Clubafbeelding van Twijfelende moeders

Twijfelende moeders

Moeders die twijfelen of ze een 2e kindje willen

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. Twijfelende moeders
  4. Wel of niet een 2e kind?

Dit onderwerp heeft 37 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 2.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 16-09-2011 13:39. \t\t

Wel of niet een 2e kind?

  1. Geplaatst door maggie_dong | 07-04-2009, 10:41 | 16627x gelezen | 37 reacties

    Wij hebben een prachtig, mooi, lief, ondeugend, gezond geweldig dochtertje van bijna 2,5 jaar. En nu..
    Tja, ik twijfel over een tweede kind... soms krijg ik enorme kriebels, soms helemaal niet.

    Het idee van de gebroken nachten, gesjouw met spullen, niet redelijk spontaan met 1 kind even gaan fietsen, alles x2, eeuwige luiers, flesjes, spuuglapjes, enz.. daar kijk ik zo tegen op!
    Maar van de andere kant.. dat is maar tijdelijk.. en als ze wat ouders zijn kunnen ze samen spelen, samen problemen oplossen enz. Zeker ook als wij ouder worden en er mocht wat zijn lijkt het me fijn als je een broer of zus hebt waarmee je samen iets voor je ouders kan betekenen, zoals ik dat nu zelf ook heb.

    Maar ik vind het nu met 1 al vaak een gedoe, sjouwen met spullen enz.

    Wie twijfelt ook?
    Wie twijfelde en heeft definitief wel/niet gekozen voor een 2e kindje?


37 reacties op onderwerp


  1. Hoi Allemaal,

    Voor de verandering hier een keer een man met twijfels... :-( Ik en mijn vrouw zijn al 12 jaar gelukkig samen en hebben een prachtig zoontje van inmiddels 4jr. Het eerste jaar is voor ons een echte nachtmerrie geweest gezien ons zoontje alle gedragingen van een huilbaby had. Na 9 maanden zowel overdag als 'savonds niet te hebben kunnen slapen hebben we eindelijk kunnen achterhalen dat ons zoontje simpelweg een overgevoeligheid voor Lactose had maar doordat het een sterk ventje is waren de symptomen minder zichtbaar en uitte dit zich vooral in constante maagkrampen. Terwijl ik dit schrijf wordt ik weer boos op de huisarts en consultatie bureau die dit constant hebben afgewimpeld. Deze overgevoeligheid is niet gek voor een (half) aziatisch kindje gezien de meeste aziaten hier last van hebben.

    Enfin, door dit hele gebeuren hebben mijn vrouw en ik fysiek een behoorlijke klap gekregen waardoor ons lichaam na de eerste 9 maanden bijna 1 jaar heeft nodig gehad om goed te herstellen. Hierbij hadden we uiteraard ook een mentale klap gekregen, zo kreeg ik al kippevel als ik een baby hoorde huilen. Onze relatie heeft het in die tijd ook flink te verduren gehad, door de vermoeidheid en onwetendheid ga je op een gegeven moment je frustraties op elkaar botvieren. Hierdoor hebben we de eerste 3 jaar van ons zoontjes leven echt niet aan kinderen gedacht, althans ik niet. Mijn vrouw heeft begrip voor mijn standpunt maar twijfelt heel erg. Ik daarentegen denk ook nog weleens aan een kleine maar vind het leeftijdsverschil wel erg groot worden, onze kleine is nu 4 dan dus 5, en ik ben ook wel blij dat alles nu weer zijn draai heeft gevonden. Daarnaast heb ik ook de vrees dat mocht er een kleine komen en deze heeft een afwijking, of is weer een huilbaby, dat ik dit niet ga trekken. De eerste keer was zo zwaar dat ik bijna zeker weet dat mocht ik een 2e huilbaby krijgen dat ik eraan onderdoor ga.

    Ik vind het heel erg om mijn vrouw in deze situatie te zien en mijn gevoel zou haar dan ook bijna een tweede kindje willen schenken, maar als ik de situatie dan weer rationeel bekijk dan zie ik het echt niet zitten.....

    Desondanks of ik hier reacties op krijg vind ik het al fijn dat ik mijn verhaal even van mezelf heb kunnen afschrijven, ik kan mijn dilemma niet echt met iemand bespreken omdat de meeste mensen niet objectief zijn of gewoon gevoelsmatig zeggen,"och doe toch gewoon, wat kan er nou gebeuren..." vanaf de zijlijn is het altijd makkelijk oordelen maar mocht het wel uitkomen dan is er niemand om ons te helpen en dan zullen we het toch zelf moeten redden.

    Door omstandigheden krijgen we ook weinig hulp van Opa's en Oma's dus alles komt dan echt op ons neer.

    Voor al diegene die de tijd nemen om mij met raad en daad bij te staan bij deze alvast mijn dank!



  2. heey,

    ik ben 19 jaar ik heb een zoontje van 6 maanden.
    die heb  ik bewust gekozen en ik vind het super gaan ik geef nog steeds borstvoeding.
    en het in een blij jongentje.
    nu ben ik weer zwanger ik  heb er niet voor gekozen .we gebruikten wel alleen maar condooms maar ik zou over gaan naar de spiraal.
    maar nu is het te laat [:'(] .
    ik weet  niet of ik het ga houden ik ben tussen de 5 en 7 weken zwanger ik vind het zo moeilijk om een keuze te maken weg halen doet me pijn en houden maakt me bang .kan ik dat strax wel aan ? ik
    ben heel erg verdrietig steeds huilen . ik ben bang dat mijn zoontje strax aandacht te kort komt. en als ik het weg laat halen denk ik elk jaar nu zal me kindje 1 worden of 2 en meschien was ze/hij een lief blij meisje of jongentje die geniet van het leven.

    ik weet het niet ik ben heel erg verdrietig.



  3. hallo
    ik en men man hebben een zoontje van 3 jaar
    zelf zou ik graag nog een tweede kindje willen
    maar men man ziet dat niet zitten
    vooral voor het financiele aspect
    maar ik denk dat da allemaal wel nog goed zou meevallen
    we hebben bijna een inkomen van 3000 euro
    dan met je toch twee kinderen kunnen opvoeden he
    wat denken jullie ervan?



  4. Hallo Eefje,

    Ik heb zelf (nog) geen kinderen.
    Je moet er natuurlijk beide voor 100% achter staan.
    3000 euro is een mooi bedrag maar het ligt er natuurlijk ook aan hoe jullie er nu financieel voorstaan, als je nu goed rondkomt en je aan het eind van de maand nog een stukje salaris over hebt zou het geen probleem moeten zijn.
    Of je moet er andere (luxere) dingen voor laten.
    Van de meeste meiden hier hoor je dat het allemaal vanzelf wel goed komt.

    Succes met jullie keuze!

    Groetjes Bloem!



  5. Hallo allemaal!!!

    Hier nog zo'n twijfelaar......
    Mijn zoontje is nu 20 maanden en meestal kriebelt het wel voor een tweede maar soms ook niet. Toch denk ik dat de wens voor een tweede wel sterker is, gewoon alles nog een keertje weer beleven. Alleen brengen de volgende dingen mij aan het twijfelen. Ten eerste, sinds april dit jaar ben ik werkloos geworden, ik werkte 24 uur. Mijn man maakt zich over het financiele niet zoveel zorgen, maar ik des te meer. Ik wil alles goed voor elkaar hebben en vind het erg moeilijk hoe het er financieel uit gaat zien als er een tweede kindje bij zou komen. Mijn man zegt ook, je kunt toch niet in de toekomst kijken en wil je alleen om het financiele dan niet voor een tweede gaan? Zucht, ik weet het niet...ik denk dat het komt door het onbekende, dat je niet weet wat er komen gaat. En dan speelt bij mij ook nog, als we voor een tweede gaan, wanneer dan? Ik dacht eerst zelf om, als het lukt, uitgerekend te zijn in oktober, november volgend jaar. Omdat er dan iets meer dan 2,5 jaar tussen de kindjes zit, maar oktober, november vind ik eigenlijk geen mooie periode. Maar als we wachten tot het voorjaar (2012), mei, juni dan zit er 3 jaar tussen. Is dat niet veel en mijn man is dan ook al 40 als de tweede geboren zou worden. En ja, nu vind ik het soms ook zwaar om fulltime moeder, huisvrouw en echtgenote te zijn. Maar ik weet, mocht er een tweede komen dan is de eerste ook alweer wat ouder natuurlijk en dan denk ik weer, of zullen we gezellig met z'n drietjes blijven? Is toch ook leuk? Maar aan de ene kant gun ik hem ook wel een broertje of een zusje en is het met zijn vieren denk ik ook wel leuk.
    Ik weet het niet, is het beter om af te wachten totdat ik misschien weer een baan heb? Of moeten we gewoon voor de tweede keer in het diepe springen en er vanuit gaan dat het dan ook wel goed komt en we het wel redden. Want m'n man zegt ook; Stel dat je niet weer aan het werk komt, dan is het straks misschien te laat voor een tweede.
    En daar heeft hij ergens ook wel gelijk in.
    Help!!!! Graag zou ik jullie verhalen, ervaringen horen.
    Liefs, een ontzettende twijfelaar.



  6. quote:
    eefje82 schreef op 07 december 2010 @ 21:06:
    hallo
    ik en men man hebben een zoontje van 3 jaar
    zelf zou ik graag nog een tweede kindje willen
    maar men man ziet dat niet zitten
    vooral voor het financiele aspect
    maar ik denk dat da allemaal wel nog goed zou meevallen
    we hebben bijna een inkomen van 3000 euro
    dan met je toch twee kinderen kunnen opvoeden he
    wat denken jullie ervan?

    miranda76 wijzigde dit bericht op 12-12-2010 17:12 met 42%


  7. dank je bloem.

    miranda als je echt graag een tweede kindje wilt, zou ik er ook voor gaan.
    ik vind het spijtig dat ik zolang gewacht heb, men zoontje word 3 jaar over 2 weken
    en is wel goedkoper naar opvang toe, moest uw 2de kindje geboren worden als uw eerste naar school gaat. maar je weet toch nooit wat de toekomst brengt
    ik zou daarom niet wachten voor een kindje, de grootste zaken heb je al he van babyspullen
    en eens ze naar school gaan ,geloof me de kinderen worden al vlug zelfstandig
    veel succes
    groetjes eefje



  8. dank je eefje....

    zijn jullie al verder met jullie beslissing, of iig je man dan?
    ik weet natuurlijk niet wat jullie overhouden in de maand, maar met zo'n inkomen moeten jullie het toch wel redden lijkt mij. wij moeten het met iets meer dan de helft van wat jullie hebben doen.
    en het gevoel van ons beiden voor een tweede wordt met de dag sterker, 's avonds als ik naar bed ga kan ik aan niets anders meer denken en overdag begint het ook al.
    als ik tegen mezelf zeg, misschien is het beter om nog een half jaar te wachten dan denk ik, ohw...wat duurt dat nog lang....
    en als ik het goed begrijp had jij er dus ook liever wat minder leeftijdsverschil tussen gehad?
    maar als wij er nu voor zouden gaan is de oudste 2,5 jaar en als we nog een half jaartje wachten 3. dan denk ik dat half jaartje maakt toch ook niet zoveel uit. als het allemaal wil lukken dan he.
    zucht.......misschien maak ik het mezelf wel veels te ingewikkeld.
    ik ben zo benieuwd wat jullie beslissing zal zijn en of jullie er snel uit zullen komen...
    lieve groet.



  9. hallo
    mijn man is er nog steeds niet uit of hij een tweede kindje wilt
    ik zou morgen al terug zwanger willen zijn als het aan mij lag
    men zoontje is ook drie jaar geworden vorige maand
    de tijd begint nu wel te dringen
    weer afwachten op een antwoord
    groeten



  10. hallo eefje.

    vind het erg vervelend voor je, jij wilt wel heel graag en je man weet het gewoon niet.
    wij zijn inmiddels wel voor een tweede gegaan, dit omdat wij ook ouder worden en ook niet al te veel leeftijdsverschil ertussen willen hebben.
    ik hoop voor je dat je man gauw beslist om voor een tweede te gaan.
    waarom twijfelt je man zo?
    alleen om het financiele aspect? ik denk niet dat hij zich zo'n zorgen moet maken daarover. Ik ken ook mensen in m'n naaste omgeving die het met veeeeeeeeeeeeeeel minder moeten doen, schuldsanering e.d. Ik weet natuurlijk wel dat je niks met anderen te maken hebt, maar ik denk echt dat jullie het financieel wel zullen gaan redden.

    lieve groet, miranda



  11. dank je
    neen mijn man is nog steeds aan het twijfelen
    jammer genoeg
    ik hoop dit jaar toch nog graag zwanger te zijn
    ik kan maar hopen
    dank jullie voor de steun
    groeten



  12. Hallo allemaal, 

    Ik ben een moeder van 33 jaar met een zalig dochtertje van 10 maanden. 
    Mijn partner en ik hebben het de laatste paar weken gehad over een mogelijk 2e kindje over een paar jaar. Nu heb ik een aantal dagen geleden een test gedaan en nu blijk ik zwanger te zijn! Dit terwijl ik weer net ben begonnen met de pil (blijkt dat je in de beginfase met de pil enorm vruchtbaar bent...misschien dom, maar wist ik niet). 
    De zwangerschap is eigenlijk niet gewenst. Kom net weer in een ritme en wil de komende maanden opzoek naar een nieuwe baan en nu zwanger. Ik heb geen idee wat ik moet doen. 
    Voor sommige vrouwen zou dit een geschenk uit de hemel zijn, gezien sommige er jaren over doen om zwanger te raken. Mijn eerste gedachte was om het te laten verwijderen. mijn partner wilt het graag houden. Alles in mij zegt nee, maar toch heb ik twijfels. Vooral vanwege de praktische zaken wil ik het laten weghalen. Met een 2e kind zal het een stuk zwaarder worden qua financien, oppas regelen etc. Ik zou uiteindelijk heel graag een broertje of zusje willen schenken aan mijn dochter, maar de situatie overvalt mij zo ernorm. Mijn partner en ik wonen ook nog niet samen, dit zou dan ook op korte termijn moeten veranderen. 
    Ik weet niet wat wijsheid is. Elke reactie of tips zijn welkom van moeders met 2 kinderen. 

    Groetjes, Lielie



  13.  ontzettend herkenbaar zelf heb ik een zoontje van 2 en we waren er helemaal van overtuigd dat er geen 2e zou komen hebben zelfs al de baby spullen verkocht maar nu begint het toch te kriebelen aan de ene kant heb ik zoiets van het is goed zo maar aan de andere kant 1 is maar alleen pffff ik weet het niet


Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Club Chat

Openbare berichten

Geen berichten gevonden.

Wie doet wat

Wie hier?

Er is niemand online!