Wanneer je bezig bent een andere taal onder de knie te krijgen, dan komt het regelmatig voor dat je even geheel "lost" bent. Ik vind het met het Nederlands altijd maar makkelijk dat je je niet zo drukt hoeft te maken over het feit of een woord nu vrouwelijk of mannelijk is, want meestal hoef je dat ook niet te weten, tenzij je verwijswoorden enzovoort gaat gebruiken.
De Spaanse taal daarentegen brengt op dat vlak regelmatig verwarring met zich mee. En dan niet alleen voor de
extranjeros of
guiris zoals de buitenlanders in de volksmond worden genoemd, Spanjaarden zelf kunnen er ook wat van. Het is meestal een kwestie van een letter of leesteken waardoor een woord een geheel andere betekenis krijgt.
Zo liep ik een tijdje terug in de winkelstraat toen ik opeens een bord zag met de volgende tekst:
Se busca dependienta con ingles. Het was duidelijk dat ze op zoek waren naar een winkelbediende die Engels spreekt, maar doordat er geen leesteken op de de e van ingles stond, waren ze letterlijk op zoek naar een winkelbediende met liezen. Ik ben nog nooit iemand tegenkomen die geen lies had....
En met Oud en Nieuw wenste menig vriend mij een nieuwe anus toe. In plaats van Feliz Año Nuevo stond er namelijk Feliz Ano Nuevo.
Maar het kan nog verwarrender. Neem nu het woord water. Volgens het woordenboek is het woord agua mannelijk, maar waarom zie je dan bij iedere kiosk: Wij verkopen agua fría? AHA dacht ik toen ik dat voor het eerst zag, dat is nu een typisch geval van een spelfout. En de betweter in mij verkneukelde zich hierover. Maar nee, niets bleek minder waar. In werkelijkheid is agua vrouwelijk, maar omdat de klemtoon op de eerste a zit, zou je bij enkelvoud een klinkerbotsing krijgen, namelijk la agua. En dit zelfde geldt voor asma, águila, ama de casa, etc. Dus daarom krijgen dat soort woorden in de enkelvoud een mannelijk lidwoord. En is het dus el agua está fría.
Nog een om het af te sluiten. Een kennis van mijn ouders liep altijd te hola´en op de camping, maar aangezien je bezig blijft en hij er op een gegeven moment genoeg van had om steeds maar "hola" te zeggen, maakt hij een bordje waarop hij ola schreef en dat omhoog hield wanneer iemand langsliep. Ik heb er later maar op aangedrongen dat hij er even een H voorzetten, want "hola" betekent "hoi/hallo" en "ola" betekent "golf" (Als in hoge golven in de zee)
Hoezo is de Spaanse taal makkelijk?
