Bang voor de zwangerschap - Zwanger worden - Flaironline

1. Geplaatst door Lincy_ | 26-11-2010, 01:24 | 516x gelezen | 6 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 17 berichten

   ---

   Hallo allemaal,
   een tijdje geleden heb ik hier een bericht geplaats dat ik en mijn vriend proberen om zwanger te raken. Nu denken we dat het eindelijk zover is maar toch nog even wachten met testen.
   Maar ondertussen krijg ik meer en meer schrik.. voor de bevalling.
   Ik zag net een film over een vrouw die stierf in het kraambed, en daar ligt dus mijn schrik. Ik heb overal wat rondgekeken op het net maar kan geen duidelijke oorzaken vinden. Wel las ik wat van dat het toch voorkomt bij vrouwen met hart en vaatziekten. Waarvan ik dus niet weet of ik daarbij hoor, dus tegen beter weten in ben ik daar wat symptomen over gaan opzoeken... Ook daarmee heb ik de schrik flink te pakken. Weet iemand soms hoe groot die kans is op dat sterven ? Ik ben er echt van aangedaan en weet met mezelf geen raad meer.
   Lieve groeten,
   Lincy.

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

6 reacties op onderwerp

1. Lincy_ schreef | 26-11-2010, 01:27

   ---

   

   • Profiel
   • 17 berichten

   ---

   Ik moet wel zeggen dat ik soms wat last van mijn hart heb, maar de dokter geeft me nooit wat gezegd van een hartziekte.. Maar toch twijfel ik enorm.

   ---

   ---

2. Smitje schreef | 26-11-2010, 13:55

   ---

   

   • Profiel
   • 274 berichten

   ---

   Lincy als je je echt heel veel zorgen maakt is het misschien een idee om met je dokter te gaan praten.
   Ik ben zelf 2,5 jaar geleden bevallen van een zoon en mijn conclusie is iedereen kan bevallen. Je weet van te voren dat het pijn doet, maar ik moet eerlijk zeggen dat het mij heel erg mee gevallen is. Ik ken ook alle horror verhalen, maar had op het laatst echt zo iets het moet er toch uit. Ik was zo nieuwsgierig naar het kleine mensje in mijn buik. Ik hoop dat ik je angst een beetje weg heb kunnen nemen en ik hoop voor je dat je zwanger bent!
   (k)

   ---

   Ons kleine mannetje groeit erg goed!!!

   ---

3. Lincy_ schreef | 27-11-2010, 03:06

   ---

   

   • Profiel
   • 17 berichten

   ---

   Dag smitje,
   ik probeer me er niet echt op te concentreren maar dat is natuurlijk makkelijk gezegd dan gedaan. Het moet er zoiezo uit das waar. Om eerlijk te zijn heb ik last van paniek/angst aanvallen en dat maakt het natuurlijk niet makkelijker. Ik trek me die dingen net iets harder aan dan anderen en dat is erg moeilijk omdat niemand je echt begrijpt. Doordat ik zo vaak nadenk over die dingen krijg ik het lastig aan mijn hart(overslaan,...) waardoor ik dus bang ben dat mijn hart door die hele zwangerschap het eens zal begeven. Best frustrerend allemaal. Heb nu al de hele dag last van mijn hart.
   Dankje voor de reactie trouwens.
   Lieve groeten,
   Lincy

   ---

   ---

4. coby1982 schreef | 27-11-2010, 14:11

   ---

   

   • Profiel
   • 226 berichten

   ---

   Hoi Lincy,
   
   als ik je verhaal zo lees dan ligt het probleem meer bij de paniek aanvallen, op het moment dat je een paniekaanval hebt ga je vermoedelijk hyperventileren, dan adem je heel snel en oppervlakkig waardoor er te weinig zuurstof in je bloed komt, je hart gaat dan sneller kloppen om toch overal genoeg zuurstof te krijgen.
   Ik zou je aanraden om dit te bespreken met je verloskundige en ik zou me inschrijven voor zwangerschapsyoga, bij yoga leer je hoe je je moet ontspannen zodat de kans op een paniekaanval verlaagd.
   Probeer je daarnaast erop te richten dat er veeel meer vrouwen een bevalling overleven, zeker in nederland, kies voor een stuk zekerheid/veiligheid voor een ziekenhuis bevalling, mocht er alsnog iets mis gaan dan ben je al in het ziekenhuis, dit stelt een heleboel vrouwen maar ook zeker mannen gerust.
   Ik zag ook tegen mijn bevalling op maar heb op een gegeven moment gewoon gezegd tegen mezelf: ja, een bevalling doet pijn, maar dat gaat weer over, en als het echt zo verschrikkelijk is zou geen 1 vrouw meer dan 1 kind op de wereld zetten dus het zal wel meevallen. Ik heb uiteindelijk geen fijne bevalling gehad, maar heb nu een pracht van een dochter en dat kan niemand mij meer afnemen, intussen ben ik zwanger van de tweede.
   
   Vooral 1 tip: probeer niet teveel zelf op internet te zoeken, hier word je alleen maar gek van, de ergste verhalen zijn het interessants, maar alle goede verhalen, daar moet je juist aan vastklampen!
   
   heel veel succes en geniet van het kindje in je buik,
   
   liefs Coby

   ---

   

   ---

5. Lincy_ schreef | 29-11-2010, 00:13

   ---

   

   • Profiel
   • 17 berichten

   ---

   Dag Coby,
   als eerste bedankt voor je reactie. Haf me echt een goed gevoel. Maar heb vandaag het slechte nieuws vernomen dat ik helemaal niet zwanger kan zijn,dat het onmogelijk is. (niet dat ik niet zwanger kan worden)
   Ik had de huisarts verteld dat ik mijn eisprong niet gevoeld had (nooit gebeurt) en dat ik vorige week savonds last had van het zuur en oprispingen had en misselijk was. Warme temperatuur (wat nog blijft aanhouden) , pijnlijke borsten + ook warm aanvoelend, pijn in mijn buik, kon er absoluut niet op liggen. Mijn misselijkheid is zo goed als over. Eergisteren tijdens de sex had ik wel pijn in mijn buik waardoor we dus gestopt zijn. Ook sinds gisteren heb ik met vlagen menstruatie pijn ( pijn id onderbuik). Gistereavond en vanmorgen had ik zelfs het gevoel alsof ik ze al had. Het gevoel alsof het loopt, maar niks te zien. Volgende week moet mijn NOD komen maar toch twijfel ik.
   Lieve groeten,
   Lincy.

   ---

   ---

6. Tessy schreef | 02-12-2010, 13:41

   ---

   

   • Profiel
   • 1947 berichten

   ---

   Hoi Lincy,
   
   Bevallen doet pijn, eerlijk is eerlijk, maar je weet nooit hoe het loopt. Op internet lees je alleen de ergste gevallen. Misschien zal het bij jou maar even duren. Bespreek je angsten met je vk. Beval in het ziekenhuis als dat je wat minder onzeker kan maken. Bespreek de mogelijkheden van pijnbestrijding. Wat Coby zegt, probeer bijvoorbeeld via zwangerschapsyoga je ademhaling te reguleren.
   Ik ben twee keer bevallen en ja het doet zeer, maar ondanks dat waren dit de mooiste dagen van mijn leven. Het is misschien een cliché maar zeker waar.

   ---

   

   ---