Zwanger na een moeilijke periode
--
- Beheerder: gebruiker_verwijderd_462
- Thema's en emoties: mamas kinderen, neutraal
Met...
- 15 volgers
- 2 blogs
- 2 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (167.740x) zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)
- Meeste reacties (2.788) zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)
- Flaironline
- Clubs
- Zwanger na een moeilijke periode
- zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)
Dit onderwerp heeft 2788 reacties, en bestaat uit 112 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 112.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 14-12-2011 09:52. \t\t
zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)
- Hallo,
Ben jij net als ik zwanger na een hele moeilijke periode? Zelf ben ik nu 16 weken zwanger en ben ik uitgerekend op 7 januari. Ik zal als alles goed gaat bevallen tussen kerst en oud en nieuw. Dit omdat vorig jaar mijn dochtertje overleden is in mijn buik bij 38.5 weken zwangerschap.
Het is fijn om weer zwanger te zijn, maar ook zo ontzettend moeilijk. Wie herkent dit?
Sandra.Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.- Print deze pagina
2788 reacties op onderwerp
- ik herken je verhaal,ben zelf op 17weken zwangerschap en zoontje verloren,op 27feb 2006 ben nu ook weer zwanger en ook echt bang,en pas ook pas 8weken nu,gelukkig ga ik wel elke 4weken naar het ziekenhuis voor controle nu dus dat is wel heel fijn,maar nu mag mijn 2de echo wel op gaan schieten hoor 2aug mag ik weer,eerste echo gehad met 5weken dan zie je nie veel,dus ben nu echt wel heel zenuwachtig,probeer er maar niet te veel over naar te denken .en proberen alles over je heen te laten komen.
liefs tamara - Lieve meiden wat gebeuren er toch vreselijke dingen, dat zoiets moet gebeuren. Ik hoop dat het nu goed gaat en dat jullie over een tijdje een gezond kindje in jullie armen zullen houden.[IMG]/old_smileys/heart.gif[/IMG]
Liefs emma - Hoi meiden,
Ik ben (helaas) nog niet zwanger, maar ben in januari ook mijn zoontje verloren na een zwangerschap van ruim 39 weken. Eigenlijk zijn we al sinds februari weer aan het proberen zwanger te worden, maar zal blij zijn wanneer het zover is.
Ik weet dat het dan heel dubbel zal voelen: de blijdschap van een nieuw leven in mijn buik, maar ook de angst en onrust, het verdriet en het gemis van mijn zoontje.
Ik wens jullie heel veel sterkte de komende dagen, weken,maanden en als jullie het goed vinden zou ik het leuk vinden om mee te kletsen op deze topic.
Ik denk aan jullie en hoop dat ik heeeel snel mee kan praten uit eigen ervaring!!!
Liefs wolfje
Meiden wat erg....
Ik wens de zwangere meiden een hele fijne en gezonde zwangerschap!!!
En de nog niet zwangere meid dat je maar snel zwanger mag raken en dat alles super gaat!- Ik herken het ook...
Ik ben na het verlies van mijn zontje nog 3 keer zwanger geweest, een miskraam en daarna een gezonde dochter en nog een gezonde zoon.
Maar erg gespannen zwangerschappen, ook al was het de laatste keer na de geboorte van een gezonde dochter.
Ik geloofde pas in de goede afloop, als ze op mijn buik lagen en goedgekeurd waren door de arts.
Daarna kon ik gelukig mijn angst laten varen, en werd ik niet de gespannen moeder waar ik bang voor was... :-)Â
Genieten doe je wel van je zwangerschappen, maar anders, en toch wat meer terughoudend, puur uit zelfbescherming....
Bij ons speelt nog de twijfel over nóg een zwangerschap, maar het was zo zwaar (lichamelijk, maar zeker ook geestelijk) dat het nog beide kanten op kan.....en das jammer, maar wel de realiteit helaas....
Ik wens jullie allemaal een zo goed mogelijke zwangerschap, met aan het eind een gezonde baby om eindelijk jullie moedergevoelens op los te kunnen laten, want die heb je ondertussen méér dan genoeg!
Veel sterkte! - 4 weken geleden ben ik mijn zoontje Fedde verloren. Hij was een week oud na 42 weken zwangerschap. Het is nu nog een erg moelijke tijd. De drukte is voorbij en nu is daar het'gat'+ de lichamelijke ongemakken die je toch hebt na een bevalling. Ik schrijf dit stukje omdat ik het fijn vind om te lezen dat andere stellen er ook voor kiezen om vrij snel weer aan een ander kindje te beginnen. Soms voel ik me schuldig maar aan de andere kant is het ook zo dat ik altijd de moeder van Fedde zal blijven. De eventuele andere kinderen hebben altijd een oudere broer. Fedde heeft ons laten zien dat we heel graag ouders willen worden.
Heel veel succes allemaal ookal is het een hele spannende tijd. Straks is er zo';n kleine hummel waar je al je leifde aan kan geven.... - Hallo allemaal,
Tamara: Dubbel he, om weer zwanger te zijn na je verlies. Mag ik vragen wat er is gebeurd? Mijn dochtertje is overleden omdat haar navelstreng 2 maal om haar voetjes vast zat. Verder zou ze gezond geweest zijn en ze was uiteraard prachtig.
Misschien kennen jullie mij wel van de topic doodgeboren kindje in 2005.
Emma, bedankt voor je lieve woorden.
Wolfje:Ik hoop echt voor je dat je z.s.m mee kunt kletsen met ons. Maar je kan natuurlijk ook je verdriet met ons delen als je dat wilt. Mag ik vragen wat er is gebeurd(als je dat voor jezelf wilt houden is het ook prima hoor).
Het is voor jou ook nog maar zo kort geleden. Ik heb zelf gemerkt dat ik het heel fijn is om je verdriet en nieuw geluk met andere meiden te delen.
Van mijn vorige topic heb ik met 2 meiden regelmatig msncontact en daar heb ik heel veel aan.
Meike: Dank je!
Sandra.Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa. - Sandra: Zeker zwaar zo';n zwangerschap na een overleden kindje.
De stress zat er donderdag goed in toen ik ineens bloedverlies had. Tjee, wat kan een mens schrikken. Binnen een half uur nadat ik het ontdekte zat ik in het ziekenhuis voor een echo. Natuurlijk kunnen ze niets doen als je met 16 weken een miskraam krijgt, maar gelukkig bewoog de baby en klopte het hartje. Maar de schrik zat er goed in. Gelukkig gaat nu alles weer goed, maar toch.......
Stanny: vreselijk voor jou en je man. Zeker, een maand na de gebeurtenis is het verschrikkelijk moeilijk. Dan besef je pas echt dat je verder moet leven met zo';n onmenselijk groot verdriet. Mag ik ook aan jou vragen wat de oorzaak is? Ik hoop dat ik of andere meiden je een klein beetje kunnen steunen op dit flairforum.
Als je zelf zoiets meemaakt lijkt het wel alsof je niets anders meer hoort.Wat gaat het toch ontzettend veel mis, helaas.
Sandra.Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa. - Hoi Meiden,
San69 mijn zoontje is na een perfecte zwangerschap van ruim 39 weken overleden aan zuurstofgebrek. Op het laatst werkte mijn placenta niet goed meer en had ik bijna geen vruchtwater meer.
Ondanks dat het nu een half jaar geleden is, zijn we erg positief en kijken niet veel in het verleden en dan alleen op een positieve manier: lachend om onze zoon.
Ik ben nu heeldruk in mijn hoofd met zwanger worden,misschien herkenbaar voor jullie? Er komen nu emoties omhoog, die ik nog nooit heb gekend: jaloezie en dat is een uitputtende emotie, helaas.
Ik doe echt mijn best het onderwerp 'los te laten', maar zo werkt het nou eenmaal niet.
Begrijp me niet verkeerd: ik mis mijn zoon enorm en een broertje/zusje zal hem nooit vervangen, maar ik verlang zo naar een kindje in mijn armen. Iets wat ons bijna gelukt was. Zoals op een kaartje die we kregen stond: zo dichtbij en zo ver weg. En zo is het precies.
Ik weet nu zeker dat we ouders willen worden en ik mijn hele leven op wil geven voor een kindje ( bij wijze van spreke), maar eerst moeten wij die eerste hindernis halen: zwanger worden en zijn....
Ik ben heel benieuwd waar jullie tegen aan lopen tijdens de zwangerschap.Dus ik lees graag mee en geef mijn mening, al zal die soms wat gekleurd zijn, gezien mijn situatie...
Maar misschien praat ik over een paar weken wel vrolijk met jullie mee, uit eigen ervaring en kunnen we elkaar weer verder helpen....
Ik blijf positief, zeker met 'succesverhalen'zoals die van jullie.
Geniet wel van je zwangerschap, ook al is het moeilijk, het is ook zo weer voorbij en hopelijk hebben jullie dan een wolk van een zoon/dochter in je armen. Ik hoop het echt voor jullie!!!!
Tot schrijfs,
Liefs - Jee, wat een schrik, bloedverlies.... Ik ken dat ook, ik heb bij mijn dochter en jongste zoon allebei bloedverlies gehad.... Gelukkig kon ik ook meteen terecht voor een echo in het ziekenhuis, en was het daar goed. Dan ben je weer iets gerustgesteld, maar dan merk je weer hoe kwetsbaar je bent ne hoeveel verdriet je in je hebt...
Bij mij was de angst ook erg root, om nooit een gezond kind te krijgen. De eerste overleden en daarna een miskraam. Gelukkig hadden we geen problemen met zwanger worden, dus dat zat wel mee. Maar een par maanden tot het raak was en dan nog die 9 maanden.... pfff ik zei ook elke keer 'van mij mogen ze me al die maanden onder zeil houden, en me dan wakker maken voor de bevalling'. Ik heb geen roze wolk gezien eerlijk gezegd. En natuurlijk geniet je van die kleine als hij/zij beweegt in je buik, het is en blijft een wonder, maar het moet wél goed gaan....
Ik schrik ook elke keer weer als ik hier een andere naam zie. Je kent de meeste namen wel van het forum hier, helaas komt het toch best veel voor....
Wat is het toch oneerlijk verdeeld op de wereld....
Maar ja, daar hebben we niks over te zeggen. Het overlijden van mijn zoontje heeft me ook goeds gebracht. Dus het is niet alleen maar ellende, al had ik dat goeds zo om willen ruilen (en meer) en dan hem terug te krijgen....
Maar ik weet het, dat zal niet gebeuren, dus gaan we er gewoon voor met het leven wat we nu hebben, dat is ook zeer de moeite waard! - @stanny, wat erg om te lezen dat het jou ook is overkomen.... en nog zo kort geleden.
Ken je de site www.lieve-engeltjes.nl ? Vast wel, maar ik dacht, misschien heb je er iets aan... Ik heb er een tijde gemaild (is in en groepje van zo';n 10 personen) en dan kun je wat makkelijker praten als hier (vind ik dan)
Hier wil ik niet te veel details neerzetten, en daar kan dat wel gewoon.
Maar hier kun je ook even lekker van je afschrijven, alleen de herkenning al doet je goed!
Sterkte meid! - Wolfje: Voor mij is het niet zo herkenbaar, wat betreft het zo graag zwanger willen worden. Ik had n.l. nooit verwacht om zo snel en zonder i.u.i. zwanger te worden. Ik was pas na 2 1/2 jaar en na de derde i.u.i. zwanger en nu spontaan binnen 3 maanden.
Maar ik begrijp je gevoel heel goed. Je bent moeder geworden en kan nergens met je moedergevoel heen. Je wilt niets liever dan je kindje knuffelen en verzorgen. En eigenlijk valt me op dat de mensen die ik ken of waarvan ik het verhaal gehoord heb, z.s.m. weer zwanger willen worden. Dat is eigenlijk heel normaal.
En over je jaloerse gevoelens: Dat geeft niets hoor. dat is heel menselijk.
Sandra.Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa. - Dag Allemaal,
Ik ben nu 13 weken zwanger en op 17 december 2005 is onze dochter Meike* na een perfecte zwangerschap van 39 weken levenloos te wereld gekomen. Ook bij mij werkte de placenta niet goed meer.........
Het is ontzettend dubbel om weer zwanger te zijn. Ik herken jouw gevoelens zo goed wolfje. Ik wilde ook zo graag! Niet ter vervanging inderdaad maar je wilt zo graag een kindje om voor te zorgen! Gelukkig was het na een aantal maanden raak bij ons. Ik hoop zo dat het bij jou ook zo zal zijn. Tuurlijk is het moeilijk om zwanger te zijn maar het is weer een stapje in de richting van geluk. Een kindje is gewoon het enige wat je gelukkig kan maken! Ik duim voor je.
Met Sandra heb ik hier op dit forum geschreven en dat hebben we verder doorgezet op de MSN met nog iemand. We wilden toen allemaal zwanger worden en vonden de MSN iets meer prive. Nu het zover is vind ik het ook wel weer fijn om er hier verder over  te praten. Hopelijk kunnen we inderdaad steun vinden bij elkaar maar natuurlijk ook de leuke momenten delen.
Groetjes Jannette - Dag Stanny,
Wat vreselijk wat jullie is overkomen. Mij is in december hetzelfde overkomen en ik heb hier op het forum, oa met San, heel veel kunnen delen. Dat heeft mij erg veel goed gedaan. Dus als je het prettig vind zou ik graag dingen met je delen en zou ik zeggen schrijf hier lekker de dingen van je af!
Hoe gaat het nu met je? Hoe voel je je lichamelijk?
Ik kan me zo voorstellen dat het wel lastig is om hier te 'praten' met meiden die weer zwanger zijn maar ik hoop dat je er alleen maar hoop van krijgt en dat het je moed geeft om verder te gaan.
Ik hoop snel te lezen hoe het met je gaat.
Liefs Jannette - Wat fijn om al deze reacties te lezen. dat doet me goed. Ik had gisteren een zware dag maar dit maakt een hoop goed. ik zal even kort vertellen wat ermet mijn zoon ( blijft fijn om op te schrijven!!) gebeurd is. Ik ben 42 weken zwanger geweest. heerlijke onbezorgde tijd. Zelfs over de 40 weken trok ik het nog goed. Ging met de honden wandelen en maakte af en toe een fietstocht naar de ijs winkel!! De dag na de 42 weken ben ik naar het ziekenhuis gegaan. Daar bleek al snel dat Fedde het niet echt meer goed had in de buik. Mijn placenta functioneerde niet meer super. Ik ben aan banden gelegd en naar de afdekling vervoert. Daar zou het uitkomen op een keizersnede als hij geen betere waarden zou laten zien. Eenmaal op de afdeling leek het allemaal beter te gaan en uiteindelijk ben ik spontaan begonnen aan de bevalling. Deze verliep prima. De waardes waren Ok niet super, maar hgeen zorgen tot de laatste bloeduitslag het wer duidelijk dat hij snel gehaald moets worden. Met de pomp. Hij had het erg benauwd en er zat meconium in zijn vruchtwater. dat zat er al een tijdje en hij is gelijk naar de afdeling gegaan waar ze hem hebben beademt. We wonen in Nijmegen en de artsen gaven aan dat ze goede hoop hadden ze zouden hem alleen beter kunnen behamndelen op het Radbout en daar was plek. Hij is daar een aantal dagen beademt en behnedelt. met pieken en dalen maar we hadden hoop. Na 4 dagen werd duidelijk dat hij een infectie had die ze moeilijk konden behandelen. Er is toen besloten om over te gaan tot een ecmo behandeling. Dit is een long machiene. Wederom goede hoop. ander ouders gesproken met positieve ervaringen. Tijdens het in brengen van de canule heeft hij een hard stilstand gekregen. Voor de artsen een onbekende complicatie maar voor Fedde helaas fataal. Hij heeft nog twee dagen geleefd na een aantal onderzoeken is gebleken dat zijn hersenen te weinig zuurstof hebben gekregen. Na 2 dagen is hij in onze armen gestorven een heel intens en fijn moment.
ik realiseer me dat we wat dat betreft bevoorrecht zijn geweest niet iedereen heeft deze kans gekregen!!
Lichamelijk moet ik zeggen dat het me is meegevallen. Ik heb geen tijd gehad om het rustig aan te doen omdat ik zoveel mogelijk bij hem wilde zijn. na zijn overlijden hebben we zijn crematie zelf geregeld. Kortom gewoon geen tijd. Ben net terug van 2 weken italie. Rustig aan doen en uit rusten en dat heeft een hoop geholpen. ben weer begonnen met fietsen en dat helpt. Gedachten van me af zetten en gaan......
Jeetje wel een lang verhaal terwijl dit forum een andere vrolijkere insteek heeft....
zwanger worden wij willen beide graag en ik merk steeds meer dat me dat ook het goede lijkt om te doen. we zien wel hoe lang het duurt...
Bedankt voor de fijne reacties - Hallo allemaal ,
Met tranen in mijn ogen heb ik deze topic gelezen , ik heb zelf niet zoiets meegemaakt maar ik leef ontzettend met jullie mee ! Sterkte allemaal ! - Stanny, ik heb dit topic geopend om over zowel verdriet als nieuw geluk te kletsen. En jouw verhaal is zeker verdrietig. Ook al zo';n vreselijk oneerlijke afloop van een goede zwangerschap.
Jariboomer, bedankt voor je lieve woorden.
Tamara, alles goed?
Mila* zou vandaag 10 maanden zijn, ik mis haar zo.
Sandra[IMG]/old_smileys/cry_smile.gif[/IMG]Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa. - Hallo lieve meiden,
Ik heb geen ervaring, maar wilde jullie toch even een hart onder de riem steken. Want inderdaad, je leest vaak dat er iets misgaat, maar bedenk ook dat het veel vaker wél goed gaat!! Veel sterkte met het verwerken van jullie verlies. En ik hoop voor jullie allen dat jullie ook het geluk van een gezond kindje in je armen kunnen meemaken.
Groeten en dikke kus. - @Sandra, moeilijke dag(en) dus weer....bah, ik zou willen dat ik iets kon doen voor je. Maar ik weet natuurlijk dat dat niet kan, en dat het de komende máánden nog heel vaak pijn zal doen.
Ik voel me hier weer een buitenstaander, omdat het voor mij alweer een paar jaar geleden is. Ik dacht toen ook, was ik maar alvast een paar jaar verder, dan zal het verdriet wel over zijn.... Maar volgens mij gaat het nooit over. Ik heb mijn leven opgepakt, ben ook gelukkig, heb nu 2 gezonde kinderen, dus niks te klagen. Maar tóch... Ik heb 3 kinderen, maar geen mens die het ziet. Ze zien er allemaal 2. Hoevaak ik daar ok op gewezen wordt, vaak per ongeluk.... (als het bijv gaat over mensen die er 3 hebben, wordt ik altijd vergeten, ik heb er toch maar 2?)
En nee, ik blijf niet in mijn verdriet hangen, mar denk eigenlijk elke dag wel aan hem, hij is net zo';n onderdeel van mijn dagelijkse leven als de andere twee. Alleen dan anders. En dat doet pijn. - San, ik kan er nog niet echt over mee praten maar ik kan me voorstellen dat elke maand en elk jaar moeilijk blijft vooral als je andere kinderen om je heen hebt in dezelfde leeftijd. Het rare is net zoals Sandra schrijft dat niemadn aan jou kan zien dat je nog een kindje hebt. Lastig lijkt het me ook dat je het regelmatig moet uitleggen. Ik merk wel dat als mensen er naar vragen ik het wel zeg. Dat voelt wel goed.
Moelijk is ook dat het nooit zal veranderen. Als je ziek bent dan heb je de hoop dat je geneest. De kindjes komen nooit meer terug. Je zult een aantal antwoorden nooit krijgen..
Binnen kort gaat mijn schoonzus bevallen. Ik denk een hele bijzondere gebeurtenis maar voor mij en mijn man natuurlijk ook erg moeilijk. kan er met haar goed over praten en ze heeft veel begrip voor onze gevoelens. dat maakt het allemaal een stuk makkelijker. Het zal altijd een vergelijk zijn aangezien Fedde nu 6.5 week zou zijn.
Sterkte en succes allemaal.
Groet Stanny - Hoi Sandra
Ãk wilde je veel sterkte toe wensen en ik hoop dat je een goede zwangerschap zal hebben en straks een gezond kindje in je armen zal houden.
Ik heb het zelf 3 jaar geleden meegemaakt ik had al een zoontje van 3 jaar ( nu 6jaar) en ik was 38 weken zwanger toen ik geen leven meer voelde ons dochtertje is toen 2 dagen later dood geboren later bleek dat ze een hartafwijking had.5 maanden later was ik alweer zwanger en op 2 juni 2004 is onze zoon gezond geboren. En 1 jaar later begon het toch weer te kriebelen en hebben we toch besloten dat we nog een kindje wilde en ik ben 15 juli bevallen van weer een gezonde zoon hij is nu 11 dagen en het gaat goed maar ik was 2 weken overtijd en dat was minder ik kan je zeggen dat ik het behoorlijk eng vond ik werd goed in de gaten gehouden maar je weet dat het ook fout kan gaan. Bij mijn andere zoontje zou ik niet overtijd lopen dat had ik afgesproken met de gyn. maar ik liep nu bij de verlosk. omdat het de vorige keer allemaal zo goed ging ik heb wel 2 keer uitgebreide echo`s gehad. Maar ik ben nu 3 jaar verder maar verwerken doe je het niet je leert ermee omgaan ik vind verwerken zo een groot woord maar er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk en vooral omdat ik ook nooit zou weten hoe het zou zijn om een dochter te hebben begrijp mij niet verkeerd ik wil de jongen voor geen goud missen maar ik had graag een dochter willen hebben om mee te tutten je ken dat wel. en je bent benieuwd hoe ze eruit zou hebben gezien. Maar ik geniet nu wel meer van de gewone dingen, en van de kinderen, het blijft een wonder!
GroetjesÂ
natasja
  - Meimama:Dank je.
[IMG]/old_smileys/rose.gif[/IMG]
Sandra98:Of het nu een paar jaar geleden is of pas gebeurd, dat maakt niets uit. Het zal je altijd pijn blijven doen. Toen mijn moeder het verhaal aan haar buurvrouw vertelde, zei zij dat het haar ook overkomen is en en ze is nu 40 jaar verder, maar het voelde weer alsof het gisteren was. Verdriet om je verloren kindje blijft altijd.
Dus voel je absoluut geen buitenstaander hier, je bent misschien verder, maar je verdriet is zeker niet minder.
Ik zeg ook iedere keer dat dit mijn derde kindje wordt ook al zien ze alleen mijn zoon.  Ik kan me zo goed voorstellen dat dat ook later zoveel pijn zal doen.
[IMG]/old_smileys/rose.gif[/IMG]Stanny: Dat is helemaal moeilijk voor je. Natuurlijk gun je een ander alle geluk van de wereld, maar het is alleen zo dat je je eigen verdriet dan weer wat sterker voelt. Laat je het me weten hoe je je voelt als je schoonzus is bevallen? Hier kan je het van je af schrijven.
[IMG]/old_smileys/rose.gif[/IMG]Natasja:Ik kan met het zo goed voorstellen wat je zegt. Ik heb een zoon van bijna 12, en ik heb zo';n gevoel dat dit kindje ook een jongetje is. En begrijp me niet verkeerd, ik wil niets liever dan een levend kindje ongeacht of het een jongen of een meisje is. Maar omdat ik al een zoon heb lijkt een meisje me wel heel leuk. Ik zal me toch altijd afvragen hoe het geweest zou zijn als Mila geleefd had en hoe ze er later uitgezien zou hebben. Maar nogmaals: het maakt me niet uit wat dit kindje is als hij of zij maar leeft. Over een paar weekjes weet ik het.
[IMG]/old_smileys/rose.gif[/IMG]Gisteren weer even bij de gynaecoloog geweest en alles was goed.
liefs,Sandra.Sandra( mama van Joël, Mila* en Lisa. - upSandra( mama van Joël, Mila* en Lisa.
- Dag Allemaal,
Gister had ik echt ff een dip, ik kon alleen maar huilen en een echte aanleiding was er niet voor. Alles ff bij elkaar, hormonen, verdriet, moeheid van de warmte. pfffffff.....ik was echt helemaal leeg en kon ook niets meer uitbrengen alleen maar huilen. Ik heb dan echt medelijden met m';n mannetje. Hij blijft gelukkig heel rustig en laat me lekker uithuilen bij hem al kan ik ook onredelijk tegen hem zijn. Gelukkig gaat het vandaag weer wat beter.
Jeetje Stanny het lijkt me heel lastig dat jke schoonzus zwanger is en dat je hun geluk van zo dichtbij mee maakt. Tuurlijk gun je het ze van harte maar zo dichtbij is wel erg confronterend en hard. Sterkte ermee. Hoe gaat het verder met je, je bent nu natuurlijk veel alleen thuis of heb je veel aanloop. Denk je alweer aan werken of nog helemaal niet? Ik ben vrij vlug weer begonnen (na 6 weken) en het heeft mij goed gedaan maar dat is natuurlijk voor iedereen anders.
San, heb je geen bloedingen meer gehad? Ik hoop het. Hoe voel je je verder?
Sandra, ik kan het me zo voorstellen dat er geen dag voorbij gaat zonder aan je overleden kindje te denken. Het is echt een litteken wat nooit weg gaat.
Andere meiden bedankt voor jullie lieve woorden. Lief dat je een berichtje achter laat.
Groetjes Jannette
- Flaironline
- Clubs
- Zwanger na een moeilijke periode
- zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)
Dit onderwerp heeft 2788 reacties, en bestaat uit 112 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 112.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 14-12-2011 09:52. \t\t
zwanger na een moeilijke periode( doodgeboren kindje of overleden kindje of miskraam enz.)
Club Chat
Openbare berichten
Geen berichten gevonden.
Wie doet wat
- lauraw27 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger na een moeilijke periode14-12-2011 | 09:52
- gewooncindy heeft gereageerd op een blog in Zwanger na een moeilijke periode24-10-2011 | 13:59
- Stephanie G heeft gereageerd op een blog in Zwanger na een moeilijke periode16-09-2011 | 17:07
- gewooncindy heeft gereageerd op een blog in Zwanger na een moeilijke periode31-07-2011 | 11:26
- chichiken heeft een blog geschreven in Zwanger na een moeilijke periode12-06-2011 | 18:56
- pittty36 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger na een moeilijke periode18-04-2011 | 08:56
- Cin1403 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger na een moeilijke periode18-03-2010 | 16:13
- JolandaReijnen heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger na een moeilijke periode11-03-2010 | 11:31
- Stella78 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger na een moeilijke periode19-02-2010 | 13:38
- Eztutje heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger na een moeilijke periode10-02-2010 | 22:11
Wie hier?
Er is niemand online!