Clubafbeelding van Zwanger na een moeilijke periode

Zwanger na een moeilijke periode

--

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. Zwanger na een moeilijke periode
  4. zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)

Dit onderwerp heeft 2788 reacties, en bestaat uit 112 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 112.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 14-12-2011 09:52. \t\t

zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)

  1. Geplaatst door san 69 | 24-07-2006, 00:00 | 167741x gelezen | 2788 reacties

    Hallo,

    Ben jij net als ik zwanger na een hele moeilijke periode? Zelf ben ik nu 16 weken zwanger en ben ik uitgerekend op 7 januari. Ik zal als alles goed gaat bevallen tussen kerst en oud en nieuw. Dit omdat vorig jaar mijn dochtertje overleden is in mijn buik bij 38.5 weken zwangerschap.

    Het is fijn om weer zwanger te zijn, maar ook zo ontzettend moeilijk. Wie herkent dit?

    Sandra.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.

2788 reacties op onderwerp


  1. Dag Natasja,

    Gefeliciteerd met de geboorte van je zoon. Jeetje jij hebt een heftige tijd achter de rug. Ik kan me zo voorstellen dat je je dochter iedere dag nog mist. Tuurlijk ben je blij met je jongens maar je had gewoon ook een dochter moeten hebben om lekker mee te tutten! Het is ook zo oneerlijk.

    Geniet lekker van je jongens en sterkte met je verdriet!

    Liefs Jannette



  2. Hoi Sandra,

    Ik wil je heel veel sterkte wensen en een heel goede zwangerschap. ik hoop dat straks een gezond kindje in je armen mag houden.

    Ik ben ook zwanger na een overleden kindje. Ik heb al eens eerder gepost op je vorige topic. Onze oudste zoon is in 2004 geboren en 18 dagen later overleden aan een aangeboren afwijking. Onze tweede zoon is in 2005 geboren; 6 weken te vroeg. Hij is nu een gezond knulletje van 1,5. Momenteel ben ik 30 weken zwanger van onze derde zoon. Ik kan heel goed begrijpen dat je het liefst een gezond kindje wilt, maar stiekem toch wel erg graag een meisje. Ik was ook bang dat ik na onze eerste zoon geen jongen meer zou krijgen, maar die angst heb ik dus niet meer.

    He Natasja, gefeliciteerd met jullie zoon! We hebben destijds samen gepost op '; zwanger na overleden kindje'; . Ons topic is verdwenen omdat er denk ik te weinig gepost werd. Ik wist dat je binnenkort moest bevallen en ik was benieuwd of ik dat nog ergens kon lezen, maar gelukkig heb je hier een berichtje achter gelaten. Spannend dat je overtijd hebt gelopen. Dat lijkt me heel erg eng. Ik loop deze zwangerschap ook onder begeleiding van VK en niet van de gyn. (vorige zwangerschap wel onder de gyn.). Alle echo';s wijzen bij mij erop dat we weer een gezonde zoon gaan krijgen. Dat is een enorme opluchting! Ik snap dat je graag een dochter had gehad, maar erg fijn dat dit weer een gezonde knul is. Ook ik denk elke dag nog aan onze oudste zoon, dat verdriet raak je nooit meer kwijt. Maar wij genieten nu ook meer van de kleine dingen. Geniet maar lekker van jullie manneke!

    Ook de andere(n) die zwanger zijn na groot verdriet, heel veel sterkte en een voorspoedige zwanerschap.

    Groetjes Diana



  3. hoi allemaal,

    Zo herkenbaar als ik jullie reacties lees. Ik ben zelf nog niet zo ver om aan een tweede te beginnen.. we denken er natuurlijk wel over na en de angsten en onzekerheden die jullie beschrijven zijn voor mij ook de dingen waar ik over nadenk...

    Met mij gaat het lichamelijk Ok. ben nog niet begonnen met werken. ten eerste omdat ik me tot nu toe het prettigste voel thuis en mijn man is aan het zoeken naar een baan. Hij is net afgestudeerd fysio en is veel thuis. Erg prettig zo kun je het er makkelijk over hebben als je daar behoefte aan hebt. Ik werk zelf met kinderen met een psychiatrische problematiek en ik moet me emotioneel sterk genoeg voelen om de groep te kunnen draaien. Voor mezelf maar ook voor de kinderen. Ga er binnen kort met mijn baas over praten hoe dit vorm te geven. Nu het kan proberen we ook te genieten van de vrije dagen. Nog lekker een paar dagen camperen, met de honden erop uit en vrienden buiten Nijmegen bezoeken.

    Veel groeten Stanny



  4. san, als ik het mag vragen hoe lang heeft het geduurd voordat jullie weer besloetn hebben om er voor te gaan? heeft het lang geduurt voordat je weer zwanger werd?

    Begrijp het ook als deze vragen te persoonlijk zijn..



  5. Hallo Diana,

    Jeetje meid, in 2004 en 2005 en 2006( over 10 weekjes) bevallen. Dat is echt niet niets. Ik wens je heel veel sterkte toe en ik zou het leuk vinden als je me straks laat weten hoe het is gegaan en natuurlijk hoe mooi je zoontje is.

    Liefs, Sandra.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  6. Hallo Stanny,

    Ik wist al vrij snel( ong. 1 maand na de bevalling) dat ik ooit nog wel een keer
     weer zwanger zou willen worden. Maar heb dit alleen met mijn man besproken en niemand( nou ja 1 vriendin wel) dit laten weten. Tegen iedereen in mijn omgeving hebben we gezegt dat we het niet nog een keer gingen proberen. Dit om vragen en gezeur te voorkomen. Ook omdat tot mijn zeer grote verbazing echt heel veel mensen vrijwel direct vroegen of we er nog een keer voor gingen. Dat deed zoveel pijn. Alsof je een auto in de prak rijdt en daarna een nieuwe koopt ofzo. Zelfs toen Mila nog in mijn buik zat en dus al overleden was zei iemand: Ach, volgende keer beter.........   Ook kreeg ik een kaart van iemand met de tekst: gecondoleerd en je bent nog jong genoeg om het nog een keer te proberen. Echt afschuwelijk vond ik dat. Heb jij dat ook mee gemaakt?

    Maar goed, ik heb er 2 1/2 jaar over gedaan om zwanger te worden en eigenlijk pas na de derde i.u.i was ik zwanger. Ik ben al 36 dus het was voor mij niet vanzelfsprekend om meteen weer zwanger te worden. Volgens de gynaecoloog moest ik er ook maar niet op rekenen om spontaan zwanger te worden. Dus hebben mijn man en ik gezegt: we laten de natuur zijn gang gaan en gaan pas voor i.u.i als ik daar helemaal klaar voor ben. Vanaf februari hebben we zeg maar niets meer gebruikt en 2 mei wist ik dat ik zwanger was. de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

    Maar het was erg moeilijk voor mij de eerste 2 maanden. Ik was natuurlijk wel blij, maar ook nog zo verdrietig. Het was zo';n omschakeling. Intussen weet ik dat bijna iedereen dat zo voelt( als je weer zwanger bent na zo';n traumatische ervaring). Dus neem echt je tijd.

    Liefs,Sandra.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  7. Hoi allemaal

    Diana, wat leuk om weer wat van je te horen ik was ook benieuwd hoe het met je ging wel jammer dat de topic verdwenen is.
    Hier gaat zoals je leest erg goed ik geniet enorm van de mannen maar net wat je zegt je blijft je afvragen hoe het zal zijn om een dochter te hebben dat zal ik nooit weten en daar moet je leren mee om te gaan. En geen een kindje kan je vervangen. Ik ben blij te horen dat bij jullie ook alles goed is nog 10 weken dan kan je je zoontje in je armen houden. Wij wisten ook wat het zou worden ik dacht eerst een meisje omdat ik de zelfde klachten had als bij Mirthe maar dat wil niks zeggen zie je wel en ik ben heel blij met hem we kregen al reacties of we door gingen voor een meisje!! Sommige weten niet wat ze zeggen en als het bekende zijn zeg ik gerust we hebben toch een dochter we kunnen er alleen niet voor zorgen, dan zijn ze zo uitgepraat. 
    Je laat het wel weten he, als je ben bevallen en ik hoop dat je niet mij na gaat doen met 2 weken overtijd en optijd gaat bevallen.

    Groetjes Natasja   Â



  8. Hoi Stanny

    Ik wens je veel sterkte toe ik las dat het nog maar een maand geleden was ik wil zeggen dat je niet te snel moet gaan werken en je heb in ieder geval recht op je zwangerschapsverlof dat is ongeveer 10 weken na je bevalling en neem de tijd om te rouwen en je voelt zelf aan wanneer je weer toe bent aan een nieuwe zwangerschap. Ik was 5 maanden erna weer zwanger maar we zijn er geloof ik na 2 maanden al weer voor gegaan.
     
    Groetjjes Natasja



  9. Hoi meiden,

    Wat een vreselijke ervaringen allemaal. Fijn te horen dat een aantal weer zwanger zijn ( of een kindje hebben gekregen).

    Ook ik heb een kindje verloren, na 21 weken zwangerschap (ingeleid, was niet levensvatbaar). Binnen 3 maanden was ik weer zwanger en heb nu een gezonde dochter van al weer 8 maanden oud.

    De zwangerschap was lichamelijk en emotioneel heel zwaar, maar het was het allemaal dubbel en dwars waard.
    Was wel heel blij toen ik mijn dochtertje gezond en wel op mijn buik kreeg.

    Het verdriet om ons verloren dochtertje is er nog steeds. Maar we kunnen ook intens genieten van onze 2 gezonde kinderen.

    Jullie nog heel veel sterkte tijdens de zwangerschap. Het zal soms best ontzettend moeilijk zijn. Het dubbele gevoel, van blijdschap en verdriet, de angst etc. Maar probeer ondanks dat toch te genieten van de schopjes in je buik. Hopelijk hebben jullie aan het eind van de rit ook zo';n mooi kindje op  buik.

    Heel veel geluk!
    Paulien



  10. Hoi Sandra

    Jij begrijp precies wat ik bedoel niet dat je niet blij bent maar je zal nooit weten hoe ze eruit zou hebben gezien en met een dochter heb je denk ik later anders contact dan met een jongen. En vooral als je leuke meisjes dingen zie in een winkel dan heb ik het weleens moeilijk.
    Willen jullie weten wat het word? en krijg je ook extra echo`s?
    Ik heb er 2 gehad en zelf nog een pretecho laten maken. Maar net wat je zegt het belangrijkste is dat het gezond is dat vonden wij ook ik was enorm opgelucht na de echo`s toen bleek dat alles goed was en dan maak het echt niet meer oud wat het geslacht is.

    groetjes Natasja  Â



  11. Dag Allemaal,

    Stanny: hoe gaat het met je? Wat ik je wil adviseren om vooral naar je eigen gevoel te luisteren. Wanneer jij bepaalde dingen wilt, weer gaan werken, weer zwanger worden enz. Luister niet naar de mensen om je heen maar volg je eigen gevoel. Ik ben na 6 weken weer langzaam begonnen met werken en veel mensen vonden het veel te snel maar ik voelde me er goed bij, ik werd gek thuis en had zo lekker afleiding. Ik heb superlieve collega';s die er altijd voro me waren. Je hebt inderdaad recht op 10 weken verlof ik mag nu de 4 weken die ik te vroeg ben begonnen aan mijn verlof plakken van mijn nieuwe zwangerschap en dus al 10 weken van te voren stoppen dat vind ik wel heel fijn. Maar wat ik zeg doe wat je hart je ingeeft.

    Meike* is 17 december geboren en ik ben nu 3 maanden zwanger. Wij hebben na 2 maanden gezegd we gaan er voor en, gelukkig, was het weer snel raak. Niet dat we haar willen vervangen maar je wilt dolgraag een kindje om voor te zorgen! Het is best pittig om weer zwanger te zijn en angstig maar ik heb het er allemaal heel graag voor over.

    Diana: Spannend zeg voor jou, nog 10 weekjes!

    Ik krijg nu extra controle, tot nu toe alleen bij de verloskundige (al 3 echo';s gehad) en met 16 weken gaan we naar de gyn en die neemt het over en dan blijf ik  ook nog bij de vk. Dubbel op. Zeker op het einde zal ik extra controle krijgen omdat het bij Meike daar is fout gegaan. De placenta zal goed in de gaten gehouden worden.

    Wij willen, waarschijnlijk, niet weten wat het gaat worden. aan de ene kant lijkt het me moeilijk om nu weer een meisje te krijgen en aan de andere kant lijkt het me helemaal super. het maakt me echt niet uit maar dat komt ook omdat we nu al zeker weten dat we nog meer kindjes willen. Ja joh spannend allemaal!

    Groetjes, Jannette



  12. Hoi meiden,

    San en Jeanette: gefeliciteerd met jullie zwangerschap! Ik vind het echt fijn voor jullie en wens jullie een hele goede zwangerschap en een gezond kindje toe!

    Stanny en Wolfje (en alle ander meiden die ik vergeten ben): heel veel sterkte met het verlies van jullie kindje!

    Ik 'ken' San en Jeanette van het topic 'doodgeboren kindje', ik heb daar ook een tijdje geschreven. Mijn dochtertje is te vroeg geboren en na 4 uurtjes overleden, haar broertje (was zwanger van een tweeling) heeft het wel gehaald en is nu 15 maanden. Mijn verhaal is dus een beetje anders, het verdriet is er niet minder om maar ik had/heb wel de afleiding voor mijn zoontje, door hem zag ik het allemaal nog zitten.

    Ik ben niet zwanger en weet ook niet of dat er ooit nog van komt, hoe graag ik ook zou willen. Bij ons zit de schrik er goed in en we genieten dan ook met volle teugen van onze zoon.

    Maar ik wil graag met jullie blijven meelezen, misschien door jullie verhalen dat ik het ook ooit weer aandurf om voor een kindje te gaan.....

    Groetjes van Elvie



  13. Hoi allemaal,

    Heb even vluchtig wat dingen in het topic gelezen en elke keer weer krijg ik toch weer kippenvel bij het lezen van de verhalen.

    Ik ben Deborah en moeder van 2 prachtige dochters. Mijn eerste dochter is echter voor haar geboorte met een zwangerschap van bijna 28 weken overleden. Ze is waarschijnlijk overleden door een verkeerd aangelegde placenta. Dit zorgde ervoor dat ze te weinig voeding binnenkreeg daardoor niet goed groeide  en uiteindelijk ook overleden is. Hier kwamen we pas een week voor haar overlijden achter. Ze is uiteindelijk 19-10-2004 geboren nadat ze is ingeleid 16-10-2004 hebben wij te horen gekregen dat ze overleden was maar mijn gevoel zegt heel duidelijk dat het een dag eerdeer al gebeurd is.
    Wij hebben er bewust voor gekozen om vrij snel na mijn dochter toch weer zwanger te raken. Eigenlijk was het denk ik meer ik die er voor wilde gaan want ik had een enorm verlangen naar ook een levend kindje in mijn armen. Na een zeer spannende zwangerschap van 38.5 week is mijn 2e dochter ingeleid omdat ik het zowel lichamelijk als geestelijk niet meer goed trok. Gelukkig had ik een hele lieve gynacoloog die echt rekening met mij hield. Helaas is het absoluut geen prettige zwangerschap geweest van mijn 2e dochter want die angst die bleef. 03-11-2005 is ze uiteindelijk dan geboren. Ook heel kort na mijn dochter ben ik niet geplant dit keer maar wel gewenst weer zwanger geraakt van wat nu blijkt een zoon. Inmiddels ben ik nu 25 weken zwanger maar merk dat ik nu weer veel meer kan hebben waarschijnlijk mede ook omdat ik het bewijs in handen heb dat het goed kan gaan en het te druk met de kleine meid heb om te piekeren.
    Nou een heel verhaal even maar mochten jullie nog vragen hebben?
    Voor de gene waar het allemaal nog heel erg kort geleden is wil ik die zeker sterkte wensen en ook in een nieuwe zwangerschap. Het is altijd weer een hele weg te gaan die zeker bij het eerste kindje erna heel zwaar kan zijn. Wel zou ik willen zeggen probeer positief te blijven want ook ik dacht dat het geluk mij nooit meer zou toelachen.

    Liefs Deborah mamma van Romy*, Mellanie en kleine beeb



  14. hallo allemaal

    ook ik ben mijn dochtertje verloren.
    naar een zwangerschap van 39 weken ben ik ingeleid
    ik ging s morgens met mijn man en mijn moeder het ziekenhuis in
    om er weer uit te komen met een baby .
    maar alles ging anders mijn dochtertje werd naar 8 uren geboren maar tijdens de bevalling ging alles mis .
    tijdens de bevalling is ze klem komen te zitten (schouderdistroxie)
    na de geboorte is ze gereanimeerd en gelijk over gebracht naar het ziekenhuis in groningen.
    wanaar ze na twee dagen is overleden.
    ze zou nu drie en half zijn geweest.
    ze zal altijd een deel van ons zijn en blijfen natuurlijk

    11 maanden na ons dochtertje werd ik zwanger van onze zoontje dani
    hij is via een keizersnede geboren .
    maar ook met hem ging het niet zo goed maar gelukkig is ie er boven op gekomen en hebben we nu een ondernemend ventje die erg ondeugend is

    ik wil tegen iedereen zeggen die een kindjes is verloren

    ze waren te mooi voor deze wereld


    elisabeth





  15. 'ze waren te mooi voor deze wereld'



    prachtige zin!!
    ben echt helemaal ontroerd na het lezen van jullie verhalen.

    Sterkte meiden!



  16. Hallo allemaal,

    Bedankt voor jullie lieve woorden.

    En wat een heftige vehalen weer. Als je zwanger bent sta je daar niet zo bij stil, nu lijkt het wel alsof ik niets anders meer hoor. Wat triest. Gelukkig hebben veel vrouwen weer een gezonde zoon of dochter gekregen.

    Vandaag liep ik een beetje doelloos bij prenatal rond. Het voelt zo dubbel. Vorig jaar liep ik daar( die grote bij de Arena in Adam) stralend rond. Nu ben ik weer zwanger en voel ik me heel anders. Ik heb natuurlijk alles al, maar ik wil straks toch het kamertje een andere uitstraling geven. Maar ja ik heb nog tijd zat.

    Ik krijg zeker extra controle';s: ik mag iedere 2 weken komen voor controle en ik heb tot nu toe al 5 echo';s gehad. Dat is heel fijn.

    [IMG]/old_smileys/heart.gif[/IMG]San.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  17. hoi san

    ook ik stond streng onder controle bij het ziekenhuis.
    dat heeft mij ook heel veel goed gedaan.
    elke keer als ik er kwam kreeg ik weer een echo nu heb ik van mijn zoontje ook een foto map vol met echo s.
    het is fijn als je zo goed in de gaten word gehouden als je je even niet prettig voelt kan je zo terecht
    ik teminsten toen wel.
    maar tijdens je zwangerschap kan je niet echt meer genieten vond ik teminsten.

    ook ik wil er nu wel weer een baby bij maar ook bij een eventuele zwangerschap blijf het toch acher in je hoofd

    ik wens jou ook een hele fijne zwangerschap toe en doe het rustig aan probeer er toch van te genieten voor je het weet zijn ze groot
    dit geld ook voor andere moeders die hun dierbare zijn verloren


    elisabeth



  18. Dank je Elisabeth.

    Toch als ik iedere keer weer naar huis ga na een controle/echo dan heb ik er wel vertrouwen in. Maar na zo';n week/anderhalve week dan bekruipt me toch weer het gevoel van: gaat het nog wel goed of het kan nu wel goed gaan maar bij Mila ging het toch ook plotseling mis. Mijn zwangerschap was perfect tot die ene dag(38.5). Misschien gaat het iets beter als ik dit kindje voel. Maarja, deze zwangerschap is nou eenmaal anders dan mijn vorige twee. Genieten vind ik nog erg moelijk.

    San.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  19. [IMG]/old_smileys/stormy.gif[/IMG]

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  20. Hoi Debora en elisabeth,

    Fijn om jullie ervaringen te lezen. Het geeft me een beetje vertrouwen in een goede afloop. Ben net weer op controle geweest en alles ziet er goed uit. Ik leef nu echt van controle naar controle ik durf nog niet verder te kijken. Ik kijk er ook erg naar uit om het te gaan voelen. Bedankt voor jullie reactie!

    Liefs Jannette



  21. http://tickers.tickerfactory.com/ezt/d/1;20721;29/st/20070107/k/be09/preg.png

    Hoe gaat het met iedereen?

    Met mij gaat het wel goed, ik ben blij dat het weer wat koeler weer is.

    Sandra.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  22. fraxiparine: heeft iemand hier ervaring mee?

    Ik moet vanaf zo';n 20 weken dit antistollingsmiddel zelf elke dag spuiten in mijn buik. Ik zie hier best wel tegenop.

    Sandra.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  23. [IMG]/old_smileys/rose.gif[/IMG]up up up

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.


  24. Hoi San,

    Leuk om in zo';n 'grafiekje' te zien hoe ver je zwanger bent. Je bent al bijna op de helft en omdat het waarschinlijk toch eerder komt ben je al op de helft. is toch een hele mijlpijl! Kijk jij ook zo uit naar het moment dat het kindje levensvatbaar is of heb je dat niet zo. Bij mij was de placenta natuurlijk de ooorzaak en daarom zal deze bij mij nu goed in de gaten gehouden worden. Op het moment dat het kindje levensvatbaar is en het gaat niet goed met de placenta dan kunnen ze eerder ingrijpen. Tja dat klinkt logisch zou je denken maar bij meike was ik op donderdag ook nog in het ziekenhuis en toen werd ook gezegd dat alles prima was............

    Was het maar januari he?!!?!?!?!? Ik wou dat ik een tukkie kon doen en wakker kon worden in januari. .......................

    Liefs Jannette



  25. Hoi Jannette,

    Wanneer is een kindje nou eigenlijk levensvatbaar?

    En ja, ook ik was op donderdag nog in het ziekenhuis en was alles nog prima in orde. En Mila is vrijdag overleden. Dat maakt het ook zo moeilijk. Het kan het ene moment nog goed zijn en het volgende kan het te laat zijn.

    Haha, ik  zeg ook regelmatig tegen mijn man: Kon in nu maar slapen en eind december wakker worden, bij wijze van spreken dan.

    Groetjes,Sandra.

    Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.

Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Club Chat

Openbare berichten

Geen berichten gevonden.

Wie doet wat

Wie hier?

Er is niemand online!