Op naar nieuwe mogelijkheden

Van fulltime werk naar fulltime studie

Totale verandering, van fulltime werken terug de studiebanken in

Beheerder: alfa_girl
Thema's en emoties: werk studie, avontuurlijk, bezorgd, energiek, onzeker, trots, zenuwachtig

Met...

3 volgers
1 blog
0 onderwerpen
0 foto's

Dit onderwerp heeft 8 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 11-06-2011 16:10. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door alfa_girl | 28-08-2009, 10:57 | 3047x gelezen | 8 reacties
- Profiel
- 11 berichten
Volgende week gaat het dan beginnen....mijn nieuwe leventje, zal het allemaal lukken?
Tegen het einde van mijn vorige baan had ik het al; kriebels. Zou ik weer gaan studeren? Mijn marketingkennis specialiseren en verdiepen? Uiteindelijk kwam mijn huidige baan voorbij, waar ik met veel plezier ingestapt ben. In deze baan heb ik veel geleerd en mogelijkheden gekregen, nu is de rek er uit. Mogelijkheden tot doorgroeien, meer verantwoordelijkheden zijn er niet. Daar is het bedrijf te klein voor.
Maanden heb ik gesolliciteerd. Vaak ben ik enthousiast geweest over een vacature, zag ik me al helemaal bezig in de nieuwe job. Zelfs was ik bereid naar London te verhuizen voor die ene leuke baan. Helaas werd ik ook elke keer teleurgesteld. Er waren kandidaten en blabla...je kent het verhaaltje wel. Omdat ik me steeds minder happy voelde in mijn baan besloot ik de stoute schoenen aan te trekken. Informeren over studies, aanmelden en afwachten of ik "aangenomen" zou worden. Alles staat nu vast. Per 1 september ga ik weer studeren. Omdat ik natuurlijk vaste lasten heb opgebouwd wil ik wel blijven werken. De eerste maand nog parttime bij mijn huidige werkgever. Daarna is nog onzeker. Ik heb (zoals Michael J. zei,) gekozen voor "that carzy walk on the wildside" en ga zien waar dit me brengt.
Twee jaar bikkelen.

Volgende week eerst introductie, dat weekend introductieweekend. En waar ik eerst superenthousiast was over dat weekend, begin ik nu een beetje zenuwen te krijgen. Zal ik niet te "oud" zijn (met mijn 27), zal ik wel aansluiting krijgen, zal ik wel "vrienden" maken? En zal ik het nog wel kunnen, dat studeren? Is het allemaal wel te combineren, studeren/werken/sporten en ook nog een beetje vrije tijd? En is mijn relatie wel bestand tegen deze verandering? Ik begin 'm een beetje te knijpen.
En weet je, het zal vast allemaal wel op z'n pootjes terecht komen, maar voor nu... brrrrrrr.....spannend.

Over een dikke week kan ik vertellen hoe het eerste weekend met m'n medestudenten was. I'll let you know.
Reageer op blog
- Print deze pagina

8 reacties op blog

Bianca26 schreef | 29-08-2009, 10:23
- Profiel
- 122 berichten
Hey meid,

Veel succes en plezier je introductieweek/weekend! Het gaat je vast allemaal lukken en komt ook wel op z'n pootjes terecht. Knap hoor dat je het gaat doen. Ik moet er niet aan denken, om weer naar school tegaan (ben 26 jaar). Maar zet hem op. Wat voor opleiding ga je doen?
Groetjes
Anoniem #19950 schreef | 01-09-2009, 13:48
Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.
alfa_girl schreef | 03-09-2009, 15:14
- Profiel
- 11 berichten
De eerste dag zit er op. Gisteren introductie gehad, en ja ik ben de oudste mààr er is nog iemand van 27 en 25 en 24. Dus helemaal uit de toon val ik niet. Al dachten sommigen in het begin dat ik op school werkte en gewoon een interesse praatje kwam maken, haha.
De medestudenten vielen dus erg mee, het reizen niet. 2u heenreizen en 1 1/2u terug, da's niet mis. Rotterdam klinkt zo dichtbij, maar het is toch verder dan verwacht.

De Masterstudie IBA schijnt wel pittig te zijn en de eerste roosterwijzigingen zijn al binnen :-( Nog 8 dagen parttime werken bij mijn huidige werkgever en dan kan ik eindelijk echt aan iets niet beginnen. Me helemaal op het studeren storten. Al ben ik nu wel nóg banger geworden dat het financieel bijna niet rond te breien zal zijn en dat ik zeker een lening zal moeten nemen. Ook vraag ik me meer en meer af of mijn relatie hier wel bestand tegen zal zijn.
Weet je, ik heb geen zin meer om me overal van te voren al druk over te gaan maken. Ik ga het allemaal lekker over me heen laten komen en we zien het allemaal wel. (jaja, mooie praat, zo zit ik alleen niet in elkaar ben ik bang. Toch wil ik gaan proberen die instelling aan te houden, hard te werken en de rest maar zien. Mijn studie komt nu op de 1e plaats).
Morgen start het introductieweekend. Ben benieuwd wat dat me zal brengen, en dan maandag om 9u op school zijn. Dat zal wel ff zeer doen, ant dat betekend om 7u in de trein
alfa_girl schreef | 25-10-2009, 13:11
- Profiel
- 11 berichten
Inmiddels zijn we al heel wat weken onderweg. Het eerste trimester zit er al voor de helft op, nog 5 1/2 te gaan :-) Het leren en studeren valt me niet tegen, die discipline heb ik gelukkig van huis uit wel meegekregen. Het reizen begint ook wel meer te wennen. Ik besteed mijn tijd in de trein zo nuttig mogelijk. Wel moet ik weer wennen aan het groepswerk. Ik dacht dat dat iets typisch HBO was, maar dat schijnt nu ook op de Uni steeds meer zijn intrede te doen. Ik ben geen anti-teamwerker, maar heb er soms wel moeite mee.

Al met al moet ik zeggen dat ik mezelf veel druk op leg. Ik moet alles lezen, moet alle opdrachten maken, elke week mijn huishouden picobello in orde hebben én een leuke relatie hebben, sociale contacten bijhouden. En dat allemaal in de 24 uur die elke dag heeft. Langzaam realiseer ik me dat ik keuzes moet gaan maken, zeker als ik er straks weer bij ga werken (parttime). Ik kan nu eenmaal niet alles. Helaas is dat besef niet meteen ook praktijk, dat zal nog wel even tijd nodig hebben. Ik weet dat ik er wel ga komen. Toen ik vrijdag naar de uni liep bedacht ik me nog "oke, mijn hoofdpijn en spanning is nog niet weg, maar dat doe ik mezelf deels aan, maar ik voel me gelukkig, slaap weer lekker en zit goed in mijn vel. Dat is lang geleden!" Kortom ik voel dat ik de juiste beslissing heb genomen. Tuurlijk twijfel ik wel eens, maar dit besef vond ik zo mooi!
Liezz24 schreef | 16-04-2010, 18:59
- Profiel
- 2 berichten
Hoi!

Grappig, net zoals jij zit ik in dezelfde situatie.. Tenminste, ik ben 20 jaar en heb vorig jaar mijn opleiding afgerond en werk nu fulltime bij mijn stage van vorig jaar. Ik heb het hier onwijs naar m'n zin en het werken bevalt me heel goed alleen het is op dit moment een hele rustige periode. Dat heeft me aan het twijfelen gemaakt en zit ik zeer te overwegen om toch weer naar school te gaan in september. Vind het een lastige keuze, juist omdat mijn werk zo bevalt en ik nu nog zoveel kan leren. Ik ben alleen wel bang dat ik het rustige zat wordt na een aantal jaar (als het nog zo blijft). Dat het zo rustig blijft heeft echt met de crisis te maken, maarja wie kan voorzien hoe lang dat nog duurt? Zou het leuk vinden om van jullie tips en/of adviezen te krijgen om mijn keuze makkelijker te maken.

Thanks alvast! Groetjes Alice
85Qwerty85 schreef | 14-05-2010, 18:22
- Profiel
- 6 berichten
Hi!

Wat leuk om te lezen!
Ik start mrt 2011 met mijn 3 jarige hbo studie dan na 6,5jaar gewerkt te hebben.
De mensen zijn allemaal heel erg enthousiast maar hoor af en toe ook mensen die het maar raar vinden om (dan) met 26jaar daar nog aan te beginnen?!
Terwijl ik denk sta midden in het leven en nooit geschoten is altijd mis
Werken kan ik altijd nog mocht het niks voor mij zijn.

Ciao!
luz schreef | 12-09-2010, 00:20
- Profiel
- 91 berichten
hmzzzz....wat zal men dan wel niet van mij moeten denken;
ik ben 37...en ga ook weer studeren haha.

Ik ga komend jaar beginnen met een HBO studie richting commerciële economie. Vorig jaar heb ik mijn vaste contract opgezegd bij een bedrijf waar ik geen doorgroei ruimte kreeg .(of in ieder geval niet iets waar voor mij nog voldoende uitdaging in zat, naast het feit dat er weinig waardering werd getoond voor al die dingen welke je buiten je eigenlijke functie klaarspeelde.Vast contract of niet; toedeledoki zeg ik hier! ik weet in ieder geval dat ik genoeg in mijn mars heb om niet langdurig werkeloos te blijven)
Ik ben bij een ander bedrijf als manager aan de slag gegaan...maar eigenlijk haalde Ik ook niet genoeg voldoening uit een functie als storemanager.
Ik wil over andere dingen na kunnen denken en invloed kunnen hebben op niet enkel 1 winkel.
Daarnaast kwam het werken in een winkel mij een beetje mijn neus uit, maar is verkoop zelf wel iets wat ik leuk vind om mee bezig te zijn.
Per november begin ik nu bij een nieuwe werkgever in de functie van promotie adviseur en krijg hierbij aquisitie trainingen (kenneth smit) en een opleidingstraject tot accountmanager.
Aankomend jaar komt daar mijn HBO studie bij. Ik heb geen gedachten welke me zorgen zullen doen maken. Ik denk alleen maar; Wat heb ik er een zin in! (en de rest zie ik dan wel weer)

Ik heb een dochter van 14...en misschien is dit ook wel de reden dat ik nu pas die sprong in het diepe maak. Ik beschik namelijk weer over alle ruimte.
En kijk, misschien bestaan er mensen wie het vreemd/raar zullen vinden dat iemand van 37 weer gaat studeren, (al doe ik mijn best, het lukt me gewoon niet om mezelf hier ook maar een seconde iets van aan te trekken) maar;
Ik heb nog 30 werkjaren te gaan en ik denk wat dat betreft dat je altijd nog stommer bezig bent, wanneer je jezelf hier 'te oud' zal inschatten en misschien over een jaar of tien op zal lopen tegen het volgende;
'Wegens reorganisatie kom je plots toch nog op straat te staan en zie dan rond je 50e met bv. enkel je 'tiepmiep' diploma nog maar eens aan de bak te komen. Je hebt in ieder geval nog 17 jaar voor de boeg, dus dat wordt waarschijnlijk solliciteren tot je een ons weegt. (of je moet er vanuit gaan dat je er samen met 'manlief' wel uit zult gaan komen, maar dat is in ieder geval geen keuze welke ik persoonlijk graag in overweging zou nemen)

Leuk onderwerp in ieder geval alfa_girl!
Ik ben benieuwd hoe het je verder vergaat.
Susieie schreef | 11-06-2011, 16:10
- Profiel
- 24 berichten
Hallo Alfagirl,

Net als jij ben ik na een aantal jaar werken in het bedrijfsleven op 26-jarige leeftijd weer begonnen aan een tweede studie. De studie is net als bij jouw een verdieping op mijn eerste studie. Ook ik ben de oudste in de klas, haha. Leuk om die gesprekken over die prille eerste echte serieuze liefdes en de spanningen van het praktijkexamen van autorijden weer te volgen. Ik vind mijn studie helemaal leuk en over een jaar ben ik klaar.

Wat mij overigens wel sterk is tegengevallen zijn de reacties van mijn omgeving, die overwegend negatief zijn geweest. Mijn ouders vinden het financieel onverantwoordelijk en dat het niet past in hun plaatje van huis kopen, trouwen, kinderen krijgen enz. Mijn studievriendinnen en zelfs mijn beste vriendin van mijn vorige studie denken dat ik nooit meer serieus genomen ga worden in het bedrijfsleven, als ik zou soliciteren op een zelfde soort functie als ik voorheen deed (wat wel mijn plan is). Mijn vriendinnen zeggen zelfs dat ik een opgever ben, omdat ik volgens hen het werk na een slechte werkervaring (ontslag) heb opgegeven. Wat overigens niet zo is, want na mijn twee-jarige studie ga ik gewoon weer aan de slag. Op familiebijeenkomsten wordt door familieleden niet gevraagd hoe het met mijn studie gaat, maar of ik al een nieuwe baan heb. Bij mijn reactie dat ik fulltime studeer, krijg ik aanmoedigingen om te gaan werken. Ik krijg dan lief bedoelde opmerkingen als "Je vindt heus wel iets." "Niet opgeven hè?" "Je kunt toch niet studeren, want dan heb je geen inkomen."

In het begin heb ik uitgelegd waar ik mee bezig was en hoe ik het aan wilde pakken. Financieel heb ik het namelijk helemaal rond. Alles betaal ik zelf, ik word door niemand onderhouden. Maar nu ik bijna mijn eerste jaar heb afgerond en vele uitleggen verder ben, vind ik dat er nog geen verandering richting acceptatie van mijn besluit plaats heeft gevonden. Mijn familie en vrienden stimuleren mij nog steeds om weer te gaan werken. Het maakt mij heel verdrietig dat de acceptatie er niet is. Mijn beste vriendin heb ik er op aangesproken en zij vertelde mij dat mijn besluit "gewoon compleet buiten haar comfortzone ligt". Ook mijn ouders vraag ik om support, maar zij blijven bij hun mening dat mijn besluit om weer te studeren financieel niet haalbaar is. Desondanks blijf ik doorgaan met mijn studie, het eerste jaar is al bijna afgerond. Maar relaties met mijn familie en vrienden staan behoorlijk onder druk.

Ik ben daarom benieuwd hoe jouw omgeving op jouw besluit om weer te gaan studeren gereageerd heeft en hoe jij ermee omgaat. En natuurlijk of je nog tips hebt!