'n rust in het weekend hard nodig. Hij neemt wel eea over hoor, zo is het niet, maar sommige dingen gebeuren gewoon even snel tussendoor. Tja, dat verandert vast wel weer.
Verder gaan het allemaal goed. Begrijp me niet verkeerd, dit is absoluut geen klaagzang hoor! Ik ben hartstikke blij met de symptomen, het is voor mij een bevestiging dat het beter gaat dan de vorige keer. Toen had ik al deze symptomen niet. Misselijk was ik niet, niet zo moe als nu en de constipatie viel toen ook mee, niet anders als normaal.
En het voelt zo ontzettend anders dan de vorige keer. Ik ben absoluut niet bang, ik ben ervan overtuigd dat dit goed gaat. Ik kijk (vooralsnog) reikhalzend uit naar de eerste echo op 1 maart. Wat gaat de tijd toch langzaam...
Vorige week vrijdag is Moeders voor Moeders geweest. De test was meteen knalpositief, zie fotootjes. Hiep hiep hoeraaaaaaaaaaaaa !! Uiteraard niets anders verwacht natuurlijk, maar toch Hij is zelfs véél duidelijker dan de vorige keer... Hopelijk zegt dat ook wel wat!
Ze hoefde niet veel uit te leggen want ik wist alles nog van de vorige keer. Enige wat veranderd was, is dat het nu strafbaar is om Pregnyl als afslankmiddel voor te schrijven. Iedere arts die dat doet, kan een boete van ¤ 150.000,- tegemoet zien! En dat vind ik heel positief.Pregnyl (HCG) moet gebruikt worden waarvoor het gewonnen wordt, om vrouwen te helpen zwanger te worden.
En niet als afslankmiddel, afschuwelijk! Afvallen doe je maar op een andere manier, maar niet door middel van HCG! Bah, walgelijk!!
Ik mocht toch nog een presentje uitkiezen, ondanks dat ik bleef volhouden dat dat niet hoefde, want ik had de vorige keer ook al gekregen! En ook achteraf toen een bloemenbon ontvangen met een steunbetuiging. Hartstikke netjes. Vorige keer had ik al een mooie armband uit mogen zoeken en toen heb ik maar één krat in kunnen leveren. Nu kreeg ik van haar de bijpassende ketting. Niet zeuren, aanpakken zei ze, ha ha. En ik moest beloven dat ik haar nu niet zou bellen om af te zeggen. Tja, wat kan ik daar op zeggen, ik doe m'n best ha ha. Maar ik ben echt voornemens om de volle tien weken vol te houden! De opvangkannetjes had ik nog en ze had helaas maar één krat flessen. De 28e worden ze voor het eerst opgehaald, dus ik kan rustig aan beginnen ha ha.
Ze zei trouwens wel dat ik nu meer last kon hebben van de lucht die uit de flessen komt, omdat ik nu ook misselijk ben. Ze gaf als advies om ze, als ik ze krijg, eerste een kwartiertje buiten te zetten met de dop los. Dat schijnt de alcohollucht te doen verdampen waardoor de lucht niet meer zo sterk is.Een andere tip was dat manlief dan maar over moest gieten... Ha ha, ik zal het hem voorstellen, proest.
Inmiddels heb ik twee kaartjes gekocht voor de aanstaande grootouders. Twee kaartjes met "hoera, een kleinkind op komst". Hierin willen we een kopietje van de echo plakken en dan een gedichtje ofzo erin schrijven en dat willen we dan volgend weekend (na de echo) geven tijdens een bak koffie. Ik denk dat ik ook muffins ga maken met roze glazuur en blauwe muisjes als versiering ofzo.
M'n zwager en schoonzus zullen we telefonisch op de hoogte stellen (de band is niet zo supergoed helaas, gelukkig zijn we tegenwoordig wel on-speaking-terms, maar da's wel anders geweest) en m'n twee beste vriendinnetjes ga ik ook maar eventjes bellen.Eentje moet ik sowieso op de hoogte stellen, want zij trouwt op 11 maart en ik ben getuige en daggast. En ik weet niet hoe het menu eruitziet... Een biefstukje of zalm lijkt me nu niet zo'n heel goed idee dus ik wil haar vragen om daar een beetje rekening mee te houden. En tja, als je de ene verteld, dan moet de andere het ook weten hè.
Verder is alleen een collega van mijn lief op de hoogte. Hij werkt dag in, dag uit met dezelfde 'maat' (in de bouw) en ze zitten ook nog eens bij elkaar in de vrachtwagen, dus lief en leed wordt gedeeld.En ook een collega van mij weet het. Ik heb vorig jaar meegedaan op m’n werk met collectief hardlooptraining om te trainen voor de een loop van 7 km. En we moesten ons weer opgeven... En aangezien ik vorig jaar zo enthousiast was, krijg ik geheid vragen als ik mij niet opgeef. Dus zij zegt nu dat ik mij opgegeven heb om gezeur te voorkomen. Eind maart begint de training, dus voor die eerste training kan ik wel wat verzinnen daarom ik niet kan en daarna ben ik 12 weken dus dan kan ik gewoon zeggen dat ik niet mee train.
Het is wel goed om te bewegen maar het is niet goed om nu intensief te gaan trainen. Bovendien vind ik dat eng. De vorige zwangerschap heb ik ook hardgelopen toen ik het net wist en daarna veegde ik lichtbruin slijm af. Toen schrok ik wel enorm en ben daarna ook niet meer wezen lopen!
Die collega van mij wist het de vorige keer ook en was er zelfs bij toen het op m’n werk mis ging. Dus ik vertrouw haar wel dat ze haar mond houdt. Het is ook wel handig eigenlijk, want als er wat gesjouwd moet worden, dan kan ik haar inschakelen, ha ha.
Vorige week was mijn schoonmoeder jarig. In december heeft zij gezegd dat zij verwachtte dat ik rond haar verjaardag wel weer zwanger zou zijn, en inderdaad... Alleen weet zij het nog niet. Ik heb een leugentje om bestwil verteld dat ik na de Clomid gewoon weer ongesteld geworden ben... Ik heb het via SMS gedaan, want liegen is niet mijn sterkste kant zullen we maar zeggen, ha ha. Goh, ze moest eens weten dat ze gelijk had! Ze had wel vaker gelijk wat dat betreft :-) Mijn lief en ik waren ooit elkaars eerste liefde, toen we 15/16 waren. Toen het uit ging zei zij, als jullie voor elkaar bestemd zijn, dan komen jullie wel weer bij elkaar. Enfin, 13 jaar later kwam dat uit. Over de eerste zwangerschap had ze ook gelijk en over nog meer van dat soort dingen. En nu dus weer :-D (zonder dat ze het zelf weet, ha ha ha). Ik ben zó benieuwd hoe ze reageert volgende week...!!
Dus dinsdag de eerste echo. En de 16e naar de gyn. Mannetje gaat inderdaad mee. Voor hem is het ook lastig om mee te gaan, maar ik probeer de afspraken zoveel mogelijk aan het einde van de dag te plannen én op vrijdag. Vrijdag is m'n vrije dag en dan heeft m'n werkgever er geen last van. Helaas kon het in deze gevallen niet anders, of eerlijk gezegd heb ik er niet bij stilgestaan toen ik de afspraak maakte, ha ha. Zat met m'n hoofd in de wolken hè, dan krijg je dat Ik heb op m'n werk gezegd dat ik naar het ziekenhuis moet en dat ik voor controle moet en dat dat bepaald is door de dagen van de cyclus. Zo lieg ik me er voorlopig maar even doorheen, ha ha. Je moet toch wat hè... En als ik naar de verloskundige mag, dan kijk ik naar een praktijk die ook afspraken maakt in de avonduren.
Tja, en dat is een beetje hoe het nu hier is en hoe mijn weken geweest zijn.Goh, al met al is het toch een heel verhaal geworden.Ik ga maar eens gezellig televisie kijken met mannetje Ik wens jou een enorm fijn weekend en ik vind het hartstikke leuk om zo ervaringen uit te wisselen!
Liefs en XX van Wieb - Ha meissie,
Jeetje, wat een verhaal heb je geschreven, hartstikke leuk zeg!!
Ja, jammer en raar dat je geen foto's kunt aanmaken. Maar linken kan wel, als je ze al ergens op een webpagina hebt staan tenminste. Als je dan op de bewuste foto klikt met je rechtermuisknop en kiest voor copy shortcut, en dan hier plakt (nadat je op het icoontje naast YouTube geklikt hebt) dan zou ie het theoretisch moeten doen.
Jeetje meid, da's lekker k*t dat je zwangerschapsdiabetes hebt! Daar ben je mooi klaar mee. Maar zou je echt niet rustiger aan gaan doen? Het is voor je eigen bestwil en voor die van het kindje. De verloskundige zegt het niet voor niets denk ik. Ik weet niet hoe je je voelt, maar zo aan het eind lijkt het me wel fijn als je af en toe wat rust kunt pakken. Die paracetamol daar zou ik ook niet al te enthousiast van worden inderdaad. Maar zover ik weet is dat zo'n beetje de enige pijnstiller die je mag slikken tijdens je zwangerschap. En blijkbaar heb je er toch baat bij. En dat dieet, tja... Ook dat is voor je eigen bestwil enzo maar ik begrijp heel goed dat je er nu even de balen van hebt. Als je zwanger wordt, dan verheug je je toch volop op de mooie tijd die gaat komen maar helaas is dat niet altijd het geval. Mijn beste vriendin heeft twee probleemloze zwangerschappen achter de rug en zei is dus van mening dat zwanger zijn geen ziekte is en dat je niet moet zeuren als het niet gaat zoals gehoopt en niet klagen maar dragen. Dat vind ik persoonlijk weer over de top, je kunt tenslotte nooit oordelen over een ander als je iets zelf zo niet hebt meegemaakt. Lieve Roos, de laatste loodjes wegen altijd het zwaarst, maar probeer je echt voor te houden dat je de langste tijd gehad hebt. Nog een week of tien en dan houd jij je zoon in je armen! En waarschijnlijk denk je dan, goh, het is het allemaal waard geweest. Ik denk dat het heel moeilijk is, maar probeer naar dat moment toe te leven. En vertel je gyn of verloskundige hoe zwaar je het ervaart. Daar zijn ze voor! En wie weet kunnen zij je helpen met tips ofzoiets. Nog ff volhouden meid, voordat je het weet is de knul er!
Dinsdagmiddag 1 maart, 16.00 uur, was het dan zover, wij mochten ons melden bij het echocentrum.
Hemeltjelief, wat was ik nerveus. De hele dag al... En nervositeit slaat bij mij op m'n darmen dus van de obstipatie was niet veel meer te merken Ook kreeg ik geen hap door m'n keel en of de misselijkheid nu kwam van de spanning of van de HCG, ik wist het niet meer. Enfin, ik zat dus niet echt lekker in m'n velletje dinsdag...
Maar, alles stress was voor niets
Even kennismaken en ik mocht meteen gaan liggen. Ik kreeg een inwendige echo en als snel was het vruchtje te zien. Wat mooi, wat fijn. Er zit iets en het zit op de goede plek. En het is alleen, geen vulvoudig meerling, ha ha. En... en... en... het hartje klopt! Wat apart zeg, dan zit je ademloos te staren naar iets wat in jezelf zit, mooi is dat hoor, zucht.
Alles ziet er hartstikke goed uit, vruchtwater, dooierzak, kindje, het zat er allemaal. Ze heeft het hoofdje aangewezen. Ons vruchtje was dinsdag al 13,9mm groot en ik was 7 weken en 5 dagen zwanger, vandaag dus 8 weken. Uitgerekend op 13 oktober. Precies zoals ik het zelf had uitgerekend. Met tien minuten stonden we weer buiten, veel blijer en gelukkiger als dat we naar binnen gingen. Er is een last van m'n schouders af gevallen en nu kan ik weer gaan genieten.
Maar eerst ga ik shoppen (lang leve wehkamp.nl) want hetgeen ik aangeschaft had voor de bruiloft van m'n vriendin, dat verhult niet dat ik hier en daar al wat steviger ben geworden... Het gekochte tuniekje tekent een beetje heel erg...![[:^)]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-18.gif)
Dus kledingtips zijn welkom
16 maart staat de afspraak bij de gynaecoloog. Ik vermoed dat ik dan wel weer een echo krijg en een doorverwijzing naar een verloskundige. Het wordt nu echt allemaal, hiephoi!
Het spugen, de misselijkheid, de obstipatie, ik neem het allemaal voor lief want ik ben gewoon heel, heel, heel echt ZWANGER!!!
Lieve Roos, fijne avond en ik houd je op de hoogte!
Liefs van Wiebertje - He Wieb,
wat fijn dat op de echo alles er goed uitzag! Bijzonder om zo'n klein mensje te zien he?! Alle echo's zijn prachtig, maar deze vond ik het meest speciaal. De eerste, waarop ook nog eens leven te zien is. Ik vond het prachtig...
Wat ik wel vreemd vind is dat je nu nog niet doorgestuurd bent naar de vk. Ik was met 7wkn voor de eerste echo, werd daarna doorgestuurd naar de vk. Daar was ik met 9 wkn (weer echo, haha) en toen naar de gyn met 10 wkn (en toen weer echo, jippie!!). Maar goed, iedere arts werkt weer anders. Jij wordt vanaf de 16e doorgestuurd denk ik.
Geniet van deze tijd meid, hoe moeilijk het soms ook is. Ik vond dit de mooiste en (tot nu toe) spannendste tijd.
Nou ik heb nu een week lang die testen gedaan. Ik vind het rete zwaar. De ene keer zit ik ver boven de waarden, de andere keer er onder. Mag van de arts niet lager dan 5,3 en hoger dan 6,7. Nou dat gebeurd dus heel vaak wel. Heb in het boekje gelezen dat het echt lichamelijk schadelijk is als je onder de 4 komt en boven de 7 (klein verschilletje dus). Maar ik zit zo vaak onder de 4. En als ik niets bijzonders heb gegeten ineens weer boven de 10, pfff. Doe ik zo mijn best, maar het werkt dus echt niet! Ik had vorige keer een bak yoghurt met wat muesli gegeten en een multivitamine drankje gedronken en toen zat ik op 10,1. Nou wat is er nu slecht aan dat???
Ik wordt er behoorlijk onzeker van.
Haha, die vriendin van jou.... die heeft makkelijk praten! Als je een top zwangerschap hebt, niets te klagen of misschien iets heel kleins, ja dan is het allemaal makkelijk. Beseft zij zich ook dat er mensen zijn die vanaf 27 wkn bedrust moeten houden? Dat er mensen zijn die rare ziektes oplopen tijdens de zwangerschap of "gewoon" bekkeninstabiliteit krijgen? Pfoe, weet je hoe pijnlijk dat is??? Of mensen die van begin tot eind erg misselijk zijn en overgeven. Hierdoor vocht tekort hebben enz enz.
Ik moet altijd maar lachen om dat soort uitspraken. Er zijn idd mensen die klagen dat de buik in de weg zit oid, ja dan heeft ze volledig gelijk. Maar echte ziektes tijdens de zwangerschap is niet klagen, dat is overmacht. Ik heb ook zo'n kennis. Ik heb haar vorige keer eens verteld wat ik nu allemaal had (want er zijn ook dingen die ik niet prettig vind, maar daar hoor je mij niet over. Dat vind ik erbij horen). Nou toen schrok ze wel even. Dat had ze zelf helemaal niet. En zij kent mij, ik geef pas aan als ik me niet goed voel oid als het ECHT niet meer gaat. Ben nooit ziek thuis, ga altijd door. Ben heel streng voor mezelf. Dus toen ik ff met mijn waslijstje kwam wist ze niet wat ze hoorde. Ik denk dat ze die opmerking nooit meer maakt, haha!
Tja, zwanger zijn is prachtig. Ik geniet als ik mijn kleine voel bewegen, ik ben totaal in trans als je mij een echo geeft. Geniet van de kleine interactie die we soms hebben. Kan echt uitkijken en wegdromen als ik denk aan de tijd als hij er straks is. Maar makkelijk is het niet/niet altijd....
Oh kijk eens het is me trouwens gelukt! Meet my little boy!!
Lieverdje he?! Zoals elke moeder zou zeggen: de mooiste knul op aarde!
Ik heb trouwens gister de proefdruk van het geboortekaartje binnen gekregen. Goh dan wordt het wel echt hoor! Dan besef je pas hoe ver je al in je zwangerschap bent....
Ben blij dat het me gelukt is om mijn knul te showen, haha. Zou bijna alle echo's erop zetten, zodat je vanaf het begin kan zien. Maar goed, uber-enthousiast is dat!
Groetjes - Ha die Roos!
Wat een plaatje, die zoon van jullie! Ik kreeg gewoon ffies tranen in m'n ogen toen ik die foto zag, echt heel duidelijk en mooi om te zien zeg. Geweldig! Wat zul je trots zijn! En je man ook natuurlijk!!
Hoe gaat het nu met je? Heb je al uitslag van de testen?
Muesli zitten suikers in en een multivitaminedrankje staat natuurlijk ook stijf van de suiker dus ik kan me zo voorstellen dat je glucoregehalte omhoog schiet...! Heb je niet een lijstje gekregen van wat wel en wat niet mag? Misschien kun je zoiets ook wel aan een dietiste vragen? Tsjonge meid, het zit je niet mee. Probeer je maar voor te houden dat het maar tijdelijk is, hoe zwaar het ook is. De tijd lijkt voorbij te kruipen maar er komt echt een einde aan! En als je strakjes je mooie zoon in je armen houdt, dan kun je hopelijk de zwangerschap een beetje vergeten. Dan weet je waar je het allemaal voor gedaan hebt!
Hier gaat alles hartstikke goed. Gisteren bij de gyn geweest en daarna waren we lichtelijk in shock... Nu inmiddels wel al bijgekomen, maar toch, ha ha.
We hebben gisterochtend een echo gehad en... het zijn TWEE kindjes !!! Ik ben in verwachting van een tweeling Twee kloppende hartjes, twee bewegende kindjes, nog steeds op schema. Het ene kindje is 2,9cm en het andere kindje is 2,7cm.
Ik blijf nu onder controle in het ziekenhuis (verhoogde kans op complicaties, groei-achterstanden en vroeggeboortes) en over anderhalve week heb ik weer een afspraak staan voor een uitgebreide echo. Ook krijg ik vanaf nu elke vier weken een groei-echo om te kijken of het allemaal nog goed gaat.
Goh, dit verklaard wel de vermoeidheid.
Wel apart dat ze dat twee weken geleden niet gezien hebben met de inwendige echo, ze heeft toen ook echt gezocht naar een tweede maar er kwam er maar eentje in beeld.
Pffff, moest ff bijkomen hoor. De kans zat erin; oma is een tweeling én verhoogde kans door de medicatie, maar door de echo van twee weken geleden ging ik toch van eentje uit... En nu krijgen we er gewoon twee!
Goh, hoe meer ik erover nadenk, hoe leuker ik het vind! Hoe we het financieel aan gaan pakken (bijna alles dubbel...) dat zien we wel weer, dat komt vast wel goed. Alle tips zijn welkom
Lieve meid, slaap lekker voor straks en een knuffel van een dolgelukkig Wiebertje 
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- 13-02-2012 | 08:05
- 13-02-2012 | 07:53
- 13-02-2012 | 07:13
- 12-02-2012 | 22:51
- 12-02-2012 | 21:37
- 12-02-2012 | 20:27
- 12-02-2012 | 20:13
- 12-02-2012 | 20:05
- 12-02-2012 | 19:39
- 12-02-2012 | 19:36
