Verder gaan... Zo graag zwanger willen worden!

Zwanger willen worden na miskraam

Wie wil er met mij meepraten over het (heel graag!) zwanger willen worden na een miskraam? Ik heb recent een miskraam gehad (1,5e week geleden) maar merk dat ik toch erg graag weer zwanger wil worden. Wie wil hierover mee praten?

Beheerder: Macy79
Thema's en emoties: mamas kinderen, verdrietig

Met...

1 volger
0 blogs
1 onderwerp
0 foto's

Meest gelezen (1.024x) Verder gaan... Zo graag zwanger willen worden!
Meeste reacties (4) Verder gaan... Zo graag zwanger willen worden!

Dit onderwerp heeft 4 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 25-05-2010 21:34. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door Macy79 | 27-04-2010, 21:50 | 1024x gelezen | 4 reacties
- Profiel
- 360 berichten
Hoi,
Ik zal me even voorstellen. Ik ben Macy, 30 jaar, getrouwd en heb een dochter van ruim 21 maanden. Eind februari kwam ik erachter dat ik zwanger was van nummer twee, we hadden ruim een half jaar daarvoor besloten graag voor een tweede kindje te willen gaan. We waren dus supergelukkig en alles zag er goed uit. Ik was hondsmoe, maar had het er graag voor over. Met 8 weken hebben we een goede echo gehad dus ons geluk kon niet op. Tot vrijdag 16 april... We zouden voor de 12 weken echo gaan en daar werd ons helaas verteld dat het kindje niet meer leefde, 5 dagen na de eerste echo was het gestopt met groeien. Ik dacht dat de grond onder me vandaan zakte, dit zag ik niet aankomen. Ik was op en top zwanger, buik werd al zichtbaar en we hadden die eerste echo. Hoe kon dit nou? Na flink te hebben gehuild dat weekend konden we op maandag bij de gyn terecht en op dinsdag ben ik gecuretteerd. Ik wilde zo snel mogelijk niet meer zwanger zijn of me zo voelen. De echo die dag viel me mee, ik heb zo wel afscheid kunnen nemen van deze zwangerschap, het vruchtje was duidelijk niet goed en het was goed zo. Neemt het verdriet om het gemis niet weg, het blijft en dat zal nog wel even duren, erg verdrietig. Toch heb ik vertrouwen in de toekomst en willen we heel graag weer zwanger worden. Het liefst zo snel mogelijk. Van de gyn mag ik direct nadat ik niet meer bloed weer zwanger worden. Dat is momenteel mijn grootste wens, al hou ik er rekening mee dat het weer een paar maanden kan duren. Ondertussen lijkt het me fijn met meiden te praten die deze gevoelens herkennen en graag mee willen schrijven.
Liefs Macy
Reageer op onderwerp
Onze 2 mooie meiden!!!
- Print deze pagina

4 reacties op onderwerp

Ping schreef | 28-04-2010, 20:10
- Profiel
- 7 berichten
Lieve Macy,

Ik ken en herken je gevoelens ... en ik ben altijd van mening dat mensen die dit niet hebben meegemaakt het niet zo goed kunnen voorstellen.Ik heb bij 10 en halve week een miskraam gehad en ik was intens verdietig.Ik weet wel dat er iets niet goed was met ons kindje maar dat verdriet bleef wel. Eerlijk gezegd nam dit pas echt af toen ik weer in verwachting raakte.Al vergeet ik het natuurlijk nooit.Ik denk er nog wel eens aan maar het is nu zo fijn om te zien dat we twee gezonde kinderen hebben. En ons sterretje die hoort er in ons hart ook gewoon bij!!
Ik wens jou en je man heel veel sterkte en ik hoop voor jullie dat het straks weer lukt en jullie heel gelukkig zijn met de nieuwe zwagerschap.Zelf heb ik bewust twee menstruaties afgewacht omdat volgens mijn huisarts beter voor mijn lichaam was.En dan was ik volledig schoon en zou de nieuwe zwangerschap een betere kans krijgen!

Heel veel liefs Inge
Macy79 schreef | 29-04-2010, 22:18
- Profiel
- 360 berichten
Hoi Inge,
Superbedankt voor je reactie. Fijn dat twee gezonde kids hebt! Daar was ik direct na die bewuste echo dankbaar voor: mijn kleine zonnetje die me iedere dag het gevoel geeft dat het leven een feestje is. Door haar kan ik altijd doorgaan.
Het gaat nu goed met me, ik ben de curettage lichamelijk te boven en geestelijk, tja, dat kost de welbekende tijd he?
Maar alles komt goed!
Liefs Macy
Onze 2 mooie meiden!!!
vlindertjuh schreef | 08-05-2010, 15:25
- Profiel
- 155 berichten
Hoi Marcy,

Ik denk dat er heel veel mensen zijn die jouw situatie kennen, maar ik heb vaak het idee dat het een soort taboe is om er over te praten of zo. Waarom weet ik niet maar dat gevoel heb ik vaak. En ik denk juist dat het goed is om erover te praten. Ik heb zelf voordat ons dochtertje kwam een miskraam gehad met ongeveer 10 weken. Wij hadden al een afspraak staan bij de v.k. om een eerste echo te laten maken en ik had een beetje het idee dat het wel eens niet goed kon zijn. Ik verloor het weekend voordat wij naar de v.k. gingen iedere keer hele kleine beetjes bloed. Ik had opgebeld dat ik het niet vertrouwde maar ze zeiden dat het van alles kon zijn en dat ik niet van het ergste uit moest gaan. Dus deed ik dat ok maar niet. Toen tijdens de echo bleek dat het vruchtje niet meer leefde. Vanaf dat moment voelde ik me heel raar worden. Je had iets in je lichaam wat niet meer leefde. Al was het haast nog niets, voor mij was het ons kindje wat in mijn buik aan het groeien was. En dat gaf een heel speciaal gevoel. En nu was het dood. We konden direct dezelfde middag naar het ziekenhuis om te kijken wat we gingen doen.Toen we in de wachtkamer zaten voelde ik me zo verdrietig. Want er zaten allemaal blije stelletjes die wel zwanger waren. Natuurlijk gun je het die mensen, maar op dat moment was het allemaal even te veel.Maar goed. We zouden afwachten totdat het vruchtje door het lichaam werd afgestoten.Was het met 2 weken nog niet uit mijn lichaam dan zou ik worden gecuriteerd. Dat laatste was niet nodig, want een paar dagen later kreeg ik ontzettende buikkrampen. Dat hield de hele dag aan, en 's avonds zat ik op de w.c. en kwam er zo'n dik stolsel uit. Echt, wat was dat een naar gevoel en idee. Maar goed, ik kan hier nog wel langer op doorgaan maar dat doe ik maar niet. Waar ik me daarna heel erg aan ergerde was dat als mensen tegen me zeiden: meid je bent nog jong( 28)genoeg. Wat werd ik dan kwaad. Zelfs mijn eigen moeder zei dat. Zo rot is dat als mensen niet snappen hoe rot je je voelt. 4 maanden later was ik weer zwanger en we hebben nu een prachtige dochter waar we volop van genieten. Maar dat neemt niet weg dat ik nooit meer aan het vorige kindje( al was het dat nog niet) denk. Zo, dit was een heel verhaal. Hoe lang ben jij zwanger geweest, en heeft je lichaam het vruchtje ook zelf afgestoten? Ik hoop echt voor je dat je straks als je weer zwanger wordt een goede zwangerschap hebt.
En heb je zin om nog eens te kletsen, mag je me ook mailen.

Veel liefs Anita
Macy79 schreef | 25-05-2010, 21:34
- Profiel
- 360 berichten
Hoi Anita,
Sorry voor mijn late reactie... er kwamen hier geen reacties en heb inmiddels een ander topic gevonden waar ik mee klets en daarom hier niet meer naar gekeken. Bedankt voor je lieve woorden. Wat een verdriet zal jij ook hebben meegemaakt zeg... het lijkt mij heel naar om het thuis mee te maken, ik heb zelf uiteindelijk voor een curettage gekozen omdat het vruchtje al drie weken niet leefde en het er niet naar uitzag dat het vanzelf zou komen. Voor mij een goede beslissing.

Ik was dus 12 weken zwanger en het vruchtje is niet ouder geworden dan 9 weken, net na de eerste echo is het gestopt met groeien. Ik zit momenteel op mijn eerste menstruatie te wachten. Gelukkig ben ik al gezegend met een prachtige dochter van bijna twee die me iedere dag doet lachen en me beseffen dat ik heel veel geluk heb al: een fijn en gelukkig huwelijk en een prachtig klein mensje. Die tweede zwangerschap komt er wel, al kan het mij niet snel genoeg gaan. Niet dat ik dit allemaal vergeet, nee, dit kindje was welkom en zo zal ik er altijd aan bijven denken. Maar het mocht gewoon nog niet zo zijn en daar kan ik nu mee leven. Het lege gevoel slijt beetje bij beetje.

Fijn dat je snel weer zwanger was en nu een gezonde dochter hebt! Dat is zeker volop genieten? Langzaam worden het steeds meer mensjes he waar je steeds meer interactie mee hebt. Dat is zo leuk aan een kind: iedere maand is het nog leuker, nog mooier, nog... Ik vind het het geweldigste wat ik ooit heb meegemaakt in ieder geval en hoop dat nog een keer mee te mogen maken. Nogmaals bedankt voor je reactie!
Liefs Macy
Onze 2 mooie meiden!!!