- | 27-07-2009 | 14:47
- | 15-07-2009 | 16:24
- | 14-05-2009 | 22:59
- | 29-04-2009 | 14:33
- | 22-04-2009 | 20:06
- | 20-03-2009 | 16:58
- | 20-03-2009 | 10:21
- | 20-03-2009 | 09:19
- | 19-03-2009 | 21:54
- | 19-03-2009 | 20:30
Zwanger worden
Ben je bezig om zwanger te worden? Praat mee en deel je ervaringen met andere mama's in spe.
- Beheerder: Anoniem #16152
- Thema's en emoties: mamas kinderen, energiek, gezellig
Met...
- 1354 volgers
- 208 blogs
- 328 onderwerpen
- 4 foto's
Dit onderwerp heeft 856 reacties, en bestaat uit 35 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 35.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 11:04. \t\t
Bang na miskramen
- Hoi allemaal,
Ik ben weer zwanger!
Afgelopen vrijdag een test gedaan en hij was positief. Had ook eigenlijk niet anders verwacht. Heb namelijk al 4 x eerder dezelfde symptomen gehad: moe moe moe en pijnlijke borsten. Ik was natuurlijk dolblij, maar meteen sloeg ook de angst toe. Het is al 4x misgegaan in een jaar tijd. De eerste 3x ging het al na 5 weken mis, maar weet dit pas achteraf. Nooit getest omdat ik altijd al erg onregelmatig ongesteld was en de klachten niet meteen kon plaatsen. Dus de afspraak bij de gynaecoloog was al gemaakt omdat ik al 1,5 jaar met de pil was gestopt. Intussen ovulatietesten gaan gebruiken en toen ik na een aantal weken nog niet ongesteld was en weer dezelfde verschijnselen kreeg een test gedaan: positief!!! We waren zo ongelooflijk blij!! Ons eerste kindje zouden we in oktober in onze armen kunnen sluiten! Toch was ik ook erg realistisch en wist goed dat er nog zoveel mis zou kunnen gaan. Na een aantal dagen begon ik dan ook al wat oud bloed te verliezen. Een week later hadden we onze eerste afspraak bij de verloskundige, zij besteedde er niet te veel aandacht aan. Weer 1,5 week later kreeg ik buikkrampen die het hele weekend duurden. En ja hoor, op zondag avond (3 weken na de test) ging het in een restaurant mis. Ons kindje zou definitief niet geboren worden. Uiteindelijk nog een curettage gehad.
Met de gynaecoloog ook over die andere 3 keren gesproken, en ook zij beaamde dat dit waarschijnlijk miskramen zijn geweest. Toen sloeg de angst en paniek eigenlijk een beetje toe. Bloed en chromosoom onderzoek zijn inmiddels ingezet.
En nu dus weer erg moe, pijnlijke borsten en een positieve test! Ik weet dat ik er van moet genieten en voel me op zich ook echt prima. Vandaag alleen weer een paar bruine 'sliertjes', net als de vorige keer. Dus weer slaat de angst toe. Aanstaande vrijdag een afspraak bij de gynaecoloog (eigenlijk om te gaan starten met Clomid), maar zal haar nu dus vertellen dat ik weer zwanger ben. Ze zal vast een echo gaan maken, maar weet uit eigen ervaring inmiddels ook dat een kloppend hartje geen zekerheid biedt. Hoe 'jaloers' ik ook ben op iedere zwangere buik die langs komt, ik zou willen dat ik die hele onzekere periode kan overslaan en een gezond kindje in mijn armen kan houden.......- Print deze pagina
856 reacties op blog
- ja hizmali ik weet het, misschien wel erg voorbarig. daarom ga ik ook niet testen.
Maar mijn gevoel zegt dat het raak is. nu kan het natuurlijk nog steeds misgaan, maar ik ben redelijk optimistisch.
xxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Hoi baby,
Ik duim heel hard voor je!!!!
En natuurlijk mag je hopen, je moet hopen!!
Je gevoel zal wel juist zitten hoor!!!
Wanneer ga je testen?? - Hi meiden!
Daar ben ik weer.
Heb wel veel aan je moeten denken hoor Baby!! Had nl al het idee dat er al weer een kans moest zijn..... (staat een beetje raar opgeschreven, maar weet even niet hoe ik het anders moet zeggen.). Is technisch gezien misschien wel voorbarig (hoewel, je lichaam werkt ook best technisch en dat geeft ook signalen af), maar je gevoel is ook héél belangrijk! Natuurlijk duim ik voor je!!!!!!!!!!!! Er zou inderdaad geen betere dag zijn om een positieve test te hebben!
Fijn Hizmali dat je het vertrouwen weer hebt! Hoop voor je dat het snel lukt en natuurlijk allemaal goed gaat. Wel heel prettig dat je met je schoonouders daarover in ieder geval op 1 lijn zit. Maar die geestelijken etc zou ik ook maar achterwege laten, geloof daar eerlijk gezegd ook niet zo in.
Hier gaat het allemaal goed op wat kleine dingetjes na. Heb ineens ongelooflijk last van mijn bekken gekregen (en terwijl ik er tijdens de zwangerschap nauwelijks last van heb gehad en begin dit jaar al rustig 10 km liep), gisteren naar de fysio geweest. Komt deels door mijn toch al slechte 'bandensysteem'. Heb nog nooit iets gebroken, maar gescheurde knie- en enkelbanden. Mogelijk toch ook de hormonen: meerdere zwangerschappen achter elkaar...... Fysio vroeg natuurlijk hoeveelste zwangerschap dit was: het blijft je echt altijd achtervolgen! Natuurlijk vergeet je het zelf nooit, ik heb er al verdriet genoeg om, maar zo vaak word je er ook door anderen mee geconfronteerd. Ook als ik ergens met Florentz ben: altijd die vraag: 'is het je eerste?'. NEEEEEE, het is niet mijn eerste!!! Maar weet ook dat ik tranen in mijn ogen krijg als ik vertel hoe het wel zit, en soms wil ik dat gewoon niet! Maar als ik niet vertel hoe het zit voel ik me zo enorm schuldig en ben dan ook verdrietig.
Kan mijn schoonouders soms echt wel schieten!!!!!!!! Ik weet nu dat ze zo enorm liegen!
We hebben voordat Florentz werd geboren gevraagd of ze misschien af en toe wilden oppassen op Florentz op een donderdag: mijn ouders zouden dan de meeste donderdagen doen, maar die wonen niet echt in de buurt. We vroegen eerst of ze misschien om de week wilden oppassen, nou ze keken toen erg moeilijk en verschrikt. Nee, dat kon allemaal niet blablabla. Wij vroegen nog om 1x in de 2 maanden......, nee. Ze konden geen dag vrij maken in de week, daar was allemaal geen tijd voor.
Nu weten we inmiddels dat zijn ouders, in ieder geval zijn moeder, iedere week wel een hele dag naar mijn schoonzus gaat. En het erge is nog dat ze het niet eens vertelt. Altijd horen we uitgebreid wat ze allemaal aan het doen is, maar ze vertelt niet dat ze daar is. Ze zegt dan alleen dat ze ergens is geweest..... Laatst zou ze op een avond komen, om half 9 was ze er nog niet, mijn man belt haar en ze zei dat ze het niet meer redde om te komen omdat ze te ver weg was..... Niet waar ze was. Een paar dagen later was mijn schoonzus hier en toen hoorden we natuurlijk hoe het zat. Ik zag het verdriet in de ogen van mijn man, zo sneu! Mijn schoonzus is nl gastouder, ze heeft een paar kindjes van 0-4 jaar. Ze vertelde dat het zo fijn was dat haar moeder komt: dan kunnen ze nl met de kindjes buiten gaan wandelen en leuk spelen, alleen kan ze dat niet. Mijn man was echt verdrietig: ze heeft geen tijd om bij ons te komen, maar wel om met vreemde kindjes te gaan wandelen. En dat ook nog terwijl het het werk van mijn schoonzus is!!!!!
Nog niet zo lang geleden waren we een x bij mijn schoonouders en mijn schoonzus met haar dochtertje waren er ook: alle aandacht ging naar haar uit: Florentz lieten ze links liggen. Dat deed mij zo ontzettend veel verdriet!! Ik heb het laatst heel voorzichtig tegen mijn man gezegd, hoopte natuurlijk dat hij niet boos zou worden. Ja, zei hij: het is mij ook opgevallen, maar tijdens een andere keer. Ik had nog gehoopt dat ik het verkeerd zou hebben, maar als het hem tijdens een andere keer ook is opgevallen..... Wat moet ik hier nou mee??????????? Mijn eerste gevoel heeft echt 'flikker maar lekker op! Jullie hoeven hem helemaal niet meer vast te houden en al helemaal niet als het jullie wel uitkomt!!!, maar ik weet ook dat ik zo niet mag denken. Alles is zooooooo ontzettend verpest! En dan is wat hierboven staat nog maar een klein gedeelte van de streken die ze uithalen.
Sorry voor mijn klaagverhaal. Maar het maakt me zo verdrietig.
Maar het allerbelangrijkste is dat het hartsikke goed gaat met ons ventje! Hij wordt al groot en wil geen kleine baby meer zijn. Ik heb het weekend zijn kast opgeruimd. Er is al zo'n grote stapel met kleertjes die hem te klein zijn. Als ik die dan in mijn handen heb hoop ik zo dat ik ze nog een paar keer kan gebruiken...........
Liefs Floor - @Floor, ow wat ontzettend rot voor je, dat je schoonouders zo doen. Ik voel de boosheid ook gewoon opkomen bij mij. En het ergste is nog, je kan er zo weinig aan doen. Want als je ze er mee zou confronteren ontkennen ze het gewoon, en krijg je ook nog eens het verwijt dat je dingen ziet die er niet zijn. Ik zou ook niet zo goed weten wat je het beste kan doen in deze situatie. Mijn eerste gedachte is confronteren, maar ja, of je dara wat mee bereikt. Misschien kan dat zelfs leiden tot een algehele breuk.
Zijn die mensen altijd al zo geweest? Hoe deden ze voorheen tegen jullie? Of hebben jullie altijd al het gevoel gehad dat jou mannetje het niet goed kon doen, of altijd commentaar kreeg ofzo. Het lijkt me voor hem ook uitermate pijnlijk, om min of meer zo gekleineerd te worden door zijn ouders. Alsof zijn (jullie ) kindje minder is dan de andere. GRRRRRR. Ik denk dat het een kwestie van tijd is en opstapelingen van ergenissen tot je man zegt, ik stop ermee, met het contact. Op deze manier worden jullie er alleen maar ongelukkig van.
Sterkte xxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Hoi Floor,
Is best wel moeilijk denk ik. Mijn zus heeft ook zulke schoonouders. Zij willen wel op de kinderen passen maar zij rijden er dan mee naar de andere kant van het land zonder dat mijn zus en haar man er weet van hebben en nog van zulke dingen. Bij hen wordt het contact telkens er zo iets voorvalt voor een tijdje verbroken. Maar na een paar maanden komen ze dan wel telkens terug tot er weer eens iets gebeurd dat niet door de beugel kan. Tja raar hé. Ik heb hele toffe schoonouders die zoiets nooit zouden doen ma ja zij krijgen dan geen kleinkinderen...
Heb het echt supermoeilijk. Wordt precies met de dag erger ipv beter. Ik kan me er maar niet overzetten. Mijn vriend blijkbaar wel die zegt we hebben het 6x geprobeerd en het heeft niet mogen zijn. Zo makkelijk vind ik dat toch niet hoor. Ik kan het maar niet plaatsen het idee alleen al dat hij nooit zal weten wat het is om een kind te hebben. Ik heb een paar vriendinnen die zwanger zijn en een paar nichtjes ook. Ik zie het gewoonweg totaal niet zitten als die binnenkort bevallen zijn dat ik ze een bezoekje moet brengen. Erg hoor maar kan het niet aan.
Sorry dat ik jullie misschien verveel met mijn gezeur maar ik kan ook geen afscheid nemen van jullie!!
xx - Mama2, ik kan me erg goed voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt. Ook dat je er niet naar uit kijkt om straks op kraambezoek te gaan. Misschien moet je het eerst ook nog maar even niet doen, dat zullen ze toch wel begrijpen.? Als het bij mij nog een paar keer misgaat weet ik ook niet of ik nog verder wil, maar of ik dat zou kunnen accpeteren dat betwijfel ik ook. Ik kan nu mensen die lekker zwanger ook wel schieten, en kijk af en toe met weemoed naar babytjes in kinderwagens. Dan bekruipt me ook wel de gedachte, zou ik dat ooit zelf meemaken? En wat als ik het niet ga meemaken, kan ik me daar overheen zetten. Heel moeilijk. Dus ik kan me wel enigzins voorstellen hoe je je voelt. Knap kloten dus...
xxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Voel zo met je mee mama2!!! En nee, je verveelt helemaal niet met je 'gezeur'. Dat is het nl niet!!!!!!!!!! Ik vind hiet niet meer dan normaal dat je er verdriet om hebt en vind het ook niet gek dat het alleen maar erger wordt. Het is meteen ook zo definitief. En het verdriet van alle keren dat het niet goed ging en dan ook nog eens het verdriet dat je afscheid moet nemen van het feit dat je ooit nog zwanger zult zijn. Ik zou het ook niet kunnen denk ik. Of tenminste, we kunnen het omdat het moet, maar het verdriet is er. Dat gevoel en verdriet zit ook zo ontzettend diep. Dat gaat niet zomaar weg. Het lijkt me ook wel moeilijk dat je er anders instaat dan je vriend. Kan hij zich er echt makkelijker bij neerleggen of zegt hij het om het verdriet minder te laten lijken. Als hij er zich makkelijker bij neer kan leggen moet jij je ook niet schuldig voelen dat hij het gevoel nooit zal hebben hoe het is om kinderen te hebben........ Snap het wel dat je dat zo voelt, maar dan maak je het voor jezelf nog moeilijjker. Maar goed, het is allemaal zo makkelijk gezegd, maar je kunt je gevoel niet aan de kant zetten. Maar wat afschuwelijk dat er mensen in je omgeving zijn die wel zwanger zijn!!
Hoe oud zijn je andere kinderen eigenlijk?
Lijkt echt wel of het verdriet bij mij ook alleen maar erger wordt, terwijl we zo'n prachtig mannetje hebben en ik daar enorm van geniet. Maar ook bij mij is er nog het verdriet en soms ook woede als ik iemand met een dikke buik zie lopen. Hoe bizar is dat???!!!! Dan snap ik mezelf gewoon niet.
Het laat volgens mij zo'n diep litteken achter. Ik ben zelfs ook nog iedere dag bang hem kwijt te raken. Vraag me steeds af of dit me wel gegund is. Ben soms steeds bang hem dood in zijn bedje te vinden....... Wil van die enge gedachtens af. Wil gewoon vertrouwen hebben. Vraag me wel eens af of ik niet compleet gestoord ben!!! Kun je nagaan wat verdriet met je doet.
Ik hoop Baby dat jij het ook zelf mag meemaken. Heb me die vraag ook zo vaak gesteld. Ik ben heel eerlijk: het is fantastisch zo'n klein hummeltje! Dat zou je eigenlijk helemaal niet willen horen natuurlijk, maar het is toch zo en daarom hoop ik dat het jou ook gegund is. Ik ga weer hard voor je duimen! - Hoi Floor, Baby,
Ik weet het niet of hij het echt meent of niet. Hij laat het in ieder geval niet blijken dan en praat er ook nooit over!
Mijn kinderen zijn 14 en 16. Zij zeggen dan tegen mij, je hebt ons toch mama. En dat is ook zo. Maar heb er ook anderen gehad en die ben ik kwijt dus dat blijft wel pijn doen hoor dus Floor ik begrijp je heel goed hoor. Je bent helemaal niet gestoord. Hoe kan je je andere kindjes ooit vergeten???
Ik hoop ook baby dat je dat zeker mag meemaken!!! Het is en blijft een wonder. En je houdt zo super veel van hen dat is gewoonweg niet te beschrijven.
Dus we duimen voor je!!!!!!!!! - Dat is moelijk mama2, dat je eigenlijk niet goed weet hoe hij er nu echt over denkt. Kunnen jullie het er uberhaupt samen over hebben? Denk dat kinderen er toch anders naar kijken..... Natuurlijk is het een hele logische reactie van hen, maar ze kunnen jouw verdriet niet voelen omdat ze niet weten hoe het is. Mijn moeder wilde graag een groot gezin, na mij heeft ze echter 2 miskramen gekregen en daarna is haar baarmoeder verwijderd (toen ze 41 was). Natuurlijk was ze dolblij met mij, maar ze heeft altijd het verdriet gehouden. Ik begrijp haar nu pas: het verdriet van de miskramen, maar ook het verdriet dat het grote gezin dat ze graag had willen hebber er nooit is gekomen. Jammer genoeg is mijn moeder niet iemand die erg empathisch is en over gevoelens kan praten, maar ik weet dat ze het verdriet altijd heeft gehouden. Vroeger dacht ik ook: 'maar je hebt mij toch', nu weet ik dat dat helemaal los van elkaar staat.
Hoe is het met de kwaaltjes Baby?
XX - Hey Floor,
Nog steeds kwaaltjes. Trekkende buik. Zere borsten, meer afscheiding. Ik weet dat het ook verschijnselen zijn die ik heb als ik ongesteld moet worden, maar die heb ik meestal niet zo vroeg, meestal 2 of 3 dagen voor de menstruatie. Beetje misselijk af en toe. Ik weet het echt niet. Ik hoop het zo. Het zou zo maar eens kunnen. Spannend.
xxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - hallo meiden,
het is weer eventjes geleden, maar we hebben hier enkele weken zonder internet gezeten thuis. ik heb wel jullie berichten kunnen lezen op het werk maar niets kunnen schrijven.
zo leuk baby dat je het gevoel hebt dat je zwanger bent. ik kon ook steeds zeggen dat ik zo ver was voor men nod. 2 keer kon ik zelfs zeggen dat ik iets voelde tijdens de innestelling, spijtig genoeg was 1 keer een buitenbaarmoederlijke waardoor ik snel wist dat het verkeerd zat.
dus ik duim volop mee.
hier zitten we terug in de ovulatie periode, hopelijk is het deze keer raak
afwachten maar weer.
het is superrot als andere je niet verstaan hé, spijtig genoeg valt het eigenlijk veel te veel voor. maar van familie moet je het blijkbaar hebben! men grootmoeder is vorige week gestorven en ik was met men zus aan het babbelen, ze verschoot dat ik niet direct weende toen ik haar zag. ik zei haar dat ik geleerd heb van men tranen in te houden en me te verweren, maar daarna komt het er toch uit, meestal onverwachts als ik alleen ben; maar ze vloog uit tegen me van: gaat nu is naar een specialist ipv van niets te doen enz .... ik weet dat ze het goed bedoelt en ze wil ni dat ik afzie, maar zo'n reactie helpt me ni. we doen het als we er klaar voor zijn, maar nu nog ni. blijkbaar verstaan sommige da ni :(
xx - Ik denk toch dat ik ongesteld ga worden. Heb al roze afscheiding bij het
toiletbezoek, dus het zal morgen of zondag wel doorbreken.
Wat kan je lichaam je toch voor de gek houden zeg. GRRRR
xxxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Hoe is het Baby????????
Gecondoleerd Maeseke! Sterkte! Iedereen verwerkt zijn emoties op een andere manier en een ander moet dat kunnen respecteren, maar helaas kan niet iedereen dat........ Wel vervelend dat uitgerekend je zus zo reageert!
Hoop voor je dat het deze ronde raak is! Spannend!
Fijne (zonnige) dag allemaal! - Ik baal als een stekker. Ik wist het zo zeker. Maar ja.... Ik heb verschillende kalenders online ingevuld. Daaruit blijkt dat ik maar 9% kans heb op zwangerschap. We doen het niet vaak genoeg. Je moet op die kalender ook invullen wanneer je seks hebt enzo. Nou leuk hoor. Hoe zorg ik ervoor dat mijn man genoeg wil seksen in de goede week en op de goede dagen. Viagra fijnmalen en door z'n eten doen? Iemand nog tips? XxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken
- hey baby
herken het probleem, zit hier net met hetzelfde :(
over welke kalenders heb je het eigenlijk? of is het gewoon je eisprong dat je uitrekent. - Hey,
De kalender die ik het beste invul is die van menstruatiekalender.net. Daar vul je alles in, de dagen dat je seks hebt, hoe je het hebt gedaan en hoe lang. Op welke dagen je ongesteld bent enz.enz. Na 2 cyclussen krijg je dan in je kalender te zien waar je vruchtbare dagen zijn en wanneer je vermoedelijke eisprong is. Bij mij klopt dat niet altijd, maar na een paar cyclussen kun je ook een rapportage bekijken, met de kans berekening op een zwangerschap. Bij mij was dat dus 9% omdat we te weinig "klussen". Je kunt de kalender ook aanpassen. Ik weet bijvoorbeeld exact wanneer ik mijn eisprong heb, dat voel ik. Dus dan vul ik dat in, en meestal is dat op een andere dag dan de kalender voorspelt. Ook kun je daar je temperatuur in zetten als je aan het temperaturen bent, en de uitslagen van zwangerschaptesten en ovulatietesten. Zo heb je ook gelijk voor jezelf een handig naslagwerk. Stel, het duurt meer dan een jaar voordat we zwanger zijn, dan kun je met deze kalender ook naar de arts, alles staat er al in. Meestal willen ze namelijk dat je eerst alles gaat bijhouden voordat je een behandel traject ingaat.
Dat kost je al gauw weer een paar maanden,dat heb je dan nu al gedaan. Scheelt weer!!
Maeseke, hoe kan dat toch dat mannen niet op het juiste moment willen vrijen. Ik wil er ook niet te nadrukkelijk om vragen omdat meneer al eens te kennen heeft gegeven "het" ook wel weer eens te willen doen, gewoon om dat hij het wil, en er zin in heeft, niet alleen maar om zwanger te worden. Dus ik haal elke keer alles uit de kast om hem te verleiden, maar even zo vaak loopt het op niets uit, of gebeurt het vaak de volgende dag. Tja.... te laat he? Ik wijt het aan te hard werken, allebei hoor. "s avonds eigenlijk geen puf meer hebben en in de weekenden vaak te druk zijn met sociale bezoekjes, huishouden, boodschappen e.d. Hoe vind je genoeg tijd en rust voor elkaar buiten de vakanties om, om even uitgebreid te "klussen". Ik weet het niet meer.
xxxx
xxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Baby1978, jammer! Je leefde er erg naar toe en het was zo mooi geweest als je jezelf kon verassen op moederdag... Ik ben ook ongesteld geworden vrijdag avond, een week te vroeg weliswaar?!? snap er geen hout van
Ik ben van mening (maar ik kan me echt vergissen) dat, hoe meer je je ergens op focust, hoe moeizamer iets gaat...
MAeseke; gecondoleerd. Ik heb onlangs hetzelfde met mijn zus meegemaakt, mijn maatje is ze, door dik en dun maar een week of 2 terug viel ze ook behoorlijk uit naar me, het deed me pijn dat ze mij niet begreep. Ik had afstand genomen van alle drukte om me heen, vrienden en familie, om een beetje bij te komen van alles aangezien ik het idee kreeg aan mezelf voorbij te gaan. Maar toen mijn zus zo naar mij uithaalde kreeg ik toch het idee dat dat mij kwalijk werd genomen. Ik zou niet meer genieten van de kleine dingen om mij heen volgens haar. Ik kan al genieten als ik een nieuw groen blaadje aan de boom in de tuin zie groeien, waar heeft ze het in hemelsnaam over??
Laat je niet gek maken, kies voor jezelf, want een ander doet het niet voor je! - Hizmali, een week te vroeg ongesteld. Hmm dat is ook irritant. Wordt wel lastig rekenen zo.
Ja proberen er niet te veel mee bezig te zijn wil ik ook wel, als ik maar zeker wist dat er rond mijn ei genoeg geklust kan worden heb ik er wel vrede mee, maar ik moet elke keer alles uit de kast halen om misschein te "klussen"en het is dan zo dubbel onbevredigend als je man er geen gehoor aangeeft. Misschien toch maar eens een gesprekje hebben met hem over hoe kinderen maken gaat, en dat het soms toch echt ff op een bepaalde 24 uur aankomt. Dat als hij nog vader wil worden voordat hij 40 is, hij toch wat meer gericht moet gaan klussen.
xxxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - idd hizmali, heb onlangs het ook mogen horen van een vriendin.
na men curretage eind januari zag ik niets meer zitten, ik wilde eve niet buitenkomen.
ik merkte dat ik meer crashte de vorige keer omdat ik mezelf forceerde om buiten te komen en me terug in de wereld te mengen.
dus trok ik me even terug, ik zei het tegen men vriendinnen dat ik het even niet aankon en wilde niet in groep zijn en zeker niet met baby's geconfronteerd worden.
ze verstonden me allemaal. nu merk ik dat telkens in ongesteld wordt, ik het héél moeilijk heb. dus nog steeds bleef ik wat uit de buurt van baby's.
onlangs kreeg ik de volle lading van men vriendin, ik trok me niets meer aan van ze ed... ze heeft even gesukkeld met een depressie, waarschijnlijk lichte vorm van postnataal. en plots verweet ze me dat ze er alleen voor stond en dat ik er niet was voor haar.
toen ik haar uitlegde dat het echt moeilijk was voor me, want naar iemand constant luisteren om te horen dat baby's echt lastig zijn, sorry maar dat is nu niet weggelegd voor me! als ik haar dat zei, zei ze me wel dat ze het verstond; maar eigenlijk denk ik van ni, waarom vliegt ze anders uit tegen me?het is duidelijk dat niemand je echt kan verstaan tot dat ze weten wat het is. - Wat jammer Baby.
Soms vraag je je af hoe sommige mensen zonder problemen het ene na het andere kind op de wereld zetten, of ze hoeven elkaar maar aan te kijken of ze zijn zwanger. Op deze manier is het allemaal inderdaad niet heel spontaan meer, en mannen hebben daar volgens mij meer last van dan vrouwen. Het wordt dan ook zo'n issue. Heb je nu trouwens een test gedaan Baby? Je had natuurlijk wel weer hele typische verschijnselen...... Of is dat bij jou 'normaal' voor een menstruatie?Je had een tijdje terug natuurlijk ook deze verschijnselen en een positieve test, maar toch ongesteld geworden..... Weet het niet hoor.
Morgen meer, ga proberen een keer 7 uur te slapen!!
XXX - Het Floor33: ik heb geen test meer gedaan. zodra ik eenmaal doorhad dat het een menstruatie ging worden heb ik dat maar niet gedaan. Ik heb normaliter niet zo veel kwaaltjes bij mijn menstruatie, en zeker niet zo ver van tevoren, meestal 3 dagen ervoor.
Ik heb bedacht dat ik de volgende keer in mijn vruchtbare dagen maar wat meer mijn best ga doen voor mijn mannetje. Ik heb al een daje weg gepland naar een bronnenbad en hij krijgt daar ook een hele relaxte massage. Daarna even lekker uit eten. wat wil een man nog meer he? Hij is in ieder geval gek op bronnen baden en massages. Dus wie weet helpt het.
En inderdaad vooral niet zeggen dat er "geklust" moet worden, want dat gebeurt het niet. Nou ja op hoop van zegen maar weer.
xxxJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - Hi meiden,
Nou Baby, ik ben benieuwd!!!! Kijken of hij in de stemming komt. Komend weekend??
Nou die van mij is helemaal niet meer in de stemming, volgens mij speelt de vermoeidheid hem parten. Zit ik vaak 's avonds nog in mijn eentje, gezellig hoor..... En dat terwijl we echt niet mogen klagen, maar goed, 6 uur slapen per nacht is niet echt veel, maar volgens mij ben ik er inmiddels aan gewend.
Hoe is het met jullie Hizmale, Maeseke en Mama2??
XXX - met hizmali alles goed, op wat irritaties op het werk na
gelukkig is dat ook over zodra ik de deur achter me sluit om 17 uur :) - hier volop aan't wachten op donderdag, zodat ik terug kan beginnen tellen :(
tzal wel nikske zijn van de maand, te weinig geoefend :((
wel weer het geluk gehad dat er weer eentje bevallen is in men vriendenkring
weer volop kindergeluk en het straalt echt van ze af.
begin me echt af te vragen of ik ooit zelf dat gevoel zal hebben :(
dus maw: deze week voel ik me minder :(
x! - Met mij hetzelfde. De ene dag valt mee, de andere heel slecht. Ik geraak er heel slecht over. Vooral omdat er een weekendje uit voor de deur staat, samen met vrienden waarvan eentje zwanger is van haar nieuwe partner. (3e kindje!) dus zelfde situatie als ik maar bij haar lukte het dus wel! Heel moeilijk! Normaal zie je uit naar zo'n weekendjes nu dus totaal niet. Mijn partner draait lange dagen, die zie ik in de week bijna niet alleen zaterdag en zondag en de dagen dat mijn kinderen dan bij hun papa zijn, zijn verschrikkelijk eenzaam. Mijn leven staat op zijn kop en ik weet niet wat ik eraan kan doen...
Dit onderwerp heeft 856 reacties, en bestaat uit 35 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 35.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 11:04. \t\t
Bang na miskramen
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- Illy30 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:40
- Sabje1980 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:10
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:02
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een blog in Zwanger worden26-05-2012 | 08:01
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden26-05-2012 | 08:00
- pien23021977 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden25-05-2012 | 23:38
- julietvdm heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden25-05-2012 | 23:26
- julietvdm heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden25-05-2012 | 23:20
- natje87 heeft gereageerd op een blog in Zwanger worden25-05-2012 | 22:49
- bmw-meisje24 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden25-05-2012 | 22:20
