'Ik wil niet dat er iemand tussen ons in komt' - Mieke van Maerle - Flaironline

1. Geplaatst door Mieke_van_Maerle | 16-11-2009, 14:55 | 2026x gelezen | 5 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 27 berichten

   ---

   Vorige week: Als Mieke bij haar zus Suzan een kopje koffie gaat drinken, vertelt zij dat Mieke een vijand heeft.

   Maandag
   Ik kan Suzan alleen maar aanstaren als ze zegt: “Ik zou maar oppassen als ik jou was, hij kan jouw bloed wel drinken!” Geen seconde heb ik eraan gedacht dat ik Hank ook tot mijn vijanden kan rekenen. Het is al erg genoeg dat ik niet loskom van Cindy en Niels, dat ze mijn leven blijven verzieken. Nu blijkt dat er nog iemand is met wie ik ernstig rekening moet houden. Nog iemand van wie ik kwaad kan verwachten. Hoe heb ik het voor elkaar gekregen om zo veel mensen tegen mij in het harnas te jagen? Wat moet ik doen om van ze af te komen en weer een normaal leven te leiden?
    
   “Wat is er, Mieke?” Ik hoor de bezorgdheid in de stem van Suzan, dus ik moet er verschrikkelijk uitzien. “Hé Mieke, je gaat toch niet flauwvallen?” Ik merk dat ik mijn koffiekopje rammelt. Warme vloeistof dringt door de stof van mijn lange broek en maakt mijn bovenbenen warm en nat. Suzan haalt een theedoek uit de keuken en duwt die in mijn handen. Ik dep de koffie op en kijk naar de bruine plek op mijn beige broek. “Die kun je weggooien”, zegt Suzan. “Ik kan jou niet meer volgen”, zegt ze als ze weer tegenover mij zit. “Ik ben altijd duidelijk geweest in wat ik wilde. Ik hou van seks. Het maakt me niet uit of het mij geld kost, en of zo’n jongen iets om me geeft of niet. Ik weet hoe jij daar altijd over gedacht hebt. Maar ik heb mij nooit anders voorgedaan dan ik was. Dan jij, met de eisen die je stelde aan relaties. Jouw mannen moesten aan zo veel voorwaarden voldoen, godallemachtig, wat heb jij altijd kapsones gehad. En kijk nu eens: dan woon je met een leuke man die dol op je is in een prachtig huis en begin je iets met de tuinman. Een soap is er niets bij.”
   
   Ze staat op en haalt een aangebroken fles witte wijn uit het kleine koelkastje bij de bar. Zonder te vragen of ik wijn wil, schenkt ze twee glazen vol. “Mors maar rustig, het maakt nu niets meer uit”, zegt ze. We kijken elkaar aan, en ze heft zwijgend haar glas. “Eén ding, Mieke. We laten zo’n klojo toch niet tussen ons in komen?”
   
   Dinsdag
   Suzans uitspraak heeft me verbaasd en op een bepaalde manier ontroerd. Nee, ik wil eigenlijk ook niet dat er iemand tussen ons in komt. Het begint langzamerhand tot mij door te dringen dat ik maar weinig dierbaren om mij heen heb. Mijn zussen horen daarbij, hoewel ik lang niet altijd dierbare gedachten over Suzan heb gehad, net zomin als zij over mij. Op een onverwacht moment blijkt nu dat het meer voor haar betekent dat wij zusters zijn dan ik ooit had verwacht. Misschien heeft het haar zelf ook verbaasd.
   
   “Dus je bent niet jaloers?”, vroeg ze toen we afscheid namen. “Om Hank? God nee, Suzan, ik ben alleen geschokt door wat je zei. Dat ik voor hem op moet passen.” “Ach, misschien valt het ook wel mee”, zei ze. Woorden die niet bepaald geruststellend waren, maar wat meer kon ik verwachten.
   
   Woensdag
   Frank belt om de paar dagen. Meestal ’s avonds laat, als ik al in bed lig en nog even televisie kijk voordat ik het licht uitdoe. Het is prettig om met hem te praten. Als ik zijn stem hoor, heb ik het gevoel dat ik niet alleen ben. Deze avond vraagt hij of ik nog steeds zo angstig ben. Ik heb hem verteld dat ik gespannen ben zodra ik het huis verlaat, en dat ik ’s avonds bijna niet meer de deur uitga. Ik heb een zware metalen ketting aan de deur laten aanbrengen, waardoor ik mij in elk geval thuis veiliger voel.
    
   “Misschien moet je een paar gesprekken met een psycholoog hebben”, zegt Frank. “Niet echt een therapie, maar praten met iemand die weet hoe hij jou kan leren omgaan met wat er gebeurd is.” “Misschien”, zeg ik. “Mieke, ik meen het. Wimpel niet meteen alles af wat je aan goede raad krijgt. Dit is geen leven voor je. En nog iets, Mieke. Ik ben ervan overtuigd dat je wél weet voor wie je bang moet zijn, en als dat inderdaad zo is, ga dan met die rechercheur praten met wie je contact had na die overval. Je zei dat je het een aardige man vond. Je hoeft mij niet te vertellen wat er allemaal speelt, maar zeg het in elk geval tegen hem. Die mensen kijken echt nergens meer van op.”
   
   “Ik zal erover nadenken”, zeg ik. “Echt Frank, ik beloof het

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

5 reacties op blog

1. Karin heeft flair schreef | 02-12-2009, 14:00

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Mieke...............waar blijft het vervolg?????????

   ---

   ---

2. Neptunus schreef | 07-12-2009, 20:40

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Mieke, waar blijf je nou? Er is toch niets gebeurd?

   ---

   ---

3. marion dijkstra schreef | 08-12-2009, 12:10

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   S.O.S., Mieke..............ik ben zo benieuwd naar het vervolg, wanneer komt het??  (of ben je inmiddels weer terug bij Patric??)

   ---

   ---

4. eureka schreef | 08-12-2009, 16:11

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   wij kijken vol spanning uit naar het vervolg
   
   eureka

   ---

   ---

5. little-momma schreef | 18-08-2010, 17:31

   ---

   

   • Profiel
   • 4 berichten

   ---

   Hallo,
   ik las altijd de verhalen vooral op het werk om de tijd te doden.
   ik vond de verhalen zo leuk maar het is nu bijna een jaar geleden dat het laatste stukje online is gezet ik heb elk nummer in de winkel bekeken of daar wel wat in stond maar ook daar kon ik nik svinden.....
   Wat is er gebeurd waarom komt er geen vervolg meer want als dit het einde is zou dat een erg stom eind zijn!!!
   We blijven afwachten en hopen dat er weer een nieuw stukje aangeplakt word (hopelijk zo snel mogelijk!!!!)

   ---

   ---