We gaan uitelkaar, maar voel me zo onzeker - Scheiden - Flaironline

1. Geplaatst door miranda44 | 29-11-2010, 09:53 | 1018x gelezen | 1 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

    Hoi allemaal, ik lig in scheiding dus moet gaan zoeken naar een huisje voor mij en mijn 3 puberende kinderen. Ik weet dat het moeilijk gaat worden, en dat ik door een diep dal zal moeten en dat ik er wel weer goed uit zal komen. Maar pffffffffffffff wat valt het me zwaar.Ik ben 11 jaar geleden gescheiden wat heel veel tumult te weeg had gebracht, nu ik besloten heb om mijn relatie te verbreken komen die gevoelens weer boven, en zie er dan als een berg tegenop om weer in diezelfde molen terecht te komen. Weer alles alleen regelen en weer in een voor mij onbekende plaats gaan wonen waar ik niemand ken. Ik heb geen werk ik heb geen inkomen dus die dingen moet ik allemaal nog regelen. Ik werkte tot voor kort bij mijn ex vriend in de zaak, maar stond daar niet op de loonlijst, en kreeg eigenlijk ook geen loon, alleen maar geld voor boodschappen etc. Zal graag bij jullie en met jullie wat emoties willen uiten zodat mijn hoofd niet zo vol wordt van alle rot dingen die ik heb meegemaakt.
   
   Misschiern is mijn bericht wat wazig maar zo voel ik me ook.

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

1 reactie op onderwerp

1. syllie schreef | 14-12-2010, 13:37

   ---

   

   • Profiel
   • 5 berichten

   ---

   Hallo!
   Ik zit ongeveer in dezelfde situatie. In 2005 ben ik gescheiden van mijn ex-man waar ik samen ook een zoon mee heb. Na ander half jaar alleen te zijn geweest ontmoette ik een nieuwe man,hij was 6 jaar jonger dan mij en had uit een vorige relatie ook een zoontje. Op het moment dat wij elkaar ontmoette woonde deze man bij zijn moeder in huis. In eerste instantie klikte het meteen en we hadden het heel fijn samen,totdat zijn moeder begon te pushen met van alles. Zo kwam ze op een gegeven moment bij mij thuis aan zetten met allemaal dozen met spullen van hem erin en die konden volgens haar mooi vast bij mij in huis staan,want dan was zij van die troep af! Wij hadden nog helemaal geen plannen om te gaan samen wonen het latten beviel ons op dat moment wel! Toen wij pas vele maanden later besloten om samen te gaan wonen,wist ze niet hoe snel ze hem bij mij moest brengen en hij vond het maar prima! In de periode dat wij samen woonden hadden we het heel fijn,we waren gelukkig en het liep verder goed,totdat hij samen met zijn moeder achter mijn rug om besloot om zijn zoon bij ons in huis tehalen! Zijn zoon was toen 5 en een echte klik heb ik nooit met jongetje gehad,dit vanwege het feit dat ik al een hele tijd sterk het vermoeden had dat hij een vorm van autisme had en dit door zijn familie en hem gewoon genegeerd werd.
   De tijd die daarop volgde was zwaar,we hadden vaak ruzie omdat hij eerst alles met zijn moeder overlegde voordat ik erin betrokken werd. Na ruim een half jaar kwam zijn zoon dus uit eindelijk bij ons wonen en toen begonnen de problemen pas echt. Mijn ex-vriend had 2 weken verlof opgenomen van zijn werk en ging daarna gewoon weer full-time in drie ploegen dienst aan het werk! En van mij werd er maar gewoon verwacht dat ik de kinderen opvoedde! Nou was dat met mijn eigen zoon geen probleem,maar met die van hem wel. Ik lag konstant in de knoop met hem! Probeerde kontakt met hem te krijgen maar dat lukte gewoon niet. Wederom kreeg ik geen steun van mijn ex-vriend en zijn familie,ik moest me niet aanstellen en niet steeds de jongens met elkaar vergelijken! Uit eindelijk raakte ik eind zomer overspannen en het werd alleen maar erger! Ik durfde heel eerlijk gezegd ook niet tegen mijn ex te zeggen dat ik op het laatst wel wist waar het vandaan kwam,want ik hield nog heel erg veel van hem! Op een gegeven moment kon ik het gewoon niet meer aan en na lang wikken en wegen heb ik de knoop doorgehakt om de relatie te verbreken,want ik wist dat dit niet zou veranderen.Na de breuk was het zwaar,zijn hele familie ging zich er mee bemoeien. Zo heeft zijn moeder een dag na de breuk mij aangevallen waar ik nog een blauwe plek aan over heb gehouden! Hij vertelde aan iedereen dat ik hem 4 jaar lang had gebruikt en nooit van hem gehouden heb en dat ik zijn zoon haatte! Zijn zwager heeft ingebroken in mijn hyves account en hij heeft zelf ingebroken in mijn hotmail en mijn wachtwoord veranderd en mijn post vak geleegd! Hij heeft ingebroken in mijn huis,nadat ik de sloten had vervangen.Verder wordt ik beschuligd van stalken en valsheid in geschrifte,wat ik niet heb gedaan. Mijn mobiel is gehacked,mijn zoon is bedreigd,mijn vader is door zijn moeder bijna opzettelijk aangereden en ik ben laatst ook bijna van achter aangereden met de auto door zijn schoonzus en broer! Het is nu 5 weken geleden en ik heb het soms steeds moeilijk. We zien elkaar ook nog iedere dag op school, zijn zoontje is toendertijd op dezelfde school gekomen als die van mij. Ik weet wel dat ik de juiste keus heb gemaakt,maar soms mis ik toch nog wel en dat maakt het verwarrend! Ik wil hem absoluut niet terug,maar ik voel me wel soms wel erg onzeker vooral naar mijn zoon toe. En tot overmaat van ramp ben ik in die periode ook nog mijn baan kwijt geraakt! Alles maakt me gewoon onzeker en ik vraag me regelmatig af of het wel goed komt. Net als jij heb ik het allemaal al een keer meegemaakt,maar nu heb ik het moeilijker. Misschien ook omdat ze mij niet met rust laten,ik word thuis ook gecontroleerd, en omdat ik mijn baan ook nog eens kwijt ben. Heel erg diep van binnen weet ik wel dat het allemaal wel weer goed komt,maar nu ben ik nog wel onzeker! Ik wil graag weer gelukkig worden en mijn rust vinden! Ik heb al wel besloten om te verhuizen,want dit huis is te duur voor mij en er zitten te veel nare herineringen aan. Verder ben ik druk bezig met solliciteren in de hoop snel een baan te vinden! En wie weet vind ik over een tijdje wel die ene man die mij wel in mijn waarde laat en mijn mening respecteerd. Het is best een lang verhaal geworden,maar ik zag een beetje herkenning in jouw verhaal en besloot om dat van mij eruit te gooien! Sterkte met alles en probeer op jezelf te vertrouwen ook al is dat soms moeilijk en zwaar maar het maakt je wel sterk!

   ---

   ---