het gaat hard achteruit met mijn lieve paps - Ongeneeslijk ziek, maar blijf positief! - Flaironline

1. Geplaatst door 31kim | 01-12-2009, 20:00 | 1137x gelezen | 2 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hoi Debralee, ik wilde je bedanken voor je lieve reactie op mijn stukje die ik plaatste op 8 nov. Helaas is er meer slecht nieuws gekomen, en is de levensduur van mijn vader nog korter.

   Hoi Debralee,
   Wat deed het me goed dat je de moeite hebt genomen om mijn stukje te lezen, en te beantwoorden.
   
   helaas mijn vader19 nov ontzettend ziek geworden, door het vocht in zijn hoofd, en heeft hij 3 dagen  op het randje van coma gelegen.
   Dankzij de verhoging van medicijnen is hij eruit geklommen, en heeft hij tot afgelopen vrijdag in het elisabethziekenhuis in Tilburg gelegen.
   Hij zou 23 nov met bestraling en chemopillen beginnen, maar nadat hij zo ziek was hebben ze een nieuwe scan gemaakt, waarop te zien was dat de tumor weer gegroeid was.[En hij was al 6 bij 5 cm]
   De artsen kunnen niets meer voor hem doen, en zijn levensduur schatte ze op een maand of 2 misschien 3.
   Dit waren er 16, en dus weer een gigantische klap in het gezicht wanneer ze er 14 maanden af snoepen.
   Mijn lieve pap is nu thuis.
   Er staat een ziekenhuisbed in de kamer, en er is 24 uurszorg voor hem en natuurlijk mijn moeder.
   gelukkig vind hij het nog gezellig om ergens een bakkie te drinken,maar dat is dan in een rolstoel en erg kort ,omdat alles wat hij doet eigenlijk al te vermoeiend is,maar hij wil het nog en dat is super.
   Ik hoef je niet uit teleggen hoe ik me voel, je hebt vast en zeker genoeg mensen om je heen die hetzelfde voelen bij jou ziekte.
   Toch moet ik er ook steeds aan denken, hoe mijn lieve paps zich moet voelen, of heeft gevoeld.
   Hij gaat dood, en de wetenschap dat je alles achter moet laten waar je van houd is niet te  bevatten denk ik.
   We hebben het gevoel dat hij zich er in heeft berust, op het moment dat we hem vertelde dat de artsen niets meer konden doen en dat ze hem 2 a 3 maanden geven, knikte hij ja en zei:het is goed...
   Hij heeft altijd gezegd dat de artsen geen idee hadden, hij voelde duidelijk dat de tumor groeide en zei dat die bestraling er niet van zo komen, hij had gelijk, zoals altijd..
   Nu ligt hij heel veel te slapen, en probeert zo weinig mogelijk te praten, omdat wat hij wil zeggen niet zo uit zijn mond komt.
   Er komen vreemde woorden uit, en hij is dan ook 9 van de 10 x niet te begrijpen.
   
   Ik las vandaag je collum waarin je beschreef dat mensen je altijd als patient behandelen.Het was weer zo herkenbaar, mensen praten nu over papa heen wanneer hij in de rolstoel zit, en vragen aan ons hoe het met hem gaat!?
   Vraag het hem zelf denk ik dan, maar veel mensen kunnen er gewoon weg niet mee omgaan.
   Ik vind je pruik super bij jestaan, en vind het fijn dat je je op die manier als een gewoon mens voelt,maar het is toch te zot voor woorden dat zoiets als een pruik ervoor zorgt dat mensen je als een 'gewoon'mens behandelen.
   Alsof je,wanneer je ziek bent,niet gewoon bent...BELACHELIJK maar helaas maar al te waar.
   
   Lieve groetjes Kim

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

2 reacties op blog

1. moencash schreef | 02-12-2009, 07:55

   ---

   

   • Profiel
   • 506 berichten

   ---

   heel veel sterkte kim!!!!

   ---

   mk 22-07-09 curretatie 12-08-09 1e keer ongi na 35 dagen. cyclus: 31 - 28 - 29- 34 - 30-zwanger!!!

   ---

2. Mennepennie schreef | 16-12-2009, 09:09

   ---

   

   • Profiel
   • 19 berichten

   ---

   Hoi Kim,
   
   Ik wil je sterkte wensen. Deze moeilijke weg heb ik drie jaar geleden bewandeld, toen mijn vader zo ziek was en hij uiteindelijk overleed aan melanoomkanker. Het is zo moeilijk om erbij te zijn en niks voor hem te kunnen doen. Veel sterkte de komende tijd...

   ---

   ---